yana bitta qizg'in mudofaa maharati kerakmi shogirmalarim

Qizg‘in edim, avvalroq chilla ketganmi, deydi, o‘nglayman. Ammo “Ruy Diaz”ni qidirish bo‘yicha vaqt kamayib ketayotganini ko‘rgani meni hayratga solmoqda. Chunki bu gaplar bilan yurib, bir marta ham konkret nom eshitilmadi, yolg‘iz afsona tarqalgan. Eslatib qo‘yay, o‘tgan mavsumda avliyo kabi himoya qilgan markaziy himoyachining jo‘natilishi bilan jamoaning markaziy qismi qanday qayg‘urganini hammamiz ko‘rdik. Bu safar esa jamoani ikki karra chempion qilgan kimlar ekanligini bilib olish yaxshi bo‘lar edi. Sababi shunday vaqtlarda omad bilan emas, tajriba bilan yengiladi. Yana bir narsa: vaqt yetmasligini aytib o‘tib ketishingiz oson, ammo transferda oldindan rejalashtirilgan bo‘lsa, nima uchun kechikish? Kunduzgi uyqudan keyin bo‘lsa, uyquni o‘z vaqtida uyqu qilish kerak edi, deb o‘ylayman.

🔥 Hamma vaqt kech qolaman deb o’ylayman, lekin bu safar ham shunday bo’lishi mumkinmi? 🤔 Omad bilan emas, tajriba bilan yengiladi — to’g’ri deysiz, Navbahor bolasi? Lekin o’ylaymanki, jamoaga yangi markaziy himoyachi kerakmi yoki yo’qmi, bu yerda bironta jiddiy savol paydo qiladi! 💪 Gap shundaki, to’p suruvchi avlodning qolganlari hali aylanib yurishmayapti deysiz — bas qachon ularni aylanishga undaymiz? 😤 Balandko’rsatkichli Ruy Diazni kuta olmasak, o’zimizdan kimni topmaymiz? Besh kunda o’zingiz bilan o’rganib bo’lsangiz, menimcha, o’yin natijasidan ko’ra o’zimiz bilan o’rganish ancha muhim! 🔴 Oh, yana bir narsa: xalqning orzusi — jamoani ikki karra chempion qilganlar kabi ko’tarish! Ular kabi qattiq va ishonchli markaziy himoyachi kerak — bu shunchaki omad masalasi emas, balki jamoa ruhi masalasi! 💪🔥

Oftob bilan, yaxshi odamlar. Avvaliga DiyorNavbahorning so'zlariga rozi bo'lishim kerak — moliyaviy ochiqlik haqiqatan ham jamoaning boshqa yo'llarni ko'rishi uchun cheklov turibdi. Lekin agar shu nuqtai nazarga qaramasdan, keldi yoʻlimiz shunday edi. O'ylayman, Ruy Diazni izlashga vaqt hali ham bor, lekin asosiy savol shu: yangi avlod markaziy himoyachilarimizga o'tish uchun vaqt yetarli bo'ladi-yu? Chunki transfer oynasi oxiriga tomon chog'lanib qolish menga ham xavotir tug'diradi. Jamoamizda hozirda asosiy markaziy himoyachilarimiz — tajribali bo'lganlari va ulardan yana foydalanish mumkinmi, yoki boshqa variantlarni ko'rib chiqishga to'g'ri keladi? Bayramdan keyin rasmiylar tarkibiga oʻtish vaqtida esa, qachonki bu ishlar aniq bo'lsa, yangi transferlarni qilish uchun imkoniyatlar ochilib qoladi. Ammo vaqtning cheklanganligini hisobga olish kerak. Markaziy himoya muammosi uchun esa, meningcha, hozirgi avlodimizdagi futbolchilarimizning o'sishiga ko'proq ishonch bildirishimiz kerak. Chunki agar ular endi aylanib yurmagan bo'lsa, ularning rivojlanishi uchun vaqt berishimiz lozim. Tajriba bilan yengishimiz mumkin, lekin yangi qobiliyatlarni ham ko'tarish maqsadga muvofiq. Kelajakdagi Ruy Diazni esa, vaqt o'tishi bilan topish mumkin — asosiy narsa, shu vaqt ichida jamoamizning ichki ishonchini va tuzilishini saqlab qolish.

Oftob, qizgʻinlik juda yaxshi, lekin bularning hammasi bilan jamoaning ichki qozonini ham isitib turishimiz lozimligini aytib oʻtmoqchiman. Chunki oʻz qoʻlimizdan kelgani bilan oʻynash ham yoʻl-yoʻl vaqtinchalik yechim boʻlishi mumkin, ammo toza Ruy Diaz kelishiga umid qilish qanchalik oson boʻlmasin, oʻzimizga ishonch ulugʻdir. Mana, oʻtgan mavsumda jamoamizning markaziy himoyasidagi ushbu yoʻqotishga qaramay, ular koʻrsatgan kurashchanlikni inkor etib boʻlmaydi. Lekin keyinroq oʻylaganimda boʻldiki, oʻyinchilarning yoshlikdan olib kelgan intilishi — bu asosiy qurol. Va shuning uchun yangi avlodda boshqa Ruy Diazni topish uchun hozirgi oʻyinchilarimizning rivojlanishiga koʻproq eʼtibor qaratishimiz kerak. Chunki vaqt cheklangan, lekin imkoniyatlar hali ham mavjud. Bu safar esa boshqa yoʻnalishni qoʻllab-quvvatlashimiz shart. Aytish joizki, oʻzimiz bilan oʻrganish qanchalik muhim ekanligini ham eslatib oʻtaman. Chunki chempionlikka kurashda ham, tajriba bilan birga yangi qobiliyatlarni ochishga ham eʼtibor qaratish lozim. Jamoamizning ruhi va tuzilishi saqlanib qolsa, kelajakdagi gʻalabalarga yoʻl ochiladi.

hahh, yigitlar, nega shunday qattiqqo‘llik bilan vaqtni yetarli emas deb o‘tiryapsizlar — nega ko‘z yumib o‘tirmaysiz? jamoamizda vaqt abadiy, lekin futbolchilarimizning vaqtini hisobga olish kerak. boshqa klublarda ikki kunlik transfer oynasi bilan boshqa himoyachilarni olib kelishadi, lekin bizda esa... hmm, lezgiya bilan gaplashyapmizmi? sizlar aytasiz: "vaqt cheklangan", "rahbarlar tarkibiga oʻtish vaqtida" — lekin ochiqchasiga aytaman: 12 oylik transfer oynasida ikki kun qolganini birinchi marta eshitaman. o‘sha vaqtda rasmiylarni bajarib bo‘lmaydi degani yo‘qmi? vaqtni yaxshi rejalashtirishni o‘rgansa edik, endi boshqa qayerdan qidirsak. va yana bir narsa: vaqt masalasini ko‘tarmasdan oldin, o‘z-o‘zangizga savol bering — bu qizg‘in nutqlar ichidan birorta ham faol himoyachi ismini ayta olsangizmi? yoxud buni tashlab, "qachon aylanib yursinlar?" deysizlar. litsenziya olish uchun vaqt kerak, aylanish uchun vaqt kerak — lekin shu vaqtda o‘zimizni to‘plashimiz kerak. va nihoyat, huddi shunday vaqtda boshqa klublarda yangi avlod markaziy himoyachilari yetishib chiqib, transferlarni bajarib bo‘lishadi — lekin bizda esa... masalani boshqa nuqtai nazardan ko‘rib chiqaylik: vaqt cheklovidan ko‘ra, o‘yinchilarni rivojlantirish uchun vaqt berish asl muammo.

Qizgʻin boʻldizlar, qizgʻin! Mana, oʻtgan oʻyinga qaytsak — maydonda toʻpni koʻrganimda hammasi toʻxtab qolgan edi. Qandaydir vaqtga oʻziga xos "oʻz-oʻzini himoya qilish instinkti" paydo boʻlgan, deydi doʻstlarimning biri. Uningcha, markazda barcha yoʻnalishlarga "navbat bilan" yaqinlashib turgan bir oʻyinchi bor edi — oʻsha kunning Ruy Diazini oʻzi edi. Hatto Pressa ham aytib oʻtgan edi: "U maydonga qaraganda tezroq oʻylaydi". Lekin endi asosiy narsaga qaytsak — bormingizga yoʻq, "Ruy Diaz"ni topish uchun kunlar hisoblab ketmoqda. Odamlar navbatma-navbat yugurib kelmoqdalar: "Qachon keladi? Qachon keladi?" deganlar bilan yuz berilib ketyapmiz. Lekin toʻgʻrisini aytaman — bayramdan soʻng rasmiylar tarkibiga oʻtgan vaqtda, klubimiz shundayligi uchun, "qisqartirilgan vaqtni qanday ishlatish" masalasiga toʻxtalganlar. Jamoamizning bittasi ovoz bergan edi: "Yangi transferlar uchun vaqt yetmaydi, lekin ichki kuchlarimizni qayta tiklash uchun vaqt bor". Yaxshisini qoʻllab-quvvet beradi. Va yana bir nuqta — vaqt cheklanmaganini eshitib, bu yerda o'zimni o'zi tanqid qilishdan boshlamoqchiman. Bizning erkaklarimizning gaplarida "vaqt cheklangan" deganda, aslida "o'z-o'zimizni to'plashimiz kerak"ni bildirishini eslab oʻtaman. Chunki boshqa klublarda ikki kunga boshqa himoyachi olinib qolishadi, lekin bizda ularning o'rniga kelajakni ko'rayotgan yoshlarimiz bor. Va ularga vaqt berish — bu ham davomiy o'yin bo'lishi kerak. 🤡

Oftob, ertaga bayramning o'zi, lekin qizg‘inlikni o‘chirmaganim yaxshi bo‘lar. Chunki o‘tgan mavsumda jamoamiz markazida to‘xtab qolgan paytlarni barchamiz yoddan chiqarmaganmiz. Qani, birgalikda shu vaqtni o‘ylaylik — nima uchun hammamizni navbat bilan yuqoridagi gaplar orqali aylanib o‘tmoqda? Birinchi navbatda, Eslatib qo‘yayim, boshqa ko‘plab klublarda ikki kun ichida transferlarning yakunlanishi mumkin — bu men uchun ham yangi daraja. Lekin bizning futbolchilarimiz esa, vaqtni hisoblab o‘tkazmasdan, har daqiqani o‘z rivojiga bag‘ishlayotganini ko‘rib turibmiz. Navbahor bolasining savoliga javoban: ha, vaqt cheklangan, lekin o‘zimizdan boshlashimiz kerak. Sababi, hozir shoshilishga undovchi hech narsa yo‘q — vaqtimiz mavjud, faqat rejalarimizda. Markaziy himoyachi haqidagi gaplar anchagina cho‘zildi — lekin aslida, asosiy savol shuki: yangi avlodda hech bo‘lmaganda bitta futbolchimiz Ruy Diaz kabi yetuk bo‘lishi mumkinmi? Menimcha, bu juda muhim nuqta. Chunki boshqa klublardagi kabi, biz ham vaqt o‘tkazganimizdan xalos bo‘lishimiz kerak. Lekin vaqtni yaxshi boshqarish uchun, hozir boshlashimiz lozim. Bir narsani aytay, vaqt cheklovini hisobga olish kerak — lekin vaqtni hisoblashdan oldin, jamoamizning ichki ruhini yuqori tutishimiz muhim. Chunki bayramdan keyin rasmiylar tarkibiga oʻtish vaqtida, boshqa klublardagidek boshqa himoyachilarni olib kelish mumkin emas — ammo ichki kuchlarimizni qayta tiklash uchun vaqt mavjud. Endi boshlash kerak! 🔥

Odamlar yo’q, bu nimadir abadiy kechikishdek tuyulmoqda... lekin bittaga e’tibor bering — 90-daqiqada jamoamizning orqasi devorga sudralib qolganda, o‘shalarga qarshi chiqadigan odamlar hammasi birdek bo’lmaydi. Tajriba bilan yengilash mumkin, ha, lekin shu yuqori darajadagi bosimni yangi avlodning qalbi va ruhi ko‘tara oladimi? Menimcha, har ikki tomonning o’ziga xos kuchli tomonlari bor, lekin... 🔥 Men o‘zimni yoshligimda Navbahor maydonida topib olganimdek, hozirgi yoshlarni ham yuqori potensialli ko‘raman! Lekin asosiysi — o‘zimizdan boshlashimiz kerak. Ya’ni, markazda yaxshi o‘ynamoqchi bo‘lgan o‘yinchini topish uchun vaqt kerak, lekin bir vaqtning o‘zida ham jamoaning ichki ruhini hisobga olishimiz lozim. Chunki Ruy Diazni kutish vaqtini hisoblashdan oldin, o‘z-o‘zimizni yangi avlod bilan qanday shakllantirishimizni oylashimiz lozim. Va yana bir narsa — vaqt cheklanmaganini aytish oson, lekin transfer oynasining oxirgi daqiqalarida boshqa klublarda qiziqishlar tezlashganini ko‘rib turibmiz. Bizda esa... qayerga qochiramiz? Boshqacha qilib aytganda, vaqt har doim mavjud, lekin unga qandayroq foydalanishimiz asosiy savol! 💪

Oftob, hozir nima haqida gapiryapmizlar? Oʻtgan mavsumda jamoamiz markazidagi boʻshliqni kimdir toʻldirishiga umid qilib oʻtirdikmi? Hatto oʻyinda jamoa orqasi devorga sudralib qolganda, oʻsha peshqadamlikni kim koʻrsatganini eslaymanmi sizlar?.. 😔 Yillar oldin, men oʻzim oʻynab yurgan vaqtlaridanoq tushunardim — markaziy himoyachining aqllilik, vaqtni toʻgʻri ishlatish va jamoaning qolgan qismini boshlab chiqarish kabi sifatlari borligini. Endi esa, yangi avlodning bittasi shunday boʻlishiga umid qilib oʻtiryapmiz, lekin... vaqt oʻtmoqda, vaqt!.. Bir daqiqaga oʻylab koʻring: oʻtgan mavsumda ketgan oʻyinchiga oʻxshash qobiliyatga ega boʻlgan futbolchimiz bormi-ku hozir? Boshqacha qilib aytganda, oʻz-oʻzidan yetishib chiqib, jamoani oldinga olib boradigan Ruy Diazga oʻxshagan odam bormi? 🤔 Vaqt oʻtishi bilan buni koʻramiz-ku, lekin hozircha... oʻyindagi instinktlar, qahramonlik payti kelganda koʻtarila olish qobiliyati — hammasi vaqt va ishonch kerak. Boshqa klublarda ikki kungina vaqtda transfer qilishadi, lekin bizda... yangi avlodni shakllantirish uchun vaqt bormi? Bir-birimiz bilan qanchalik ishlashni hali toʻla oʻrganmaganmiz...

Hoh, xalqlar, vaqt yoʻq deysizlar, lekin hayot bu bilan toʻxtab qolmaydi, shunchaki vaqtni hisoblamaslik kerak. Jamoamizda Muydinkhujaev kabi oʻyinchi bor — u kecha oʻrtoqlik oʻyinida toʻpni soʻnggi chiziqdan qaytarib, bosim ostida ham silliq oʻynadi, Ruy Diazga oʻxshatilgani uchun hammaning yelkasi xirillamoqda. Ammo gap shundaki, vaqt cheklanmaganini aytib oʻtib, ular orasida boʻlinib ketganlar koʻp — vaqt yoʻqligidan emas, qayerdan qidirish kerakligini bilmagandan. Aytish kerakki, maydondagi toʻpni koʻrganimda „yana vaqt yetmaydi“ deganlari bilan oʻtib ketgandim. Oʻsha 11 daqiqada jamoa markazini Moʻydinkhujaev „toʻsatdan“ egallab oldi — vaqt oʻtkazmaydi, oʻz-oʻziga ishonadi. Endi savolim shu: boshqaruvning shundayligi uchun, oʻzgarishlarni boshlash uchun vaqt tugadi deb hisoblashgandek tuyulsa, demak bizdagi „vaqt“ haqiqiy vaqt emas, oʻyinchilarda boʻlmagan ishonchni soxtalashtirish vaqtidir. Va nihoyat, vaqt cheklanganmi yoki yoʻq — men oʻzim oʻylayman: oʻz-oʻzingizga vaqt ajratish uchun vaqt kerak, boshqa oʻyinchilarni kutilmagan paytda qoʻlga kiritish uchun esa... lotereya. ✌️