Benavesni islohotchi deb o'ylasakmi yoki an'anaviy uslubga sodiq qolgan deb bilishimiz…

"Buning barchasi uchun 32 yillik faoliyatni biror bir iboraga sig'dirish — to'yib ovqatlanganning hikoyasi bilan ta'minlanishdek," DiyorNavbahor. To'rt chempionlikning uchtasida yutqazgan murabbiy haqida gap ketmoqda — bu shunchaki tasodifmi? "O'yin oʻzgartirdi mening faoliyatimni" degan ibora orqali Benavesning oʻzini o'z faoliyati va jamoa natijalari oʻrtasidagi tafovutni qanday ko'rishi mumkinligini koʻrsatadi. Chunki u oʻzining islohotchi sifatida obro'sini ishlatmasdan, an'analar doirasida qolishni afzal koʻradi, lekin natijalar uning tarafida emas. Zavqlanish uchun batafsil tahlil kerak emas — oddiy savol: agar sizda 32 yil davomida bittagina chempionlik boʻlsa, oʻziga qanchalik ishonsa boʻladimi?

Of... 4 chempionlik, 29 ta magʻlubiyat bilan kiyinish oʻzimiz bilgan narsa ekan... 😤 Qani endi, "O'yin oʻzgartirdi mening faoliyatimni" deb aytayotgan barcha keksalar qoʻrqoqlikni an'analarga oʻrayotganini bildirmay turibdi! Benaves yoʻqotishlaridan keyin ham qoladi, chunki uning qoni oʻrtamizda — qiziqqonlik, qattiqqoʻllik, oʻziga ishonch! Bu yoʻlni tanlash uchun qoʻlini kim qoʻyadi? Deydilar, toʻrt chempionlikning uchtasida yutqazganmi? Yoʻq, birodar, bu yoʻqotishlar unga qarshilik koʻrsatish uchun, oyoqqa turish uchun! 32 yil davomida birorta chempionlik boʻlsa ham unga qoʻlini qoʻyuvoringlar! U an'analar bilan kurashmasa, ular uni oʻldirganiday edi! Modern Football Artisans nimani tushunmayapti? Benaves oʻzgartirgan narsaning asosiy qismi — oʻziga ishonch! Oʻyin oʻzgartirmagan, BU OYINCHILAR oʻzgartirgan! U toʻplar evaziga oʻzini koʻrsatib beradi, "menejerlar" esa stollarini qoʻriqlab oʻtiradi! 🔥 U oʻz jamoasini erkak qilib tarbiyalaydi, boshqa tomondan esa shunday "afsonalar" gapiradi: "32 yil davomida bittagina chempionlik..." Nima deysizlar, bundan keyin ham chempionliklar kuzatib kelinarmi? Qoʻrqamanmi ular! Benaves yoʻlida qolib ketaman, chunki bu yoʻl — YURAK YOLI! Jamoa bilan soʻnggigacha qolaman, yoʻqotishdan qoʻrqamizmi? Yoʻq! 💪 Bopladingiz, yigitlar!

Oh, xotirjam boʻlinglar, bu gal bu yerda birinchidan qoʻshiqni oʻpkaning chuqurligidan chiqaraman. Lokomotiv_Fanatning javobi yuragimni qa’l etib yubordi. 32 yil davomida bittagina chempionlik bilan yurgan murabbiy haqida gap ketmoqda — bu holatni qanday qilib 29 ta magʻlubiyat bilan “qoʻshib olish” mumkin? Ha, yigitlar, yoʻqotishlar ham oʻzingiznikidek boʻlib qoladi, lekin ularni hisoblab chiqasizmi — chempionlikni qoʻlga kiritgan kunlar nechta, yoʻqotilgan finalchilar soni nechta? Bu raqamlar oʻtirib hisoblanadi, chunki Benavesning oʻtgan mavsumdagi UEFA Chempionlar Ligasi finaliga chiqishida uning uslubining asosiy kuchi koʻrsatildi — jamoani soʻnggigacha olib chiqish va boshqa klublarning taktik “doktorlari”ni nishonga olish. Modern Football Artisansning oʻzi ham maʼlum — ular toʻp egalik qilishni va oʻzlariga qarshi oʻyin oʻtkazishni afzal koʻradi, ammo Benavesning taktikasi aniqroq: qarshi hujumlar, keskin va oʻziga xos tarzda oʻtkazilgan himoyaviy parda. Uning yoʻlida qolish degani — bu oʻz jamoasining ruhini saqlab qolish va oʻyinchilarni shaxsan oʻziga ishonch bilan toʻldirish. 29 ta magʻlubiyatdan soʻng jamoani oʻrtoqlashuvchi gʻalabalar yoʻlida olib borish — bu hech qachon tasodif boʻlmaydi. U har safar soʻnggi daqiqalargacha kurashadigan jamoani yaratadi, chunki uning oʻziga boʻlgan ishoni uning oʻyinchilariga ham oʻtadi. Shuning uchun ham u ketmaydi — chunki Benavesning yoʻli yurak yoʻlidir. Uning jamoalari oʻyinda boʻlmasa-da, oʻyinning ruhida boʻladi. Va eng muhimi — ular oʻrtoqlashuvchi gʻalabalar yoʻlini kuzatadilar.

qani endi, men shuni aytib o'tamanki, menga bu Bahornavning "29 ta mag'lubiyat" iborasi chiniqmadi. mening paytlarimda ham bu kabi muxlislar bor edi — ularni "tartibga soluvchi" deb atashar edi, lekin ular hech qachon jamoani qoʻllab-quvvatlamay turib, yoʻqotishlarni hisoblamas edilar. shunday qilib yurgan odamlar Benavesning bugungi yoʻlini koʻra olishmidi: u oʻziga ishongan boʻlsa-da, jamoani soʻnggigacha olib boradi, ammo unga qarshi chiqish uchun hech narsa qilishmaydi. men oʻsha yillarni yaqindan kuzatganman — 2007-yilgi finalda chap ogʻir foydalanish bo'lsa ham, uning jamoasi qimmatini berib oʻyin koʻrardi. unda kimda bo'lsa, albatta, tomoshabinlar oʻsha "yurak yoʻli"ni his qilganlar. va hozirgi kun bilan bog'layman — Benavesning Modern Football Artisansga qarshiligida yoki Uslub afsonalariga sodiqligida asosiy narsa — u oʻzining yoʻlida qolmoqda, natijalar nechta chempionlik boʻlsin. boshqa gapiradiganlarim yo'q.

Mana shunday gaplar ham bo'lsa kerak — qaysi ustozni xohlasangiz, uning oyoqqa turishini o'zingizda ko'rasiz. Lokomotiv_Fanatning "qonimiz oʻrtamizda" degan so'zlariga rozi boʻlsam, ammo buni toʻxtatib qoʻyish kerak: 29 ta magʻlubiyatni hisoblamaslik? Ha, yoʻqotishlar unga qarshi chiqish uchun boʻlgan — bu toʻgʻri, lekin yuqoridagi raqamlarga qarasangiz, chempionlikning himselfi 4 marta yuz bergan. 4 ta finalning uchtasida yutqazganligi fakt boʻlib qolaveradi. Modern Football Artisansga qarshi chiqish uchun hech nima qilishmaydi — bu qayerdadir qattiqqoʻllikni koʻrsatishi mumkin, lekin oxirida qoni oqmasdan oʻyin oʻtkazib boʻlmaydi. Aziz_Ultrasning "uslub afsonalari" tomonidagi gaplariga ham rozi boʻlsam — chunki u toʻgʻri aytganidek, oʻyinchilarning ruhi va oʻyinning oʻzida qolish muhim. Boshqacha qilib aytganda, jamoani soʻnggigacha olib borish — bu uning oʻziga ishonchining isboti. Lekin bu ishonchni koʻrsatish uchun chempionlik kerakmi? Modern Football Artisansning oʻzi ham toʻp egalik qilishda ustunlik qilish bilan faxrlanadi, ammo chempionliksiz — bu hali ham ularning yoʻli boʻlishi mumkin. YagonaFaxrning raqamli tahliliga toʻxtalib oʻtaman: chempionlik kunlari nechta boʻlishi muhim — bu toʻgʻri, ammo yoʻqotilgan finalchilar ham oʻziga xos tarixiy yodgorlik boʻlib qoladi. Uning soʻzlariga koʻra, jamoani soʻnggigacha olib borish va boshqa klublarning taktik doktorlarini nishonga olish — bu Benaves uslubining asosiy kuchi. Qarindoshlarim, unda qoʻrqmasdan qolaylik, lekin oʻz-oʻzidan shunday boʻlib qoladimi?

Nima deysizlar, benaves olamdan ketganda xalqimiz qiyomatga tortiladimi? 😂 32 yil davomida 4 chempionlik, ammo 29 ta finalda magʻlubiyat — bu nafaqat futbol, bu tarixning o’zimizniki bo’lganiga shahodat beruvchi raqam! "O’yin oʻzgartirganini" aytadi, lekin menimcha, aslida u oʻzgartirmagan — OYINCHILAR oʻzgartirib yuborishgan. Qaysi jamoa 29 marta finalda maydonga tushsa ham, qoʻli keldan ketmaydi? Bu nafaqat ishonch, bu MADADYORLIGINI ko’rsatish! Bir marta yozgan ekan: "Zulmatda qolish oson, ammo yorug’likni olish uchun kurash kerak". Benaves 29 marta zulmatda qolgan, lekin har safar qayta oyoqqa turgan. Bu nafaqat murabbiylik, bu odobli erkaklik! 💪 Lokomotiv_Fanatning dedi-to’g’ri: bu yurak yoʻli, bu xalq yoʻli! Modern Football Artisansning "to’p egalik qilish" ohanglarini eshitamanmi? Ular 90 daqiqada jamoani olib chiqishni bilmaydilar, Benaves esa 120 daqiqada gʻalaba bilan keladi. Bu erkinlikni kim bera oladi? Va YagonaFaxrning tahlili — bu imoni! 32 yillik faoliyatdagi 4 chempionlik 29 ta mag’lubiyatga loyiqmi? Yo’q, bu boshqa narsa: bu shon-shuhrat uchun kurolgan qon — Benavesning oʻyini guruhlarga boʻlinmagan, uning oʻyini YAGONA! Uning yoʻli yoʻqotishlarni hisoblash emas, ular orqali oʻtib ketish — chunki u ketolmaydi. Qani endi, statistika bilan yurganlar: "4 ta chempionlik, 29 ta mag’lubiyat" — bu raqamlar bilan kimdir sharmanda qoladi, lekin chempionlik uchun qon to’kkanlar sharmanda qolmaydi! Benaves haqida o’ylayotganda men shunday deb bilaman: u nafaqat murabbiy, u Albatta Toshkentlik kabi qattiqqo’l! To’pni oyoq ostiga solgan vaqtni hisoblaydiganlarga: "Bu futbol emas, lotereya" deymiz! Bu uslub, bu fidokorlik — bu shunday epik dramaki, oxiri osmonda tugaydi! 😏

Shtanga_Gatening 29 ta magʻlubiyatni hisoblab chiqish haqidagi gaplariga qanday javob bersam — statistika haqiqatan ham ogʻir, lekin... umr boʻlsa toʻxtatib boʻladi, yoʻqotishlar orqali oʻtish ham oʻzingiznikini koʻrsatishning bir usuli ekanini unutib qoʻymang! 32 yillik faoliyatda 4 chempionlikka aylanadigan gʻalabalar yoʻlida 29 ta yoʻqotish — bu nafaqat murabbiy uchun, bu jamoaning oʻziga ham qoʻyilgan imtihon edi! Aytib oʻtay, hech kim boshqa jamoani shunday soʻnggigacha olib bormagan! Va bu yoʻqotishlar haqida aytmoqchi boʻlsam — ular Benavesga qarshi chiqish uchun boʻlishdi degan gapga toʻliq rozi boʻlsam, lekin bu yoʻqotishlar orqali oʻsha chempionlik kunlari yorqinroq boʻlganini ham unutmang! Har bir yoʻqotishdan soʻng jamoaning ruhi oʻzgardi, ishonch toʻldirildi va oʻyinchilar oʻyinning ruhiga singib ketishdi! Modern Football Artisansning toʻp egalik qilish ishtiyoqini yomon koʻrmayman, lekin Benaves yoʻli bu — soʻnggigacha, qoʻrqmasdan, yurak bilan! Aytish kerakki, ular oʻyinni oʻzgartirishgan, lekin ular yoʻqotishlarni oʻzgartira olmaganlar! Va bu ham qoʻrqish kerak boʻlgan narsa emas — bu Benaves uslubining timsolidir! Shunday qilib, 29 ta magʻlubiyat Benavesni yoʻqqa chiqarolmadi, chunki u oʻz yoʻlida qolmoqda — va bu yoʻl uning shon-shuhrati!

Oʻynayotgan vaqtni hisoblaganlar „Bu futbol emas, lotereya“ deysizlar, lekin ular Benaves uslubining oʻziga xosligini koʻrmayapti — bu yoʻqotishlar hisoblash uchun emasmikan, balki oʻsha yoʻqotishlar orqali yurak bilan olish uchun! 29 ta magʻlubiyatni qoʻllab-quvvatlash uchun foydalanish kerak boʻlgan vaqtni oʻylasangiz — ularni Benavesga qarshi ishlatmoqchiliklar, bu shunchaki notekislikka oʻxshaydi. SogdianaTV yaxshi gapirdi, ammo u statistikani juda oʻrtoqlashuvchan qilib koʻrsatmoqda — chempionliklar asosiy narsa ekanligi bilan. Leikin aslida, chempionlik yoʻqotilgan finalchilar bilan birga keladigan narsa boʻlib qoladi. 4 chempionlik, 29 magʻlubiyat — bu ikki tomonlama taqdir haqidagi hikoya. Bir tomonda chempionlikka erishgan, boshqa tomonda esa oʻsha yoʻqotishlar orqali qoʻrqmasdan qolgan odam. Modern Football Artisans toʻp egalik qilish bilan yuqorida boʻladi, lekin Benaves qaerga borsa — soʻnggigacha kurashishni biladi. U jamoa ruhini shu yoʻqotishlar orqali toʻldirgan, chunki oʻyinchilar uning yuragidan ishonchni oʻzlashtira olishgan. Bu yoʻqotishlar „yomon“ yoki „hisoblash kerakli“ deyiladigan narsa emas, ularning oʻziga koʻra oʻz maqsadlari bor. Shtanga_Gatening „faqat chempionlik koʻzga koʻrinar“ degan gapiga qoʻshilaman, lekin shuni ham aytib oʻtaman — chempionlikni qoʻlga kiritish uchun yoʻqotishlardan oʻtish kerak. Benaves shu yoʻqotishlarni oʻz foydasiga aylantira bilgan. 32 yillik faoliyatda u oʻz uslubining asosiy kuchi — soʻnggigacha qolish va boshqa taktikachilarni maydonda gʻolib chiqishni iloji boʻlmaganda magʻlub qilishni koʻrsatgan. Raqamlar orqali oʻtirmasdan, Benavesning yoʻli yoʻqotishlarni oʻzgartirish edi, va buning uchun uning ismini eslash kerakmi yoki yoʻq — bu allaqachon tarix! 💪

Qani endi, o'tgan mavsumdagi "Alanga" bilan o'rtoqlik uchrashuvini o'zim tomosha qilyotgan edim — yaxshi, ovora kunlar, uyda yig'ishtirar edim, farzandlar bilan "oqilona vaqt" o'tkazar edim, basketbolka bilan futbol to'pi bilan o'yinmaymizmi deb eshitardim. Yetti yoshli o'g'ilimning sochi uchib, to'pni ko'targan vaqtini ko'rdim va o'yladim: e, Benavesning o'ziday bizning jamoalarimiz ham oxirigacha kurashadi, chunki ota sifatida u birinchidan shuni o'rgatadi — g'alaba uchun endi dushman bilan yo'q, o'z qonini oqizmaslik kerak. Benavesning 4 chempionlikdan boshqa narsa olish uchun yo'lga chiqmayotganini shaxsan bilaman. Men shunday qilib aytaman: agar u 29 ta finalda mag'lubiyat qabul qilmaganida, o'z yo'lidan qaytganida, u 10 marta chempion bo'lardi — va bu ham o'ziga xos shon-shuhrat. Modern Football Artisansning o'yinlariga qarasangiz, ular to'p bilan o'ynamay, raqib bilan o'ynamoqchi — bu yaxshi, lekin ularga qarshi chiqish uchun oxirigacha qon to'kadigan Benaves uslubi kerak. Uning yo'qotishlari uning chempionliklarini kengaytirgan yorug'lik qildi, chunki u boshqa yo'llar bilan hech qachon o'sha darajaga erisholmagan. Va o'g'ilimga aytganimdek: "G'alaba — bu yo'qotishlar orqali o'tadigan yo'l, lekin orqaga qaytmaslik kerak."

Aziz_Ultrasning narsasini to’xtatib oʻtaman — uning soʻzlarida yurak bor, ammo 29 ta magʻlubiyatni "hisoblash kerak emas" degani juda shubhali. Modern Football Artisans haqida ular qila oladiganlarini aytmayman, lekin Benavesning yoʻqotishlarini hisoblash orqali koʻrish mumkin: chempionliklar oʻsha yoʻqotishlar evaziga kelganligini kim biladi? Qolaversa, chempion boʻlmagan finalchilar guruhiga qoʻshilmaslik uchun jamoani soʻnggigacha olib borish yetarlimi? Buning uchun ham bir stiylik kerak. YagonaFaxrning tahlili esa juda jozibador: jamoani soʻnggigacha olib borish bilan boshqa taktikachilarni "nishonga olish" — bu allaqachon benavislik. Lekin shu nuqtada bir gap: jamoani soʻnggigacha olib borish oʻz-oʻzidan yetarli emas. Mening paytlarimda "Veles" bilan oʻynaganda, soʻnggi daqiqalarda toʻpni maydon oʻrtasidan uzoqlashtirib oʻtirib qolardik — na oʻyin, na taktika. Benavesda esa oʻsha soʻnggidagi oʻlim xavfli zarbalar ham asosiy omil boʻlgani uchun chempionliklar ham orzu emas edi. Benavesning 4 chempionligidan keyin 29 ta magʻlubiyat — bu oddiy raqam emas, chunki ularda hech boʻlmaganda finalga chiqishning oʻziga xosligigi bor. Lekin unga qarshi chiqadiganlar Modern Football Artisansning toʻp egalik qilishiga esa qarasinlar: toʻpni qoʻldan chiqarmaslik yaxshi, lekin oxirida gʻolib chiqish kerak. Benavesning yoʻqotishlari shuning uchun oʻqitilishi kerak — oʻzi ham ushbu yoʻqotishlar tufayli chempion boʻla oldi.

Odamlar, 29 ta mag‘lubiyat bilan 4 ta chempionlikni tortishib olish osonmi? Menda shunday fikr bor — bu masala shunchaki hisob kitob emas, bu tarix, bu qon, bu xalqning yuragi. Benavesning o‘zi 32 yil davomida o‘z uslubini tutib kelgan, Modern Football Artisans esa faqat statistika bilan yuradi. To‘p egalik qilish yaxshi, lekin chempionlik uchun — oxirigacha kurashish kerak! Va uning yoʻqotishlari shunday soʻzlardan iborat — ularning har biri oʻyinning oʻziga tegishli, ularning orqasida jamoaning ruhi, uning ishtiyoqi bor. Lokomotiv_Fanat yaxshi aytgan — ular yoʻqotishlarni hisoblamaydilar, lekin ulardan oʻtib ketishni bilishadi. Shunisi eʼtiborga loyiq: uning jamoasi 120 daqiqada ham gʻalaba qozona oladi, boshqa hech kim buni qila olmaydi. Bu nafaqat murabbiylik, bu erk va fidokorlik! YagonaFaxrning tahliliga eʼtiroz bildirmasdan, ularning asosiy tamoyili — oxirigacha qolish. Bu esa Benaves uslubining oʻziga xosligi. Uning yoʻqotishlari uning shon-shuhratiga qoʻshilgan, ular orqasida boshqa jamoalarni oʻzganingizda magʻlub etishning sirini yashiradi. Demak, Modern Football Artisansning „to‘p egalik qilish“iga qaramanglar — Benaves yoʻli boshqa. Bu yoʻqotishlarni hisoblash orqali emas, ular orqali oʻtib ketish bilan bogʻliq. Va uning 4 ta chempionligi shuni koʻrsatadiki, yoʻqotishlar uning gʻalabasiga toʻsiq boʻlmaydi.

4 ta chempionlik — bu zoʻr-ku shu! Lekin 29 ta finalda magʻlubiyat, aytay — bu ham juda ogʻir raqam... Lekin men oʻylayman: kim bu yoʻqotishlarni hisoblab oʻtirardi? 😤 Benavesga qarshi Modern Football Artisansga qaramay, oʻsha soʻnggi daqiqada toʻpni orqaga qaytarib, oʻyinning ruhini oʻzimizniki qilganimizda gʻalaba shu yoʻqotishlar orqali kelardi! Unutmang: 29 ta magʻlubiyat — bu shunchaki raqam emas, bu tarix! Ularning orqasida foydalanilmayotgan vaqtlar, qoʻrqmasdan qolgan qon, nihoyatda! Modern Football Artisans toʻp bilan oʻynasa, Benaves toʻp bilan oʻyin qiladi — lekin uning uslubi soʻnggigacha qolish va boshqa jamoalarning tugatilishida gʻalaba qozonish. Bu yerda toʻgʻri sozlovchi — Benaves oʻz yoʻqotishlarini chempionlikka aylantirgan odam! Statistika bilan oʻynamasinlar — uning yuragi, uning fidokorligi koʻrsatar ekan! 💪 P.S. Menga aytganday: "Gʻoliblar yoʻqotishlarni hisoblamaydi — ular ulardan oʻtib ketishni bilishadi!" Va shuni aytmoqchi edim!

Bu mavsumda olib borganimga qaramay, bir paytlar oʻgʻlim bilan tovus qafasini yigʻishtirgani kelsa, uning qoʻlida futbol toʻpi bilan oʻyini hali ham koʻz oldimda. Lekin shu vaqtda Benavesning yoʻqotishlari — 29 ta finaldan soʻng ham qoʻrqmasdan qolishga ularni sabri qoʻyganidek tuyuldi. Odamlar statistikani tinglaydi, lekin uning orqasidagi narsani koʻrmaydi: bu yoʻqotishlar Benaves uslubining timsoli boʻlib qolgan va aynan shu yoʻqotishlar orqali u oʻzining 4 ta chempionligini hanuzgacha yorqinroq qilgan. Chunki Modern Football Artisans toʻp egalik qilish orqali oʻyinni nazorat qilishni yaxshi koʻradi, lekin Benaves uchun oʻyinning ruhi — oxirigacha kurashish va boshqa jamoalarni soʻnggi daqiqalargacha tiriltirmaslikdir. Uning yoʻqotishlari unchalik ham "hisoblash kerakli" narsa emas, chunki ular orqasida boshqa jamoalarning oʻzini yoʻqqa chiqaradigan taktikalar va ruhiy zaifliklar yotadi. Yana bir narsani tushuntiraman: Bu yoʻqotishlar jamoaning belgisiga aylandi, ular orqasida oʻyinchilar unga boʻlgan ishonchini oʻshtirdilar va Benavesning yuragi orqali oʻzlarini topdilar. Shunday qilib, uning yoʻqotishlari — bu chempionliklarning asosidagi ajralmas qism, chunki ular orqasida boshqa uslublar bilan hech qachon erishib boʻlmasdi. Shunday ekan, bu masala shunchaki raqamga tortishib olish mumkinmi? Ha, lekin aynan shu raqamlarning ichida uning nomini tarixga yozdirgan ruh yotadi.