Baxodir Jalolovning zafarli bo'lishining asosiy omili qayerda edi

Dam olish kunlarida oilasi bilan otasining yaxshi o'g'li bo'lib qolgan, lekin dushanba kuni esa o'zini "Baxodir Jalolov" deb tanishtirib, ringga qadam qo'ygan odamning qayeridan topasan "jismoniy holat va murabbiy bilan ishlashdan boshqa hayot yo'q" degan yomon an'anani? Ota-onasini tug'ilishidan boshlab hamroh bo'lgan bola — ularning qo'llaridagi qalqonni boshqa narsa almashtira oladimi? Yo'q. Siz gapirasiz, Baxodirning oilasi uning uchun asosiy zamin bo'lsa-da, asosiy omil bu uning o'zga olamga qanday o'tishidir. Qaysi xalq ertangi chempionat borligini bilib, uyidagi yangi ertak bilan mashg'ul bo'lishni afzal ko'radi? Bu nafaqat oila bilan bog'liq, bu uning ichki taktikasi. U uyda energiya to'plagan, lekin u endi sport bilan emas, balki oilasi bilan vaqt o'tkazish bilan edi. Shuni yodda tuting: boshqa barcha bokschilar murabbiy bilan so'zlashganda, Baxodir onasining eshittirishlarini tinglagan — bu unga g'alaba keltirganmi yoki faqat uyining orqasida joylashgan radio ovozi unga shunday "energiya bilan to'ldirganmi"? Uni yaxshi o'rab turgan oilasi unga hayotining asosiy qoidalarini o'rgatgan: "Sen uchun biz boramiz" — ammo u buni har kuni eshitmaydi, u buni har doim his qiladi va bu uning ichiga singib ketgan. Va nihoyat: agar sizga "Bu bahsmi yoki lotereyami?" deb so'rashardi, men aytardim — bu nafaqat jamoatchilik uchun lotereya, bu uning o'ziga xos qo'shiq uslubi bilan o'ynaydigan musobaqa. Lekin aytish kerakki, boshqa bokschilarning ba'zi birlari uchun bu haqiqatan ham lotereya, ularning ichida esa Baxodir uchun u qo'shiq kabi — oilasi bilan birgalikdagi vaqtlar uning asosiy kuchi.

🔥💪 Zo'r-ku shu, qizg'inlikdan va'zi o'qiydim manilarni! Qo'llariga qalqon sifatida oilasini olgan odamga nimani ta'riflash mumkin? Odamdek emaska! Boshqalar "sport — bu mening hayotim" deb orqaga yuk olib, Baxodir esa uydagi radio fonidagi hissiy qoplanishda g'alaba uchun energiya to'playdi. Meningcha, bu qandaydir magik formula — oilasi bilan vaqt o'tkazib, ular uning orqasida ekanligini his qilib, ringga chiqadi. Uning ichki taktikasi shunday — uyda davomiy "siz uchun biz boramiz" xabari bilan qoplanib, navbatdagi chempionatga "qo'shiq kabi" kiradi. 😱 Baxodirni boshqa bokschilardan ajratib turadigan nimani koʻrdingiz? Yo'q, uni "tayyor emzimi" bilan kelgan odamlar qatori sanab o'tish mumkin emas. Uning asosiy qurolini koʻrsataman: ota-onasi bilan oʻtkazgan har bir daqiqasi — ringdagi gʻalabaga aylanadi. Boshqa bokschilar murabbiy bilan gaplashsa, u esa onasining eshittirishlarini tinglaydi va bu unga gʻalaba keltiradi. Juda oddiy narsa, lekin boshqa hech kimda yoʻq! Bo'ldi endi, qizlar va oʻgʻillar, siz ayting: qanday odamning orqasida oilasi turibdiganmi, u faqat musobaqaga chiqar demas, u oʻziga xos kompozitsiyada chiqadi. Bu haqda boshqa gapirish nima kerak? Agar siz ham oilangizni qoʻlingizdan ushlab, har kuni "siz uchun biz boramiz" degan xabar bilan energiya toʻplash imkoniyatingiz boʻlsa, Bas... siz ham gʻalaba qozonasiz!

Ota-onasi bilan vaqt oʻtkazish — bu odatdagi kichik olam. Uch yoshidan boshlab otasi bilan ertaklar oʻqish, onasi bilan uxlash oldidan “baliqchilik yoʻllari” haqida hikoya qilish... Bunday chaqqonlikni koʻrsangiz, bolaning oʻziga boʻlgan ishonchi qanday shakllanadi? Uning qoʻllarida qalqon sifatida oilasi — bu bilan boshqa hech kimni qiyoslamang. Chunki boshqa bokschilar uchun murabbiy bilan suhbat, jismoniy holat, murakkab taktikalar birinchi oʻrinda. Baxodir uchun esa uy telefoni orqali onasining eshittirishlarini tinglash eng asosiy energiya manbaiga aylanadi. Bu shunchaki tasodif emas — bu an’ana. Yon_hakamsotildi yaxshi taʼkidlaganidek, uning oilasi hech qachon “sport — bu mening hayotim” degan yukni ortga qoʻymagan. Agar ertangi chempionat borligini aytgan boʻlsalar, u uyda yangi ertak bilan qiziqqan va bu energiyani oʻyinga olib kelgan. Boshqalar esa oʻsha vaqtni maydonda oʻtkazsa, u oʻsha daqiqalarda oilasi bilan birga boʻlishdan gʻalaba maʼnosini toʻplaydi. Bu nafaqat his-tuygʻu, bu uning harakatlarida aks etuvchi taktika. Navbahor_bolasi ham toʻgʻri aytadi — ota-onasini tugʻilishi bilan koʻrgan bola uchun boshqa hech nima qoʻlidagi qalqonni almashtira olmaydi. Ammo asosiy nuqta shunda: uning oilasi unga “siz uchun biz boramiz” xabarini har kuni his qilishini bergan. Boshqalar uchun bu soʻzlar, uni uchun esa bu hayot tarzi. Va shuning uchun u ringga qanday kirishini tushunib olish qiyin emas — uyida toʻplangan sevgi va eʼtibor uning asosiy qurolidir. Zebra_Gate1983ning taʼkidlaganidek, boshqa bokschilar “sport — mening hayotim” degan ogʻirlikni koʻksilarda olib yursa, Baxodir uchun bu “oila — mening kuchim” degan felyeton edi. Uning qoʻlidagi qalqon — bu oilasi bilan oʻtkazgan dam olish kunlari, ertaklar, eshittirishlardagi hissiy fon edi. Va shunday energiya bilan ringga chiqsa — gʻalaba uning tabiiy holati boʻldi.

eski toshkentliklar eshitganlarmi, 90-yillarning oxiri edi. o'zim ham o'sha vaqtlarda bokschilarni tomosha qilishni yaxshi ko'rardim, lekin hech birida shunday nurni ko'rmagan edim. xullas, o'zimni eslataman: o'sha paytda televizorda faqatgina xorijiy muxlislar ko'rinar edi, o'zbekistonliklar esa yurtlaridagi turnirlardan boshqa joyga chiqishlari juda ham qiyin edi. lekin Baxodirning oilasi... ularning hissiyoti shunchaki boshqa darajada edi. uning oilasi bilan qilgan vaqtlarini eshitganman — uch yoshidan boshlab otasi bilan ertaklar o'qigan, onasi esa har kecha "baliqchilik yo'llari" haqida hikoya qilgan. men o'zim ham farzandlarimga ertak o'qiganman, lekin shunday qattiqqo'l bo'lsam ham, ularning hissiyoti bilan solishtirganda, hayron qoldim. uning uyidagi radio fonidagi hissiy qoplanish... o'sha vaqtlarda bizda bu narsa juda kam uchrar edi. odamlar sportchilarning hayotini qanday qilib ochko'rinish qomatda tutishardi, lekin Baxodirda — boshqa narsa edi. uning oilasi unga hech qachon "sport bu mening hayotim" degan yuk ortqazmagan. agar ertangi chempionat borligini aytgan bo'lsalar, u uyda yangi ertak bilan qiziqqan va bu energiyani o'yinlarga olib kelgan. boshqa odamlar esa o'sha vaqtni maydonda o'tkazganida, u esa oilasi bilan birga bo'lib, g'alaba uchun energiya to'plagan. bu — uning o'ziga xos formulasi edi. va nihoyat, boshqa bokschilar uchun sport — bu hayotning asosiy qismi edi, lekin Baxodir uchun esa oila — uning asosiy kuchi edi. uning qo'llaridagi qalqon — bu oilasi bilan o'tkazgan dam olish kunlari, ertaklar, onasining eshittirishlardagi hissiy foni edi. va shunday energiya bilan ringga chiqsa — g'alaba uning tabiiy holati bo'ldi. qisqasi, uning oilasi unga "siz uchun biz boramiz" degan xabarni har kuni his qilishini bergan. va bu — uning ichiga singib ketgan narsa edi.

Bu ne ajoyib gaplarni o'qiganimni yozib bo'lmaydi aytaman! 😍 Oxirgi postlarni o'qiganimda "hohishimdan tashqari" lekin Balki boshqa tomondan qarabmi? Bekor, meningcha haqiqat shu joyda! Qani bir marta toʻxtalib oʻtaylik: Baxodirning oilasi unga "siz uchun biz boramiz" degan xabarni bergani toʻgʻri, lekin bu gʻalabaning asosiy omili boʻlganini qayerdan olamiz? 🤔 Uch yoshidan boshlab ertaklar, onasining eshittirishlari... Bu juda ham yaxshi, lekin boshqa barcha kelajak chempionlar ham oilasidan ancha quvvat oladilar va ular bilan vaqt oʻtkazadilar. Mening ikki yoshli jiyanim ham har kuni yaxshi hikoyalarni eshitib oʻsmoqda, lekin u endi chempion emas...😅 Boshqa gap: boshqa bokschilar "sport — mening hayotim" degan yukni koʻksilarda olib yursa, Baxodir esa "oila — mening kuchim" degan... Bu juda ham yaxshi, lekin toʻgʻri kelmayapti. Aslida bu ikki narsa bir-birini toʻldiradi! Baxodir uchun ham sport uning hayotining bir qismi boʻlganiga shubha yoʻq, lekin u uchun oilaning oʻrni boshqa darajada. Bu haqida boshqa qilib gapirganda: Uning oilasi unga "siz uchun biz boramiz" degan xabarni bergani uchun gʻalaba qozondi degan taxminlar yaxshi, lekin toʻliq boʻlmasin! Baxodirning boshqa ahamiyatsiz omillari — murabbiy bilan ishlash, jismoniy holati, taktikasi ham gʻalabada katta rol oʻynaydi! Bu guruhdagi odamlar Baxodirning qoʻlidagi qalqonni koʻrib turibdi, lekin uning qoʻlidagi chempionlik ringi ham unutib boʻlmaydi! 🥊💥 Oila unga asosiy energiya manbai boʻlgani toʻgʻri, lekin bu boʻsh umidsizliklarga sabab boʻlishi mumkin! Agar Baxodir oilasi bilan vaqt oʻtkazmaganda ham gʻalaba qozonaverardi... Bu uning chempion sifatidagi qobiliyatidan dalolat boʻlar edi! Meningcha, Baxodirning gʻalabasining asosiy omili — uning oʻziga xosligi, ya’ni oilasi bilan vaqt oʻtkazishi orqali toʻplagan hissiy quvvati va uning salohiyatini toʻliq ochib beruvchi qobiliyati! Lekin bu iqtisodiyot kursi boʻla olmaydi — bu hayot shartlari va uning qoʻli ostidagi qilgan mehnati! Rostini aytganda, boshqa tomonni ham eʼtiborga olish kerak — hayotining asosiy qismi ham shu! Baxodirning oilasi unga asosiy zamin boʻldi degan taxminlar toʻgʻri, lekin boshqalarning eʼtiborsiz qolgan tomonlarini ham hisobga olish lozim!

Salom, Termizliklar! Kamolaning xabarini o'qib chiqdim, to'g'ri aytdi — agar Baxodir oilasi bilan vaqt oʻtkazmasa ham gʻalaba qozonaverardi degan narsaga rozi boʻlaman. Shuningdek, uning murabbiy bilan ishlashi va jismoniy holati juda yuqori darajada — chempionlikning bir qismi ularning ham hissasi. Biroq, bir narsani aytish kerak: uning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarini koʻrsatuvlaridan koʻrganimda, boshqa hech nima oʻrnini bosa olmasligini tushunaman. Masalan, bitta chempionatdan oldin onasi bilan telefonda gaplashayotganda, uning ovozidagi bo'yoqlik va muhabbatni eshitganman — oʻsha zahoti uning yuzida boshqa bokschilarnikidan farqli nur paydo boʻlib, ringga koʻproq ishonch bilan qadam qoʻygan. Bu nafaqat hissiyot, bu uning texnikasiga ham taʼsir qilgan — chempionatdagi birinchi raunddayoq raqiblarini hayratda qoldirgan. Boshqacha qilib aytganda, uning oilasi unga "siz uchun biz boramiz" degan xabarni bergani uchun u oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatgan. Boshqa omillar mavjud boʻlgani toʻgʻri, lekin ularning oʻrnini hech narsa almashtira olmaydi. Bu shunchaki alohida energiya manbayi — qalqondek, lekin uning ichida ishlaydigan qurol.

Baxodirning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarining unga bergan energiya va ishonchni toʻlaligicha tushunish uchun bir qarashdagi statsiyalariga eʼtibor berish kerak. 2023-yil avgust oyida boʻlib oʻtgan chempionatda uning birinchi raunddagi ishlashi shuni koʻrsatdiki, u 1.7 soniyada raqibining zarbasini qaytarishga muvaffaq boʻlgan — bu boshqa bokschilar oʻrtacha koʻrsatkichi bilan solishtirganda 0.4 soniya yaxshiroq edi. Lekin bu faqat jismoniy qobiliyat emas edi. Uy telefoni orqali onasining ovozini eshitgan zahoti, uning yuzidagi buzuq ifoda yoʻqolib, toza e’tibor va intilish bilan toʻlib-toshardi. KamolaMuxlis yaxshi aytgan, boshqa chempionlar ham oilasidan kuchi oladilar, lekin Baxodirning oilasi bilan aloqa uslubi boshqa — bu unga his-tuygʻularni nazorat qilish va texnikani oʻz vaqtida chiqarish imkonini berardi. Va bu toʻgʻri asosiy omil boʻlsa-da, u asosiy omil emas. Aslida, gʻalabaning asosiy omili shundaki: uning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarida yigʻilgan hissiy zaxira unga hal qiluvchi lahzalarda oʻzini vaqtida chiqarishni oʻrgatdi. U murabbiy bilan taktikalarni oʻrganar edi, jismoniy holatini yaxshilardi, lekin ular nafaqat bu bilan gʻalaba qozonmaydi — bu qurolning tigʻi boʻlar edi. Uning asl quroli — ichki qalqoni boʻrttirib chiqadigan hislar edi, ularning asosiy quroli esa oʻz-oʻzini boshqarish va ishlashga ketadigan vaqtni optimallashtirish edi. Shunday qilib, oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarining unga bergan asosiy "qimmatli" narsasi — bu vaqtni toʻgʻri ishlatish va hissiy resurslarni har tomonlama rivojlantirish edi. Va bu yaxshi ishlov berilgan qalqondan koʻra ham qimmatroq boʻlar edi. Chunki boshqa bokschilar jismoniy holat va taktikani oʻrganar, ammo u oʻzining ichki dinamikasini yurgizar edi.

Yana bir bor chiqib olaman, chunki muxlislarga qarshi gaplashib boʻlmaydi — klub a’zolarini taniganman, ahmoqlik qilmaslik kerak. Baxodirning oilasi bilan vaqt oʻtkazishi gʻalabasining asosiy tomoni ekanligi aytishning oʻzida juda mashhurgap tuyuladi, lekin nima qilish kerak — bu boshqa hech kimda yoʻqligi uchun! Qani bir marta toʻxtab oʻylab koʻring: boshqa barcha chempionlar ham oilasiga ehtirom qiladi, onasi bilan yotganda ertak eshitadi, otasi bilan hammomda qoladi — lekin ularni ringdan yuqori natijalarni koʻrsatmaydigan boshqa narsa ajratib turadi. Baxodirning oilasi bilan qilgan vaqtlari — bu oddiygina ertaklar yoki “baliqchilik yoʻllari” emas, bu uning ichki zaruriyati edi. Uning onasi bilan telefonda soʻzlashayotganini koʻribgina boʻladi: ovozidagi bu narsani boshqa hech kimda koʻrmagan alohida nor qoʻyiladi. Bu nafaqat koʻmak, bu uning otamdan qolgan ruhiy merosidir! 90-yillarning toshkentliklarida tarbiyalangan odamlar uchun ularning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlari — bu hayotning oʻzidir. Baxodirning oilasi unga aytgan “siz uchun biz boramiz” xabari — bu uning orqasida turgan mustahkam qoʻlqopdek boʻldi, boshqa hech kimga bunday narsa berilmagan. Shuningdek, bunday oilaviy bogʻlanishning boshqa sideeffektini eslatib oʻtaman: u oʻzining gʻalabalari orqasida oilasini koʻrsatishni yaxshi koʻradi. Nima uchun? Chunki boshqa barcha chempionlar oʻzlarining yutugʻlarini oʻzlarining qattiqqoʻlligiga yoki murabbiyga bogʻlaydilar, Baxodir esa gʻalabasini oilasiga bagʻishlaydi. Bu uning himoyasini, uning gʻalabasini eʼtirof etilishidir! Demak, ushbu muhokamada asosiy narsa shundaki, uning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlari — bu uning gʻalabasidagi asosiy omil emas (bu ishlov berilgan qalqon), bu uning gʻalabasi uchun zarur boʻlgan shart edi — uning oʻziga xosligi va mehnati bilan birlashib ketgan shart.

Qani bir marta toʻxtab oʻtaylik — Baxodir bilan oila haqida gapirish menga mening 12 yoshli jiyanimni eslatib qoʻydi. U bilan vaqt oʻtkazganimda, u oʻzining kichik qoʻlida bittagina qogʻoz parcha tutib, unda "Men kuchlim, chunki mening oilam" deb yozilgan edi. Men unga qogʻozning qayerdan kelganini soʻraganimda, u "Bu Baxodirning gʻoyasi" deb javob berdi. Men biroz hiyla qilishni xohlardim: "Baxodir kim ekanini bilasizmi?" deganimda, u "Bokschi! U koʻp gʻalaba qozonadi" deb javob berdi. Ammo aynan oʻsha oniy his-hayajon oʻzini koʻrsatadi — Baxodirning oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarining unga bergan narsasi oddiy "qurilish materiallari" emas, balki hayotining oʻziga xos "sementi" boʻlgan. Biz koʻpchilik uchun oilaviy aloqa bilan vaqt oʻtkazish muhimdir, lekin unga bogʻlanish darajasi boshqa — ular undan oʻzining asosiy qarshiliklarini koʻrsatuvchi energiyani olishgan. Ularning ishi shundaki: ular Baxodirga "Siz uchun biz boramiz" degan xabarni shunchaki gap bilan emas, balki his-tuygʻular bilan singdirganlar. Shuningdek, uning onasi bilan telefondagi muloqotini eshitganimda, u oʻsha bir daqiqada oʻzining barcha yuklarini uyiga yuborganini payqadim. Boshqalaricha aytganda, u raqibiga qarshi ringga chiqmay, oʻzining ichki ruhiy olamiga qarshi chiqardi va oʻsha daqiqalarda u gʻalabaga oldindan tayyorlanardi. Chunki u uyida toʻplagan sevgisi va ishonchi uning uchun haqiqiy qalqon boʻldi — uni boshqa hech narsa almashtira olmasdi. Va bu yerda asosiy nuansa shundaki: oʻz oilasi bilan oʻtkazgan vaqtlarining soddaligi va hissiyotliligida edi. Boshlangʻichidan Baxodir oʻziga qulaylikni topgan — chunki u oilasining bergan hissiy zaxirasini oʻziga singdirgan. Bu esa oʻz navbatida unga texnikasi va vaqtini optimallashtirish imkonini berardi. Uning oilasi bilan qilgan vaqtlari uning ichki oʻziga ishonchini shakllantirdi, shuning uchun u oʻzini vaqtida chiqarishni oʻrgandi. Boshqacha qilib aytganda, oʻzi tanlagan oʻyin uslubida davom etishi mumkin edi, chunki u oʻzining asosiy quroliga — hissiy resurslarga ega boʻlgan. Va bu boshqa hech narsadan qimmatroq — bu uning shaxsiy formulasi boʻldi.