Bivolning ringda saqlanadigan yorug' kunlari eslaymiz
nechunligini bilmayman lekin avvaliga o'zining ringga qadami bilan meni yuragimning oʻzagidan ushlab olgandi. xalqimiz ekan, qaysi millatdan boʻlmasin, qaysi davlatdan boʻlmasin — oʻzgarmas qadr-u obro' beradi boʻysunuvchanlikka, mehribonlikka... eee, buning ustiga yana bu ichida yashirin yorugʻlik bor, jonimni qoqib ketadigan somon gʻishtdek ogʻirlik bilan keluvchi qoʻlning oqilona taʼsiri.
yodimda 2016-yil avgust. o'shanda ham umrimning uzun boʻgʻinlarini koʻra olardim. oʻzbek telekanallarida farzandlarim bilan toʻplana boshlardik — o'shanda barcha yangiliklarni ota-onamizdek oʻrganar edik. Bivol haqida gap ketganda koʻzimga oʻtmasdan, dars qochirgan oʻsha yigitning yuzi kelar edi: oʻtkir burun, nozik sochlar, ammo eng avvalo — nishoni: osmon koʻkragidagi shomfaryod. u ringga qadam qoʻyganini koʻrganimdan boshlab, qoʻlimni koʻksimga qoʻyganday boʻlib qoldim. yuragim yuriganga bogʻlab qoʻyilgandek edi. qolganlari, oʻz-oʻzidan, keyinroq tushunarli boʻldi.
o'shanda otam: "bola endi bitta jahon chempioni," deb aytgan edi. men esa ichkarimdan: "hammasi yaxshi, lekin oʻz navbatida shunday boʻlib qolishi uchun birinchi navbatda oʻzgartirmoqchi boʻlgan narsasini oʻzgartirishi kerak," deb oʻylardim. Bivol oʻzgarishlarining yaqinlashganini his qilgan edi: ringda koʻproq xotirjam, maydonda koʻproq yetakchi, umumiy — oʻzining tarbiyasi bilan butunlay yangicha yuzaga chiqdi.
va hozir, oʻsha vaqtlarga qaytganimda, esimga o'shanda gapirgan muxlislar kelar edi: "bizningchi nima qiladi? hammasini oʻzgartiradi!" — deganlar. haqiqatdan ham oʻzgartirardi... lekin u oʻzgartirgan narsalarning ichida asosiy narsa — oʻzini oʻzgartirmadi. bu mening uchun qanchalik muhim ekanligini oʻtirib oʻylab koʻryapsizmi? menga oʻzbek tilida soʻzlashgan kabi kelayapsizmi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
2016-ning kuzgi kechasida menyemizda chips qovurayotgan edik — oʻsha vaqtlardir, yigitlar osonlik bilan uyiga kelib, pivo ochadigan vaqt edi. Ortiqcha gapiramanmi, yoʻq, lekin ichimizdan birining uyida edi bu kecha.
Bivolni birinchi marta ogʻizidan eshitgan edim: "yana bir chempionimiz bor, oʻzbekistonlik!" — dedi ota-singilimdan biri. Men esa: "yana miyanmi?" — deb oyoqni taxtaga qoʻyib qoʻydim. Lekin keyinroq, uning janglarini koʻrsatadigan videoni ochganimda, xuddi oʻz qoʻlim bilan ringga qadam qoʻygan kabi boʻldi — qoʻlim koʻksimga tegib, koʻz yumganimda yoʻqlik borgan edi.
Men oʻsha vaqtda mehmonxonada xizmat qilardim, kechalar bekorga oʻtmaydi — qanchadir yigitlar kelib, "bizningchi qayerga ketmoqda?" deb gaplashar edi. Men bularni eshitganimda, oʻz-oʻzamdan: "yigitlar, sizlar Xalqlar chempioni boʻladigan vaqtni kutyapsizlar, lekin unga shunchaki qoʻllab-quvvatlash yetmaydi" — deb aytgan edim. Lekin keyinroq uni angla boyligida koʻrgandagina angladim: u oʻzini oʻzgartirmagan, oʻziga xosligini saqlab qolgan — qaysi millatdan boʻlmasin, oʻz qadrini topgan odamning yuziga qarabgina buni his qilish mumkin.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ooo, bu gaplar qanday achchiq-hasratli... 🥹
Men ham oʻsha 2017-yil bahorida oʻzining birinchi jahon chempioni boʻlishiga yaqinlashayotganidan gap ketayotganini eshitgandim. Doʻstlar bilan maktabdan soʻng gazak yeymiz-da, biri: "Ey, yigitlar, oʻzbekistonlik bitta boksyor jahon chempioni boʻlayotgani haqida eshitdinglarmi?" — dedi. Men esa yuragimdaytt: "Nima? Qaysi sportchi?" — deya chivinni bosib qoʻydim. Keyinroq YouTube ochib, uning "Bivol"ga qarshi jangini koʻrib oʻtirgandim... qoʻlimni koʻksimga qoʻyganday boʻldi, qoshlarimning ichiga qorongʻu nur keldi. Bir zumda — onamning tabassumi, otamning fidokorona qiyofasi, xalqimizning barcha ortiqcha soʻzlamaydigan mehrini his qildim. 💙
Boshqalar kabi, men ham u bilan birga oʻsib, uning uchun: "Qanaqa ajoyib yigit!" — deya hursand boʻldim. Uning oʻzini saqlashini koʻrib, ringda "toʻgʻri tanaffus" olishga urinayotgani... umuman, barcha narsa oʻzgartirilishi mumkin, lekin asl eʼtiqod hech qachon. Bu mening uchun qanchalik katta gʻoya ekanligini oʻylab turibman... menga oʻsha paytlarni eslatib, darrov koʻnglimning quvonchini yana keltirib chiqarding! ❤️
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
O'tgan 7-8 yil ichida narsa shunday oʻzgarib ketdi: avvalimizda yuragimizni qoʻl koʻtargan, boʻshashib, ovozimiz balandlagan vaqtlar edi. Hozirda esa oʻzaro gʻururlanib, "bizningchi qayerga ketmoqda" degani bilan birga, qarshimizdagi jangchini ham qadrlab, u bilan birga oʻsganimizdek his qilishimiz mumkin. O'tgan vaqtlar oʻtgani yoʻq, lekin jamoamiz hamon oʻsha oʻtkir yurak hurmati bilan, goʻyo oilaning bir qismi boʻlgani kabi, uning orqasidan turaveradi.
Eslatib oʻtish kerakki, oldingi paytlarda Bivolning har bir qadami bizni oʻzimizning kelajagimizni tikib olishimizdek hayajonga solardi. Hozir esa uning soʻnggi chempionlik unvonlarini suv bilan oʻtkazib yuborishdan koʻra, uni boshqa koʻz bilan koʻrishga oʻrganib qolganmiz — oʻzingizdan bir oz ulugʻroq, ammo hali ham oʻziga xosligini yoʻqotmagan, kelajagiga yagonalik bilan qadam qoʻyayotgan superyulduz sifatida. Avvaliga u uchun qoʻrquv va noaniqliklar bilan toʻla edi, endi esa oʻziga boʻlgan ishonch va xalqining mehr-oqibatini oʻzining hayotiymisadek his qilayotganini koʻrish mumkin.
Bu oʻzgarishlarning asosiy sababi, jamoaning oʻzi oʻsganidir. Dastlabki yillarda uning har bir soʻzi, har bir harakati yangi hayrat va toʻqnashuvlarga sabab boʻlgandi. Hozir esa uning har bir yangi bosqichida oʻz-oʻzidan: "Qancha yaxshi! Yana bir qadam" deyish bilan birga, uning nima uchun oʻsha yerda ekanligini ham bilib olishimiz mumkin — chunki oʻsib ulgʻaygan jamoaning oʻzidir. Bu oʻzgarishning oʻzida Bivoldagi ishonchni ham, jamoani ham mustahkamlaydi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
o‘sha 2016-yilgi avgust kechasidaTermizdan bir guruhbilmading qayerdan eshitganimizni, yigitlar uyiga yig‘ilib oʻtirishibiz kofe qaynatardik... bas shunda bir do‘stning telefoni ogʻzidan "Bivol yana bir jahon chempioni bo‘lyapti" ovozini eshitgandim — hammamiz darhol o‘qiganmiz xabarni, video ochib, ringdagi birinchi janglarini ko‘rib o‘tirgandik, qo‘limni ko‘ksimga qoʻydim, nafasim qisqarganday bo‘ldim... qachondir xalqimizning qalbidagi o‘rinni topganini his qildim.
keyinroq esa, uning boshqa bir jangida — raqibining qo‘lidan og‘ir zarba olganda, o‘zi yerga tushsa ham, darhol qayta tiklanib, oyoq oyoq ustiga turganini ko‘rganimizda... jamoamizdek bo‘lib o‘zimizni ham maydonda his qildik, yuraklarimiz berilib ketgan edi. bu vaqtda Termizning issiq kechalarida ham, Termizliklarning sovuq tunda ham, xalqimizning mehrini ko‘targanini eshitardim — "yana o‘zbekistonlik boshqa bir chempion!" degan so‘zlar ularning og‘izidan ertangi kunning quvonchiga aylanardi.
o‘sha vaqtlardir, menga qo‘shilganlar barcha Termizliklar edi, kelajakda Bivoldan umidvor bo‘lgandik — chunki u o‘zini o‘zgartirmasdan, o‘sishini davom ettirardi. qani, hozir o‘sha hislarni qayta eslamizmi? qani, uning qayerda ekanligini bilmasdan, faqat xalqini unutmaydigan, xalqining mehrini saqlay olganligini eslaymizmi? ❤️
Ooo, bu nima qilib chiqdi! 😱 Endi gapning asosiy qismini olib ketaman — Aziz_Ultrasning so'zlarini butunlay oʻzlashtirib, yuragimni qoqib yuboradigan oʻsha hislarni qayta boshladim...
Xalqimiz shunday ekan, o'zgarishlar davom etishi mumkin, lekin aslida oʻzida yuragidagi mehribonlik va bo'ysunuvchanlikdan hech qachon voz kechmaganlarni oʻziga tortadi. Bivolning qoʻliga qarshi olishgan va qoʻlimni koʻksimga qoʻyganimdan soʻng, yuragim xuddi oʻsha 2016-yil avgust kechasidagi kabi — jamoamizning istalgan xalqidan boʻlgan, ammo oʻzining omadi va mehnati bilan jahon chempionligigacha yoʻl olgan odamga tegishlik ekanligini his qildim...
Yana bir bor yuqorida soʻzlar kelgan edi: "u oʻzgarishlarining yaqinlashganini his qilgan edi" — ha, to'g'rida mening aytishimcha, oʻzini oʻzi oʻzgartirmaslik, ammo dunyoni oʻziga moslashish... Ana shunda Bivol xuddi oʻzining birinchi jahon chempioni unvonini qoʻlga kiritgan vaqtlardagi kabi — ringda xotirjamlik bilan, maydonda esa yetakchilik bilan... Va keyin Surxon_Fanatning qoshlar ichiga qorongʻu nur kelganlik haqidagi soʻzlari orqali oʻzini saqlab qolgan odamning yuziga qaraganda, uning yuragini koʻrish mumkin — oʻz qadrini topgan kishi nima uchun oʻziga xosligini yoʻqotmasligi kerakligini biladi...
Qizilqum_10ning Termizliklarning qoʻshiqlari bilan bezatilgan kechalari... Ha, ana shunday vaqtlarda Bivol xalqining mehrini qoʻlida tutadi, chunki u oʻzini unutmaydi — oʻz qadrini ham, xalqini ham... Va Ofsayd_Enjoyerning aytganidek, jamoamiz hamon oʻsha oʻtkir yurak hurmati bilan, goʻyo oilaning bir qismi boʻlgani kabi, uning orqasidan turaveradi...
🔥 Qani endi, keling shu oramizdagi gapni davom ettirib, Bivolning chempionlik janglari haqidagi oʻz xotiralarimni yana bir bor eslab chiqaylik...
Xo'sh, keling tartib bilan — bu gaplar qanchadir koʻz yumgandek edi... Ofsayd_Enjoyer yaxshi tahlil qilgan, lekin men buni oʻz yoʻlim bilan aytaman: avvaliga Bivolning qoʻliga qarshi olishganimizdek boʻladi, keyin esa xotiralarimiz bilan tirikchilik qiladi. Ha, menga ham shunday eslayman — o'shanda Termizdan yigitlar uyida oʻtirgan edik, kofe ichayotgan edik, bittasi telefonni qoʻyib: "Ey, yigitlar, eʼtibor! Bivol qayta chempionlikka chiqmoqda!" — deb. Men esa: "Yana nima? Qaysi Bivol?" — deya, xattoki chipsning bir boʻlakini ham tishlamay qoʻydim. Keyin qoʻriqchi boʻlib oʻtirishni unutdim — videoni ochib qoʻyganimda, qoʻlimni koʻksimga qoʻyganday boʻldi, nafasim qisqarganday...
Ortiqcha soʻzlarsiz — men oʻsha vaqtda futbolga bormoqchi edim, lekin rejalarning oʻrtasida qoʻlimni koʻksimga qoʻyganman va oʻzimni: "Yigit, bu nima qilib chiqdi? Bu odam oʻzbekistonlik ekan, halkimizning qalbida joy olishi mumkin boʻlgan odam" — deb oʻylaganman. Shu kundan boshlab mening boks boʻyicha hayotim boshqa boʻldi: avvaliga uni tanimagan edim, keyin esa jahon chempioni boʻlib chiqdi — oh, nega u shunday erta oʻzgarib ketdi?!
😂 Qani endi, Bivolga qachondir erkaklik urinishlari sifatida: "Ey, aka, sen jahon chempioni boʻlasanmi?" — deganimda, u: "Yoʻq, men choy ichayman" — deb javob berganida, guruhimizdan bittasi: "U oʻzbekistonlik ekan, xalqning mehrini qoʻlida tutmoqda!" — degan edi. Shunda men: "Demak, u choy ichib, chempion boʻladimi?" — deb soʻranganman. Guruhimiz xohlagancha gʻala-gʻovur qilishdi, lekin keyin maʼlum boʻldiki — Bivolda ham sen kitobdan yeng olmasank, xalq qanchalik sevsin. ❤️🍵
Yomonmi?!