bizning chempionimiz:ring bilan bog'liq har bir nutq
esimda o’shandayo yaxshi yodim, 90-larning oxirida ovora bo’lgan bir do’st bilan televizor oldida oʻtirgandik, shu yerda birinchi marotaba Fury ularni kuzatib qoldik, oʻsha vaqtda u kichkina, biroz qoʻrqoq kiyinayotgan yosh edi. keyingi yillarni eslamoqchi boʻlsang, uning ring ichidagi ilk janglarida soʻzsiz gʻalaba qozonib, qandaydir oʻziga xoslik taratganini koʻrdik, lekin oʻsha yerda, 2011-yilning iyun oyida oʻsha klassik Truner bilan boʻlgan toʻqnashuvidan soʻng, biz hammamiz shu yoʻlni boshladik...oyoq-qo’llarimizdek Fury boʻldi, u bilan birga barcha mushtlashuvlarning qahramonligi va oʻrta vazn toifasidagi jangovar ruhni sevib qoldik. o’shanda hech kim bilmagan ediki, keyinchalik u jahon chempioniga aylanishini...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Esimda qolibdi, shahar markazidagi kichkina stendda otam bilan qoʻlqopli gʻildirak yugurishini tomosha qilganimni... 12 yoshim edi, Furyning birinchi marta televizorda chiqishini koʻrdim, oyoq-qoʻllari nomoyonligini goʻyo imkoniyatdek koʻrsatib. O‘sha vaqtda men uchun u oddiyroq edimi, lekin uning qoʻrqmas ko‘zlarida „men bunaqa boʻlaman“ deganlikni his qilgan edim. 2011-yilda esa Truner bilan jang paytida onam qoʻlini ushlab qoldi, men esa arqonda sakrab yurgan oyoqlarini harakatini takrorlash uchun qoʻlimni shamolga choʻzgan edim... Keyinroq oʻzimni tik turganimni bilmagan edim, lekin uning gʻalabasi mening ichimdagi buzoqchani yoʻq qildi.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
E, esimni birdan tirishdi — stollar ostida o'zim ham qoshig'ini loyqa qilib tura turgan paytimni eslayman. O'sha kunlarni esla, bizning mikrodalgalarimizda "korobka"da Treynorni o'ynamay turibmiz, otam esa bir qo'li bilan lag'monni aralashtirib, ikkinchisida eshikni ushlab turardi. Oyoq-qo'llari oʻsha yerdan boshlanganini tushunmadim, lekin Fury o'yog'i bilan mashinaning tepasiga tupurgani bilan birga, oramizda guruhcha: "Buni kuzatib qolaversin!" degan ekanmiz. Keyinroq esa o'sha mushtlaringiz bilan butun dunyo tan oldi, biz esa hali stol ustidagi chipkalarimiz bilan qimirlamay turdik. Qani endi, o'zimiz bilan birga o'sganligini esladim, boshqa nima kerak edi? 🤣
Qachonki Fury surati ko’z oldimga tushsa, yaqin-yaqin 90-larning ohangidan eshitaman. O’sha paytda u kichkina edi, qoʻrqoqdek tuyulardi, lekin televizor oldida oʻtirganimizni va uning qoʻllarini jonsiz qimirlatayotganini yaxshi eslayman. Endi esa uning orqasida butun dunyo turgan boʻlsada, o’z-o’zidan qolish narsasi yo’q. Fury bilan o’zimizni oʻsha yoshlardek his qilamizmi? Yo’q, lekin unga boʻlgan muhabbatimiz endi chuqurroq joylashgandek. Bugun uning orqasida qoʻshiqlar aytadigan, uni qoʻllab-quvvatlaydigan minglab odamlar bor — avval esa buni barcha ogohligi bilan faqat biz bilardik.
Stendlardagi paytlarni eslaganimda, kichkina televizorlarning yorugʻida Furyning oyoq-qoʻllarini takrorlab, qoʻlimni shamolga cho’zganimni eslayman. Oʻsha vaqtda u uchunmen, endi esa u uchun butun mamlakat. Shov-shuvlarsiz, lekin qilgan ishlari bilan jahonni larzaga keltiradigan odam — shunday Fury. U hech qachon oʻzini yoʻqotmadi, hatto Truner bilan boʻlib oʻtgan jangida ham. Oshkora yoki yashirinchasiga, har gal uning yonida boʻldik, endi esa har gal uning orqasida koʻpchilik turadi. Ammo oʻz-oʻzidan boʻlinganda, uning oʻyinini koʻrganlar bilishadi: bu tomosha boshqa hech narsaga oʻxshamaydi.
Eski stollar ostidagi gaplarimizni eslatib, Fury mushtlarini mashina tepasiga tupurgan paytni eslayman. U oʻsha kichkina yurak bilan butun dunyoni larzaga keltirdi, biz esa chipkalarimiz bilan qimirlamagan edik. Endi esa chipkalarning oʻrniga uyushganliklar, jurnallar va ulkan ekranlar bor. Ammo Fury oʻzgarmadi — u hali ham oʻzining oddiy, oyoq-qoʻllarini koʻrsatuvchi tarzida. Boshqalar yangi narsalar qoʻshdi, lekin uning ruhi oʻsha 2011-yildan beri oʻzgarmadi. Va shuning uchun ham uning tarafdori boʻlishning oʻzi ajoyib.
E o'zimdan boshlay — o'zim ham o'sha kunlarda stol ostida chipkalar bilan qimirlaganman, lekin bir farqi bor: chipkalarning o'rniga men o'zimni stol ostida topdim 🤣🍿 chunki otamning "sabzi bilan shug'ullan" deganligi bilan stol ostiga kirib qolgan edim. O'sha kichkina televizorda Furyning oyoq-qo'llarini ko'rib, men ham oyoq-qo'llarimni shamolga cho'zganman — endi esa shu oyoq-qo'llar bilan Toshkentdagi yangi do'konimizning zalini o'lchab yuraman, Fury kabi jahonni larzaga keltirgunchagacha! 🤣 Ammo hozircha gulm-guldandagina qanoatlanaman, nega deb so'ramaysiz?