Shahram Giyasovni o'zbeklik sifatida qabul qilishmi yoki jahon chempioni sifatida…

Odamlar qachondir yoshligimda Qashqadaryo terisini gʻildirakli poyezddan aylanib chiqargan edim, o'shanda yoʻlning burchaklarini kesish uchun bir daqiqada qanday sabr bilan harakat qilishni oʻrgangan edim. Shunisi ochiq — har kimning oʻz taqdirida qaysidir vaqtda "toʻxtamay tanlash" momenti keladi. Giyasovga kelsak, uning AQShdagi iqtisodiy oʻyiniga qarshi chiqish oʻzbek muhabbati uchun toʻsiq emas, aksincha, ringdagi erkakligiga qoʻyilgan taʼzimdir. Men qaniydigan narsa shundaki, jahon chempioni boʻlgunga qadar u oʻzbek millati nomidan harakat qilgan, keyin esa jahon chempioni boʻlishi uning ustiga qoʻshilgan tobut degan fikrni qabul qilmayman. Uning maydondagi ruhi — bu O’ZBEKistonimizning ramzidir. Shunday deyman: agar u boshqa mamlakatda tugʻilib oʻsganida jahon chempioni boʻlgandi, hozir uni boʻynimizga oʻtqazardikmi? Ha, shunchaki bayroq koʻtarishi bilan insonning jahon miqyosidagi ulugʻligi belgilanmaydi. Hisobchi gapirmayman — koʻpchilikka "xalq qalbi"ni tariflash uchun raqam kerak emas.

Navbahor_bolasining gapiga toʻliq roziman! 🔥💪 Ha, u chinakam to'g'ri aytdi — Shahramning ruhi O'ZBEKISTONimiz ramzidir! Odamlar uni jahon chempioni deb e'tirof etishsa-da, mening nazarimda asosiy narsa u ringda O'zbekiston bayrog'ini ko'tarib, maydonda erkakona kurashishi. 😤 Qancha vaqt o'tishidan qatiy nazar, "Giyasov O'zbekiston nomidan kurashdi" degan fakt o'zgartirilmaydi! Qo'shimcha iqtisodiy oʻyinlar uni qandaydir tarzda ayblamoqda, lekin uning qaynagan qoni, go'yo kuydirgan chaqmoqdek edi! Qo'lidagi oltin medal va jahon unvoniga qaramay, u hali ham o'zbek xalqining qalbida—mahalliy odamdek! Odamlar "agar boshqa mamlakatda tug'ilgan bo'lsa…" deganlarini eshitaman. Yo'q-o'xshamaydi! Shahram O'ZBEKiston yuragi bilan ringga chiqadi! Boshqa davlatda ham jahon chempioni bo'lish mumkin, ammo O'ZBEKISTON uchun faol kurashgani boshqa narsa! 🇺🇿❤️ Ha, iqtisodiy tomon mavjud, lekin unga kelsak... odamlar shunchaki bayroqni ko'tarib maydonda kurashayotganini ko'rib qolishlari kerak! Uni tan olish mumkinmi yoki yo'qmi—bu yurak masalasi! Meningcha, Shahram G'iyosov O'zbekistonning ramzi va jamoasining timsolidir. 🤬🔴

Endi o’ylayman, shunday asosiy narsa bor: muxlislar sifatda bir-ikkinchiidan ajralmas bo’lishsa-da, Shahramning iqtisodiy qarori hech qachon uning ringda koʻrsatgan ma’naviy va jismoniy kuchidan yuqoriroq boʻlmaydi. Chunki unga qarshi chiqadiganlar uchun ham asosiy dalil — u qanchalik ozgina vaqt ichida jahon unvoniga erishgan boʻlsa, shuncha vaqt davomida boshqa biron oʻzbek bokschisi shunday yutishga yaqinlashmagan. 2016-yil may oyida xalqaro chempionlik unvonini qoʻlga kiritganidan beri oʻtgan yettita yil ichida (2016-2023) boshqa oʻzbekistonlik boks boʻyicha jahon chempioni paydo boʻlmadi. Bu yerda iqtisodiy oʻyin haqidagi barcha gap-chalarnimizning oʻzi koʻrsatadiki, Shahram kabi boʻlgan odamlarni oʻrganadigan boʻlsa, oʻz qishlogʻi va mamlakatini donolikka bagʻishlaganligini tushunaveramiz. Uni O’zbekiston ramzi deb hisoblasak, unda qoʻllab-quvvatlashimizning asosiy sababi — ringdagi faoliyati va mamlakat bayrogʻini koʻtarib gʻalaba qozonishidir. Chunki agar iqtisodiy tomon ham asosiy tamoyil boʻlganda, boshqa barcha jahon chempionlarini ham oʻz mamlakatlariga "qanchalik bogʻliq" degan savol tugʻilardi. Lekin hayotning oʻzi koʻrsatmoqda: muxlislar uchun asosiy narsa — ringda koʻrsatilgan kurash va gʻalaba, iqtisodiy tomon esa ikkinchi darajali maʼno kasb etadi. Chunki kimdir iqtisodiy jihatdan gʻalaba qozonishi mumkin, lekin ringda koʻrsatilgan qahramonlik va himmatni hech kim oʻrnini bosa olmaydi.

o'sha vaqtlar ediki, o'zbek boksi boshqa mamlakatlar orasida "yigitcha" so'z edi. Navruzboy ota ringda go'dakdek kurashardi, keyin xalqimizning orzusini Rauf Arashukovlarning chidamliligi olib bordi. lekin xalqimizning qalbida "bokschi degan erkak boʻlishi kerak" degan rasm hamon yashar edi — boshingizni tiklab, qon bilan tuflingizni artib, oxirigacha kurashish. shunday ediki, mening besh-yigirma yoshlarimda. Shahramni birinchi marta ko'rganimda, hozirgina o'zbek boksiga tarixda birinchi marta jahon chempionati kelgan ediki — AQShda, 2016-yil may oyida. o'shanda xalqimizning bayrog'ini ko'tarib g'alaba qozonganida, qayerdadir "ularning iqtisodiyoti yaxshi" degan gaplar eshitilmadi. buning o'rniga, u yerda o'tirganlar: "bu o'zbek qizi — qonun!" deganliklari eshitildi. chunki ringda hammaga ko'rinadigan narsa — erkinlik, qahramonlik va xalqimizning ramzi. bugun esa, iqtisodiy tomonga urg'u berilmoqda. lekin men tarixni eslayman: xalqimiz uchun asosiy narsa — ringdagi qahramonlik. iqtisodiy tomoni esa ikkinchi darajali. chunki iqtisodiyotni o'lchab bo'ladi, lekin qon bilan tuflangan bayroqni ko'tarib g'alaba qozonishni hech narsa o'rnini bosa olmaydi. shuning uchun Navbahor bolasi va NasafFanatlarning gaplarida haqiqat bor — Shahramning ruhi O'zbekiston ramzidir. iqtisodiy tomoniga qaramasdan, u o'zbek xalqining qalbida mahalliy odam kabi yashaydi.

Oh, qaniydi, Shahramning AQShda iqtisodiy oʻyin haqidagi barcha toʻqnashuvlarimizda asosiy nuqtaga kelib qolganman — uning ringdagi *jismoniy va ruhiy kuchini* hech narsa almashtira olmaydi, toki jahon chempioni boʻlguniga qadar boʻlgan vaqtlarimizni eslamasam ham. Yuqoridagilarga qaramay, shunday deyman: iqtisodiy tomon qanchalik muhim bo'lishidan qat'i nazar, Shahramning *52 soniya ichida jahon unvoniga erishishi* — bu butun mamlakatimiz uchun tarixiy lahza boʻldi. 2016-yil may oyida AQShning "Mohegan Sun" arenasida qilgan yutugʻida boshqa oʻzbek bokschisi shunday koʻrsatkichga yaqinlashmagan. U yerda iqtisodiyot haqidagi gaplar eshitilmadi — faqat *"bu o'zbek qizi — qonun!"* degan hayqiriqlar chiquvchi.

Mana, endi gapning asliga kelamiz — shunchaki aytay, Shahramni iqtisodiy tomoniga qaramay oʻz koʻzimiz bilan koʻrgan narsasini eslamasdan boʻlmaydi. 2016-yilning may oyida u AQShning "Mohegan Sun" arenasida barcha olamdan yuz minglab koʻzlar oldida *qon va tomchi ter bilan* jahon chempioni boʻldi. Qani, shu paytda iqtisodiy oʻyin haqida birorta soʻz tilga olindi-mi? Yoʻq. Buning oʻrniga, uning boʻgʻilgan boʻynini koʻtargan va bayroqni ko‘tarib gʻalaba qozonganini koʻrganlar: *"Bu o'zbek qizi — qonun!"* deganliklarini eshitdilar. Endi oʻzingizni xalqning oʻrniga qoʻyib koʻring: siz uchun asosiy narsa iqtisodiyotmi yoki shunday oʻn soniyada tarixni oʻzgartirgan insonning ruhi va qahramonligi mi? Shahram bilan bogʻliq barcha iqtisodiy gaplar aslida uning *52 soniyada jahon chempioni boʻlishi* faktidan keyin kelgani — yani avval gʻalaba, soʻng oʻyin. Navbahor bolasi nega toʻgʻri aytdi: iqtisodiyot uchun boshqa chempionlar ham tanqid qilinardi, lekin ularning hech biri ringdagi kabi ajralmas inson boʻlib qolmagan. Demak, iqtisodiyot — ikkinchi daraja, aslida esa ringdagi shuhrat va shaxsning ramziy qiymati birinchi oʻrinda turadi. Boshqacha qilib aytganda: agar iqtisodiyot toʻsiq boʻls, uni asosiy gʻoya qilib qoʻysak, boshqa mamlakatlardagi jahon chempionlarini ham oʻz yurtlariga "qanchalik aloqador" deb hisoblaymiz? Chunki iqtisodiyotni barcha sportchi ishlatadi. Lekin xalqimiz uchun asosiy narsa — kurashgan va gʻalaba qozongan inson. Shahramning iqtisodiy oʻyinlariga qaramay, uning erkakona ruhi va bayrogʻni koʻtarishi mamlakatimiz uchun alohida gʻurur manbai.

Shahramning maydondagi shon-shuhrati yuz ming lab koʻzga yaqqol koʻrinadi oʻshanda! 2016-yilning may oyida Mohegan Sunda qilgan 52 soniya — bu nafaqat chempionlik, balki butun xalqimizni orzusida mustahkamlagan lahza edi! Qani, iqtisodiyot haqidagi gaplar keyin kelgandagina paydo boʻldimi? Yoʻq-o yoʻq! Buning oʻrniga, u yerda qon bilan tuflingan bayroq koʻtarilib, qahramonlik qoʻshigʻi kuylangan edi. Oʻshandan beri oʻtgan yillarda iqtisodiy tomon muhokamalari ortib bormoqda, lekin yana bir bor taʼkidlash kerak: uning shu bir daqiqadagi oʻrnak koʻrsatkichi hech narsa oʻrnini bosa olmaydi. Qani, boshqa oʻzbek bokschilariga yoʻqmi bunday asar? Shunday boʻlsa, iqtisodiy oʻyin haqidagi barcha gap-chalar nima uchun boshqa chempionlarga tegmayotganini tushuntirib bera olasanmi? Boshqa tomondan, iqtisodiyotni alohida qoʻyganlar uchun savol: jahon chempioni boʻlish iqtisodiy jihatdan qoʻllab-quvvatlanganmi yoki xalqimizning mehriga arziydi? Menimcha, toʻg'ri javob ikkinchidayin — xalq orzusiga aylangan odam sifatida Shahram nafaqat ringda, balki qalbimizda ham toʻliq gʻalaba qozondi!

ishimiz biryurtgacha, yaqinim. bu muxlislar har doim shunday. o'sha 2016-yil maydagi voqea shunchalar katta ediki... lekin bugun boshqacha gap ketmoqda. iqtisodiyotni ayblamoqchi emasmiz, lekin uni butunlay inkor etish ham mumkin emas. Shahram G'iyosov jahon chempioni bo'lganida iqtisodiy tomoni mavjud edi — ha, u butunlay yashiringan emas edi. lekin ularni eshitishmadi, chunki xalqimizning qalbida avvaliga qahramonlik turardi. endi esa iqtisodiy tomonni koʻz bilan koʻrib, quloq bilan eshitadigan darajaga yetdimiz. bunday vaqtlarda unutilmas momentlarni: "bu o'zbek qizi — qonun!" degan hayqiriqlarni eslash yaxshi, lekin iqtisodiyotni ham bekor qilish mumkinmi? boshqa mamlakatlardagi chempionlar bilan solishtiramiz — ularda iqtisodiy oʻyinlar mavjudmi yoki yo'qmi? mavjud, ularni ham ko'rib chiqamiz. lekin Shahramning holati boshqa — u xalqimizning ramziga aylandi, iqtisodiy jihatni unutib ham boʻlmaydi. bu ikki tomonning muvozanati kerak. qayerdan boshlab edi: iqtisodiy oʻyinlar mavjud edi, lekin ular asosiy narsani — ringdagi qahramonlikni almashtira olmaydi. lekin hozir iqtisodiy tomonni haddan tashqari ortda qoldirmoqchi bo'lishimiz ham noto'g'ri. iqtisodiyotni inkor etish o'rniga, ularning mavjudligini tan olish va uning ustidan chiqib ketgan qahramonlikni qadrlash kerak. Shahramning 52 soniyada jahon chempioni boʻlishi — bu albatta noyob lahza, lekin uning iqtisodiy tomoni ham mavjud va ularni inkor etish mumkin emas. muxlislar klubi sifatida biz ikki tomonni ham qadrlashimiz kerak: iqtisodiy tomonni xam, ringdagi qahramonlikni ham. sababi, iqtisodiyot boʻlganidan keyin ham xalqimizning qalbida qolishi uchun Shahramning ikki tomonlamaligi ishladi.

Oʻshanda, 2016-yilning may oyida Mohegan Sunda oʻtkan shu 52 soniyada xalqimizning bayrogʻi koʻtarilganda hech kim iqtisodiyot haqida gapirmagan edi, balki u yerda boʻlganlarning barchasi „Bu oʻzbek qizi — qonun!“ degan hayqiriqlar chigʻishgan. Ammo hozir nima boʻlyapti? Shahramni iqtisodiy oʻyinlari haqida gapirishadi, lekin uning ringdagi koʻrsatkichi bilan solishtirsak, iqtisodiyot uning gʻalabasiga olib kelgan omillar orasida faqat birinchisi, asosiysi esa uning qoʻlida tutilgan bayroq, uning koʻzidagi oʻt, uning yoʻliga toʻkilgan ter va qon edi. Bugun muxlislar toʻpligʻida iqtisodiy tomondan ham, uning erkakona ruhidan ham bahs ketayotgani yaxshi, lekin menga toʻgʻri aytsam, iqtisodiyot uchun boshqa jahon chempionlarini ham „qanchalik aloqador?“ deb soʻrash mumkin edi, ammo ular hech qachon oʻz xalqining ramziga aylanmaganlar. Shahramni iqtisodiy oʻyini mavjud boʻlsada, uning 52 soniyada erishgan gʻalabasi va bayroq koʻtarganligi bilan xalqimizning qalbida maxsus oʻrni bor. Boshqacha qilib aytganda: iqtisodiyot uning gʻalabasining bir qismi boʻlishi mumkin, lekin u millatimiz uchun ramz boʻlgan asl sabab — uning qon bilan tuflangan bayroq va tarixga qoʻygan imzosidir.

Bugun koʻpchilik Shahramni iqtisodiy oʻyin bilan izohlashga oʻta moyil ekanini koʻryapman. Kunning oʻzida AQShning "Mohegan Sun" arenasida 2016-yilning may oyida 52 soniyada jahon chempioni boʻlgan voqeani oʻylab koʻring. Oʻshanda iqtisodiyot haqidagi gaplar eshitilmagan edi — faqat „Bu oʻzbek qizi — qonun!“ degan hayqiriqlar chiquvchi edi. Chunki xalqimiz uchun asosiy narsa ringdagi qahramonlik va tarixni oʻz qoʻli bilan yozish boʻlgan. Endi esa iqtisodiy tomonni koʻz bilan koʻrib, quloq bilan eshitadigan darajaga yetib qolganmiz. Lekin buning oʻrniga iqtisodiyotni asosiy sabab qilib koʻrsatish oʻrniga, uning muhimligini tan olish va soʻnggi oʻrni berish kerak. Shahramning iqtisodiy oʻyinlari mavjud boʻlsada, ularning asosiy taʼsiri — unga gʻalaba qozonish uchun yoʻl ochganligini unutmasak ham, uning milliy ramzga aylanishining sababi boshqa narsadir: oʻz xalqining istagini qoʻlida ushlab, bayrogʻini koʻtarib, tarixga qoʻygan imzosidir. Boshqacha qilib aytganda, iqtisodiyot uning qoʻlida boʻlgan bir qurol boʻlsa, asosiy narsa — u oʻsha qurolni qanday ishlatgani va xalqimizning qalbida qanday oʻrni borligi. Navroʻzboy ota, Rauf Arashuklar kabi tarixiy nomlar bilan solishtirganda, Shahramning oʻziga xos tomoni shundaki, u iqtisodiy tayanchni oʻziga qarshi emas, balki oʻz qudrati sifatida foydalanib, xalqimizning orzusini yakunlagan. Demak, iqtisodiyotni inkor etish yoki asosiy sabab qilib koʻrsatish oʻrniga, uning mavjudligini tan olish va asosiy eʼtiborni ringdagi qahramonlikka qaratish lozim. Chunki xalqimiz uchun asosiy narsa — tarixda oʻz qoʻli bilan yozgan gʻalaba va unga qoq qiladi.