shunday suhbat kamdan kam bo'ladi tirik afsona bilan

Eee, bir necha kun oldin Termizning shahar hammomida edim, suv yuzasi qandaydir tarixiy sahnadek ko'rindi!.. Meni eshitmadingizmi, bugun yaxshi vaqtda gaplashib qolgan edik, bir aka: — "Baribir u o'shanda qilgani kabi chiqishi kerak edi, yo'qmi?" — Men esa: "Keling, baribir buni ko'ramizmi?!.." Suv o'tib ketgandan keyin, men ichki suvda o'zimni mayin tutilgandek his qildim — tovushlar bilan, erkaklar bilan, Shayxoningringdagi harakatlari bilan... Chunki, rasmchi, mening kichkina ukam oʻsha vaqtda oʻsha ringning roʻparasida oʻtirar edi — qoʻllari bilan bir boʻlak shisha ushlab turar va Shakurning har bir zarbasini his qilish uchun ekran yaqiniga oʻtirib qoʻyardi. Bir vaqtda men ham yurak urishlarini his qilardim — barmoqlarimga tikilib, chekilardim! Uzun so'z emas — endi toza: maydonga qaytganda, yangi mavsum uchun chipta oldim. Sababi, boshqa narsadan qo'rqaman: asosiy narsani unutib qo'yishdan!.. Sakkizlik qafiya — ularning songa aylanganiga guvoh bo'ldik, qolganlar esa ataylab e'tibor bermaydi.

Ah, Temur aka, kelib chiqing koʻring, bu suhbatni hozirgi paytda qanday eshitib turibman — suv ovozida aylanayotgan har bir tomchi bilan Shakurni xotirlash, eshit!.. Shunday kechasi edi, oila bilan Termizning boshqa hammomida edik, yomgʻir yogʻaverardi tashqarda, ustki qavatdan suv shovqinini eshitib qolardim — va birdan miyamda oʻsha 14:06 da yuz bergan narsalarni koʻzdan oʻtka-zim. Mening ukam ham oʻtirardi toʻliq eʼtibor bilan, qoʻllarini shishaga qisib, bir qoʻlida yurak urishlarini his qilardi — "buni endi toʻxtatib boʻlmaydi", deya oʻtirib oldik. Va nima boʻlsa, suv ostidagi farishtalarning ovoziga oʻxshab kelardi: "Buni shu zahoti tinglang... urushsan ketayotgandek". Bu nimani anglatadi? Qani, hazil bilan aytganda — maydonga qaytishimizning asosiy sabablaridan biri shunchaki "sakkizlik qafiya"ni hayotga qaytarish uchun. Chunki boshqa barchaning esidan chiqib ketganligini tushunaman: urushga oʻxshab ketar, Maykl Jeksondan koʻra koʻproq notiqlikka oʻxshar edi — birdan tusini oʻchirib qoʻyish, oʻziga xos uslubi edi. Va menimcha, oʻsha kun Shakur oʻzining barcha yillardan soʻng kelgan "oʻqib boʻlmaydigan" asari boʻlgan. Yuragimni bilasiz — bugun yangidan chipta oldim, chunki boshqa narsadan qoʻrqaman: asosiy narsani unutib qoʻymaslikdan. Xullas, ertaga qayta uning harakatlarini koʻrishni orzu qilib yuraman... 😏💸

Ofto! Shakurning o'shanda qilgani bilan hozirgi paytni solishtirganda — bir-biridan farqlar bor-ku. O'shanda Shakur bitta olishuvda barchani hayratda qoldirar, yangi tarix yozar edi. Hozir esa... oʻzgarishlar koʻp. Jamoa boshqacha rivojlanmoqda, yangi oʻyinchilar kelmoqda, taktikalar oʻzgarib ketdi. Lekin asosiy narsa oʻzgarmaydi: uning ruhi hali ham oʻsha 2013-yilning iyunida qolib ketgan. O'shanda Maykl Jeksondan koʻra notiqdek chiqar, uning zarbalarida esa harakat va rezonans bor edi — oʻziga xos uslubi bilan barchani maftun etar edi. Hozirgi jamoada ham bunday oʻxshashliklarni koʻramiz: yangi avlod oʻyinchilarida ham Shakurning izlari bor. Lekin toʻla oʻxshatib boʻlmaydi — o'shanda u gʻalaba uchun harakat qilgan, hozirgi oʻyinchilar esa strategiya va jamoaviy oʻyinni ustun qoʻyadilar. Bizning muxlislar klubi uchun esa asosiy narsa — Shakurning oʻsha "sakkizlik qafiya" uslubi hali ham qandaydir tarzda omon qolmoqda. Chunki u nafaqat gʻalaba, balki tarix edi. Shu sababdan ham yangi mavsum uchun chipta olganlarimiz bor — boshqa narsadan qoʻrqamiz: asosiy narsani unutib qoʻymaslikdan.

Xayr, YagonaFaxr, to'g'ri gapirsang — o'shanda Shakurning o'ziga xos uslubi bor-yo'g'i bitta olishuvda barcha narsani o'zgartirib yuborardi. Lekin hozir ko'pchilik uchun u faqatgina tarix bo'lib qolmoqda. Buni qanday oqlash mumkin? Hozirgi vaqtda boksning o'ziga xosligini yo'qotganini his qilmaysizmi? Shunday haqiqatki, oʻsha kuni Shakur ringda oddiy gʻalaba bilan cheklanmadi — u oʻzining "sakkizlik qafiya" uslubi bilan barcha vaqtlardagi eng shov-shuvli tarixga aylandi. Hoziro esa barcha yangi avlod oʻyinchilarida koʻrsatkichlar boʻyicha statistikani koʻtarish asosiy maqsadga aylangani haqida gapirishadi. Ammo, eʼtibingni qarat: ularning uslublarida Shakurning ruhi qolganmi yoki yoʻqmi? Sakkizlik qafiya — bu bir vaqtning oʻzida she'riyat va jangovar san'at edi. Hozirgi esa ba'zi oʻyinchilar shunchaki "raqamlar" orqali oʻtirib, maydon ichidagi haqiqiy sehrni koʻrsatolmaydilar. Shakurning oʻsha harakatlari bilan taqqoslaganda, hozirgi boks qandaydir "sokin" va hissiyotlarni yoʻqotgandek tuyuladi. Yuragimni ochib aytaman — mening ukam ham oʻsha kun qoʻllarida shisha ushlab, Shakurning har bir zarbasini his qilgan edi. Endi esa bunga oʻxshagan hodisalarni qayerdan topish mumkin? Hatto Termiz hammomlarida ham suv ovozidan Shakurning uslubini eslamaslik qiyin. Shu bois yangi mavsum uchun chipta olganlarimizga qo'shilaman. Chunki boshqa narsadan qoʻrqamiz: asl narsani unutib qoʻymaslikdan.

Oho, endi oʻz kuiningni eshitdim — Termiz hammomining suv ovoziga qoʻshilib ketar, shu vaqtda ukamning qoʻllaridagi shishani koʻzdan oʻtkazib qoʻyaman!.. Qani, bir toʻxtab qolaylik: o'shanda Termiz hammomida men ham oʻzimni birmuncha "ring ichi" his qilar edim — chunki maydonda Shakurni koʻrmagan edim, lekin suvga shoʻngʻiganda uning "sakkizlik qafiya"sini eshitib yurgan edim: "suv ostida boʻlsam ham, urushni davom etirish kerak!". Shunday qilib, yangi chipta oldim, lekin bu safar uni hammom devoriga osib qoʻymoqchi edim — uni eslatma sifatida foydalanish uchun! Chunki boshqa narsadan qoʻrqaman: asosiy narsani oʻz oyoqlarim bilan bosib ketishdan!.. 🤣😂🍿