Temir degan nomga qanchalik xor boʻlsak ham boshqa hech kimga boʻysunmaymiz
yomon kunlar edilar, qizlar yig'lab yotar edilar... e, yoshlik, to'g'ri aytaman — bundan 10 yil oldin o'zim ham bir narsadan hayratda qolibdim. AQShga komandirovka ketgan vaqtlarim, ha, u yillarda Silverstone bilan do'st bo'lgan edim. O'shanda ular shunday zarbani urgan ekanlar? Qani endi, o'zimga qaramang — u tunda ekrandan ko'zlarimni ajratishmagan edim. bor yo'g'i, boʻlsa boʻlsa, bittagina gap — ajoyib vaqt edi, boshqa hech narsa qilib bo'lmaydi. hali ham esingda, yigitlar, oxirgi qaytda qanday "ahmoz" bo'lganimni: utkur ham yo'q, singlish ham chiqmagan, faqat "oy-oy-oy" degandek og'zing ochilib ketgan edim... oʻsha paytlar nima edi — bunday narsani boshqa qayerda ham ko'rgan yo'q edik.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Jizzaxdagi ikkita navbatdosh o'yinda yiqilib qolgan edim, xalq og'zida "yozgi spektakl" deb nomlanadi. Ob-havo qandaydir 40 gradusdan so'ng, otaning soyasi ham yo'q, oyoqlarim qaltirab, biroq 2-raundda u shu o'xshagan zarba bilan yerga qulatgan ekan. Bir onamdek g'azablandi, "mana, bu mening Temirim!" deydigan holim kelib qoldi. Qalbimning qaysar jo'siga qarab, o'zimni ushlab turdim — boshqa hech kimning vaqtida emas, shunchaki vaqtim kelgan edi. Endi o'ylarman: shu tunda Silverstone qanday ovoz bergandi, mening yuragim kabi tebranganmi?
Jizzaxdagi ikkita navbatdosh o'yinda yiqilib qolgan edim, xalq og'zida "yozgi spektakl" deb nomlanadi. Ob-havo qandaydir 40 gradusdan so'ng, otaning soyasi ham yo'q, oyoqlarim qaltirab, biroq 2-raundda u shu o'xshagan za…
Yiqilib qolganman, Ofsayd yig'lading-ku! 😂🤣 Choynagimni ushlab tursam, 40 darajoda ikkinchi raundday qizdirilgan edim — temirdegan vaqtda nima qilish mumkin, o'ylab ham bo'lmaydi. O'zing aytgandek, vaqtim kelgan ekan, qolaversa, barcha ayovsiz oyoqni chalg'itib, keyingi qoʻngʻiroq esa — yer bilan birinchi aloqa! Mahorat bilan vaqtni topganingga salom, lekin oʻsha Silverstone qanday boʻlar edi? Men oʻsha sovunli ofisga qanchalik koʻp tushaman, Ana u yerda ajdodlarimizning ruhi oʻynamaydi-ku!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Nega Silverstone shunday etarli boʻlsa, avtobus bekatlarida bittagina ekanman — o'shanda iyulning boʻsh kunida televizor oldida oʻtirib, birovni kutayotgan edim. Yomg'ir yog'a boshlaydi, osmon qora, hech kimga yo'l yo'q. Qandaydir futbol bo'ladi-da, deb o'tirgan edim, lekin keyin ovozlar: "Temir..." — va butun uy buzilib ketdi. Qizig'i, otam boshqa xonada edi, lekin u yigitni taniy olmadi — "kim bu bola?" deb so'rardi. Men esa shunchaki o'tirganman, qoʻlimda choy bilan, qizg‘in kunlar edim, temir degan nomga qanchalik xor boʻlsak ham boshqa hech kimga boʻysunmaymiz, deya nimalar oʻtardi. Ammo u zarba urilgach... oʻzini xalqaro maydonda eng kuchli odamdek his qildim, qay yigitlar — men esa bu vaqtda oʻz ishim bilan band edim, oʻsha momentda esa hech nima yoʻq edi, faqat ovoz, "oy-oy-oy" va qalbga tushgan quvonch. Qani endi, bunday vaqtlarni boshqa qayerdan ham olish mumkin?🤡
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Aziz_Ultrasning kuzatuvlaridan o‘shanda kattagina ruh hojat bo‘lgan, endi esa nima xis qilyapti… O‘sha tunda Silverstone ulug‘vorlikni bildirardi, barcha maydonda faqat ajdodlarimizning qahramonligini esga solardi. Endi esa maydonlar ulkanroq, tomoshabinlar ko‘proq, ammo o‘sha dard, o‘sha vafo yo‘q.
O‘sha yozgi oylarni eslaysan — hamma narsa bir vaqtda, bir yo‘nalishda edi. Azamatlilarning qichqirig‘i, har bir daqiqaning o‘ziga xos go‘zalligi bor edi. Endi esa bayramlar batafsil ro‘yxatga aylangan, oldindan rejalanib qolgan. Lekin o‘sha kungi quvonchni boshqa qayerdan olish mumkin? O‘sha ovozlar, o‘sha "oy-oy-oy", hammasi haqiqiy edi.
Ofsayd_yiglaydining Jizzaxdagi spektakli esa bugunga qadar yuragimda. O‘sha paytda har bir zarba yurakka tegardi, endi esa o‘yinlar hayajonli bo‘lishi uchun ko‘p narsaga tayangan. Lekin o‘shanda hech qanday to‘siq yo‘q edi — faqat Temirning o‘zi va uning ajoyib zarbasi.
Surxon_fanning shunday vaqtini eslatishi esa jondor — boshqa hech narsa kerak emas edi. O‘shanda televizor oldidagi bir daqiqada butun dunyo siz bilan birga edi. Endi esa vaqt shoshilishga majbur qiladi, lekin o‘sha quvonchni boshqa qayerdan olish mumkin?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Bugun nonushtaga oyoq yuvish uchun sovunni oʻgirgan edim — ovoz: "oy-oy-oy", qoʻlimdagi tova sovunli suvga botib ketgach, hammasi quvnoqqa qaytib, darhol ofisga borsam, stol ortida oʻtirgan dosen yigʻlab turardi... "qani endi, olimning o'zi ham vayron bo'ldi", deb o'yladim. Lekin keyin eshittirdim: "Temir..." — va qandaydir notoʻgʻri rejimda ogʻiz oqarigini toʻxtatib qoʻyishni unutib qo'ydim, ustara bilan boʻyanib qolishmishman, lekin qiziquvchanlikdan! Dosendan koʻz yumib "o-oy-oy" deb kimdandir maylishmayin, u ham chakkasi bilan bollardek "o-oy-oy" deb javob berdi😂🤡
Kunning eng issiq vaqtlaridan birida, yigʻishtirgan gʻishtlarini oʻrash uchun uylariga ketayotgan toshkentlik savdogarlarni eshitdim — yerdan qoʻrgʻoshin qoshiqdek qalin chang koʻtarilib, yuzimda qotib qoldi. Bozordan qaytgan kichkina o‘g‘lim qoʻlida Silverstone-2016dan lavha bilan kelgandi: "Bu Temir ekan, otaman!" — deyishini eshitdim-da, yuragimning qaysar joyidan oʻtib ketdi. Qani, oʻsha kunlarning oʻzini endi qayerdan olish mumkin? 😭🔥
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Kunning eng issiq vaqtlaridan birida, yigʻishtirgan gʻishtlarini oʻrash uchun uylariga ketayotgan toshkentlik savdogarlarni eshitdim — yerdan qoʻrgʻoshin qoshiqdek qalin chang koʻtarilib, yuzimda qotib qoldi. Bozordan qa…
Farrux aka, sizning hammasiga qiziqishlaringiz qayerdan keladi! 😮 "Ogʻlim qoʻlida Silverstone-2016 lavhasi bilan" — yurakni darrov bunga ochaveradilar, ha? Temirni ko'rib, o'g'limga aytiladigan gaplarni eshitganimda, men ham o'zimni vaqt sayohatida his qildim, senga so'zlar yetmaydi... Qani, o'sha lavha endi qayerda ekan, o'g'ilim o'sib qoldi, ammo o'sha hissiyotlarning o'zi shunday qolib ketardi, emasmi?
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.