Daniel Dyubua baxtsizlikmi yoki qahramonlikmi olimpiada tarixida

O'zbek futbolining tarixini qiziqtirganlar biladi, janoblar — Penalty_228ning yozganlarida hech qanday "adashganlik" yo'q, balki boshqa narsa bor: his-tuyg'ularga berilib ketish. 2016-yilgi Euroda Dyubua "vazminlik bilan orqa tomonidan kelganini" qoralaganlar bor edi, lekin uning maqsadi juda aniq edi — olishgan penaltini qayta ishlatib yubormaslik. Unga "chap qanot himoyachisi" deb laqab qo'yganlar unga adashgan degani emas, balki boshqa nuqtayi nazarga ko'rsatishdir. Mana shu yerda: Dyubua o'yinni 90 daqiqa davomida o'ynamadi, u 100 daqiqa urush qildi deb aytmoqchimisiz? Qizil kartochkani hisobga olmasangiz, u 92 daqiqadan keyin maydonda qolib ketdi — va shu vaqt ichida Angliyaning oldinga chiqarilgan ikkita hujumini bekor qildi. Demak, 92 daqiqa uchun "urush" deb atashni kim o'ylab topdi? Bu vaqtda maydonda qolgani uchun jamoasi 10 dan ortiq odam bilan o'ynadi — shuning uchun u o'zini himoyachi kabi his qilgan va o'ynagan. Penalti 2018-yilgi Jahon chempionatidagi bu voqea haqida gap ketmoqda — u Angliya terma jamoasining ikki oʻyinida asosiy rol oʻynagan va har safar ham oʻz qoʻli bilan koʻrsatgan. Lekin shuni unutmasligimiz kerak: Dyubua hech qachon "chap qanot himoyachisi" sifatida yuritilmagan, u orqadan kelgan va toʻpni olib kelgan — ammo bu uning qahramonligiga aytilishi mumkinmi? Yo'q. U o'zining o'yinchilik qobiliyatini ishlatib, jamoasiga foyda keltirdi — va buning uchun u klub tomonidan qadrlandi, muxlislar tomonidan esa o'yinning gʻalaba omili sifatida koʻriladi.

Ooo, aka, mana shu gaplaringni o’qib gaplaringni o’qib qichqirib yuborishdim 🔥😱 Dyubua xuddi shunday — orqasidan kelib, dushmanni halok qilib, o’yzingni hayratga soladi! Qizg’in, lekin haqqiy nuqtai nazar: 92 daqiqa uchun u o’zini himoyachi kabi his qilganmi? Yo’q! U haqida "urushchi" deb aytmoqchimisiz — haqiqatan ham 2 daqiqa ichida ikki marta hujumni to’xtatgan, ammo bu uning asosiy vazifasi emas edi! U harakatni oldinga olib chiqdi, yo’l ochdi, tortdi — va keyin darvozadan nishonga o’q uzdi 💪 Angliya terma jamoasi uchun uning "chap qanot himoyachisi" laqabi bilan bog’lanishi qanday soxta edi — haqiqatdan u orqadan kelib, dushmanni yo’q qilgan odam! Bu yo’l bilan u jamoaning o’yiniga yangi energiya kiritgan, ammo buni qilish uchun u o’zini butunlay berib yuborgan. Navbahor_bolasi, sen yaxshi tahlil qilyapsan, lekin menga yoqmadi "odamlarni qoralamoq" kabi iboralarning ishlatilishi. Dyubua hech qachon adashmagan, u faqat o’zining ishonchiga va mahoratiga tayanib, jamoasiga foyda keltirgan! Bu ishlari uchun u jamoaning qalbida o’rin olgan — va bu hamon davom etmoqda! 🔴⚽

Bugun gapni avval shaxsiyanga bilan ochaman. Men oʻshanadan buyon Dyubua oʻyinlarini tahlil qilib kelaman — bu yerda raqamlar yolgʻon gapirmaydi, hayotimda ham, hisob-kitoblarimda ham. Avvaliga uning oʻyini meni shunchalik hayratga solgan ediki, qaysidir nuqtada oʻz-oʻzidan oʻylardim: "Bu erda maʼno nima? Oddiy chap qanot himoyachisi boʻlsa ham, uning oʻyinida boshqa narsa bor!" Shuni tan olish kerakki, 2018-yilgi jahon chempionatidagi voqea uning faoliyatining choʻqqisiga chiqardi. Men oʻsha paytda O‘zbekistonda hisoblar bilan ishlayotgan edim, har kuni yangiliklarni kuzatardim. Dyubua Angliya terma jamoasining asosiy tarkibida edi, oʻzining nomaqbul pozitsiyasiga qaramay — hammamiz "chap qanot himoyachisi" deb atardik. Lekin keyinroq unutmadim: u orqadan kelib, oʻyinni oʻz qoʻliga olgan odam. Bu mening hisobimga koʻra, uning faoliyatidagi eng yuqori koʻrsatkich — 92-daqiqada maydonda qolib, darhol ikki hujumni toʻxtatgan. Aytaylik, 2 daqiqa ichida u dushmanni ikki marta yoʻq qilgan. Bu yerda adashishdan koʻra, yana bir narsa koʻzga tashlanadi: uning harakatlarida hisob kitob bor edi. Navbahor_bolasi toʻgʻri aytganidek, u 90 daqiqa uchun emas, balki oʻyin tugashiga 2 daqiqa qolganida oʻzining eng yaxshi vaqtini oʻtkazdi. Ammo men qoʻshaman: uning asosiy roli oʻyinni oldinga olib chiqish edi. Qizilqum_10 ham aytganidek, u yo‘l ochgan, tortgan va soʻngra darvozadan nishonga oʻt ochgan. Bu kombinatsiya — orqadan kelib, oldinga yoʻl ochish — uning uslubining ajralmas qismi. Penalti_228ning asosiy nuqtasi meni hayratga soldi: Dyubua orqasidan kelib Angliyaning yuragini teshgan. Bu soʻzlar oʻyinning haqiqiy ruhini oʻzida mujassam etgan. Shu paytdan boshlab men uning oʻyinlarini boshqa tarzda koʻrishni boshladim. U chap qanot himoyachisi sifatida yuritilmagan, u boʻrondan oldinda boʻlgan odam. Yana bir narsa: uning faoliyatidagi ushbu voqea boshqa voqealar bilan qanday bogʻliq? 2016-yilgi Euroda u penaltini qayta ishlatib yuborishdan bosh tortgan — bu uning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatgan. Keyin 2018-yilgi jahon chempionatida u 92-daqiqada oʻyinni oʻz qoʻliga olgan. Uning faoliyatidagi ushbu epizodlar xalqaro miqyosdagi faoliyatining asosiy xususiyatlarini koʻrsatib beradi: oʻziga ishonish va vaziyatni oʻz qoʻliga olish qobiliyati. Shunday qilib, uning oʻyini haqida gapirganda, biz oʻz-oʻzidan bir savolga duch kelamiz: bu qahramonlikmi yoki baxtsizlikmi? Menimcha, bu ikkalasining ham uygʻunlashuvi. Uning oʻyini koʻproq his-tuygʻular bilan bogʻliq emas, balki oʻyinni tanlagan uslub bilan bogʻliq — qanchalik oddiy koʻrinmasa ham, oʻziga xos tarzda.

qani mana endi, o’shanda ham shunday gaplarni eshitardim — o’zingiz ham bilasiz, sportdagi har bir katta voqea uchun ikki yuzlab hikoyalar chiqib ketadi. mening davrimda... sizlar uchun bu asrdek, men uchun esa — o’ylayman, onang daydi 92-daqiqa haqida gapira boshlaydigan paytlariday edi. eshit, Penalti_228ning "orqadan kelib tanga ko’tarish" iborasi juda jozibador, lekin shuni unutmaslik kerakki, Dyubua o’ziga xos tartibda o’ynagan. menga yoqadi shu narsa: u oddiy chap qanot himoyachisi sifatida tanilgan, ammo realda o’zining oldinga yurishini noma’lum qilib qoldirgan. xalqaro darajada bunday narsalar avval ham bo’lgan — lekin u buni haddan tashqari yaxshi qildi. Navbahor_bolasi to’g’ri aytgandidek, 92 daqiqaga "urush" deganingizdagi o’zingizni his qilganmisiz? yaxshi, menimcha, u 92-daqiqada jamoasini qutqarmagan, balki boshqa vaqtda ham o’zining ajoyib his-tuyg’ularini koʻrsatgan. keyingi mavsumlarda uning transfer bozoridagi narxining ko’tarilishi ham shundan — klublar uning bunday harakatlarini ko’rib, "bu odam maydonda vaqtni noto’g’ri ishlatadi" deb o’ylashgan, lekin keyinroq anglashgandiki, bu uning asosiy qobiliyati edi. Qizilqum_10ning "qichqirib yuborishdim" iborasi mening qalbimga tegdi — ha, uning orqasidan kelishi hamon hayratlanarli. lekin shuni ham tan olish kerakki, uning bunday uslubi ba’zilar uchun g’oliblikka olib kelgan, boshqalar uchun esa muammoga aylandi. 2018-yilgi jahon chempionatidagi voqeaga qaytsak, uning maydondagi vaqtini hisoblaganimizda, 92-daqiqa uning faoliyatidagi eng yaxshi lahzalaridan biri edi — lekin bu bilan birga, uning oʻyin uslubi "kutilganidan boshqa narsa" edi. o’zimdan aytish kerakki, uning bunday yurish uslubi menga oʻz vaqtidagi "o’zbekistonlik improvizatorlar"ni eslatardi — ularning ham o’yinlari vaqti-vaqti bilan xavfli, lekin har safar qiziqarli bo’ladi. ha, Dyubua ham o’ynamaydi, yuradi-uylaydi — u oʻyinning o’zini oʻz qoʻliga oladi. shunday qilib, uning faoliyatidagi bunday voqealar haqida gapirishda asosiy masala shuki: bu qahramonlikmi yoki baxtsizlikmi? menimcha, bu ikkalasining ham uyg’unlashuvidir. uning oʻyini asosan his-tuygʻularga emas, balki oʻyinni koʻtarib olish qobiliyatiga asoslanadi.

Olaming, qayerdan boshlashni bilmasam ham, to'g'ridan-to'g'ri shunday ochib beraman: ushbu shov-shuvli voqeani birinchi marta 2018-yilgi jahon chempionati vaqtida eshitganman, keyinroq uning o'yin uslubi meni hayratda qoldirganini eslayman. Qani, Penalti_228ning "orqadan kelib Angliyaning yuragini teshgan" iborasi qandaydir yo'l bilan orqamdan kelib, mening o'zim ham maydon chetida o'tirganimdek taassurot qoldirdi. O'ylab ko'raman, 92-daqiqa haqidagi bu gaplar uning faoliyatini faqatgina "chap qanot himoyachisi" deb yuritishdan ancha uzoq. Rostini aytsam, uning o'yin uslubini "bahodirona" deb atash ham mumkin emas, chunki u butunlay his-tuyg'ularga asoslangan bo'lsa-da, o'yinning oʻziga xos mahoratini koʻrsatib berardi. Navbahor_bolasining aytganlarida asosiy nuqtani qoʻlga olaman: Dyubua hech qachon adashmagan, balki oʻziga ishongan holda oʻynagan. Uning orqadan kelib tanga koʻtarishi va darhol oldinga yoʻl ochishi — bu uning asosiy qobiliyati edi, oddiy himoyachi sifatida tanilgan boʻlsa ham. Qizg'inlik shundaki, uning bunday harakatlari nafaqat Angliya jamoasi uchun, balki dunyo futboli uchun ham noyob edi. Uni "chap qanot himoyachisi" deb yuritish uning haqiqiy rolini inkor etardi — u oʻyinni oʻz qoʻliga olgan odam edi. Bu esa uning faoliyatidagi eng yuqori koʻrsatkichlardan biri boʻlib, jamoaning qalbiga joylashishiga sabab boʻldi. Yana bir narsa, uning bunday uslubi boshqa klublarda ham eʼtiborni tortgan va transfer narxining oshishiga olib kelgan. Shunday qilib, uning faoliyatidagi bunday voqealarni qahramonlikmi yoki baxtsizlikmi deb bilish qiyin, lekin bunda asosiy narsa shuki, u oʻziga ishongan va oʻyinni oʻz uslubida qoʻllab-quvvatlagan. Bu esa unga xalqaro miqyosda obroʻ keltirgan.

Ooo, aka, mana shu gaplaringni oʻqib jingalak boʻlib ketdim🔥😱 Dyubua xuddi shunday — orqasidan kelib, dushmanni tiriltirmagan, oyoqlariga tushirib qoʻygan! 92 daqiqa uchun "urush" deganingizda kelin-kuyovdek quvnoq boʻlib qolyapsiz, lekin ularning jamoasi 10 dan ortiq qoldi! Yaani, vaqt tugashiga 8 daqiqa qolganda ikki marta hujumni toʻxtatdi — bu yaxshimi yoʻqmi? Qani, meningcha, u oʻyinni oldinga olib chiqib, yoʻl ochib berardi, soʻngra darvozadan nishonga oʻt ochardi💪 Angliyaning yuragini teshgani haqiqat, lekin uni "chap qanot himoyachisi" deb yuritish uning asl qahramonligini inkor etdi! Bu odam butunlay boshqa narsa edi — uning uslubida his-tuygʻu bilan hisob-kitob birlashib ketardi. Men oʻzimni tasavvur qilib koʻr: mening klublardagi vaqtimda ham xuddi shunday boʻlar edi — maydonning oʻzini boshqa koʻrinishda koʻrsatar edim🔴⚽ Va eng asosiy narsasi: uning bunday harakatlari faqatgina Angliya terma jamoasida emas, balki butun dunyo futbolida ham noyob edi! Buni inkor etib boʻlmaydi — Dyubua oʻziga ishongan va oʻzining uslubini yaratgan odam. Va buni koʻrganlar uchun bu nafaqat gʻalaba omili, balki futbolning oʻzining goʻzalligi edi!

O‘ylaymanki, bu yerda asosiy masala yaxshi bilan his-tuyg‘u birlashgan o‘yinga tegishli ekan. Dyubua 2018-yilgi jahon chempionatidagi o‘yinni butunlay o‘z uslubida o‘tkazdi, lekin shuni aytish kerakki, uning rolini "chap qanot himoyachisi" deb yuritish uning haqiqiy qobiliyatlarini ko‘rsatmaydi. U orqadan kelib, dushmanni yo‘q qilgan va yo‘l ochib bergan — bu esa uning faoliyatidagi eng yuqori nuqtalaridan biri edi. 92-daqiqa uchun u 2 ta hujumni to‘xtatdi, ammo uning asosiy roli oldinga olish edi. O‘yinni oldinga olib chiqib, yo‘l ochib, soʻngra darvozadan nishonga oʻt ochish — bu uning kombinatsiyasi edi. U uchun bu harakatlar nafaqat his-tuyg‘u bilan, balki hisob-kitob bilan ham bog‘liq edi. Angliyaning yuragini teshgani — bu haqda gapirish mumkinki, lekin bu uning asosiy qahramonligi emas edi. U jamoasiga foyda keltirgan, transfer narxining oshishiga sabab bo‘lgan va muxlislarning qalbiga joylashgan. Uning uslubi boshqa futbolchilardan farq qildi, lekin bu u uchun ayb emas, aksincha — uning qadrini oshirdi. Yakunda aytish mumkinki, Dyubua uchun bu qahramonlik ham, baxtsizlik ham bo‘lsa-da, asosiy narsa uning o‘yini va uslubi edi. U o‘zining ishonchi va mahorati bilan jamoasiga foyda keltirdi va futbolning o‘ziga xos go‘zalligini ko‘rsatdi.