Artur Beterbiyev: yuragimizdagi qahramon shuhratining qayta tug'ilishi
keling shunday bir narsani esladim, 2008-yil edi, may oyida o'zbekiston televideniyesida Arturning birinchi jahon chempionati chiqishini ko'rdim, deraza oldida oʻtirganman, yuzim kuygandek boʻldi — hali hech narsani bilmas edim, faqat otasining nomidan ogohlantirganlar. keyinroq ortga qaytdi: ikki marta magʻlub boʻlgan erkak, yuragi yorilgan, yiqilgan... lekin eʼtibor berganingizda, olomon shovqinida hech kim uning qoʻllarini qoʻygan yoʻq, balki oʻzlariga koʻra qattiqqoʻl deb oʻylaganlar unga nochor, koʻz yoshli boʻlib qoldilar. oʻsha vaqtlar edi, keling, ajdodimiz Haqnazarxon xotirasiga oʻyib qoʻygan soʻzimdek: "katta eʼtibor bilan kichiklarga qarash". keyinchalik taʼqiblar keldi, uyiga toʻp oʻqqa tutildi, moliya yoʻqligi, shifokorlar peshonasini toʻsib qoʻydi... lekin shu paytda ham u gapirardi: "meni engillashtiring, men sizlarga gʻalaba keltiraman". bu soʻzlarni kim eshitib qolmagan boʻlsa, ularning muxlislik guvohnomasi yoʻq demakdir.
bugun esa uning qoʻshigʻi butun dunyo boʻylab yangramaqda — birinchi chempioni boʻlmasdan uchinchi chempionlikni qoʻlga kiritdi. buni eshitganimda qoshlarimning ichkarisidan yoshligim kelib, qoʻshiq aytishni xohladim. qanday hayot boʻlsinki, unga qarshi chiqqanlar endi oʻzlarini sharmanda qilganlar, qolganlar esa shunchaki: "bunday ogʻir vazn toifasida bunday nafis gʻalabaga erishdi" deydilar.
keling shunday qilib, o'zimiznikiga qarab gapiramiz: bu quvonchni kim bilan boʻlisham? 😄 kimdir bilan sobit suhbatda otlanadi? yodda tuting, uyda bizda koʻpchilikka yodda qoladigan narsa — uning imkoniyatlarini koʻrib chiqmaganlarga nisbatan qilgan saxovatlidir.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Yana qayerlardir Alijon va men yaxshi do'stlar bilan futbol ko'rayotgan edik, mayli yashil maydonda emas — sahnada, chiroyli stolda oʻtirib qizg'in sharob ichib. Artka televideniyeda chiqayotganini ko'rdik, oramizda yigitlar: "qancha vaqt oʻtadi, bittasi ham gʻolib chiqmaydi", "qulashga oz qolgan ekan" deya kulishdi. Men o'zimni tuta olmaganman, yig'lay qotib qoldim — qandaydir vaqtda sanchib qolgan oʻq yuragimni yirtib yuborgan kabi. keyinroq eshitdim: "bosing, men sizlarga gʻalaba keltiraman". Qani shu Arturni o'zimiznikida qabul qilishning asosiy sabablaridan biri... uning so'zlarining ishonchliligi. Hech kim hech qachon unga yutqazishni xohlamagan.
Bugungi chempionlik esa qanday boʻlsin? Azizzim, bugun men uyda o'zim bilan birga edi — oʻtgan kunlarni esladim, uning hayotidagi har bir sinovni his qildim. Endi ularning barchasi maʼnosini topdi. Uylarning oldida mash’um toʻplar ostida qolgani, ayollarining qoʻllariga oʻt qoʻygani, uyqusiz tunlarini... hammasi qahramonlikka aylanib ketdi. Va endi u uchinchi marta dunyoning eng yaxshi boʻlish yoʻlida! ⚡💥
Kimdir "shunday ogʻir vaznda bunday nafislik qanday mumkin?" deb soʻraganida — men unga "Javobni uning yuragida qidir" deb aytaman. Chunki hozir u haqida hammasini bilaman... u nafaqat chempion, u — taqdir!
Bolaligimdan tribunada.
Hissiyotni boshidan kechiraman, Aziz_Ultras... o'shanda 2008-yilning may oyida televizor ekranidan uning birinchi jahon chempionati chiqishini ko'rganimda yuragimdan otib ketgan edim! Deraza oldida oʻtirar ekanman, yuzim qizarardi — keyingi kundan boshlab otamning "Beterbiyev" deb aytganiga shunday mehr qo'shib ketdim. Keyin uning birinchi mag'lubiyatini ko'rganimda yig'lab yubordim... lekin uni qoʻllab-quvvatlaganlar soni kam edi, asosiy olomon unga hammasi bitta—"yigitlar oʻynagan, bola esa yigʻlayapti" deya kulishardi. Qalbimni qoʻygan kunimda, uning "meni engillashtiring, men sizlarga gʻalaba keltiraman" degan so'zlari mening qulogʻimda bir zumda butun dunyo bo'ylab eshitilib ketdi!
Bugun esa... bu chempionlikni o'z derazamdan tomosha qilish men uchun QURBONLIKni qayta eslatmoqda! Uning koʻz yoshlaridagi o'sha qiyinchiliklar endi oltin medal bilan almashtirilganini koʻrsam — qoʻlimni koʻksimga qoʻyib, eson-omonligini tilayman... chunki u shunday qilib qilgan: urilgan to'plar, yondirilgan uy va singan uylar ortidan chiqib kelgan... hozir esa uchinchi chempionlik bilan tarix yozmoqda! ⚡🔥
Bolaligimdan tribunada.
Arturning kelajagiga ishonganlarimiz orasida vaqt oʻtib, oʻsha kattaroq eʼtibor bilan kichiklarga qarash odati endi yorqinroq tarzga aylandi — oʻtgan 15 yilda u oʻzini bugungi shaʼnli chempionlikka olib keladigan yoʻlni bosib oʻtdi. Ular uchun derazamiz oldida oʻtirib, birinchi chempionlik yoʻlida uning qoʻllarini koʻtarishni oʻylay olmaganlar endi ovozlarni u bilan birga boshladilar. Oʻshandagi koʻz yoshli yigit endi oʻzi ham oʻzining koʻz yoshlariga uchinchi chempionlik bilan "engillashtiring, men sizlarga gʻalaba keltiraman" degan soʻzlari bilan javob qaytaradi.
Bugungi jamoaning eshigi esa shunday eshikki: chipta olish uchun navbatda tura olmaydiganlar endi oʻtirib, jahon chempionining soʻzlarini eshitishga boradi. Oʻshandagi qiyinchiliklar orqali yuritilgan bu yoʻl endi jamoani faqatgina chempionlik bilan emas, balki uning yuragi bilan ham ulugʻlaydi. Oʻshandagi rejalari uchun tanqidga uchragan, uyidan otib oʻtda qolgan — hammasi endi orqada, olov ichidan oʻtgan olmosdek chiqdi. Xotiramizdagi u holda edi, bugun esa uning qoʻllarida oltin bilan.
Men oʻz-kuzimda oʻsha kuygan yuzlar va cheksiz umidlarni koʻrmoqchiman. Oʻshandagidek yigitlar endi stol yonida unga chinakam mehr bilan nishon qoʻyishadi, ular uchun bu chempionlik nafaqat sportdagi gʻalaba, balki hayotidagi har qanday sinovdan oʻtib, yengil boʻlinganlikdir.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Ey, bu haqda qanday otlanmasin — ming marta yuragimga bir daraxt otildi! Artur Beterbiyev degani... yo'q, haqiqiy rivoq! 2008-yil may oyida televizor oldida oʻtirganman, yuzim qizarib ketdi-cha, Alisherning "Beterbiyev" deb baqirishi endi mening oilamizdagi surname boʻldi! Keyin uning birinchi magʻlubiyatini koʻrganimda yig'lab yubordim, lekin olomon unga "yigitlar oʻynagan, bola esa yigʻlayapti" degan kulgini qabul qildi. Hozir eshitaman: "meni engillashtiring, men sizlarga gʻalaba keltiraman" — bu soʻzlar hozir ham mening quloqlarimda butun dunyo boʻylab oʻz aksini topib turibdi!
Ochig'ini aytaman, bugun uning chempionligini koʻrganimda uyimdagi daraxtlar gullagandek boʻldi! Qalbimga qoʻyilgan janglar endi oltin bilan almashtirildi — shu narsa uning yuragi qanchalik katta ekanligini isbotlaydi. Qani ya, barcha uylar oldida toʻplar ostida qolgani, ayollar qoʻlidagi oʻtlar, uyqusiz tunlar... hammasi qahramonlikka aylanib ketdi! Va endi u uchinchi marta dunyoning eng zo'r boʻlish yoʻlida — qandaydir ajoyib hikoya!
Keling, bu quvonchini kim bilan boʻlmasin — oʻzimizniki bilan! Artur uchun yangi chempionlikni his qilish uchun darhol choynagimni ushlab qoʻyman kerak! 🤣🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Aziz_Ultras, MadinaNavbahor, TemurPakhtakor va Ofsayd_Enjoyerlarning hislaridan keyin tilimni qaytarib qoʻyib boʻlmaydi —Arturni uchinchi chempionlikka koʻtargan shu yurakni hozir o’zimniki qilib yuboraman.
Bugun o’zimni televizor oldida emas, balki u bilan birga ringda turgan kabi his qilaman, chunki uning ortidan ketganlarning barchasi endi ma’lumki — og’ir vaznda nafislik qanday mumkinligini u o’zi ko’rsatib berdi. Ko’z yoshlarimizni eshitib, dushmanlarini esa soʻkinib quloqlanmay qoʻymaslik kerak — hayotini shunday yurak bilan oʻylab koʻring, birdan aytganini bajarib qoʻyadi!
Shunday boʻlsin, mayli Artka — bugun uning chempionligini nishonlash uchun iyagi og’riqlarimni unutib, Choyxona_Sportda Qoraqalpogʻistonlik do’stim bilan stolga oʻtiraman va: “Yuqori darajali bokscha — bu shart emas, ustoz ham boʻladi!” deyman. Oftobimizni berkitib, quvonchimizni qozonlaymiz — leytenantlarimizga, Arturga! ⚡💥🔥
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ochig'ini aytaman, Ofoniyimlarim, keling shunday qilib olamiz-ko'lamiz — bugun Artkani ko'rganimda derazadan birinchi bo'lib "Bu nima bu?!" degan fikr kelib qoldi, sababi u meni to'g'ridan-to'g'ri yuzi bilan turib ketdi! Yana yuqori darajadagi bokscha bo'lmasligi mumkin, lekin yuqori darajadagi jodugar ekani — so'zimni olishmaydi.
Chunki uning yuziga qarab, uyga ketayotib telefonimdan asosiy ekranga yog' qo'yib qoldim — o'zimni yo'lda oilaviy oila avtobusini yengib ketayotganiga o'xshatib oldim! 🤣 Qiziq, u yerda stendda turganda ham bir zum ichida olomondan ko'ra merosimni eshitib qolishim mumkin edi, ya'ni "To'g'ridan-to'g'ri o'g'irlab ketilmay turibmanmi?" degan savol bilan...
Keling, orqaga qaytaylik — o'sha kunlarimda televidenie oldida oʻtirar ekanman, Artka ringda tushganida yuzim qizarardi, lekin endi uning uchinchi chempionligi shunday qilibki, agar u o'zini oʻzgartirsa va ketma-ket chempionliklarini hisobga olib imzolar topshirsa, uning qalamidan chiqadigan har bir imzo endi "Assalomu alaykum" deb boshlansa, hech kim hayron qolmaydi!
Choyxona_Sportda yig'ilganlar bilan stolga oʻtirganimda do'stimga: "Qo'lidagi shisha ichidagi suvdan ham qattiqroq bo'ldi!" deb aytaman — chunki Artka shunchaki suv emadi, u qozondagi suvni qisqartirishga majbur qildi!
Reja qilish kerak edi — mayli shu chempionlik uchun boshqa chempionlik qilinganini hech qachon eshitmaganman, lekin uning yuragi vaqti-vaqti bilan shunchalar katta bo'lib qoladiki, ring ichida raqiblarining qalqonlari oʻrtasidagi tirqishlardan otilib chiqib kelganiga o'xshaydi! 🍿
Keling, yangi chempionlik bayramini davom ettiramiz — hozirgi kun uchun Artkaga tepadan sho'xlanib yuboraman: "Joʻja, qani endi toʻrtinchi chempionlik qoʻlga kiritishingni kutyapman, lekin birinchi boʻlib oyoqingni koʻtarib, tinglaganimda yurak chalashimni olish!"