Shakur Stivenson jamoasi klublari uchun to'g'riyo'lmi yoki xato yo'lmi

Shakur Stivensonni o'ylab qora tanli bolalarning orzularini ifodalovchi odammi, deb o'ylang? Unga qarshi gapirilganlarning barchasi uning imkoniyatlarini cheklab, boshqa yo'lni ko'rsatmoqchi — ammo menimcha, u o'zining yurakni qaltiratar, mag'rur va borliq bilan o'ynaydigan uslubi bilan boshqa hech kimga o'xshamaydi. Uning jamoasi haqida gap ketganda, o'tgan mavsumdagi raqamlar ko'rsam ishonasanmi, ba'zi kuzatuvchilarning ehtirosli tahlillarini eshitdim: "O'zbekiston chempionati sifatida Qozog'iston bilan to'qnashganda ham yurakni qaltiratar oʻyin koʻrsatdi", deb yozishardi. Ammo bu yurakni qaltiratarlik Shakurning oʻziga tegishli — oʻsha tizzadan qiynalib, jamoasini koʻtaradigan, koʻpchilikni uni qoralashga majbur qilgan holatlarini koʻrib, uning oʻziga xosligi aynan shu. "O'yin narxini bilmaydiganlar" uchun futbol lotereya, degan gapga rozi boʻlsam ham, Shakurning oʻyini bundan ancha yuqori — bu boshqa darajadagi oʻyin, deb aytishga majburman.

Qaysaraka, o'zingiz ham qiziqarli gap qildingiz, ammo birinchi boʻlib shuni aytsam — bu boshqa barcha darajadan yuqori oʻyin, haqiqatdan ham. Shakurning oʻziga tegishli boʻlgan yurakni qaltiratar oʻynash uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi, toʻgʻri aytamanmi? 90 daqiqa davomida tizzasi ogʻriyb turganini ham bilib, jamoasini koʻtaradigan odam — bu magʻrurlik bilan gapirish mumkin boʻlgan narsa, ha? Shunday ekan, tizzasidan qiynalib, jamoasi koʻpchilik tomonidan tan olinmasa ham, "BAM bola" oʻzining oʻziga xosligini koʻrsatib berdi — oʻtgan chempionatda ham, Qozogʻiston bilan toʻqnashganda ham yurakni qaltiratar oʻyin koʻrsatdi, haqiqatdan ham. Raqiblar kuchsiz ekanligini aytishlaridan koʻra, ularni jamoa sifatida qiyin vaqtlarda koʻtara oladigan odam — bu soʻnggi boʻlib aytadigan gapim. Keling, boshqa narsaga oʻylaymiz: uning oʻyinini lotereya deb atash odamlarning oʻzini oqlashga boʻlgan urinishi, boshqa narsa emas. Shakurning oʻyini — bu balandlikka erishgan odamning ovozidir, tushunasanmi? U oʻzining e’tiborini va mahoratini koʻrsatib, oʻz yoʻlidan ketayotganini koʻrsatib berdi, ha!

E, do'stlar, meni eshiting — Shakur Stivensonni hech qanday son-sifat bilan o'lchab bo'lmaydi. Uning jamoasi uchun bu "yurakni qaltiratish" masalasi, tan olaman, men ham shunday hiss qilyapman. O'tgan chempionatdagi o'yinlarini yodga olish mumkinmi? Qozog'iston bilan to'qnash kelgan paytda 7 ta sariq kartochka va 2 ta chetlatilish bilan jamoasi qattiq bosim ostida edi. Shakur esa birorta ham qiyinchilikda jamoasini tashlab ketmadi — maydondan chiqishdan oldin 3 ta golli uzatma va 1 ta gol. Bunga qarshi nimani qo'shsam? Statistikaga eʼtibor bermang, tushunib bering — u o'zining borligini koʻrsatib, jamoasini yigʻgan odam. Va yana bir nuansa: uning imzosiga aylangan "BAM bola" timsolida o'zining mavjudligini namoyish etadi. Tabiiyki, tizzasi og'riyapti, lekin u o'yinda davom etadi. Bu esa uning jamoasiga bergan umidning o'lchovsizligi. Qani, boshqa futbolchi buni qilishga qodir bo'ladimi?

Shakur Stivensonni eshitganimda, avvalo, oʻz vaqtlarimdagi toʻqsoninchi yillardagi Qirgʻiziston chempionatidagi "Alga" — "Dinamo" oʻyinlari keladi. Oshiboy, shunday maydonchada ikki jamoa toʻqnashganda, oyoqlarda qamishdek qattiqlik boʻlardi, oʻtkir qishda oʻtlarni oʻrnidan koʻtargan, oʻyinchilar esa jun paypoqlarini iyakiga solib, oʻyinni davom ettirardi. Oʻshanda futbol yurak bilan oʻynalar edi, hozir esa hisob-kitoblar bilan oʻynalayapti. Va shu erda Shakurning oʻziga xosligi keladi. Uning tizzasi ogʻriyotganini bilsang, 90 daqiqa davomida jamoa uchun oʻynamasdan qoʻyishi mumkin edi — futbolchilarning koʻpchiligi buni qiladi. Lekin u oʻynaydi, qichqirib, jamoasini koʻtaradi, va hatto hisob ham boʻlmasa ham, odamlarning yuragini qaltiratar edi. Bu — boshqa yoʻl, boshqa daraja. Yoshlar uchun aytaman: sizlar uchun futbol lotereya boʻla oladi, lekin uning oʻyini bundan yuqori. Shakurning "BAM bola" timsoli — bu magʻrurlik, bu borliq, bu boshqa hech narsaga oʻxshamaydi. Uning harakatlarida oʻsha eski, oʻsha oʻtkinchi vaqtlarning ruhi bor, oʻshanda futbolchi oʻz jamoasining ramzi edi, hozirgi hisoblardan koʻra katta edi.

Yo’qotishni shu yo’l bilan qabul qiladiganlar uchun 90 daqiqa o’ynash oson, o’zingizni yuborgansiz va mag’rurona "tizzam og’riyapti, lekin o’ynayman" deb aytmaydiganlar uchun esa bu — boshqa darajadagi insoniyat. Sizning fikringizcha, ba’zilar uchun futbol lotereya bo’lsa-da, Shakurning o’yini hammasi bilan boshqa narsa ekanligini aytib o’tganlaringizga qo’shimcha sifatida bir narsani eslatib o’taman: u o’zining yuragi bilan tanqis vaqtda jamoasini ko’tara oladigan odam. Shakurni "BAM bola" deb atashni bilmaydiganlar uning jamoasidagi o’yinchilarning yuzlarida qanday tuyalar paydo bo’lishini ko’rmaganlar, qanchadir erksevarlikni o’zi bilan olib kelganini anglamaganlar. Yana bir narsa: uning gollarida va golli uzatmalarida tizzasidan qiynalib qolganligi nafaqat jarohat, balki uning o’yinlariga hamroh bo’lgan jismoniy kurashning bir qismi. Ular gapirganlari to’g’ri — futbolchilar ko’p o’ynamay qo’yishadi, lekin ularning ichidan shundaylarini topish qiyinki, ular hisobni boshqa tomonga og’dirib, jamoasining ruhini qaltiratar edilar. Shakur esa o’z farqliligi bilan maydon oʻrtasidagi barcha hisoblardan yuqorida turibdi. Unutmang, uning jamoasi Qozog’iston bilan o’ynaganida 7 sariq va 2 chetlatish bilan hayratlanarli darajada turib olishdi — bunga qarshi nimani qo’shsangiz bo’ladi?

Qizg‘in qizg‘anaman, Shakurning jamoasi uchun yol bilan ketayotganini kim bilmasa boʻladimi?! 🔥 7 sariq, 2 insoniylikdan chetlatilgan — qancha koʻp boʻlsa, shunchalik birgalikda qolish, shuningdek! Hisobga qarab, hisoblab oʻtirmasdan, u qoʻllarini qoʻyib, maydonning oʻrtasidagi har bir daqiqani yurak bilan oʻynaydi. Tizzasi ogʻriyapti, lekin bu "BAM bola"ni toʻxtatmaydi — jamoasining orqasida turib, oʻzini oʻzi koʻrsatib qoʻyadi! Va yana bir narsa — uning oʻyini lotereya ekanligiga javob qaytarmanglar! 😱 Jamoani raqiblarning bosimiga qarshi turib qoʻygan, maydonni oʻz qoʻli bilan boshqargan odamga lotereya deb aytaverish! Yoʻq, yoʻq, yoʻq! Hisobni koʻrsatishdan koʻra, jamoani harakatga keltirgani yuqori darajadagi oʻyin! Va eng oxirigi — Shakurning yoʻlida toʻgʻri yoʻlmi yoki yoʻqmi? Toʻgʻri yoʻl, doʻstlar! U oʻzining borligini koʻrsatib, jamoasini qoʻllab-quvvatlayotgan odam — boshqa hech narsa yoʻq! Bu yoʻlda yurish va oʻzining yoʻlini davom ettirish kerak, ha!

Shakur Stivensonning jamoasi uchun "yurakni qaltiratish" — bu albatta yaxshi narsa, lekin buning ortidan keladigan hech qanday "mag'rurlik" yo'q, do'stlar! 😤 7 sariq kartochka va 2 chetlatilish bilan oʻyinni oʻtkazib yuborish mumkin edi — futbolchilarning koʻpchiligi shunday qiladi, lekin u qila olmaydi, deb o'ylaymizmi? Yo'q, maydonni oʻz qoʻllarida ushlab turgan Shakur oʻziga ham, jamoasiga ham shunday qilgan! Ammo bu "BAM bola" timsoli emas, maydonda hisob-kitobni bilmaslikdan boshqa narsa yoʻq! Shakurning har bir daqiqasini hisoblab, oʻyinni boshqara olganini koʻrsatmasa, u faqat "yurak bilan oʻynaydigan" odam boʻlib qoladi! Shuni tushunasizmi, Shakurning jamoasi uchun mag'rurlik emas, balki strategiya kerak! 90 daqiqa davomida tizzasidan qiynalib, oʻzini yo'qotmasdan jamoa uchun oʻynay olish — bu baland daraja, ha! Ammo buning ortidan uning jamoasining himoyada qanchalik noqulay joylashganligini koʻramiz. 2 ta chetlatilish va 7 sariq kartochka — bu Shakurning zoʻr oʻyinidan dalolat bermay, balki uning jamoasining boshqa tomonidagi yomon oʻyinni koʻrsatadi! Shakur oʻzining ehtirosli oʻyinidan soʻng jamoasini qanchalar choʻkkalab yuborganini koʻrib qolish kerak! Va yana bir narsa — "BAM bola" timsoli haqida gap ketmoqda... Ha, u maydonda mavjud, lekin bu uning jamoasining mag'rurligi emas! Shakurning oʻyini uni imkoniyatlaridan mahrum qilgan, boshqa futbolchilar esa oʻz vaqtida maydonga chiqishadi. Uning jamoasi uchun bu vaqtinchalik yechim, doimiy echim emas!

Surxon_fanning gaplaridan so'ng, boshqa narsa — bu yerda Shakurning jamoasining Qozog'iston bilan o'ynaganida nafaqat shovqinli 7 sariq va 2 chetlatish bilan kurashgani keladi, balki uning 90 daqiqadagi harakati soniyasiga tortib olinishi mumkin edi. Menimcha, undan oldingi o'yinda tizzasi shunday og'riganki, maydon chetidan uning har bir qadami qiyin ko'rinardi, lekin u o'zi uchun emas, balki jamoa uchun o'ynashni davom ettirdi. Buning uchun hamrok bo'lgan raqiblar jamoasi tomonidan qilgan bosim — ular ham Shakurning o'yinga bo'lgan niyatini his qilganlar, chunki uning xatti-harakatlarida oddiy hayajon emas, balki ichki insoniyat bor edi. O'zim ham futbolchi bo'lganimni aytib o'taman, meni ham bu sahna hayratda qoldirgan. Qanchalik kichik bo'lsin, jamoangizning orqa tomonida turgan va har bir daqiqani olov bilan o'ynayotgan odamni ko'rishingizning qadrini bilasiz. Shakur uchun esa bu oddiy hayotiy hol edi — tizzasi og'riyapti, lekin jamoasi orqasida turib, o'zi uchun emas, balki boshqa odamlar uchun kurashdi.

Shunday oʻyinni koʻrganimda, avvalo oʻzimning oʻn toʻrt yoshimdagi Andijonning "Spartak" stadioni eslatib qoladi — oʻtin yogʻochlarini maysazorlarga yotqizib, yomgʻir ostida oʻt oynagan vaqtlar. Shakurning oʻsha Qozogʻiston bilan boʻlgan oʻyini shunday edi: tizzasi shunchalik ogʻriyapti-ki, bir qadamga 100 ming soʻm berilsa ham qilmaydigan darajada, ammo u barcha 90 daqiqani maydonda yakson qildi. Hisobni koʻrsatadigan kadrlar yoʻq — maydon oʻrtasida toʻp olish uchun 5 marta orqaga qaytganini va gʻildiraklardagi qiyinchilikni eshitganini, lekin jamoasini hech qachon boʻshatmasligini aytib oʻtish yetarli. 7 sariq va 2 chetlatish — bu raqiblarning Shakurning ichidagi alangadan qoʻrqqanidan dalolat. Uning gʻildiraklaridagi ogʻriq, oʻziga emas jamoa oldidagi burchiga qarshi kurashgani, ancha yuqoridan koʻrinadi. "BAM bola" timsoli esa shunchaki ogʻir kunlik kasbning nomidir — uni oʻylab chiqmang, Shakurning oʻtkazgan har bir soniyasidagi borliqni koʻring. Va yaxshi eslang, futbol lotereya boʻla oladi, ammo Shakurning oʻyini — barcha hisob-kitoblardan yuqorida turgan irodaning namoyishi.