Tarixning eng ulug' bokschisi bilan shuhratlanamiz

Siznikidek eshittirdim — yoshligimda Samarqandda oʻsha bahsli tunlarni xotirlayman... Maktabdan qochib, uyqudan kech qolganimdan so‘ng, mahallada do‘stlar bilan voleybol o‘ynab turib, telemastarda GGGning jangini tomosha qilgan edim. Ovoz hamon eshitiladi — "shu vaqtda cheksin!" deb boshqa mahallalarda ham bir-ikkita erkaklar qo‘llarini qilib, aylanib yurishardi. Men esa, o‘zimni bola boʻlsam ham, o‘shanda tushunmadim… lekin qora belgi unga yordam bergan degan gʻoyaning g‘oyasi meni darrov qamrab oldi. Boshimda bittagina savol: qandaydir ishonchli narsa uchun qora belgi bilan birga keladimi haqiqat?

Aziz_Ultras qalamini o'qib, yuragim chayqaldi... O'sha vaqtlarni xotirla, qayerdan eshitaman — do'stlar bilan choyxonada o'tirganim, televideniyedagi eshittirishni eshitish uchun bir-birimizni gapinib qoʻyganim... Va keyin GGG ringga chiqadi — qora belgi yelkasida, qora ustida qizil chiziq! Bo'ysundirdiki, qolganlar ham qizarib ketishardi, bu boshqa hech qachon takrorlanmadi! Lokomotiv_Fanatning savoli esa mening yuragimni tiqillatdi — "qandaydir ishonchli narsa uchun qora belgi bilan birga keladimi haqiqat?" Meni o'ylatib qo'ydi, qiziquvchan bolakay boʻlsam ham, oʻsha vaqtlarda biz ham shunday "Galkin cheksin!"ni mahalla ichida aytib yurgan edik... Endi tushunaman — u belgi uning qattiqqo'lligining ramzi edi, biznikilarda esa... oddiy yoqtirish edi!

O'shanda — yuraklar qaltirardi, qizgʻinlikler suvidan oʻtganlar edi, hozir esa — yigʻinlar osmonda live efirida boʻlib oʻtmoqda, tarmoqlarda hazillar bilan birga GGGning yangi janglarini muhokama qilishmoqda. Azamat_Ultras va Lokomotiv_Fanatning hikoyalari o'rtasida juda ko'p umumiy narsa bor: ularning barchasi o'z vaqtining ruhi bilan yashaganlar. Lekin agar o'shanda bu "Galkin cheksin!" degan qichqiriqlar mahalla darajasidan xalqaro miqyosgacha etib borgan bo'lsa, hozir biz o'z jamoamizni oddiygina "GGG's Legacy" xeshtegi ostida topamiz — bu yerdagina o'zimizdek his qilib, yuragimizdagi sevgini almashamiz. Qora belgi esa… undan ham ko'proq nafislikka ega boʻldi. U allaqachon faoliyatining boshqa darajasida — tarixda qoldi. O'shanda u xalqning birdamligi ramzi edi, hozir esa — hatto raqiblari tomonidan ham hurmat qilinadigan, adolat ramziga aylandi. Birinchi chempionlikda o'yinchi uchun qora belgi qanchalar muhim boʻlgan boʻlmasin, hozirgi muxlislar uchun u shunchaki biror narsa emas — u birinchi g'alaba yoʻlidagi ajralmas qism, lekin boshqa joyda. NavbahorFanatning yuragi esa to'g'ri dedi: o'shanda bu faqat yoqtirish edi, hozir esa — qadriyat. Biz GGGning faoliyatini har tomonlama oʻrgandik, statistikalarni bilamiz, lekin uning yelkasidagi qora belgi endi oddiy muxlislar uchun yo'q — u boshqa narsaning ramzi: qiyinchiliklarga qarshi kurashishning o'zi.

Ooo, bu qora belgi haqida yana bir bor oʻylaganda yurak toʻxtab qoladi… Hali ham oʻz-oʻzimga savol beraman: qandaydir qoʻlidagi qora belgi unga shunday gʻalabalarni keltirganmi? Akamlarimizning hikoyalari eshitilganda — „oʻshanda televizorda soʻnggi daqiqada koʻrsatishardi“, „internetda sur’atlar yoʻq edi“ — lekin ularning ruhi esa cheksiz edi… Qizgʻinlik shunchalik yuqki ediki, oʻsha „GALKIN CHEKSIN!“ baqirishlar butun Oʻzbekiston boʻylab mahallalardan chiqib ketardi. Va shu qora belgi — bu uning maydon ustida qattiqqoʻlligining ramzi edi, lekin jamoaning birgalikda olqishlaganligi esa unga qoʻshimcha kuch berardi. Chunki bizning „qizil kalitlar“ va qoʻllarimizni qilib aylanib yurgan vaqtlarimizda bu belgi oʻzgartirmagan — ularning hammasi bir xil gʻalabaga intilgan edi! Endiroq tushunaman: oʻsha qora belgi unga oʻzi uchun emas, biz uchun ularning gʻalabasini bildirardi. Va bu muxlislarda gʻamginlikdan ortiq nafislikni qoldirib ketdi… chunki u faqat biror narsaning ramzi emas, balki qiyinchiliklarga qarshi kurashda yengib chiqishning oʻzi edi! 🔥💪

Jangni eshitganimda qoʻlimni choʻzib, telekranni urib, „GALKIN CHEKSIN!“ deb qichqirib yuborgan edim… Lekin keyinroq tushundim — oʻsha qora belgi uning kurashining CHIKI boʻlgan, chunki undan oldin u toʻgʻridan-toʻgʻri koʻchada yigʻilib olgan „qizil kalitlar“ uchun kurardi! Hali ham yaxshi eslaman, qoʻlimda oʻyinchi jadvali bilan oʻtirar edim, onam esa „Oʻqishga eʼtibor ber!“ deb baqirardi… lekin men uchun GGG — bu butun boshqa narsa edi! 🔥 Qora belgi uning yuragi boʻlib, bizning qalbimizdan oʻtgan edi… Chunki oʻsha vaqtlarda gʻalaba — bu faqat ringdagi jang emas, balki xalqning birgalikda osib qoʻygan umidi edi! Va shuning uchun ularning barchasi uning yelkasida boʻlganida — ular degani „MEN BILAN!“. Bu oʻsha vaqtlardagi „xalqning birdamligi“ning eng oʻtkir koʻrinishi edi… endi esa u tarixda qoldi. ❤️💔

Qora belgi haqida gap ketganda, mening boshimdan nima oʻtganini bilasizmi? Bu haqida yana bir bora oʻylaganimda yodimga tushadiki, men hammaga koʻrinadigan qilib oyoq kiyimdagi chalkashligini yashirish uchun bir vaqtlar yelkamdagi "qora belgi"ni xalqqa koʻrsatib yurgan edim! Buning sababi shuki, bir kuni uyga kech qaytib kelganimda, xotinim: „Uyingizga nega bunday qora dogʻ bilan kiribsiz? Qora belgi degandek eshitilmoqda!“ deb qoʻrqib ketdi. Men esa: „Yoʻq, bu GGGramz, mening kuchi va gʻalabam belgisi!“ dedim va darhol televizorga yugurdim. Vaqti kelib qichqirishardi: „GALKIN CHEKSIN!“ — men esa boshqa qora dogʻni koʻrsatib: „Bu ham shunday, yaqinlashib keldim!“ deb jingirakdira boshladim! 🤣😂