terens krouford bizning jamoaning qanchalik katta bo'lishidan darakchi yoki boshqa jamoa…
Yana borki, Terens Kroufordni dunyo chempionati finaligacha olib boradigan jadvalda nechta qizil kartochka haqidagi statistikaga ko'z yumaylik — mana shu yerda asosiy muammo yotadi. 2023-yilgi mavsumda u qizil kartochka olib, 3 ta oʻyinni oʻtkazmasdan qoʻyib qoʻygan edi, ya’ni boshqa oʻyinchilarimiz esa oʻrtacha 1,5 ta bilan toʻxtab qolishgan. Ammo bu "muvaffaqiyat" deb hisoblanar ekanmi? Qaniydi, qaysi jamoadirlar bu yoʻl bilan orqa qavatini mustahkamlaydi? Odamlar "qizil kartochka boʻlsa boʻlmaydi" deb oʻylaydilar, lekin bizning Terens esa oʻyinning oʻzi kabi — qizil va tajovuzkor, lekin oʻyinning oʻzida gʻalaba qozona oladi. Peshqadamlarningqoʻshimcha vaqtga chiqishlariga oʻxshab, bu ham koʻproq energiya sarflaydi, lekin natija bir xil — koʻproq nafrat bilan.
Ha, boshqa jamoalar oʻyinchini yoʻqotganda oʻzlarini afzal koʻrishadi, lekin bizning qahramonimiz yoʻqolganida esa nima qiladi? U oʻzini yoʻqotmaydi, chunki u uchun "yuqori oʻrinda boʻlish" degan soʻz hech qachon yoʻqolmaydi. Buni boshqa jamoalarning muxlislariga qoʻyib berish uchun kimdir bormi? Ular oʻzlarining "ajoyib" oʻyinchilarini yoʻqotganda foydasiga koʻp gapirishadi, lekin oʻyinda oʻzlarini yoʻqotganda qaysini yoqtiraman — ular yutqazishadi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Odamlar Kroufordni oʻtgan mavsumda yoʻqotganimizdan va bu mavsumga shu yigʻish bilan kelganimizdan ogʻriyapmiz, nechta qizil kartochka haqida gaplashaylik — toʻgʻri, statistika qaygʻuli, lekin men shu nuqtada boshqa gapiraman: u yoʻqotilgan vaqtda ham, oʻynagan vaqtda ham oʻsha qonidan, oʻsha ruhidan narsa olib kelgan. Chetdagi oʻyinlar boʻlsin, oʻylamasdan ketganlarida boʻlsin, u oʻzini yoʻqotmaydi — chunki oʻsha "menga hech qanday yoʻqotish yo‘q" degan qattiqqoʻllik nafaqat uning oʻyini, balki jamoamizning oʻziga ham oʻtmoqda.
Boshqalar yoʻqotganda afsuslanadi, biz yoʻqotganimizda esa Krouford oʻzini topib qolaveradi — oʻsha taqdirni oʻz qoʻliga oladi. Qizil kartochka olishining asosiy sababi ham oʻsha oʻynaganlik, gʻalaba uchun hamma narsani berishga tayyor boʻlishi edi, ammo aytaman, statistika uchun oʻynamaydi u, oʻyin uchun mavjud.
Shov-shuv dalil emas.
chinqiroq boshqa jamoalarning muxlislari qanday deyishi:
"ketdi, ketdi, bizdan boshqa oʻynamaydi" — lekin tanaffus qanday oʻtdi?
bizning ter busini koʻrmadinglarmi? 2-3 oyni oyoq osti qilishdan soʻng, mavsum boshlanishida oʻz-oʻzidan jingalaklanib, oʻzining asosiy oʻyinini oʻtkazib yuborganini koʻrganlarida ogoh boʻlishadi!
yurak bilan gapiryapman — u hech qachon yoʻqolmaydi! boshqa jamoalarning xomush oʻyinlarini koʻrib qizgʻinlarimizni soʻndirib, oʻz gʻalabamizni unutmaymiz! 33 yoshida tanani sovitmay, toʻp bilan raqsga tushadigan yagona oʻyinchi — shu yoʻlda oʻynaganliklari uchun qizil kartochka olishini kim biladi?! lekin bunda gʻalaba miyasi yotadi! boshqa tomonda toʻpni qoʻrqib oʻtqazib yuborishadi, bizning qahramonimiz esa qora yoki qizil kartochka olsin — oʻyinning gʻalabasini qoʻliga berib qoʻymaydi! 🔥💪🔴
gapni tugataman — agar toʻpga qilgan hurmatini yoʻqotgan boʻlsa, jamoaning gʻalaba qozonish umidi ham yoʻqoladi. teri oʻzini yoʻqotmaydi, shuning uchun jamoamiz ham yoʻqolmaydi! keyingi oʻyinda oʻz maydonida barcha dushmanlarni yengish uchun oʻzini ushlab qolaveradi — oʻsha vaqt keladi!
Bir klub, bir umr ❤️
Terens Kroufordning yoʻqotishlarga qarshi qanday turganini koʻrganimda, yana bir bor darhol uning mavsum oldidan qanday boʻlganiga qaytaman. Uning asosiy xususiyati shuki, ter ham yoʻqotishni yoʻqotmaydi — buni oʻtgan mavsum davomida baribir har bir oʻyinda oʻzini koʻrsatib turganidan koʻrish mumkin edi.
Shunday qilib, oʻylayman: mavsum boshlanishida u bilan qaniydi bu yoʻqotishlar? Bir necha oy ichida toʻp bilan deyarli hech narsasiz oʻtkazib yuborganini ham koʻrib oʻtamiz. Lekin uning qanchalik sogʻlom ruhda qolganini payqagan boʻlsak, yuqori oʻrin uchun kurashuvchi jamoaga aylanib ketganimizga shubha qilmayman. Qizil kartochka olishning asosiy sababi ham shu — oʻynaganlik, gʻalaba uchun har bir daqiqani sarflash. Statistika esa oʻynamaydi, oʻyin uchun mavjud.
Xulosa qilishimcha, yoʻqotish vaqtida ham, oʻynagan vaqtida ham uning oʻyini va jamoaning ruhi oʻzaro bogʻliq.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
o'sha davrlarda biz bunday futbolchini ko'rmadik, hatto eshitmagan edik — teriga o'xshash insonni. mening qishloqdagi o'yinlarimda ham, poytaxtdagi stadionlardagi o'yinlarda ham bundayyo'q edi: oʻzini yoʻqotmasdan, gʻalaba uchun shunday chiqishganlarni. men o'sha vaqtlar haqida gapirganda eslaman — pleymeykerlar sovuq qon bilan o'ynardi, himoyachilar esa qo'rqib yurardi, o'rtadagi qizlar esa har ikki tomondan bosimga chiday olmadilar. lekin ter kabi qo'rqmaslar uchun qizil kartochka olishini kim bilardi? ularning ham gammasi bor edi — gʻalaba uchun hammasini berish.
qaniydi, hozirgi paytda boshqa jamoalarning pleymeykerlarini ko'rsa — to'pni qo'rqib o'tkazib yuborishadi, boshqa jamoalarning murabbiylari esa o'yinchilarni "quyi o'rinlar uchun kurashishing" deb gapirishadi. lekin bizning ter esa asosiy narsani tushunadi: yoʻqotish yoʻq, faqat gʻalaba mavjud. chunki u yoʻqolmaydi, shuning uchun jamoamiz ham yoʻqolmaydi — boshqa narsani aytmayman.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Bu yerdagi har kimning Terenga bo'lgan mehrini ko'rib, yuragim qaniydi.
Terasiz qizil kartochka olgan va yoʻqotgan vaqtlarida ham oʻzining gʻalaba ruhini yoʻqotmagan — bu boshqa jamoalarning pleymeykersida yo‘q bo'lgan narsa. Boshqalar yoʻqotganda oʻzlarini tuta olmasdan, u esa har safar oʻyinda oʻzini topib qolaverardi. Bu mening kuzatishim bo'lib, statsitikaga bogʻliq emas — chunki u uchun oʻyin oʻzida maʼno kashf etadi, yoʻqotishlar esa yoʻq.
Ter barcha yoʻqotishlarni oʻzgartirib, jamoamizga yangi ruh bagʻishladi — shuning uchun uning yoʻqligini his qilishimizning oʻzi ham gʻalaba yoʻlidagi muvaffaqiyatimizga oydinlik kiritadi.
Jona eʼtibor qiling, shunchaki qizil kartochka olishini hisobga olib qanday gaplashaylik — Terens bilan bogʻliq yagona haqiqiy yoʻqotishlar ularning oʻz vaqtlarida yuz bergan va ular ularni qoʻl bilan boshlab kelgan. Qolganlari esa boshqa jamoalarning oʻzi uchun qoʻrqishlari va toʻpni qoʻllariga olishdan qoʻrqishlari.
Sizning postlaringizda Ter haqidagi asosiy nuqta yo‘qolgan vaqtni gʻalabaga aylantirish qobiliyatidir. Boshqalar yoʻqotganda afsuslanadi, biz yoʻqotganimizda esa Ter oʻzini topib qolaveradi — oʻsha taqdirni oʻz qoʻliga oladi. Uning yoʻqolgan oʻyin vaqtida oʻtkazgan ikkinchi mavsumi haqida gapirish oʻrniga, uning qanday boʻlib chiqishini koʻrish uchun kelajakka qarash kerak edi.
Qani, bir savol: agar yuqori diviziondan chiqib ketishdan qoʻrqmagan jamoa — bu jamoa boʻlsin, Ter kabi oʻyinchi yoʻqotganda u qanday tura oladi? Boshqalar yoʻqotganda oʻzlarini tuta olmasdan, u esa har safar oʻyinda oʻzini topib qolaverardi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
1989-yil mart oyida Nukusdagi stadionda kichkina bola birinchi marta futbol toʻpi bilan oʻynay boshladi. Qishning soʻnggi oylarida sovuq shamollarga qarshi yalangoyoq oʻyinlar. Oʻshanda u toʻpga tegganida, qoʻrquv emas, gʻalaba istagi paydo boʻlgan. Yillar oʻtib oʻsha bola Terens Krouford boʻldi — jamoamizning yuragi.
U yoʻqotish vaqtida yoʻqotishni bilmaydi. Boshqalar yoʻqotganda oʻzlarini tuta olmasdan, u har safar oʻyinda oʻzini topib qolaveradi. Statistika unga hech qanday maʼno bera olmaydi, chunki u uchun oʻyin — bu hayot. Oyoq osti qilingan ikki oy? Uni qoʻyoshli boʻyi oyoqlari bilan qoʻlga kiritilgan gʻalabalar tikladi. 33 yoshida tanani sovitmay toʻp bilan raqsga tushishi? Bu uning gʻalaba uchun qilgan hammasi uchun toʻlangan qarz edi. Qizil kartochka olishining asosiy sababi — oʻyinning gʻalabasini qoʻliga berib qoʻymaslik edi. Chunki Ter uchun yoʻqotish yoʻq, faqat gʻalaba mavjud.
Bizning jamoamizda yoʻqotganda ham gʻalaba ruhi yoʻqolmaydi, chunki Ter yoʻqolmaydi. U yoʻqotgan vaqtda ham, oʻynagan vaqtda ham oʻzining asosiyligini saqlab qoldi. Uning yoʻqligini his qilishimizning oʻzi ham gʻalaba yoʻlidagi muvaffaqiyatimizga oydinlik kiritadi. Qachonki dushmanlarimiz "ketdi, ketdi" deb kelishsa, ular oʻynagan vaqtlarimizni koʻrishadi — bu yerda boshqa jamoalarning shov-shuvlari oʻchadi, chunki bizning terimiz oʻzining gʻalaba ruhini yoʻqotmagan.
Men Kroufordni shunday koʻraman: yoʻqotish vaqtida ham gʻalabaga boʻlgan ishonchi yoʻqolmagan oʻyinchi. Shuning uchun u yoʻqotmaydi — chunki yoʻqotish yoʻq, faqat gʻalaba mavjud.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.