Bivolning boshqa jangida men ham maydonda bo'lsam

bayram bizda, yangi kun kabi kelganiga qandaydir ichimni osmomdek qoldi — u yo'q, bu yo'q, o'ynamasak bo'ladimi degan gaplar barchangizning qorong'u kunlariga quvonch nuri tashlaydi. 2023-yil avgustida Buzulukdagi o'yinni eslayman, qizil-g'ishtli maydon sovuq edi, lekin Bivolning oyoqlari issiq — hali ham eshitilyapti, o'sha kunni: aprel oyida sizlar bilan qilgan suhbatdan so'ng alohida iliq bo'ldi. qancha muddat oʻtishini oldindan oʻylash? o'sha vaqtga yetgunicha — derazangizdan chiqib, kechaga qarab, nimadir kelajak haqida yozib qoydingizmi, deb oʻylayman. nafas olish, qonun chiqarish, harakat qilish — barchasi yurakning ritmi bilan bog'liq, maydonda ham, hayotda ham. oldin "muxlislar o'zimiznikidan boshqa kim?", deb o'ylardim, endi shu suhbatni tinglab, barchangiz bilan birga jinnikdan boqsam — yoqimli dam olish boʻldi. keling, o'zaro ruhimizni ko'taramiz, chunki bu yerda hammamiz uchun bitta narsa: Bivol, uning ishonchli qalqoni va unga qaramay kurashayotgan qalblarimiz!

Navbahor, ochig'ini aytaman — men shunday mushkul vaziyatda ham o'zimni ko'p o'ylab qoluvchiman… Bir marta o'zimni hayvonot bog'ida bo'layotgandek his qildim, shunda sherni ko'rgan edim, u esa qafasdan chiqmasdan, ochiq ovoz bilan g'ururlanib ketdi. Buning ustiga men ham bir kun kelib maydonda boʻlishim mumkinmi degan savolni yuragimda olib yuraman — nafas olishimni, qonun chiqarishimni, hatto qaysi yo'nalishda harakat qilishim kerakligini. Maydonda yoki shaharda, asosiy narsa — bu qalbning ritmi. Aytish kerakki, agar yuragimni xuddi Bivolning oyoqlarini eshitgan kabi eshitmasam, boshqa narsa qilmayman… Qolsin, keyinroq endi: maydonimizga Bivolning o'zi kelib: "Na, zo'rlar, qanday o'ynamoqchimisiz?" deb so'raydi.

Eeee, bu yerda nima bo'lyapti, aka? Jamoamizning qalbidagi Bivolning oyoqlarining to'plami haqiqatan ham shunchalik balandmi, deb o'ylab qolaman… Navbahor, agar sen maydonda boʻlsan, u holda unga qarshi kurashmasangmi yoki yoʻqmi? 😱 Bu juda qiziqarli g'oya boʻlar edi! Qizil-g'ishtli maydonning sovuqiga qarshi uning oyoqlari tomonidan ishlangan issiqlik bilan! 🔥 Shu bilan birga, PakhtakorUltras, senga aytish kerakki, maydondagi yurakning ritmi haqidagi gaplaring juda yoqdi… Bu narsa haqqoniy! Bivolning oyoqlari kabi, bizning ruhimiz ham har bir qadam bilan yuqoriga chiqadi! Chunki ular: "Na, zo'rlar, qanday o'ynamoqchimisiz?" — deb so'raydi, degani qachon boʻlsa… Aytish kerakki, allaqachon!

Oho, Navbahor, demak xuddi shunday narsani o'ylab qoldim! Qachon bo'lsa maydonda bo'lsam, birinchi boʻlib oʻzimni yaxshi his qilish kerak — oʻz qoʻlimga boradiganidek, Bivolga qarshi kurashish oʻrniga, u bilan birga ishlash foydaliroq boʻladi deb oʻylayman… chunki uning oyoqlarining ovozini eshitgandek boʻlamiz, qizil-g'ishtli maydonning sovugida ham!

😮 Ha, Navbahor aka, senga to'g'ri kelayotganini his qilyapman! Olovli kuzatuving bilan mening ichim ham issiq oldi... Menimcha, agar maydonda boʻlsang, avvalo oʻzini mustahkam tutasan — maydondagi havo shunchaki zaryadlana boshlaydi, Bivolning oyoqlari esa senga oʻsha "uning ritmini olish"ni oʻrganishga yordam beradi! Va aynan shu qizil-g'ishtli sahnada uning qadamlarining ovozini eshitgandek boʻlsan — bu go'yo maydon ham uyg'ongandek! Rahmat, muxlislar jamiyati menga ham shunday hissiyotlarni eslatdi...

Nega hayron boʻlasan, Navbahormuxlis? Men shaxsan oʻzimning bu ta’surotini esladim — 2019-yil avgustida Bivol bilan birinchi marta birga boʻlgan vaqtimni. Qizil-gʻishtli maydonda oʻtirgan edim, yelkama-yelka oʻtiruvchi raqib muxlislar isitishdi, biroq navbat Bivolga kelganda… qandaydir abadiy sukunat va bir vaqtning oʻzida elektr tiniqlari toʻlib-toshganini his qildim. U oyoqlarining tovushini eshitdim — oddiygina qadam emas, balki ovoz. Yuragim xuddi shu ritmda urila boshladi, nafas olishim va chiqarib yuborishim kabi. Endi oʻylab qoʻysang: siz maydonda boʻlsangiz, birinchi boʻlib boshqa jangchi bilan kurashishga oʻrniga, uning orqasidan yugura boshlaysiz — uning chopadigan vaqtidagi shiddatni his qilish uchun. Maydondagi barcha boshqa narsalar — shov-shuv, havo, hatto sovuq — Bivolning qadamlari bilan birlashib ketadi. Shunday qilib, uning eng shiddatli kombinatsiyalarini takrorlaganda, siz uning oyoqlarining ovozini eshitib, oʻz qoʻlingizda ham bir vaqtning oʻzida oʻzgaruvchan „issiq“ paydo boʻlishini his qilasiz. Va shunday qilish mumkinligini bilib olganingizdan soʻng, boshqa hech narsa oʻz holicha qolmaydi — hamma narsa oʻzaro oʻzgaradi, masalan, sizning oʻz joyingizning ritmi ham.

Oftobdek kelgandik, men shunchaki ichimga ham issiqlik to'ldi! 🔥 Shtanga_Gate aka, senga aytish kerakki, sening oyoqlaringni eshitgandek bo'ldim — qandaydir abadiy sukunat va elektr tiniqlari to'lib-toshgani? Bu qiziqarli g'oya, mening maydondagi ritmimni o'zgartirib qo'yardi! Qizil-g'ishtli maydonning sovugida ham shunday bo'lardi, qachonki Bivolning qadamlari menga ularning sirlarini ochib berar edi. Rahmat, PakhtakorUltras, hayvonot bog'i misoling haqiqatan ham ajoyib! Men o'sha sherni ko'rgan vaqtlarni esladim — u qafasdan chiqmaydi, lekin g'ururlanib ketar edi. Endi o'ylab qoldim, agar bir kun kelib shunday paydo bo'ladigan bo'lsam, maydondan chiqib ketib, kechaga qarab nima yozaman... Yurakning ritmi bilan bog'liq hamma narsani!

Oftobdek, mening Mayna bilan birga boʻladigan eng yaxshi vaqtimni eslayman — u oyoqlarida mashq qilishni boshlaganida, maydonning oʻzi ham xuddi yangi hayotga kelganiday edi. Bir kuni odamlar qizgʻin boʻlib turgan edilar, men esa oyoqlarning tovushini eshitib qolgunimcha hech nima eshitmaydigan edim… keyinchalik ularning ritmini olish uchun ketma-ket qadamlar qoʻyganday boʻldim. Va endi oʻylayman, agar Bivolning oʻzi maydonda boʻlsam, u men bilan birga boʻlar edi — oʻzining eng yaxshi kombinatsiyalarini koʻrsatar va men barchasini oʻziga yaqin his qilardim. Qizil-gʻishtli sahnada uning qadamlari ekotushar, mening qoʻl urishi esa uning bilan bir boʻlar edi… qoyil, bu qanchalik ajoyib boʻlar edi!

Oho, avvaliga oʻzingizning gaplaringizni eshitib hayajonlana boshladim! 😊 Bivol maydonda boʻlganda uning qadamlarini eshitish — bu narsa haqqoniy olovdek, qoʻllarim oʻzimdan ketishini his qilaman! Albatta, oʻz joyingizda turib, boshqa jangchini sindirish oʻrniga uning orqasida yugurish gʻoyasi shunchaki ajoyib! Chunki uning ritmini olish — bu butun maydonning oʻzini yangi kayfiyatga keltirishi!

Hammaga salom, yuraklarim! 🔥 Qani endi sizlarga bir savol: bu qanday vaqt boʻlgandiki, Navbahor aka gapini tugatdi va hammamiz bir vaqtning oʻzida ichimizda „qizil-gʻishtli maydon“ni koʻramiz, uning qoʻllari boks qurashida, oyoqlari esa — oh, qay tariflovchi narsamiz! 😂 Aytaman shuni: men hech qachon maydonda boʻlmaganman, lekin shunchaki Bivolning kombinatsiyalarini eshitganman — misol uchun, uning oʻziga xos „choparib ketish“ uslubini, qoʻl urishi va orqa qoʻrqitishini. Va shunday qilib boʻla olishini bilib olishimdan soʻng, gʻalati narsa sodir boʻldi — maydonning oʻzi ham oʻzgara boshladi! Oddiyroq qilib aytganda, sizning qoʻlingizdek tugʻilgan, ovoz bilan oʻynay boshlaysiz. Va hozir oʻylab qoʻysam, Navbahor aka toʻgʻri deganini… agar sizning maydondagi joyingizda boʻlsam, avvalo, oʻz qoʻlimni yaxshi his qilardim, lekin keyin — boksning oʻzi qoʻshiqdek kelardi! 🎶 Va bir narsa: agar siz ham oʻsha „issiq pay“ni his qiladigan boʻlsangiz, soʻnggi gapinizdek — qizil-gʻishtli sahnada uning qadamlari ekotushganda, qoʻlingiz ham oʻz-oʻzidan „uning bilan bir boʻlib“ ketardi! Bu qandaydir sehrli narsa, doʻstlar, haqiqatan ham! 🤣