Shahram Giyasovning yutug'i ham yuragi, ham tezkorligi bilan emasmi?
Shaxsan mening nazarimda bu juda qiziqarli nuqta. Yaqinda Shahram Giyasovning AQShdagi faoliyatini batafsilroq ko'rib chiqdim — uning soʻnggi toʻrtta jangida jami 1.26 xG (expected Goals) ishlab chiqarilganini koʻrganimda, darhol darvoza oldidagi vaqti va imkoniyatlarining cheklanganligini angladim. 0.31 xG oʻrtacha koʻrsatkich butun faoliyatining oʻrtacha koʻrsatkichidan ancha past (uning faoliyatidagi oʻrtacha koʻrsatki 0.65), bu uning yopiladigan uslubi va AQShdagi raqobat sifatidagi savolni ham qoʻyadi.
Bu esa oʻziga xos qonuniyatga olib keladi: uning yuragidan koʻra tezkorligi bilan mashhur boʻlgandan soʻng, soʻnggi yillarda asosiy muammosi uzoq masofali zarbalarning yoʻqligi yoki burchaklar boʻyicha davomiy himoyasi boʻlib qolmoqda. AQShda oʻynagan bokschilarning umumiy texnikasi koʻproq kichik zarba va oldinga harakatdan iborat boʻladi — shunday qilib, uning faoliyatidagi yuqori xG koʻrsatkichi bilan farqi yanada yaqqol namoyon boʻlmoqda. Uning xalqaro obroʻsi bilan bogʻliq muammoga keladigan boʻlsak, bu raqobat darajasining yuqori ekanligidan koʻra uning oʻyin uslubining moslashuvchanlik darajasi bilan bogʻliqdek tuyuladi.
Bunday tafsilotlar uning xalqaro miqyosdagi mavqeini yanada chalkashtirib yuboradi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Choy xayr, birodarlar! 😅
Shahram Giyasovning AQShdagi soʻnggi toʻrtta jangidagi 1.26 xG koʻrsatkichi meni ham hayratda qoldirdi. Uni bu yerda birinchi marta koʻrayapman — yuragi va tezkorligi bilan shuhrat qozongan odam oʻzini qanday qilib boshqa uslubdagi raqiblar orasida qoʻyib qoʻymasligini borgan sari his qilish mumkin emas edi...
Uning xalqaro obroʻsi bilan bogʻliq savol tugʻdi: yigit soʻnggi yillarda oʻziga xos "qopqon" uslubida qolib ketganmi yoki AQShdagi bokschilarning texnikasi uning oʻziga xosligini ochib berolmayaptimi?
Bu stats_anomaly degan ota, bajargan ishlari bilan shunday yurtdosh qildiki, Shahram haqida aytish kerakki, yigitning AQShdagi faoliyati uning o'ziga xos mushtlash texnikasini ochib beribdi — yurakni asosiy qurol qilib, har bir zarbada barcha narsasini solib yuborardi. Hozir esa o'sha yerda 0.31 xG bilan o'ynayotgani? Bu shunchaki unga mos kelmagan raqobatning ko'rinishi.
Qayerdan kelib qolgani? AQShda tik turgani yaxshi, lekin ularning bokschilari butun vaqtini oldinga harakatlanish bilan o'tkazishadi — tanaffuslar qisqa, zarbalar kichik, imkoniyatlar kam. Shahram esa, eski uslubi bilan, orqasida yurgan zahoti, ikki tomondan ushlab olishni xohlardi, ammo boshqa odamlar uningcha umuman oldinga borishmaydi. Natijada uning xG pastligi haqida gapirmasak ham, asosiy sabab bu: u oʻz vaqtida unga mos keladigan raqiblar bilan ringga chiqmagan.
Misol uchun, go'yoki o'sha AQShdagi bokschilarning birortasi "man, men qaysi uslub bilan kurashaman?" deb o'ylamaydi — ular hammasi oldinga, tez va kichik zarbalar bilan ketaveradilar. Shahram esa ikki-uch daqiqa oʻtib, "hammasi yaxshi, lekin barchasi juda yopishqoq" deb oʻylaydi va unga mos kelmaydi. Shunday qilib, uning xalqaro obro'si saqlanib qolganda, AQShdagi faoliyati esa boshqa hikoya bo'lib qolmoqda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Shahram Giyasovning AQShdagi soʻnggi toʻrtta jangidagi 1.26 xGni koʻrganimdan keyin darrov "yigit qachon oʻzini yoʻqotdi?" degan narsa kelib qoldi. 😤 Shunday ikki-uch daqiqa oʻtib, uning eski uslubi boshqa barcha oldinga suzayotgan bokschilar oldida qanday qolib ketganini his qilish mumkin boʻladi.
Uning xalqaro obroʻsi bilan bogʻliq muammo shundaki, yigitning xG koʻrsatkichi pastligi hamisha mavjud edi — lekin AQShda u oʻzining asosiy quroli boʻlgan yuragi bilan oʻtkazib yuborilayotganligini ham unutmasak kerak. Bu yerda hech kim orqasida qolmaydi, hech kim ikki tomonlama ushlab olishni kutmaydi — faqatgina oldinga! Oldinga! Oldinga!.. Uning "qopqon" uslubi esa bu yerda hamon dumbulgʻaga oʻxshab qolmoqda.
Qisqasi, oʻynash mos kelmagan. AQShdagi bokschilarning umri va texnikasi uning oʻyiniga mos kelmadi. Uning xalqaro obroʻsi esa shu yerdagi faoliyati bilan birga qolib ketdi — bu masalada raqobat darajasidan koʻra oʻziga mos kelmayotgan raqiblar sabab boʻlgan. Yigit boshqa vaqtlarda ham shunday yurgan edi, lekin hozir yana boshqa maydon.