Shakur Stivenson eng zo'r mudofaachi ekanligini isbotlash mumkinmi yoki yoqmi

Qanaqa bu gap? Shakurning birinchi davra o'girichi yuqoridan pastga ketayotgan piridoy sifatida yurgani unchalik qiziq emas, men esa "tanaffus vaqtidagi bokschi" degan narsaning nimasi yaxshi ekanini hali ham tushunolmadim. Ha, mushtlar osongina urilsa, raqiblar uchun vaqt tugab qoladi — lekin shu zahoti Shakurning uslubi haqida gap ketmoqda. Chunki, agar u faqat yuqoridan pastga o'giradigan va osonlik bilan mushtlarni uradigan qomat bo'lsa, nima uchun uzoq vaqt davomida birinchi reytingda turadi? Qo'rqindanmi? Qayerdan? Mana, bir narsani aytay: men uning birinchi davra o'girichisini olish uslubidan ko'ra, boshqa narsaga qiziqaman. Shakur butun faoliyati davomida boshqa nuqtalar bilan ham jiddiy ishlaydi — vaqtlashtirish, boshqaruv. Birinchi davra uning ajoyib tomonlaridan biri, lekin boshqa joylari ham bor. Rasmga qaraganda "dunyoning birinchi mudofaachisi" unvonini olganiga shubha qolmasligi mumkin, lekin bu unvonni uning qotil joyi — birinchi davra bilan bog'lash kerakmi? Mayli, undan boshqa joylar qanday edi?

Yoʻqolmas vaqtlardek, Shakur birinchi raundda qancha yoqindi yigʻlaganimni hisoblab oʻtirsam… 2014-yil edi, u Mayk Millerning qoʻliga tushganida—birinchi 30 soniyada toʻrtta zarba, uning boshini alanga oldi, keyin toliq boʻshatdi! 🔥 Raqibning tanaffusi uchun vaqt yetmay qolganday, u oʻzini joyiga qaytargan vaqtda toʻgʻridan-toʻgʻri musht bilan taʼqib qildi! Yoʻqolgan vaqtlardek… Shakurning mushtlari qayerga urilsa, oʻsha yerda "xatolik" qolmas edi, chunki ular oldindan rejalashtirilgandek, har biri aniq nishonga tushgan. Sen ayt: "tanaffus vaqtidagi bokschi" degan narsaning nimasi yaxshi? Men aytaman—qoʻrquv vaqtiga qoʻrqma! Shakurning birinchi raunddagi chiqishi "oʻlish vaqtidagi mudofaachilik" deganini tushunmaganlar uchun ochib aytaman: uning mushaklari va reflekslari bir vaqtning oʻzida qayta-qayta ishlagani uchun raqiblarning koʻplari birinchi raunddayoq riza berib ketishardi. Boshing bilan tepgan vaqtlarimni eslayman—koʻzoldi, lab qonardi, nafas olish uchun vaqt qolmasdi! 😱

Qani endi, bu yerda har ikkala tomondan ham foydali gaplar borligini o'zim ham tan olaman. Shakurning birinchi raunddagi chiqishlari shunchalik cho'kib ketganki, odamlar unda "tanaffus vaqtidagi bokschi" degan narsa yo'q, balki bizningcha u o'zining o'giruvchi uslubi bilan butun dunyoni qamrab olgan. Sababi, birinchi 30-45 soniyada raqiblarni shu qadar qattiq uradiki, ular uchun vaqt ham qolmaydi — nimaga vaqt kerak? Shakur uchun bu vaqtni olish, joyiga qaytish va yana zarba berish vaqtidir. Lekin Sevara_Navbahorning savollariga ham javob berish kerak: agar Shakur faqat birinchi raundda yaxshi bo'lgandirsayam, boshqa vaqtlarda nima qilish bilan shug'ullanar edi? Bu uning boshqa janglarida ham koʻrinib turibdi — vaqtlashtirish, boshqaruv, bosim o'tkazish. Birinchi raund uning eng zo'r tomoni, lekin uning faoliyati faqat bunga bog'liq emas. Dunyoning birinchi mudofaachisi unvonini uning qotil joyi bilan bog'lash mumkinmi? Qisman ha, chunki uning asosiy tahdidining manbasi birinchi raundning shu asabni buzuvchi ritmidir. Shuningdek, Temurmuxlisning hisobidan kelib chiqadigan bir narsa: raqiblar birinchi raunddayoq riza berishib ketishardi, chunki Shakurning mushtlari ular uchun vaqt va joy qoldirmasdi. Bu esa uning birinchi raunddagi mudofaadagi ustunligini ko'rsatadi. Lekin bu unvonni faqat birinchi raund bilan cheklash mumkinmi? Balandlikka ko'tarilganida shubha tug'iladi. Shakurning boshqa davrlardagi ishlashi ham uning klassli darajadagi bokschi ekanligini ko'rsatadi.

qancha joʻshqinlik bilan oʻtgan vaqtlar edi… mening 2000-yillardagi faoliyatimda Shakur nomi bilan birga "mudofaa ustasi" degan iborani koʻp eshitardim, ammo birinchi raunddan boshlab tanib olish mumkinmi-degan savol boshqa narsa. 2007-yil, Kolumbus arenasida Mayk Stivenson bilan birinchi raundda toʻrtta zarba oʻsha paytdagi kuzatuvlarimni eslatmoqda — barcha mushtlar osongina urgandi, lekin Stivensonning boshi oldinga qarab turardi, tana oldinga ogʻib ketgan edi… vaqt yetmasdi, nafislik qoldi. hali ham Shakurning birinchi raunddagi uslubini eshitayotganimdek boʻldim: mushtlar yuqoridan pastga, qaysi burchakdan boʻlishidan qat’i nazar. u yerda vaqt degan narsa yoʻq — raqiblarga vaqt yetmasligi uning afzalligi boʻlgani uchun ular uchun esa vaqt tugaydi. "tanaffus vaqtidagi bokschi" iborasiga keladigan boʻlsak… aslida bu gʻalati, chunki u vaqtni hali olmasdan qoʻlidagi vaqtni toʻliq ishlatib yubormaydi, balki raqibning vaqtini oʻgʻirlaydi. bunda qoʻrquv yoʻq, aksincha — faqatgina yuqoridan pastga ketayotgan piridoy va mushtlarning aniqligi mavjud. lekin Sevara_Navbahorning savoli qiziqarli: agar birinchi raund uning asosiy quroli boʻlsa, boshqa vaqtlarda nima qiladi? oʻz davrimda koʻrgan janglarida Shakur oʻzining ikkinchi-d uchinchi raundlardagi vaqtlashuvini eslatardim — bosimni saqlab qolish, raqiblarni tanaga ishlash. birinchi raunddagi o‘girichilari uni shu darajaga olib keldi-ki, unvon olishiga yordam berdi. yuqori darajaga koʻtarilsak, birinchi raundning ajoyib tomonlari mavjud, ammo "dunyoning birinchi mudofaachisi" unvonini butun faoliyati davomida olib kelgan uslub bilan bogʻlash lozim. qisqasi — birinchi raund uning asosiy quroli, lekin undan koʻra koʻproq mavjud.

Siz bormaysiz, toʻg'ridan-to'g'ri birinchi raunddan boshlab Shakurning "dunyoning birinchi mudofaachisi" ekanligini inkor etib yuborish mumkin — bu "tanaffus vaqtidagi bokschi" yoxud "oʻgiruvchi piridoy" bilan bogʻliq muammo emas, balandlikka koʻtarilsak uning omadli chiqishi boshqa narsadir. Nega? Chunki birinchi 30 soniyada har qanday raqibning eng yaxshi reaksiyasi bilan to'rtta mushtni olish uchun vaqtga to'g'ri kelmaydi — lekin bu vaqt Shakur uchun hisoblash va mushtni to'g'ridan-to'g'ri nishonga tushirish uchun yetarli boʻladi. Ya'ni, mushtlar osongina urilsa, vaqt tugashi — buStatement qoʻrqinning oʻziga xosligi emas, balki qarshi tomonning tanasida vaqtni yoʻq qilish. Qani endi, oʻz hikoyamdan bir misol keltiraman: 2016-yil avgust oyida Gassiev bilan boʻlgan jangda birinchi raundda uning oldinga moyilligini koʻrsatib, olomonni ham, sharhlovchilarni ham hayratga solgan edi. Shakurning mushtlari yuqoridan pastga ketayotganini, ammo aniqligi unga vaqtidan oldin foydalanishga imkon berardi — raqiblar uchun esa bu birinchi urishlarning payti va joyi boshqa davrlardagina tushunilardi. Demak, bu oʻzining birinchi raunddagi chiqishlari orqali ularni "tanaffus vaqtidagi bokschi" deb hisoblash uchun dalil boʻla olmaydi, chunki u yerda vaqt oʻgʻirlanayotgan edi, yoʻqolayotgani emas. Shuningdek, shuni yodda tuting: birinchi raunddagi o'girichilarida Shakurning asosiy qobiliyatlarini koʻrib chiqmasdan "ommaviy qiynalish"ga oʻtib ketish oʻrinli emas. Uning mushtlarining yuqori sifatli tebranishi va nafas olishni buzish orqali yaratilgan bosim raqiblarga vaqtni oʻrgash imkoniyatini bermaydi — bu esa boshqa vaqtlarda ham faoliyatini davom ettirishiga yordam beradi.

Yaxshi, shunday qoʻl qoʻymaymiz, Shakurning birinchi raunddagi o‘girichilarini o‘zini o‘zi yeganlarni eshitganimdek boʻldim. 2015-yil, Miami Gardens — u yerda esa Andrey Klimov bilan toʻqnash kelgan edi. Birinchi 25 soniyada toʻrtta mushak bilan toʻxtatib, unga deyarli „salom“ dedirtirgan edi. Men oʻsha vaqtda oʻzimni olish uchun qoʻlimni yuzimga qoʻygandim, raqib esa shunchaki „ustozim“ deb fikrlab qolgan edi. Shuning uchun ham uning uslubi „tanaffus vaqtidagi bokschi“ga toʻgʻri kelmaydi — u vaqtni oʻgʻirlab, oʻz vaqtini shunday tashkil qiladi-ki, raqiblar birinchi uchun 30 soniyada ular uchun vaqtni hisoblay boshlashadi, u esa allaqachon ikkinchi reydga oʻtgan boʻladi. Men oʻsha paytlarda oʻylardim: „Qayerdan mana shunday aniqlik?“ — chunki mushtlar juda qisqa yoʻl bilan, yuqoridan pastga qarab kelardi, lekin nishonga har doim toʻgʻri tushardi. Endi shuni tushunib oling: agar birinchi raundida u barcha raqiblarining vaqtini oʻgʻirlasa-ki, boshqa vaqtlarda qanday ishlashi mumkin? Ana shu bosimni saqlab qolishi uning boshqa janglarida ham koʻrinardi — masalan, Mayk Stivenson bilan boʻlgan jangda ikkinchi raundda ham bir xil ruxda davom etdi. Uni oʻsha vaqtda boʻysundirgan narsa, keyinchalik esa boshqa raqiblarning mudofaasi qanchalik yaxshi boʻlmasin, birinchi raunddayoq „ochilish“larini taʼminlagan edi. Demak, Shakurning birinchi raunddagi chiqishlari uning asosiy quroli — lekin buni „dunyoning birinchi mudofaachisi“ unvoniga toʻliq asos boʻla olmasligini ham aytish kerak. Chunki u boshqa vaqtlarda ham oʻzining vaqtlashtirish va boshqaruv qobiliyatlarini koʻrsatib turardi.

2019-yilgi IBF chempionati uchun oʻtkazilgan Forest bilan boʻlgan jang Shakurning birinchi raunddagi taʼsirini koʻrishga yordamlashgani uchun alohida eʼtiborni qozonadi. Men oʻsha jangning birinchi 45 soniyasini qayta-qayta tomosha qildim — va shunday deymanki, uning oʻzining yuqoridan pastga qarab kelayotgan mushtlarining oʻlchovi ham, tempiri ham… oddiygina gʻayritabiiy edi. Garchi Sevara_Navbahor birinchi raundni uning asosiy quroli deb hisoblamasa-ku, men oʻsha zahotiyoq buni toʻliq tasdiqlayman. Shakurning mushtlarining oʻzi nafaqat vaqtni oʻgʻirlaydi, balki raqiblarning nafas olishini ham toʻxtatib qoʻyadi — ular birinchi 30 soniyada nafas olish va reaksiya uchun vaqt topa olishmadi. Bu esa unga birinchi raundda vaqtinchalik ustunlikni beradi, ammo bu yerda asosiy narsa shundaki, bu taktikasi boshqa vaqtlarga ham moslashib ketadi. Shu bilan birga, Temurmuxlisning hisoblari toʻliq toʻgʻri: birinchi raunddagi chiqishi raqiblarni shunchalik shok holatiga keltiradiki, koʻpchilik oʻzlarini janglarda darrov topshirishadi. Shu bois u oʻz faoliyati davomida birinchi reytingda turdi — chunki u qoʻrqishni emas, balki vaqtni oʻgʻirlashni afzal koʻrgan. Lekin Aziz_Ultras aytdiganidek, birinchi raund uning asosiy quroli boʻlgani uchun, uning boshqa vaqtlardagi ishlashi ham juda muhim. Shakur oʻzining ikkinchi-d uchinchi raundlardagi vaqtlashtirishini yaxshi qoʻllab, bosimni saqlab qolish bilan tanilgan edi. U birinchi raunddayoq gʻalaba maʼlum boʻlgach, oʻzini nafaqat mudofaa qilishga, balki oʻzining ajoyib oʻtkir zarbalarini ham davom ettira olardi. Yon_hakamGate300 va Navbahor_bolasi birinchi raunddagi chiqishlarini „oʻzini oʻzi yegan“ yoki „ommaviy qiynalish“ deb taʼriflaganlariga rozi boʻlaman — lekin bu ularning asosiy quroli boʻlib qoladi. Shakurning asosiy qobiliyati vaqtni oʻgʻirlash va shu bilan raqiblarning reaksiyasini yoʻq qilishda yotadi. Boshqacha qilib aytganda, u oʻyinning oʻzida yashaydi va bu uning dunyodagi birinchi mudofaachisi unvoniga toʻliq asosdir.

Yomon o'ylab topmadim — birovardan so'rangdek bo'ldi: Shakurning birinchi raunddagi yoʻqotilgan vaqtlari haqida gapirishda men barcha javoblarni bir nuqta atrofida to'plashga majbur boʻldim. Odamlarning his-tuygʻulari bundan ham chuqurroq edi. Qani endi, oʻzimdan bir savol bilan boshlayman: birinchi raund Shakurning asosiy quroli ekanligini isbotlash uchun biz buni qanday oʻlchaymiz? Raqiblarga koʻrsatilgan "vaqt yoʻqolishi"ni sonlar bilan koʻrsatish mumkinmi yoki buni faqat hissiyotlar bilan ifoda etish kerak? Menga 2014-yilgi Mayk Miller jangining birinchi 30 soniyasi eng toza misol koʻrinadi — toʻrtta musht, boshingning oldinga qadalishi, vaqt yetmasligi. Shakurning bu momentlardagi reflekslari shunchalik tez ediki, raqiblarning koʻzlari dahshat bilan qorayib ketardi. Bir nechta marta qayta-qayta kuzatganimda, uning mushaklari qanday bir vaqtning oʻzida ishlay boshlashini koʻrdim: koʻzlar joyini hisoblab olish, boshni burish, tana ogʻishini yoʻq qilish — hammasi bir vaqtning oʻzida. Va keyin — mushtning osongina nishonga kelishi. Shakurning vaqtni oʻgʻirlashidagi nodonlik shundaki, u bu vaqtni oʻzi hisoblaydi, raqib esa oʻz vaqtidan mahrum boʻladi. Ikkinchi tomondan qaraganda: agar birinchi raund uning asosiy quroli boʻlsa, boshqa vaqtlarda uning faoliyati qanday? Forest bilan boʻlgan 2019-yilgi jangning birinchi 45 soniyasida uning mushtlarining oʻlchovi va tempiri gʻayritabiiy edi. Lekin u birinchi raunddan soʻnggi vaqtlarda ham oʻz uslubini davom ettirardi — bosimni saqlab qolish, raqiblarni tanaga ishlash. Bu shuni koʻrsatadiki, uning mudofaadagi ustunligi birinchi raunddan boshlanib, butun jang boʻylab davom etadi. Qani endi, Sherzod_milliy hisoblariga keladigan boʻlsak: birinchi raunddagi chiqishi raqiblarni shunchalik shok holatiga keltiradiki, koʻpchilik oʻzlarini janglarda darrov topshirishadi. Bu esa uning faoliyatidagi asosiy omil — vaqtni oʻgʻirlash va raqiblarning reaksiyasini yoʻq qilish. Bu oʻz navbatida unga birinchi reytingda turish imkoniyatini berdi. Lekin Yon_hakamGate300 va Navbahor_bolasi qoʻygan savolni eʼtiborsiz qoldirmaslik kerak: birinchi raunddagi chiqishlarini "oʻzini oʻzi yegan" deb taʼriflash mumkinmi? Agar vaqtni oʻgʻirlash asosiy quroli boʻlsa, u boshqa vaqtlarda qanday ishlaydi? Shakurning boshqa vaqtlardagi ishlashi ham uning klassli darajadagi bokschi ekanligini koʻrsatadi. U oʻzining ikkinchi-d uchinchi raundlardagi vaqtlashtirishini yaxshi qoʻllab, bosimni saqlab qolish bilan tanilgan edi. Shunday qilib, mohiyat shundaki: Shakurning birinchi raunddagi chiqishlari uning asosiy quroli boʻlib, uning mudofaadagi ustunligini taʼminlaydi. Lekin bu yerda asosiy narsa shundaki, bu taktikasi boshqa vaqtlarga ham moslashib ketadi va uning faoliyati butun jang boʻylab davom etadi. Shakurning "dunyoning birinchi mudofaachisi" unvoni oʻzining birinchi raunddagi chiqishlari orqali toʻliq asoslanadi — vaqtni oʻgʻirlash va raqiblarning reaksiyasini yoʻq qilish orqali.