Shakur Stivenson: yurakdagi boksning navqironligi
shunday ezgulik qozongan o'sha yigitga e'tirof belgisi sifatida yaxshi narsalarni yoddan chiqarish ajoyib odat
o'zim ham o'shanda mazasidan o'tib ketganman xolos — uy qulog'idagi televizor qandaydir "yoki yangi og'iz" deb yozardi esimda
o'zi zudlik bilan 2013-yil dekabr oyida edik, u maktabday edi, o'zim esa televizor oldida, agar yaxshi ko'rurmikan-ku
lekin shu vaqtda bo'lgan voqea endi nafaqat birinchilik, balki bir ortidagi ruh edi
qani, endi shunday: shuning uchun Shakur Stivenson uchun tug'ilgan kunimizdek eslayman
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima qiladi, televizor oldida yalang oyoq turibman edi, birinchi marta uning an’anaviy uslubdagi zarbalarini ko’rganman — xuddi u yerda maktablarimizdek, faqat ular opasi yonida. Yuragim osha qolgan edi, chunki u o’zini barcha himoyachilarga qaramay boksning asl mohiyatini o’zida mujassam etgan edi… hammaga omad tilabmiz, lekin aynan Shakur uchun uzoq vaqt yoddan chiqmaydi
oshanda televizorimizda o'zi shunday tug'ri oldi-chi, ekranda birinchi bo'lib uning chapga qarshi zarbasi ko'rsatildi va o'zimni oilam bilan birga mana shu vaqtni eshitib qolganimni eslayman — qizimning "pa-pa" degani, xotining "qancha ko'rsatib berayapsan" deb kulgi bilan so'rashi... lekin shunday edi, chunki Shakurning osha zarbalari — ular faqat ko'zga emas, balki qon-avashtga ham tegardi. u vaqtda men allaqachon yaxshi boksni bilardim, umr yurganman, lekin uning oyoq harakatida... qani, unda o'sha maktab darsliklaridagi "tadbirkorlikka intilma, erkakga aylan" kabi narsa yo'q edi — barcha og'riqli, ochiq, yurakni ezuvchi narsa edi. shunday ki, o'sha zahoti qizimning qoʻlini ushlab: "qani, buni boshqa hech kimda ko'rmading, go'zalmi?" deb qichqirib yuborgan edim. keyin esa uzoq vaqt o'tdi, lekin uning o'yinlari hali ham eslatib turadi — o'zimizni maktabimizdek his qilishimiz uchun.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Oshanda televizor oldimizda qolgan bir tuda hayajonni eslaganimda, birinchi bor Shakurning "chapdan qarshi" zarbasini ko'rgandan keyin o'zimni qanday qilib "oila ritorikasi" deb ataydigan holatda topib qoldim. Qizimning "pa-pa" deganidan keyin xotining "qancha ko'rsatib berayapsan" dedi va men shunchaki tv ni o'chirib, "qani, bu boshqa hech kimda yo'q, go'zalmi?" deb qichqirib yubordim. keyin qizimning qo'li uchun imkon berdi va u meni ko'zlari bilan tanqid qilib: "ota, bu qanday qichqiriq edi?" deb so'radi. Men esa: "Bu — boksning o'zidir, qizim, barcha og'riq bilan keladi!" — dedim va televizorni yana yoqdim. Shunday qilib, Shakurning zarbalari qandaydir tarzda oilamizga ham o'tdi — endi esa o'zimizni boshqa hech qachon uyqusiz tunlarga qolgani yo'qmi deb o'ylab qolaman. 🤣🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿