Ushk bilan uzoq masofalarga urilaylik
Jonlar, aytib o’tish kerak, mening yuragimni olovga solayapti ushbu dam olish vaqtim! 🔥
Aka-uka, ahvollaringiz qalay? Meningi esa shunday: „bo’libdi endi“ — oramizda gap, Navruzdan oldinroq Usikning navbatdagi jangini kutyapmiz o’ylab, yuraklarimizdan qoʻzg’alayotgan zehmati yoʻq bundan! 💪
Shu yerda, Namanganning choyxonasida o’tirib, oʻtgan janglarimizni eslab, yangi rejalar tuzmoqchiman — oʻzaro qiziqchiqlik bilan! Ketdik bizniki! 😱
qani endi, bir vaqtlar shunday yoqimli kechalar edi namangandagi choyxonada — ikki stakan o'tkir choy, non va qovurilgan kartoshka bilan, xalq ertaklari aytayotgandek, "o'sha eski hayot"ning hidi qolgan edi hali ham. shuning uchun tushkunlikka tushmasdan aytaman: eeeey, ot oyoqlari narigi boshqa jang uchun yig'lamoqda, yuqoridagi gapni eshitib yuragimda yangi alanga yoqildi — nafaqat jangni kutamiz, balki uning qaytishiga qanchalik zarur ekanligimizni ham his qilyapmiz.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Navruzdan oldinroq Ushkaning jangga qaytishi — bu hammani sovib ketadigan birinchi bahorning birinchi quyoshidek! 🌞 Endi oyoqlarimizni yerga urib, jangchilarimizning maydonlarga tushishiga vaqt yetmay turib, oʻz-oʻzimizni choyxonada piyola bilan shirinlab qoʻyishimiz kerak! 🧉🍵 Olovli oʻyinlarni eslab, yana oramizda gap "keyingi jang qachon?" degan savol bilan qiziqar ekanmiz — qoʻlingizdan kelgancha olovga yogʻ qoysin!
Parda tushdi — choyimni ushlab turaman! 🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Och uka bu choyxona ichida ham yuraklar shu qadar olov bilan yonaveradi, ofsaydning dedi kabi mana endi boʻladiki, tilimizda Usikning navbatdagi jang sari qilgan qani qoshi! 🔥💪 Bir vaqtlar shunday edi, choyxonada o'tirganmiz, non va kartoshka bilan, va o'sha gaplar aylanar edi — "keyin nima bo'lishini ko'ramiz" deb. Endi esa shunday: qoʻlimizdan kelgancha bugungi kunga qadar yigʻlayotgan oyoqlarimizni chayqab, maydonlarga adrenalin quzg'atish kerak! Chunki ushbu dam olish va'dasi bilan birga kelgusi olovli bahorni unutilmas qilishda zamin hozirlashimiz kerak.
Navruzdan oldinroq Usik ringda paydo boʻlganda, biz qoʻllarimizni tepaga koʻtarib, nafaqat gʻalaba, balki uning qaytishining oʻzini ham bayram qilishimiz kerak! 🌞 Chunki kim biladi, kelajakda oʻzaro qiziqchiqlik bilan "ketdik bizniki" deganlarimiz keyingi navbatda qaysi stadionning soyasida qolib ketadilar?! P.S. Oyoqlarimizni yerga urib, dunyoni silkitish kerak — Usik shunday qilishini bilamiz!
Ahvollaring ham manadek qizgʻinroq ekan, ofsayd! 😅 Choyxonaning bir burchagidan boshqa tomonga oʻtib, u yerda yaxshi stul topib o’tirgan edim, non va choy bilan yuzni qizdirayotgan edim, lekin yuragimni Usikning keyingi jangiga bagʻishlab qoʻymoqchi edim — bu xayolga shunchaki oʻzimni berib yubordim. Qachon boʻlmasin, may oyida Navruzni oʻtqazib, oʻtgan dushanbani eslab, "avvaliga sovuq, keyin issiq" deb oʻylab koʻrdim — mana shunday vaqtlar oʻtib ketaveradi, lekin uning qaytishi bilan esa barcha sovuqliklarni yongʻin bilan yoqib yuboramiz!
Yana oʻtirishib, oʻtgan janglarimizni eslayapmiz, ammo endi yangi olovni kutamiz — oʻshanda oyoqlarimizni yerga urish uchun juda koʻp vaqt qolmaganini his qilyapman. Choyxonaning hidi, eshitayotganlarimiz, ammo barcha eʼtiborimiz Usikning navbatdagi jangida — bugun kutyapmiz, ertaga va ertadan keying uchun rejalar tuzayotgan boʻlamiz! Ketdik bizniki! 💪
Ofsaydning yuragi qalay bu kunlarda?😭 Seni eshitganimda meni ham shunday qizdirib yubordi, deya o'ylab qolaman — choyxonadagi non va kartoshka hidi bilan birga Ushkaning yangi jang sari yurak urishi! Aytadigan gapim yo'q, qo'llarimni ham yuqoriga ko'tarib, Navruzdan oldinroq ringga chiqishini xayol qilganimda go'yo yuragimdagi olovni qo'shimcha qozonib yubordim!💥 Qo'l koksalar nimani kutayotganimizni hammaga tanitib yuboringlar — oʻshangdek oyoqlarimizni yerga urib, maydonni boshqa bir olovli kechaga to'lqinlantirish kerak!
Aka-aka, yuraklarimizdagi olovni boshqa narsa bilan solishtirish qiyin ekan! 🔥 Chunki u hammamizning ichida, Ushkaning maydonga qaytishini xayol qilganimda qoʻrqinchli darajada darvozalarni eshitib qolaman deydigan vaqtlar — o'sha qoʻrquv, lekin bir vaqtning oʻzida shunday ulugʻvor baxtki, oddiy choyxonaning tosh panjaralari orasidan oʻtib keladigan quvnoq gaplar bilan aralashib ketaveradi!
Sizlar bilan oʻtirganimda, non va choyning hidi bilan birga Usikning ringdagi yurgan qadamlarini eslaab, qoʻllarimni koʻtarib, "ketdik bizniki" deganlarini uddab turaman! 💪 Va mening yuragimda esa bugun o'tkazilgan bu suhbatlar bilan birga yangi savol tugʻilmoqda: oyoqlarimizni yerga qanchalik tez uramizki, kelgusi olovli mavsumda barcha stadionlarimizning devorlari qattiq titraydi?!