bizning qahramonimizning gʻalabalari: Artur Beterbiyevning sobiq SSSR chempionligidan WR…
eyy oʻsha Chelyabinskda koʻrsatgan mushtini koʻtargan vaqtlar qayerga ketdi, doʻstlar...
oʻsha paytlarda Artur Beterbiyev degan nomni eshitganimizda, ko‘pchilik: „qani bizdagi shunday og‘ir qoʻl?“ deyishardi. endi gap WRga yetganda — hammamiz bilamiz, qaysi og‘ir qoʻl olishib ketdi...
bir kuni ChTZ zalida koʻrganim esimda — u Klishkoning eng yaxshi kunlarida boʻlsada, Arturni peshqadamlar orasida koʻrmas edim, faqat yakka oʻziga xoslik edi. Keyinroq „KSI“da ikki marta gʻalaba qilib, xalq oldida „qancha koʻtarolamiz?“ degan savol tugʻdirdi.
oʻshani eslayman — 2010 yilda birinchi marta Rossiya chempionatida koʻrgan edim. yoshlik koʻrishga oʻxshardi: „hammasi boʻlgusi shunday boʻlmasa?“ deb oʻylagandim. lekin ha, soʻnggi yillarda oʻziga xos „almaz qoʻl“ini koʻrsatib ketdi.
kelajakda yana koʻrarmizmi? albatta. chunki boksda bironta gʻalabasi yoʻq boʻlganda ham, Artur Beterbiyevning ismi har doim gʻalaba bilan bogʻlanadi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
qani endi shu ChTZ zalining o‘zi, kun bo‘ladi-yu eshitib qolaman — „og‘ir qo‘l“ so‘zi aytganda, mening boshimni tortaman: „Artur, og‘ir qo‘l… boshqa nima?“ deymishman o‘zimga. 2010-yil edi, qichqiriqlar ostida rinqga chiqishini ko‘rganman, qora bezakli boks poyabzallari bilan, peshqadamlarga qarshiyormis kabi keldida — lekin yoshligimdan qolsin, hammaga go‘yo: „qancha ko‘tarolamiz?“ degan savol tug‘dirardi.
o‘sha vaqtlar go‘yo boshqa boks yo‘q edi — faqat Arturning og‘ir zarbalari, novvoydek har bir kombinasiyasini his qilgan edim, hech qaysi boshqa chempionning qoʻlida bunday „almaz qoʻl“ koʻrmagan edim. keyinchalik „KSI“da ikki marta gʻalaba qilib, xalq oldida oʻzini koʻrsatib ketganida — „hammasi boʻlgusi shunday boʻlmasa?“ deb o‘ylaganlar endi: „yaqinlashmoqda… bu degani“ deganlar edi.
va keyin Klichko bilan kechgan voqea — oʻsha norasmiy matbuot anjumanini eslayman, Keystone stadionining eshigi oldidagi beton yonida,Arturning „men kelgunimcha barcha soʻzlar tugaydi“ deganiga oʻxshardi. o‘sha paytlarboshidan aytib keta turibman — chunki agar Artur yutmasa, boksda hamma narsa shunchaki… boshqa mushtbozlar uchun bo‘lar edi, uning gʻalabasi esa — bu degani, klubimizning gʻalabasi edi.
bugunroq u WRga yetib borganda — „og‘ir qo‘l“ so‘zi endi boshqa hech qanday savol tug‘dirmayapti… faqat: „mana, shu qoʻl bilan ko‘tardi“. endi kelajakda yana koʻrarmizmi? albatta, chunki uning ismi hali ham gʻalaba bilan bogʻlanadi.
Ey, yigitlar, eshitingizni qoshing! ChTZ zali — bu xalq bayrami edi, lekin unda Arturni o'zi bittagina yuritardi... Yoshligimda, birinchi marta ko'rganda, qora poyabzallari bilan rinqga chiqib, mushtlarini sovutganday tuyulgan edi — o'ylagandimki, "bu qaysi kishi? to'g'ri yoʻlmi?" lekin keyin... "almaz qoʻl"ni ko'targanda — hammamizga javob berilgan edi! Qani endi, shunday vaqtlar qaytmaydi deb o'ylagan edim, lekin... Keystone eshigi oldidagi voqea? U yerda Arturning so'zlari bilan to'xtab ketdi: "men kelgunimcha barcha soʻzlar tugaydi" — mana shu og'zidan chiqqan kabi ediki, shunchaki chiqib ketdi. Va keyin WRga yetganda — hammamiz bilamiz, qaysi qoʻl arziydi! Kelajakda yana koʻrarsak — albatta, chunki uning ismi endi hamon gʻalaba bilan bogʻlanadi, qorongʻi zaldan boshlab WRgacha boʻlgan yoʻlda! ❤️💪
Bir klub, bir umr ❤️
Ey, oʻshaChTZda birinchi marta koʻrganimni eslayman — Arturni koʻrib qolibman, qora poyabzallari bilan, mushtlarini oʻzgartirgandek tuyuldi, oila aʼzosini tanishgandek boʻldi. Shunday qilib qotib qoldim, boshqa hech qayerda oʻylamay, ichkariga yugurib ketdim: "Xonadon ahli, hammaga salom! Tanaffus qilish uchun kelibmanmi?" — degancha edi.
Keyinroq Klichko bilan kechgan gaplar eshitilgach, Arturning bu "men kelgunimcha soʻzlar tugaydi" degan soʻzi paydo boʻldi. Mana, shunday bir ochiqchasiga: "Oʻgʻil, mening eshigimni barcha soʻzlar bilan qoplamadingizmi? Sen uchun qoʻshiq aytaman!" degancha. Va keyin hammasi yangi lavhalar bilan davom etdi...
Bugun WR uchun qoʻlni koʻtarganda esa, hammamizni yaxshi eslayman — "Ogʻir qoʻl"ni eshitganimda, mening miyamga shunday bir paytda: "Yoʻq, bu Arturnikidir, boshqa hech kimniki emas!" deb oʻtirib qoldi. Klublik ekanmanmi, yashirincha qoʻlimni qaltirata boshladim: "Bir marta bunday qoʻlni koʻrgan boʻlsangiz — undan boshqa hech narsani qoʻlga olishni xohlamaysiz!"