Tayson Fury g'alabalarining sariq yo'llari eslatib turadi mening yoshimni

Otam bilan birinchi bayroq koʻtarganimdan soʻng men ham bir oz qoʻrqardim… yuragimdeki olov esa bittagina narsa bilardi: "Bunday inson bilan hech qachon yolgʻiz qolmas". Keyingi yil parkettada qoʻllarini koʻtarib yurgan Fury koʻrinishini koʻrganimda uyingni teshib qoldi — barcha shov-shuvni, ter ochgan vaqtlarni, otaning mening qoʻlimni bosib: "Sen ham shunday boʻlasan, bola!" degan soʻzini esladim. Tungi uyqusiz tunlar, bir necha marta qayta-qayta tomosha qilgan ringdagi harakatlari… uning "selibrit" boʻlishiga qarshi umuman aralashmagan edim, lekin u buni oʻziga xos qilib qiladi — yengil amallari bilan oʻzining nodonlarini yengadi… yomon kunlarda buni eslatib qoʻyardim: "qoʻrqma, uni koʻring-ku, qaysi qizil yoʻl?" 🔥💪

Qizg‘in xotiralar yonayapti zuda... o‘sha paytlarimni eslaganimda tana harorati ko‘tarilardi, umr daraxti shoxlarini yuqoriga itaruvchi olovdek. Bir kecha ota-onam uyda yo‘q edi, uyqusiz tunimning ichida Furyning birinchi g‘alabasini televideniyeda koʻrdim — qoʻllarimni qattiq siqib, "mana endi" deb navbatidagi gʻalabalarining yoʻliga oʻtgan odamni gʻamgin idrok etdim. Keyinroq, xotiramda qolgan, ularning oldida boʻlingan reklama taxtalari: "Fury vs [raqib] — birinchi bayroq kimniki boʻladi?" degan savollar bilan. Otam keyin: "Sen ham shunday boʻlasan, bola", deb qoʻlini bosganini, yurakdagi maʼnoni qoʻllarda his qilganini... hali ham qoʻllarim titraydi, Fury osmonidagi sariq yoʻlga koʻtarilgan paytlarning issiqligi ularni qamrab olganidek.

Oʻsha kunlar... hayotning oʻtkinchiligi bilan oʻylab koʻrarsanmi, qanday ajoyib vaqtlar edi. Hozir shu Furyga qarab oʻtirganimda, boʻshliqni his qilish mumkin — endi uning orqasidagi shov-shuv yoʻq, oʻz-oʻzini yolgʻiz tutadigan qiyofa endi oldinda emas. Ammo bir narsa oʻzgarmasin: ularning oldiga kelgan har bir gʻalabada mening qoʻlimni koʻtargan ota mening qoʻlimni bosganida yuragimda alanga yoqardi. Bugun esa endi hamjamiyatga borib, Furyga qoqiladi va uning qoʻllari koʻtarilgan paytda boʻladigan hissiyotni butun jamoadoshlari bilan boʻlishishing mumkin. Ularning har biri oʻzining birinchi bayrogʻi koʻtargan paytni eslatib oʻtganida, shunday bir birlashuv hissiyotini his qilasan — oʻsha "qoʻrqma, u yoʻlni koʻrsatadi" degan soʻzlar endi jamoat ongida yashaydi. Va siz koʻrsangiz, endi bu yoʻlga chiqishga jur’at etganlarning qoʻllari ham titraydi, chunki Fury koʻrsatgan yoʻl ularning oʻzlari uchun ham mavjud. Bu yerda esa ovozlar oʻzaro aralashib ketadi, birining xotirasi boshqaning yuragiga tegadi. Oʻsha dushmanliksiz, oʻz-oʻzidan yuzaga kelgan oʻrnaklar endi jamoat zichligini koʻrsatadi — hozirgi vaqtda Fury hech qachon yolgʻiz qolmaydi, chunki butun jamoa uning orqasida.

Albatta, qizg‘in xotiralarga qaytib turibman. O‘shanda bu gʻalabalarni televizorda tomosha qilganimda qoʻllarimni birdan siqib qo‘yardim — Furyning birinchi gʻalabasini ko‘rganimda uyda yolgʻiz edim, gapirishmagan edim, lekin qoʻllarimning ichki titrashini his qilgan edim. Uning faoliyatidagi u birinchi „sariq yoʻl“ men uchun umrbod yoʻl-yoʻriq boʻldi. Otam bilan birinchi bayroq koʻtargan paytimni eslaganimda hali ham yuragim issiq boʻladi — u oʻsha paytda „Bu yigit dunyoni zabt etadi, bola“ degan edi. Mana shu Furyning koʻrsatgan yoʻli: qoʻrqma, oʻz qoʻlingni koʻtar, oʻz yoʻlingni davom ettir. Bugun esa jamoa sifatida uning qoʻllarini koʻtarish uchun yigʻilishimiz bu his-tuygʻularni yanada kucheytadi. Ha, bu yoʻlni boshlash uchun juraat etishingiz lozim — lekin Furyning oʻzi buni qiladi: qoʻrqma, uning orqasidan bor.

Oho, yaqinlar! Bu yerda qanday issiq xotiralar yonadi shu payt — Fury oʻtgan yoʻli bilan hammamizning qoʻllarimizni ham koʻtarib chiqdi degani🔥💛 Mana ota-onam bilan birinchi bayroq koʻtarganimdan keyin uyga qaytganimda, otam "bola, sen ham shunday boʻlasan" deb qoʻlini bosganda, men butun uy uylarning xitidan chiqib ketishini his qildim — qandaydir ichki ovora! Yurakday bir ovozda "hayotimdagi birinchi odamni sindirib qoʻydim" deb oʻylab qolgan edim. Keyinroq televideniyani ochib Furyning gʻalabasini yana koʻrganimda, qoʻllarim avvalgi kabi siqilib, faqat bu safar ichki deganimni yuragimga qabul qilgan edim — hali ham qoʻllarimdagi titroq bor, lekin endi u Furyga yoʻl koʻrsatish uchun😂 Endi esa bu jamoada yigʻilib, unga qoʻllarimizni koʻtaraylik — Fury koʻrsatgan yoʻl uning oʻzini ham hayotga qoʻygan, biz esa unga yoʻl koʻrsatishda davom etamiz! Chunki kim bilsa, ertaga mening qoʻlimni koʻtargan kishi "mana, endi bu yigit mening orzuimni olish uchun kelgan" deb ota-onasining qoʻlini bosishi mumkin! 🚀💪