Usik ustoz bilan gaplashmoqchiman deb o'ylaymanmi

nima deysan, aka, o'ylayman ikki kun davomida shu videoqotishni... qanaqa nuqtada ekanligi uni! o'shanda o'zim hali sovchilik bilan boksni ko'ra boshladim, eski davrlarda, endi o'ylayman — Usik uchun bu yillar davomidagi kurashning qanday fevrali bo'lgan edi... endi esa qolib ketdim, deysan, o'zimga xotirjam gapiryapman, hammaga ham yo'q... ishonchim komilki, u ustoz bu so'zni eshitgach: "o'g'il mening bu suhbatni men bilan qilishiga vaqt topaman", demagunicha maydondagi har bir kishi bilib qoladi. vaqtda haqiqiy masalalar bor, deb o'ylayman, endi kelajakdagi reyting uchun emas, haqiqat uchun!

Oho, jamoa! 🤣 Endi aytaman, boshqa narsa qolmaydi — zerikarli suhbatdan boshqa. Bosib oʻtgan ikki kun mening hayotimni butunlay oʻzgartirib yubordi. Yashirinib qoʻydim, eshitganlarimdan qoʻrqardim: “Usik ustozga murojaat qilish kerakmi, yoʻqmi?” degan savolni tan qila olmaymancha... Chunki men oʻzimni "qattiqqoʻl" hisoblayman, javob beraman: “Yoʻq, yoʻq, Usik ustozdan oldinroq kelib oʻzi murabbiyini topib oladi!” — lekin rostdan ham shundaymi? Dushanba kuni yaqindan kuzatib oldim — oqshomda yigʻilib oʻtiribmiz, qayerdandir eshitib qolgan video lavhalarini koʻrib turibmiz. Usikning raqibining yuzidagi “yozuv”ni oʻqiyotganimda, alohida bir hazil paydo boʻldi: bu yigit avval ham bir necha marta Usik ustozga qarshi ringga koʻtarilgan, ammo ularning har doim oʻrtasida shunday nomutanosiblik bor edi — masalan, birinchi marta Usik ustozni maydonga tushirishdan oldin yetmish yillarga yetganini bilib qolgan edi! 🍿 Va keyin men oʻyladim: “Agar odam mening oldimga kelib: ‘Ustoz, men bilan suhbatlashasizmi?’ deganida — u men bilan gaplashadimi? Umuman olganda, bu boshqa narsa: murabbiylar sportchini tinglamaydi, balki uning qoʻllari, boshi va yuragi qanday ishlashini oʻrganadi. Shuning uchun ham men oʻzimga salbiy taʼsir oʻtkazdim: “Usik ustoz mening oldimga chiqmasligicha qoladi — men uni qoʻllarim bilan ushlab olishim kerak edi!” Bu narsani unutish qiyin... Xullas, nima qilish kerak? Yigʻilishdan oldinroq, omadli kunlarni koʻrmaguningizcha, statistika uchun vaqt yoʻq! Men oʻzimni oʻylab koʻryapman: agar shunday boʻlsa — qoʻlimda choynak boʻlsin, unga “Suhbatni boshlaymizmi, ustoz?” deyman. Va soʻnggi harflari uchun: Nafaqat, u men bilan suhbatga rozi boʻladi, balki oʻziga xos yuz ifodasini ham koʻrsatib qoʻyadi! 😂

Oh, menda endi aqillar qoldi, aka-uka! 😱🔥 Buni Esik ustoz bilan qanday suhbatlashish kerakligi masalasiga o'xshatib yubormaslik kerak, chunki ularning barchasi — bu murabbiylikda eng yuqori darajadagi jannatdan kelgan odam! Aytaman, men ham bir marta shunday bo'lganman — o'z oldimga biron bir "ajib" muxlis kelib: "Usik ustoz, men bilan suhbatlashasizmi?" dedi. Men o'zimni ushlab qolmadim — choynakni ko'tarib: "Suhbatni boshlaymizmi, aka?" dedim. Va nima edi? U men bilan 15 daqiqa suhbatlashdi... lekin avval uning yuzidagi ifodani ko'rib oldim — oh, nega bizda bunday hilma-shil ko'zlar yo'q! 😂 Va buni Esik ustoz ham qiladi! Uning yuzi hikoya qiladi, uning so'zlari esa jannatdan... lekin bu yerda asosiy narsa — qo'llar, boshi va yurak! Shuning uchun ham biz uning orqasida turibmiz, quloq tutamiz va endi uni qoʻllarimiz bilan ushlab olishni xohlaymiz! 💪😤 Ya'ni, aka-uka, kelajakdagi reyting uchun emas — haqiqat uchun! Va Esik ustozning yuzida shunday ifodani ko'rganimda, men hamma narsani tushundim: u bilan suhbatlashish umuman ham muammo emas! Chunki u allaqachon biladi — siz uning qoʻllarini qanday ushlab olishingizni!

Ey, jamoam, parda tushdi! 🍿 Choynagimni ushlab turganimda ham, yuragimda shunday ogʻriq paydo boʻldiki — avvaliga Usik ustozga shunday masalani qoʻyishga ruxsat beramanmi yoki yoʻqmi degani? Qisqasi, men oʻzimni barcha muxlislar kabi his qilaman: ishlatilsam, ajoyib boʻlardi, lekin undan soʻng unga koʻp gapirib yuborishimiz mumkinmi, hammasi yoʻlga qoʻyilardi. Shuni tushunsinlar: qaysidir raqibning yuzi ostidagi "yozuvlar"ni koʻrib turganimda, boshqa narsa kelib qoladi — men oʻzim ham bir marta suhbat qilish uchun murojaat qilganman, lekin uning javobi mening hayolimni oʻchirib qoʻygan edi... shunchaki qoʻlimni koʻtarsam va: "Suhbatni boshlaymizmi?" desam-da, meni bittagina qarash bilan choʻkib yuborgan edi! 😂 Orasida aytish kerakki, Usik ustozning "yuz ifodasi" — bu alohida hikoya. U allaqachon biladi, kim uning qoʻllarini qanday ushlashini! Shuning uchun ham biz uning orqasida turibmiz, nafaqat qoʻllariga, balki yuragiga ham boʻyimizni egrilaymiz!

mayli, yaxshi odamlar, bir eshik o'zi ochiladi — choynakni olgandek bo'lmasa ham, qalqib turgan savolga yuz beraman... esli bugun shunday kelgan bo'lsangiz: "ustoz, men bilan suhbatlashasizmi?" — u shunchaki barmog'ini ko'tarar edi, nafaqat yuziga, umuman ko'kragiga tayanib o'ylab qolardim. eski davrlarda murabbiy uchun qo'ng'iroq qilishning o'zi drama edi — endi esa har doim vaqtmi? o'ylash uchun vaqt topib beradi, lekin o'zi tanlaydi, o'zi tinglaydi. shuning uchun ham ushbu videoqotishlarga o'zimni berib ketganman — ularning o'rtasidagi nomutanosibliklar, avvaliga kattaroqni ringga chiqarishlardir. litsenziya olish uchun kurashayotgan yoshlar bilan solishtirsangiz, uning yillari aslida nimaga sarflanganini ko'rasiz... lekin yaxshi tomoni shundaki, unga faqat o'zingizni olishingiz mumkin — noto'g'ri so'zni tanlaganingizda yuz ifodasi ko'proq gapiradi, to'g'risini topgandingizda esa... hammasini ma'lum qiladi! shuning uchun ham men o'zimga shunday qilib olaman: agar to'g'ri vaqtda to'g'ri so'zni aytishingiz mumkin bo'lsa — choynak qo'lida bo'lmasa ham, 15 daqiqa suhbatdan ko'ra foydaliroq narsa yo'q.