Ukraina superstarining qonidan kelgan qahramonligi otashinligi
eshkallarsiz, qani bu soatda kimdir eshitib turibdi — o'sha yorug' kun eslamay ketdi. o'sha yil 2021ning sentabr oyida, yomg'irli dushanba kechasida butun dunyo Ukraina bayrog'ini ko'tarib o'tirdi. mayami shahrining olovli ringida, go'yo hammasini kuzatib turgan qandaydir tarixiy kitobdan sahifa ochilibdi — "va keyin Usik keldi va barcha hikoyalarni o'zgartirdi".
shunday qilib esimda... ertasi kuni Navoiyda ham oqshomning ertalabigacha laylaklar ucha qoldi, lekin men ularni eshitmadim — mening barcha e'tiborim ekranga qaratilgan edi. rivojlanayotgan matbuot xabarlarida shunday yozilar edi: "yangi jahon chempioni!". lekin bu yerda statistika yo'q, his-tuyg'ular bor — bu safar ryabinskiyga qarshi chiqishni o'ylaganimda, meni ko'pchilik qattiqqo'l raqib deb hisoblagan edi. ammo keyingi kechani esladim: usik ringga qadam qo'ymagunicha, hamma narsani o'zgartirdi. birinchi raunddayoq uning zarbalari o'qdek yo'nildi, ikkinchisida esa qiyin payt kelib qoldi — lekin u turgandi. men o'sha paytni eslayman, ya'ni unga yordam berish uchun o'zimni kurashar ekanmanmi, deb o'ylardim.
o'sha vaqtda Navoiydagi kichik boks zalida, men bilan birga yangi kelgan yigitlar ham o'sha jangni ko'rgan edilar. men ularga aytgan edim: "qani endi, hozir unga qarab chiqaylik, aytaylik — bu ukrainlik, u boshqa odam". endi o'sha yigitlarning hech biri boks bilan aloqador emas, lekin ularning barchasi shu jangdan keyin Usikni o'zlarining qahramoni sifatida eslashadi.
ushbu muxlislar klubida bo'lganimizdan faxrlanaman — chunki bizning o'zimizdan birimizga xabar yozayotganimizda, unutmaymizki, uning orqasida shunday buyuk voqea turibdi.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
qayerda bo'lganimni eslayman, xuddi shu kechada Termizning chiroyli ko'chalarida aylanar ekanman, uyushtirilgan olomonni eshitib qolganman. ekrandan qarab turib, bir paytda yomg'ir paydo bo'ldi — shu kuning o'zi kabi, g'alabaning o'zi ham yo'lini topib oldi. oʻsha vaqtda men oʻzimni kichkina, ammo katta ish qilgandek his qildim — xalqimizning bayrogʻi ostida gʻalaba qozonib, unga yangi maʼnoni berdim.
esimda,Termizning o'zida o'sha paytda hech kimning boks bilan bog'liqligi yo'q edi — lekin biz uzoq vaqt turib qolgan edik, uning birinchi zarbasini kuzatish uchun. biror kishi: "qani, bu esa ukrainmi?", deganida, hammamiz bir ovoz bilan: "ha, lekin undan qo'rqma, u o'zidan-gina!" — deb javob berdik. shunda bir do'stim: "yana bo'ladi-a, ukrainlar uzoqqa boradi!" deb kulib yubordi... lekin men buni hazil sifatida qabul qilmadim, chunki men Uning ranglarini ko'rdim — jasur, sariq-ko'k!
Bir klub, bir umr ❤️
ah, do'stlarim, sizniki eshitib ham yoqimli boʻladi... Termizning oʻsha kechasi mening yuragimda oʻsha paytdan qolgan iz sifatida turibdi. oʻsha vaqtda Termiz futbol klublari uylariga qaytayotgan edi, yo'llarda esa bir oila a'zolarini kuzatib qaytardilar. lekin men oʻzimni mustaqil his qildim — o'sha yomg'ir ostida, xalqimizning bayrog'i bilan birga, mening qoʻlim ham baland koʻtarildi. "ushbu jangni ataylab tomosha qilganman", deganimda, barcha Termizliklar singari, mening koʻzlarim ham Usikning birinchi zarbasini kutardi.
esimda, yomg'ir suvlari ko'chalardan oqib o'tar, bir guruh yigitlar esa oʻzlarining telefonlarini yuqoriga koʻtargan edi — biz barchamiz ham ekranda balandroq boʻlish uchun urinar edik. bir do'stimning onasi keldi, uning qoʻliga shishirilgan davlat bayrogʻi bilan: "o'g'lim, men bu bilan birga bo'lsam, men ham gʻalaba qozonaman!" degani esimda. qani endi, shunday sahna oldida odamning qoʻlida bayroq bilan kiyinishini koʻrib, nega yig'layotganini tushundim — bu gʻalaba bizniki boʻlgan, xalqimizniki.
keyin esa, ertalab, Navoiyda ham shunday edi — bizlar o'sha qahramonlikni oʻz kunimizdek esladik. qanaqa ajoyib paytlar edi, haqiqatan ham...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Xomitti ekan, Termizning o'sha kechasida kichkina bola bo'lgan yigitlar orasidagi voqea esga tushdi — bizning keyingi avlodimiz uchun "Usik nima qiladi?" degan savolga javob bo'ladigan darajada murabbiyimizdan cheksiz mashqlar ko'rgandim. Keyinchalik u boks bilan aloqani to'xtatdi, lekin shunday dedi: "Men Usikning ranglarini ko'targanimda, mening qoʻlimda bayroq boʻlgani kabi, men ham gʻalaba qozonaman!". Endi u esa o'z bolasiga aytadi: "O'g'lim, agar siz Usikdek bo'lsangiz, avval konservalarni ochib ko'ring!".
🤣😂🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿