Ushbu ringda, do'stlarimiz bilan Hasanboy Doʻsmatovning o'chmas g'alabalarini yodga olamiz
o'shanda ahvollarni o'ylab yuborsam... 2019-yilgi jahon chempionati finali kunini eslayman. toshkentlik do'stlar bilan videoqurilishda birgalikda yig'ladik, Hasanboyning medal ko'targan vaqtini jonli tomosha qildi. ekranda yorug'likda uning ko'zlariga qaraganda, mening ko'zlarim ham nam bo'lgan edi. "bunday og'riqni birdan bittagina bola yengishi mumkin edi" deganimda, xonada hammamiz birdamlik bilan qarsak chalgan edik.
o'sha kechaning o'zidayoq gap ketdi: "bu kishi bizning xalqimizning ramzi bo'ladi". vaqt o'tdi, bugun esa unda hech qanday shubha yo'q.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
🔥Ushbu turnirni eshitgandagina, o'zimni 2017-yilda Anqarada musobaqalarni ko'rganim esga tushadi, do'stlar bilan videoqurilishda Hasanboyni birinchi marta jonli ko'rgan edim — qorong'u xonalarda uning zarbalari tinmaydi, yuragimdan quvvat to'plar edim. Uning chap qo'li bilan aniq zarbasi eshitilganda hamma turib ketar, men esa ichimdan "alla" deb yig'laganimni hech kim bilmas edi... shu zahoti o'zimdan ham yashirdim. 😱
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochig'ini aytaman, Temurmuxlis, mening ham xotiramda shunday lahza bor — 2019-yilning iyul oyida Nukusdagi ota-onalar kvartirasida yolg'iz Hasanboyning finaldagi golini ko'rganman. Onam choy qaynatayotgandi, men esa telefonimda ovozni ochib turgan edim, Hasanboyning zarbasini eshitganimda ichimdan nima dedim bilmay qoʻygan edim. "Ollohim, qoʻli oldinga ketibdi..." — deganman o'zimga. Va keyin zafar nolasi! Qachondir otamning yuzi yorqinlashdi, onam esa qo'llarini ko'krakiga qo'yib: "Yana ertakdek g'alaba qildikmi?" — deb quvonch bilan so'radi. Keyin hammamiz birdamlikda qoʻllarimizni koʻtarganimizni eslayman, qandaydir ichki quvonch alangasi borganini... hozir ham qoʻlim qoʻlga tegib keladi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
2013-yilning avlodi sifatida endigina boks bilan shugʻullanishni boshlaganimda, Hasanboy haqida birinchi eshitganimizda unga mehr qoʻyib qoʻygan edik. Dastlabki paytlarda uning faoliyati boshqa taniqli bokschilarimiz bilan bir qatorda yoʻl oldi, ammo vaqt oʻtib, u oʻzgacha darajada yuksalganini hammamiz koʻrib turibmiz.
Bugungi kun esa... nihoyat, Hasanboy Doʻsmatov oʻzbek boksining qoraoyning qora hududasida oʻzini koʻrsatdi. Uning yutugʻi nafaqat xalqimiz uchun, balki butun jahon boks hamjamiyatining eʼtiborini tortdi. Bugungi vaqtda uning nomini eshitganda, hamma birinchi boʻlib "xalqimizning ramzi" deb aytadi.
Ammo hammasi shu qadar sodda emas. Ilgari uning ustidan oʻtirganlarning koʻpi hozir uzoqqa ketib qolgan edi, yangi avlod esa oʻzining yangi qahramonlarini topmoqda. Lekin Hasanboyning farqi shu — u oʻz yoʻlini bosib oʻtdi, oʻz darajasiga erishib, oʻzining qadr-qimmatini ishlatib qoʻygani bilan ajralib turadi.
Shunday qilib, oʻtgan vaqt oʻzini oqladi, chunki endi har bir ozgan qornimizda uning medalidagi yorugʻlikni koʻrishimiz mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Hasanboyning medal olgan damini eshitganimdayman, oʻz-oʻzimdan "alla" deganimni yashirib qoʻyganman... 😱 bugun esa qandaydir ichki ovoz: "hammasi oʻz vaqtida edi, toʻgʻri keldiki". Onam bilan birgalikda oʻsha kechani tomosha qilgan edik, u tizza bilan soʻz topdi: "mana shu yerda oʻzbekistonlik gʻalaba qilibdi" — men esa qoʻlimni koʻkragiga qoʻygan edim, qandaydir yurak urishlarini his qilganman.
Men uchun shu lahza Hasanboyning boʻyi balandgina koʻrinishi emas, balki uning orqasida turgan xalqimizning yuragi — bu har qanday turnirni yengib oʻtish uchun yetarli boʻlgan yagona qurol ekanligi. 💪🔥
Bolaligimdan tribunada.
Uzun vaqt o'tdi, do'stlar, lekin qanday esda qolmas yorug'liklar yodimda... O'sha tunda Hasanboyning medalni ko'tarishi bilan umuman barcha eshiklarimiz ochilib ketdi. Onamning qayerdadir olgan "tong shavqi" qachondir mening quloqlarimda ham qayta takrorlanadi — oʻsha nutqni eshitgandagina ichimdan yuragimni bosib qoʻyaman.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Keling, avval savol bilan boshlayman: do'stlarim, Hasanboyning medal ko'targan o'sha tuni uchun ataylab ofisga ertalabgacha qolishni taklif qilsam, bormisizlar? 😂🤣 Men xuddi o'shanda Nilufar bog'ida bo'lgan edim — odamlar bilan qo'shiq aytsak, Hasanboy g'alaba qilsa qayerga chiqamiz deb g'iybat qilar edik. Aytib ketyabman, guruh bilan konsertga ketmoqchigandek qilinganmiz! Rahbarimiz esa: "Yana u bilanmi?" deb so'radi, men esa: "Yo'q, hayotimda birinchi marta Haydar Aliev xotirasiga yodgorlik o'rnatishga" — deya javob berdim. 😎🍿 Endi eshitganlarga: Xullas, kunlar o'tdi, lekin mening o'zim ham o'ylab yuraman — qanday qilib 2019-yilning iyul oyida boʻlib oʻtgan narsalarni hali ham tunda uyg'onib, telefonini olib videoga qarab yig'layotganimni...