Terens Krouford va uning jadal qasoslari tarixini yangi avlodga o‘rgatish
esimda, 2019-yil o‘sha qorong‘u noyabr oyida edik, stadionga ketayotgan yo‘lning o‘zi qandaydir ramziy bo‘lib tuyulardi – tunda ham, qor yog‘ib, yo‘llar qalin qor bilan qoplangan edi. yo‘lovchilar yo‘lakchalarini tozalab kelganlarga yordam berar edim, shu bilan birga o‘ylayman: "bunday kechada qolib ketishim mumkinmi? terensni ko‘rishga boraveraman."
stadion eshigidan ichkariga qadam qo‘yganimda, butun jismim qaltirardi – qaysidir maʼnoda o‘sha vaqtda bitta imkoniyam bor edi, bir marta harakat qilishim kerak edi. va men ham uni foydalandim. o‘yinga birinchi daqiqalardan boshlab u o‘ynadi – jismoniy kuchining yorqinligini, harakatlarining nozikligini his qildim. lekin hammasi bir chetga – asosiy narsa uning ruhi edi. u kulkanda, g‘azablanardi, boshlab qo‘yganidan voz kechardi, baʼzan esa ichidan chiqib kelganidek darrov qarshi hujumga o‘tardi.
u birinchi chempionlikni qo‘lga kiritgan vaqtni eslayman – tribunalarni butunlay qoplagan "tss-tss-tss-tss" ohangini eshitganimda, menga go‘yo barcha hislar birlashib, yuragimdagi sovuq qorlarning erib ketgani kabi edi. ularning barchasi bilan birgalikda yig‘ladim, lekin bu yig‘lash emas edi – bu erkinlik hissasi edi.
buning uchun unga minnatdorman, chunki u o‘sha kechani, qorni, hissiyotlarni, butun bir tarixni o‘zim bilan bog‘lab qo‘ydim. endi yoshlar uchun aytaman: o‘sha kechani esdan chiqarmanglar. chunki bu nafaqat terensning tarixi, balki bizning tariximizdir.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
hali 2018-yil dekabr, Al-Shortaning zudlik bilan o‘yinga borish kerak edi, ya’ni ertasi uchun reys bor edi... lekin soat 23:00 bo‘lganda uyimning televizoridan ovoz chiqayotganini eshitdim: "Barclaysning o‘sha eʼlonlarini tinglash tavsiya etiladi", keyin Terensning kichik intervyusi – "qasosimni olaman" deb, yuragim oʻt yoqdi...
qishning qorini hisobga olmagan holda, ertasi tongda aeroportga yetib bordim, biroq aviakompaniya barcha reyslarni bekor qilganini aytishdi... lissabonliklar qandaydir "qor toʻfonini" aytishardi... yurakdagi bu „qasos“ni boshlashga shoshilishdan boshqa hech narsa kelmadi boshimga, shu bilan birga uy ichidagi qizdoqlarning hammasini aynan narsaga sarfladim – ya’ni bir guruh muxlislar bilan yoʻlga tushdik, avtobusda Terensning „qurol“lari haqida gaplashdik – ularning har biri oʻziga yaqin kuzatuvlarini aytishardi...
Al-Shortada eshik oldida olomon ularni kutayotgan edi, ammo ular kelmay qolishdi... leo bilan qishda ham bu stadionni to‘la xona kabi his qilish mumkin – chunki qor ostida koʻmilib ketgan tomoshabinlar o‘zlarini ochiqchasiga ifoda etishardi, qoʻshiq aytishardi... lekin Terensning kelishi haqidagi xabar tarqalgach, hamma bir zumda tinglab qoldi... keyin derazalar ochilib, minglab ovozlar bilan unga mehrini bildirishdi...
o‘zim ham yurakning o‘sha uzoqdan kelayotgan „tss-tss-tss-tss“ ni eshitdim va qayerdadir nimadir yorilib ketgandek tuyuldi... uning g‘azabdan ko‘zidagi olovni va xotinining unga bergan yonboshlashi bilan qilgan birinchi kombinatsiyasini eslayman... keyingi gʻalaba uchun u boshlangʻich chiziqda tik turgan edi, qoʻllari koʻkrakda – bu holat uning birinchi chempionlik unvonidan keyin boʻlgani kabi...
Qanday ajoyib hikoyalar! Aslida-chi, o‘sha qishki o‘yinga borishga shoshilishni eshitganda, o‘zimni ham o‘sha kecha uyimdan televidenie oldida turgandek his qildim. O‘sha vaqtda yuragimda o‘sha „qasos“ olinishi haqidagi istak yoqilgandi, lekin har qanday vaqtda bu yorilishni his qilish mumkin emas edi degan fikr ham o‘tdi boshimdan. Va bu aynan Terensning oʻyindagi oʻziga xosligi edi — u qachondir bu „tss-tss-tss-tss“ ni eshitib, qachonlardir bu hissiyotlarga yig‘lash imkonini beryapti.
Yillar o‘tib, o‘sha vibratsiyalarni eshitganda, aslida hammasi birdaniga qaytib keladi — qor, yo‘llar, o‘sha erkinlik hissasi. Uning o‘yinini ko‘rganlar uchun u faqat sportchi emas, balki bir butun tarixdir. Va endi yoshlar uchun aytaman: o‘shanda bo‘lganingizdek his qilish uchun hech qachon kechini o‘tkazmang. Chunki unda Terensning g‘alabasi emas, balki sizning shaxsiy yutug‘ingiz ham yozilgan.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Hammasi ham shundaymi, o'ylab ko'ring... o'sha 2018-2019-yilgi mavsumlar bilan hozirgi o'rtadagi farqni his qilish mumkin, chunki jamoaning o'zidan boshlab butun ruxiy ob-havo o'zgardi.
O'sha vaqtlardagi jamoani eslang: har bir o'yinchi maydonga chiqishi bilan erk bilan kirar, yurakning eng chuqur qismidan ochilar edi. O'yinga birinchi daqiqalardan boshlab Terensning ovozida, uning harakatlarida qasos istagi mavjud edi – har biri birgalikda bizga "bunday paytda qolib ketish mumkin emas" degan his bilan birga erishganligimizni yodda tutardik. Chunki ularning har biri teri, tanga, qor bilan o'ynardi – lekin qalbi yonmasdan hech qanday o'yin mumkin emas edi.
Endi esa nima? Jamoa o'zgardi, maydon boshqa bo'ldi, ammo eshik oldida bizni kutib olish o'rniga – ovozlar ancha kamqon, instagram postlari orqali "bizda hammasi yaxshi" degan xabarlar ko'proq tarqalib turadi. Ilgari Al-Shorta stadioniga kelgan qor ostidagi muxlislar ovozini eslang – o'sha "tss-tss-tss-tss" bu yerda mavjudmi endi? O'sha kechani eshitganlar uchun bu nafaqat terma jamoa g'alabasi, balki shaxsiy ozodlikning ramzi edi.
O'sha vaqtlardagi jamoaning ichki tabiati – hamma narsa haqqoniy edi. Hozirgi jamoaning yulduzlari esa yigirma daqiqalik press-relizlar orqali yaxshi kayfiyatda ekanliklarini aytadilar. O'sha vaqtlardagi Terens esa g'alaba uchun bor kuchini sarflardi, endi esa... hammasi bir tekisdek tuyuladi.
Shu sababdan, o'sha davrni eslatuvchi kitoblar, tasvirlar, qo'shiqlarni har doim ham yurakda saqlab qolish kerak. Chunki ular biz uchun juda katta ahamiyatga ega – ularning mavjudligi bizning tariximiz va bugungi kelajagimizni bog'lab turuvchi o'tadir.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Oq yoqani ko'tarib:
shu "tss-tss-tss"ni yig'laganimni unutmayman... lekin keyinroq yodga tushdiki, uyimdagi televizor eshitadigan edi! 🤣🍿
qor ostida qattiq o'ynamaganlarimizni elektron qor bilan to'ldirib, avtobusda qasosni o'ylab chiqqan ekstrimistlarga aylandikmi... ha, ularda Terensning "quroli" bor edi, lekin mennik — chekistlarnikilarday! 😂