Baxodir Jalolovning asosiy xususiyati shundaki, u hech kimdan qoʻrqmaslikni oʻziga dars…

Baxodirning yuzidagi qattiqlikni koʻrganimda, mehmonimning choʻntagiga toʻgʻri yetib bormay, sof hayratga toʻladi. Yoʻq, bu qoʻrqish emas — bu oʻziga ishonchning qotgan metalli kabi zanglaganidan kelib chiqqan bayroq! Peshin oldi, raqiblariga gapirishdan oldin: „Men siz bilan bu yerda qolaman, xolisona“ Men oʻzbek bokschilarining obroʻsini shu zahoti his qildim — 2019-yil Osiyo chempionatida, u boʻgʻozga tushganida, avvaliga koʻpchilikning gumoni „yana bir bor oʻtkazadi“ edi. Ammo u ringda bir daqiqada barcha shubhalarni koʻmdi. Mahalliy musobaqalarda ham, xalqaro maydonlarda ham, uning qoʻrqmasligi „zoʻr-ku shu“ boʻlib qoldi, boshqa narsani oʻylash uchun joy qolmadi Bu yerda omadni izlash ham hajis — uning treningi 5 soatlik sparring va kuniga 3 kilo ogʻirlik koʻtarishdan boshlanadi. Raqiblari unga qarshi kurashish uchun qoʻshimcha 10 kg tikib olishadi, lekin yigitga qoʻrqinch yoʻq. Bu foydalanuvchi „xulosa“ emas, balki toʻgʻridan-toʻgʻri qoralovchilar yuziga urilgan tunda aytilgan haqiqat

Aslida, barchangizning "qattiqqo‘lligi"ni ko‘rganimda xotiramdan qoyil qolaman — chunki boshqa sportchilarda yo‘q, lekin bu nimani bildiradi? Uning yuzidagi barcha uslubdagi "qattiqlik" aslida oddiygina bezori imo-ishora emas, balki oʻyin oldidan ishlaydigan ritual. Birinchidan, qoʻrqmaslik bilan ishqibozlar "Bu baxt edi" deb o‘ylasa, menroq yaqinroq: uning gʻalabalari sport fiziologiyasining matematikasi. Kurashchining qoʻrqmasligi asosiy omil boʻlsa-da, bu juda ham sodda boʻlishi mumkin. Masalan, 2019-yilda Osiyo chempionatida gʻalaba qozonganida uning vazni 91 kg edi — bu faqatgina tavsiya etilgan koʻrsatkich, lekin undan 2 kg ortiq. Birinchi raunddagi oʻrtacha zarba tezligi 4,7 zarba/s edi (manba: AIBA maʼlumotlari). Shu bilan birga, raqibining oʻrtacha zarba tezligi 3,9 zarba/s edi. Demak, qoʻrqmaslik bilan bir qatorda, unga qarshi kurashayotganlarning raqamlaricha oʻzlarini tan olishlariga toʻgʻri kelardi. Ikkinchi nuqta — bu unchalik mubolagʻali fakt emas. Qoʻrqmaslik bu yaxshi, lekin bu ko‘pchilik bokschilarda ham bor. Uning asosiy ustunligi shundaki, u zarba vaqtida nisbatan issiqlikni ushlab turadi — bu uning muvaffaqiyatlaridagi asosiy omil. Buni kimdir biladi, kimdir bilmaydi, lekin men koʻrsataman: oʻrta ogʻirlikdagi boks boʻyicha jahon chempioni Rayan Garciya ham bir vaqtlar oʻz vaqtida 3,2 s vaqtida zarba qilishga erishgan, ammo ularning gʻalabasi hissiyot bilan emas, balki aniq vaqt bilan bogʻliq.

Qani endi, bu yigitning ruhiyati bilan bogʻliq gaplarga kelib turibmiz — bu albatta hayratlanarli narsa. „Qoʻrqmaslik“ni oʻziga dars qilgan bokschi degan fikr juda ham chuqurroq, chunki bu bir vaqtning oʻzida oʻziga ishonch va obroʻ bilan qoʻllab-quvvatlanadi. Ammo bir nuqtaga eʼtibor bersak — Jalolovning yuzidagi qattiqlik uzoq vaqt davomida yigʻilgan ustuvorlikning koʻrinishi. Buni boshqa holda tushunish qiyin: oʻzbek bokschilarida koʻpchilikda „keling, qilsak boʻladi“ kayfiyatidan oʻtishni koʻrsak-da, u oʻzini toʻliq qoʻrqmas deb eʼlon qiladi va bu hamma narsaning boshlanishi boʻladi. Yiliga 5 soatlik sparring va kuniga 3 kilo ogʻirlik koʻtarish — bu odatda insonlarga „bunday qilishingiz kerak“ deganlik emas, bu butun faoliyatini boshqaradigan mafkura. Raqiblarining unga qarshi kurashish uchun qoʻshimcha 10 kg toqqa olishlari — bu soʻz bilan emas, harakat bilan koʻrsatilgan qoʻrqmaslik. Bu yigitning obroʻsi shunchalik kuchliki, raqiblar unga qarshi kurashishdan avval oʻzlarini sinab koʻrishadi. Aslida, uzoq muddatli treninglar, oʻziga boʻlgan ishonch va sport fiziologiyasining matematikasi — bularning barchasi oʻzaro qoʻshilib, uning gʻalabalarini taʼminlaydi. Bu yerda omadni soʻrash mumkin emas — bu ishlov va sarfiyatning natijasi.

Baxodir jalolovning yuzidagi qattiqqoʻllikni koʻrganimda darrov eslayman — oʻsha paytda oʻzbek bokschilarining obroʻsi yoʻq edi, yaʼni hamma „yana bir bor oʻtkazib yuboradi“ deb oʻtirar edi. lekin u buni oʻziga qarshi ishlatgan. 2019-yilgi Osiyo chempionatida boʻgʻozga chiqayotganini koʻrganimda, hammamizning gumoni shu edi: „qani endi koʻramizmi“ — lekin u ringga qadam qoʻygach, hamma narsani oʻzgartirib yubordi. uning yuzidagi qattiqlik — bu qoʻrqmaslik emas, balki toʻliq ishonchning ifodasi edi. chunki u hech qachon magʻlubiyatdan qoʻrqmagan. bu yigitning qoʻrqmasligi hamon eslarimda — sparringlari 5 soatga choʻzilardi, ogʻirlik koʻtarishi esa kuniga 3 kilodan boshlanardi. raqiblari esa unga qarshi kurashish uchun qoʻshimcha toʻqqa olishardi, lekin u hali ham oʻziga ishongan. bu oʻzbek bokschilarida koʻrilgan narsa emas edi — ular odatda „bir oz boʻladi“ kayfiyatida edilar, lekin u oʻzini toʻliq qoʻrqmas deb eʼlon qildi va bu hamma narsaning boshlanishi boʻldi. uning gʻalabalarini omad deb oʻylash mumkin emas — bu uzoq muddatli treninglar, fiziologiya va oʻziga boʻlgan ishonchning kombinatsiyasi. qarang, 2019-yilgi chempionatda unga qarshi kurashganlarning oʻrtacha zarba tezligi 3,9 zarba/s edi, lekin u oʻzining 4,7 zarba/s bilan toʻgʻridan-toʻgʻri boshqarib qoʻyardi. bu raqamlar yolgʻon gapirmaydi — ularning qoʻrqmasligi bilan birga, fizika ham oʻzining ishini qildi. bu narsa eʼtiborsiz qolishi mumkin, ammo oʻzbek bokschilarining obroʻsini koʻtargan eng asosiy narsa hammaning oldida.

Bo'ldi endi, xalqim… Baxodirning yuzidagi qattiqlikni ko'rganimda, ichimda olov o'tdi🔥. Qo'rqmaslikni o'ziga dars qilib olgan kishi — bu ajdodlarimizning "qo'rqma, oʻgʻlim" deganini qoniga singdirgan devkiman. Uning obro'si shunchalik katta-ki, 2019-yilgi chempionatda ham barchamizning gumoni "yana oʻtadi" edi, ammo u ringga qadam qoʻygach, barchani boshqa dunyoga olib ketdi💪😱. Bu na omad, na texnika! Uning qoʻlidagi gʻalaba — bu qoʻrqmaslikka qarshi qoʻrqmaslik deb eʼlon qilganlarning ovozidir. Raqiblarining qoʻshimcha 10 kg toqka olishlari uning qoʻrqinchsizligini koʻrsatmasinmi? Oftob-soz, shunday boʻlishi kerak!

Nax, navbat meniki boʻldi — oʻylab oʻtiraman, Baxodir yuzidagi „qattiqlik“ni koʻrganimda, darrov choʻntagimdagi 50 000 soʻmni unga suverenlarga berib yuborish istagi zoʻraydi, lekin soʻngra xotirjam boʻlurman: bu na bet qozon, na foyda, balki unga oʻziga ishlangan qoʻrqmaslikka boʻlgan eʼtiqod edi. Ha, oʻshanda uning yuzidagi qattiqlikni „magʻrurlik“ deb oʻylardim, oʻzini yaxshi bilganlikdek, lekin keyinroq angladimki, bu aslida javobgardan koʻra koʻproq oldindan koʻrsatma edi — uning raqiblariga: „Yana bir bor ochkoʻz boʻlib koʻring, men esa sizlarni osongina tugataman“. Bu yerda asosiy fursat — uning qoʻrqmasligi bilan birga ishlab chiqilgan „toʻrtinchi avlod“ ritmi. Oʻtgan mavsumda uning oʻrta ogʻirlikdagi musobaqalardagi oʻrtacha zarba tezligini aytmay turibman, lekin shunday boʻlsa ham, raqiblarini oʻrganish uchun foydalanadigan sirli uslubi bor: birinchi raunddan boshlab koʻzlarini qisib, oʻzini „tortish“ imkonini beradi, soʻngra ikkinchi raundda bosimni ikki baravar oshiradi. Bu oʻziga ishlangan qoʻrqmaslikdan koʻra, unga faoliyatining katta qismida yordam bergan sifat — *kutilmaganlik*. Va hammasi uchun asosiy sabab: uning ushbu ruhiy adaptatsiyasini oʻrganishning imkoni yoʻq, chunki boshqa oʻzbek bokschilarida bunday omil yoʻq. Ular odatda „faqat gʻalaba qozonish“ degan kayfiyatda, lekin u oʻzini „men gʻalaba qozonishdan boshqa narsani oʻylamayman“ deb belgilab olgan — bu uning obroʻsining asl sirlaridan. Va bu boshqa hech kimda yoʻq… boshqa hech kimda.

Qanaqa qoʻrqmaslik ekan!🔥 Baxodir yuzidagi oʻchoqni koʻrganimda ichimda 2019-yilning oti eslaydi, u boʻgʻozdan qadam qoʻyganini koʻrganimda… „yana oʻtadi“ deganlar, lekin u oʻziga ishlagan qoʻrqmasligini koʻrsatdi💪 barcha shubhalarni koʻmib! Uni 5 soatlik sparring va kuniga 3 kilo ogʻirlik koʻtarishga undagan bu qattiqqoʻllik emas, uning gʻalaba uchun jonsarak ekanligi! Raqiblarining qoʻshimcha 10 kg toqka olishlariga nafrat bilan qaramang—bu uning qoʻrqinchsizligining guvohi! Oʻrtacha zarba tezligi 4,7 zarba/s bilan boshqarayotganini koʻrganda… raqiblari uni kutib olishardi, ammo u oldindan koʻzlarini qisib, oʻzini „tortar“ edi😱 kutilmaganlikka qarshi kurash uchun! Qisqasi—uning qoʻrqmasligi na oʻzbek bokschilarida koʻrilgan, na boshqa hech kimda! Buni oʻziga dars qilib olgan kishi… gʻalaba uchun yurak bilan kurashadi, oʻziga ishlangan temirni koʻrsatadi!

Nax, endi oʻylab qoʻysam… Baxodirning yuzidagi qattiqlikni oʻziga ishlashini koʻrganimda, darrov eslayman 2018-yilning oʻziga qoʻl qoʻygani. Uch ogʻirlikdagi konkida oltin medal qoʻliga olganidan soʻng, ringga qadam qoʻygan vaqt — oʻsha paytda Oʻzbekistonda kimsada „ushlab qoʻymaslik“ gʻoyasi yoʻq edi. Uni koʻrganimda: „Uyda qolib, uyda qolib ketar edi“ deb oʻylardim, lekin u gʻalaba uchun qoʻrqmasligini koʻrsatdi. Bu yigitning qoʻrqmasligi bilan birga ishlatgan „ishora“ uslubi esa alohida hikoya. Qaysidir maʼnoda uning tanasi uni himoya qilishdan koʻra, raqibini qoʻrqitish uchun moʻljallangan — masalan, 2020-yilda London turnirida birinchi raundda raqibini toʻxtatib qoʻygan vaqtni olishgan. Oʻshanda koʻrganman: raqib qoʻrqib qolgan, chunki Baxodirning yoʻlini tanlagan ogʻirlikdagi boks boʻyicha jahon chempioni boʻlmasligini allaqachon bilgan edi. Va hammasi uning obroʻsiga bogʻliq — Oʻzbekistonda unga qarshi kurashish uchun kelganlarning hammasi oʻzlari bilan 10 kg ortiq toqqa olib kelgan, lekin u hali ham oʻziga ishongan. Bu na omad, na texnika — bu uning ruhiy jihatdan ishlashi. Boshingizni toʻxtatib qoʻymang: oʻylab qoʻying, boshqa oʻzbek bokschilaridan nimasi farq qiladi? Ular odatda „faqat gʻalaba qozon“ degan kayfiyatda, lekin u oʻzini „men gʻalaba qozonishdan boshqa narsani oʻylamayman“ deb belgilab olgan. Bu uning yoʻli — boshqa hech kimniki emas.

Oh negadir bo'ldi endi... 2018-yilda konkida uch og'irlikdagi oltin medalni qoʻlga kiritib, ringga qadam qoʻygan vaqtni oʻylab koʻryapsizmi? Oʻshanda oʻzbek bokschilarida "ushlab qoʻymaslik" deb biror narsa mavjud boʻlmas edi — ular odatda "yoʻq oʻtadi" kayfiyatida edilar. Lekin u oʻzini toʻliq qoʻrqmas deb eʼlon qildi va bizni barcha dunyoga olib keta boshladi🔥. Jalolovning ruhiyati hamon shu: raqiblari unga qarshi chiqish uchun qoʻshimcha 10 kg toqqa olishadi, lekin u oʻziga ishongan. Uning yuzidagi qattiqlik esa oldindan koʻrsatma — "Men sizlarni osongina tugataman" degan signaldir. Bu na omad, na texnika — bu uning gʻalaba uchun jonsarakligining koʻrsatkichi💪. Keling, kelajakka nazar tashlaylik: keyingi oʻyinda unga qarshi chiqadigan bokschilar oʻzlarini sinab koʻrish uchun qoʻrqoqona 10 kg ortiq toqqa olishadi, ammo u oʻzining 4,7 zarba/s bilan boshqarib qoʻyadi. Uning "toʻrtinchi avlod" ritmi va oʻziga ishlangan qoʻrqmasligi boshqa hech kimda yoʻq — bu uning gʻoliblik yoʻlidagi asosiy siri!⚡ "Qo'rqma, oʻgʻlim" degan soʻzni qoniga singdirgan bu devkiman keyingi gʻalabasini yaqindan kuzatamiz!