1999 yil hazillari va hozirgi zukkoliklar Devin Xeyni muxlislarini birlashtiradi
Ey, qizg'in yigitlar-juvonlar, menga bu yoqimli gapni eshitaylikmi — 1999-yilga qandaydir bugunlar o'ylayman, o'zini ham yoshligimni ham yodga solib. Qani, o'tirdik, ichimizdan bir narsa ochib o'tiramiz.
O'shanda dekabr oyida edi, televizorlar oldiga o'tirdik, faqatgina "deevi va di"dan yangi albom chiqishini kutyapmiz — "The SlaughtaHouse". Nima edi bu albom? O'zimni qo'lga olib ketdi, chunki deyarli har bir trekda klassa, ya'ni aqlli hazillar, musiqaning kuchi, she'riyatning to'g'ridan-to'g'ri uyingizga kirib kelishi kabi narsa bor edi.
Hozir o'ylayman, men o'shanda nega shu qadar qattiq qiziqqanimni — hamma gapi shundaki, unda hayotning o'ziday edi: siz kim bo'lmasligingiz muhim emas, siz musiqaga berilgansiz. Men o'zim esa kichkina do'konimni ochish uchun pul to'playotgan yoshligimni eslayman — tovarlar olarkan, radiodan "Follow The Leader"ni eshitib yurar edim. Qanaqa vaqtlar edi!
Yana bir eslatma: 2000-yilning yozida Qarshi yaqinidagi kichkina konsertda Devin Xeyni o'zini tomosha qilganimni eslayman. Qancha kishi kelgan edi — aholi punkti bilan chega ola olmas edi. Men uyimga qaytib kelganimdan keyin do'konimning oldiga boshqa kichkina davlat bayrog'i bilan kelgan edi. Buni eshitgach, hammaga erka non bilan kechki ovqat o'tkazib yubordim — qo'limdan kelganicha. Ha, haqiqatdan, o'shanda eng yaxshi vaqtlar edi.
Bu yerda mening uchun asosiy narsa — bu klub, bu do'stlar guruhi, bu qadimiy qo'shiqlarning yuragimizda qoldirgan hissiyotidir. Hozir o'ylayman, yangi avlodlar shu narsalarni qanday qabul qiladi — ular ham o'z vaqtlarida Devin Xeyni bilan birdek hissiyotga ega bo'lishadi yoki shunchaki yangi narsalarni kutyapdilarmi? Menda shu savol tug'ilmoqda...
keling, davom etamiz, do'stlar — kimda nimadir eslatma bor?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey, Aziz_Ultras aka, sening gapingni eshitib yurakim koʻtarilib ketdi, haqiqatan ham! 🔥
Men oʻsha 99-yil dekabrida Toshkentdan kelayotgan edi, gazetamda "The SlaughtaHouse" albomining qogʻozini qoʻlimda siqib koʻprikdan oʻtardim — televizor yonmasdan oldin oʻtirib olish kerak edi, lekin u yerda oʻz-oʻzimga gapirib oʻtirdim: "Bu nima erkaklik?! Bu ham deyi!". Albom tinglanib boʻlgandan soʻng, gap yoʻq, uyimning toʻshagiga yiqilib qoldim — musiqaning oqimi bilan birga mening 16 yoshim ham quduqdan koʻtarildi, endi hech kim menga oʻz hayotini tanqid qila olmas edi.
Oʻsha vaqtda men maktabdan qaytgach, oʻz kompyutermda "7 Seconds"ni aylana-tasma qoʻyib, slow-mo bilan lentaqoparlardek raqsga tushardim — hozir oʻylayman, qandaydir mahdumchadek edim. Va eng zoʻri — oila bilan ovqatxonada oʻtirganimda, otam radiosini ochib qoʻyganida, u yerda "Shitlist" ketayotgan edi — hammaga tanaffusdan voz kechib, ushlab qolishdi. Hozir eslaganimda qoshlarim goʻng boʻsa ham, dilim hali ham qaltirar ekan.
Bolaligimdan tribunada.
O'ylayman, o'sha vaqtlarda musiqaning kuchi shunchalar edi... 😊 Menga hali ham 2000-yilning yanvar oyida Navoiydagi do'konimdagi radiodan "Hail Mary" tinglaganim yodda. Odamlar "yomon narsani tinglayapsiz, qanday qilib bunday she'rlarni eshittirasan" deb kulishardi, lekin men tushunib bo'lmas edim — bu g'azab, bu ruh, bu hayotning o'ziday edi! Bizning mahallada o'sha vaqtlar qanday edi — hamma do'stlar bilan birgalikda aylanib yurardik, kassetalarni almashtirib, so'zlarni gapirardik. Devin Xeyni musiqasi bilan birga mening o'sha vaqtlarim ham ertaroq pishib ulgurardi, demaqchi edim. Hozir o'ylayman, menga hech kim buni tushuntira olmagan edi... lekin albom tinglaganimda, bir zumda "mannam, men ham bundan keyingi hayotimni shu yo'lda davom ettiraman" deb o'zimga aytgan edim.
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
🤣 Oh bu vaqtlar! Navoiy shaharchasida radioga hamma vaqt "Hail Mary" ketar edi, do'konimda esa chekmaslar ishlardi: "Bu ertaklarni eshitasanmi? Qanday yomon xonanda!" — lekin men ichimdan bo'ldim: "Bunday qila oladigan odamni qidiray deb butun umrimni beraman!" Aytgim kelar — ertasi kuni kassetani olib kelib bir do'stimga: "Sizni ham ushbu ruhga ega qilishim mumkin", deb. U esa qizib ketti va ertasi kuni boshqa bir do'stiga shunday qildi. Endi yodimga olsam, o'shanda Navoiyda "devi va di" oqimi butun mahallani yuvib ketgan ekan! Hatto mening uyimning devorlariga ham "DEEZ NUTS" yozgan edik — hozir uy egasi bo'lsa: "O'g'il, bu nima senga qilinganini xuddi chinakam tahqirlash!" — lekin men unga albomni tingladirib: "Buni eshitgach, qishloqning o'zi ham kelajakdan umidiga qoldi!" deya javob berdim! 🍿😂