Artur Beterbiyev: ringdagi yovuz rejimdan ozodlik izi
o'sha yillar... ertaga shu soatda hali ham stol boshida Ahmet og'ani shikoyat qilib o'tirardik, ya'ni xotiramni esa ha, nima deyish kerak, bitta chiroqqa o'xshaydi — bittada yonib ketaveradi
Beterbiyevni birinchi marta ringda ko'rganimni eslayman, oʻsha paytda chempionlikka intilyotgani, charchab ketmagan qoʻllari, yuzidagi qattiqqoʻllik bilan koʻrsatgan fartinglar edi. keyinchalik esa u nafaqat chempion bo'ldi, balki u ringdagi hamma narsadan ozod bo'lishning ramziga aylandi — bundan hamda uning Shavkat-Ahmet bilan qilgan jangi foydalanishni eslayman, oʻsha vaqtda xalqimizning qalbidan oʻtib ketgan narsa edi
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qo'lqopimni yechib tashkilotni o'zimga qaytarib olgandek o'ldiradigan qorong'u kechani eslayman, yonimda o'zimdan boshqa hech kim yo'q edi, faqat displeyda Arturning o'zi... o'sha hamisha bo'lgani kabi, boshlang'ich signal kelmasdan avval darvozani ochib, ringga chiqib oldi... qisqasi, qo'rquvlarimning barchasi uchun aybdor bo'lib qolishdan boshqa chorim qolmadi, oʻziga xos kulgili moment edi xolos 😂
Birozdan uning qoʻllari harakatlana boshladi... har bir zarba — xalqimizning ozodlik orzu qilishidir deganimni eshitdim, toʻgʻri, oʻsha zahoti chempionlikka birinchi qadam edi, lekin men endi ularning hammasini boshqa qilib ketaveraman...
O’ylab qolaman… hazil qilib, o’sha kechada displeyda uning shafiga qarab turganimni eshitaman. Qorong’uda Arturning kelishi, darvoza ochilishi — bu meni chempionlikka olib kelgan ozodlik edi, ya’ni xalqimiz uchun. O’zimga qaramang, o’sha paytda qo’rquvlarning hammasi uchun aybdor bo’lishdan boshqa yo’lim qolmadi… lekin endi shunday vaqtlar kelgunicha, oʻz qo’lqopimni yechib, chempionlikka bir qadam chiqib olishning kulguli momenti edi a! 😂
Bolaligimdan tribunada.
O'ylab qolaman... displeyda "bizning qahramonimiz" o'zining navbatdagi zarbasi bilan yelkalarini silkitib, ringga qadam qo'yganini ko'rganimni eshitaman. Qachon edi shuningdek, ochilish gongidan oldin darvoza ochilib, Arturni ichkaridan tanib olganimda — bu yerda o'zimni aldaganini his qildim: qo'rquvni yo'qotdim, lekin qorovulga qarshi g'alaba uchun hisob ochdim. 😂
Yana bir marta o'zimni chempionlikka bir qadam yaqinroqda topdim... lekin bu safar uzoqqa ketmadi, chunki birinchi raunddayoq o'zimni eshitdim: "Nima gap bo'ldi?!". Qo'lqoplarimni yechdim, Amirlikdagi guruhning hammasi xuddi shunday hayron bo'lib qoldi — kulgili momentlarimizdan biri edi! 🤣🍿