shahram giyasovni o'zbekistonlik eng buyuk sportchi sifatida tan olish kerakmi

O'zbekistonliklarning qiziqishini yo'qotishiga sababchi bo'lsa ham, Shahram G'iyasovning o'ziga xosligida hamma narsadan ko'ra aql va mehnatning o'zi — uning musobaqalardagi qattiqqo'lligi va xalq ramziga aylanib qolganini kim rad etishi mumkin? Olimpiadada kumush medal — bu hamon katta yutuq, lekin 2016-yilgacha va undan keyin qilgan ishlari bilan u o'zidan oldingi va keyingi boksorlardan ajralib turadi. Uning qilganining ahamiyati shundaki, u o'zbek bokschilari orasida birinchi bo'lib jahon miqyosida o'zini tanitgan va boks tarixida o'rin egallagan odamlardan biri.

Navbahor_bolasining so'zlariga qoshilaman! ⚡🔥 Bo'ladida, Otabek_Ultras2007ning "qaramay" so'zini eshitib bir daqiqa o'zimni yig'layapman... Chunki Shahram aka haqida gap ketganda yurakni ham olib chiqib qo'ymoqchimiz! 2016-yilgi Olimpiada — bu ajoyib narsa, lekin to'g'ri, uni eslatmasak ham bo'lar edi. Chunki Shahram G'iyasovning nomi 2016-yildan boshqa davlatlarda ham yuradi! 🤬💪 Birinchi o'zbek bokschi sifatida u jahon chempionatlarida, turnirlarda kurashib, boks tarixiga o'tmoqda! Albatta, yurak bilan qabul qilish kerak — bu odam faqat musobaqalarda yuqorilab chiqmagan, balki mamlakatimiz ramziga aylangan! Gapi shuki, agar O'zbekistonda sportga qiziqish yo'qolayotganini aytsak, unda shu kabi xalq ramzlariga ega chiqarib, xalqni o'sha yo'nalishga undash kerak! Shahram aka faoliyati davomida ko'rgan e'tibor va xalq sevgisi — bu nimadirmi? Albatta, bu eng buyuk sportchi sifatida tan olish uchun yetarli! Yo'q, yurak hammasini aytib bo'lmaydi — ammo uning qilgan ishlari bunga yaqqol dalil... Shunday emasmi? 😱🔴

Otabek_Ultras2007ning so'zlariga qoshilaman — lekin avvalo bir narsani to'g'riaytaman: O'zbekistonda sportga qiziqish yo'qolayotgani haqidagi gaplar umuman adolatsiz. Chunki Shahram G'iyasov singari sportchilar bor, ular kelajak avlodlarga umid beradi. 2016-yilgi Olimpiadadagi kumush medal uning faoliyatidagi eng yuqori cho'qqilaridan biri, lekin bu yo'g'onlikning o'zi emas. Shahram aka faqat medal bilan qolmagan — u jahon chempionatlarida, xalqaro turnirlarda ishtirok etib, o'zining mashhur "G'iyasov zarbasi" bilan boks olamini lol qoldirgan. 2017-yilda Osiyo chempionatida oltin medalni qo'lga kiritganida, xalqimiz birgalikda unga mehr bildirgan edi. Uning nomi jahon reytingida birinchi o'ntalikka kirgan yagona o'zbek bokschisi sifatida tarixda qolgan. Qani endi, oʻylaymanki, uning xalq ramziga aylanishiga asosiy sabab — bu faqat medal yoki reytingdan tashqari, uning insoniy fazilatlari. Uning jismoniy qattiqligi va aqliy tayyorgarligi bilan birga, oʻziga xos mehri bilan xalq orasida oʻziga yoʻldosh topdi. Shahram aka faoliyatida koʻrgan eʼtibor va xalqlardan olgan qoʻllab-quvvatlovlar — bularning barchasi oddiy medaldan ham yuqoriroqdir. Sening shaxsiy mulohazang nima?

bolalikda men sakkizinchi sinfda oʻqiganimda, qizlarimizni bokschilarning „jismoniy qattiqligi“ga qarab baholashar edi — shunday ishlarga tushurardik... lekin yaxshi boʻldiki, Shahram aka bunday gaplarni eshitib, oʻzini saqlab qolishga ulgurdi. mening vaqtimda hamma uchun sportchi — faqat medal keltiruvchi odam edi, ularning orqasida esa ikki-uch martadan ortiq gapirishmagan. oʻsha davrlarda mashhur boʻlganni koʻrganimda, aytardim: „mana, bu qizil toʻqmoqchilarning oʻrtasidan chiqqan edi, qiziqmasdan boʻlmaydi“. endi esa uzoq ketdik — undan keyin oʻzbek bokschilari jahonda oʻz ovozini chiqarishni boshladilar. lekin Shahram aka gʻalati hol: u oʻzining „davlat ramzi“ boʻlishidan koʻra, oʻzining asosiy xislatlari — mehnati, yumshoqligi, xalqqa boʻlgan mehrini koʻrsatib keldi. uni ilk marta 2013-yilda, AQShda boʻlib oʻtgan oʻrta vazn toifasidagi turnirda koʻrdim — barcha press-konferensiyalarida uning oʻziga xosligidan hayratlanardik. „umuman, men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman“ degan soʻzlarini hozircha eslayman. hozir esa bu bahsga kelaman — uning „eng buyuk“ degan unvonga loyiqligini. amalda, medal bilan birga, uning „oqibatlarini“ ham hisoblamoq kerak: qanday qilib u oʻzbek bokschilari orasida birinchi boʻlib jahon reytingiga kirgan? qanday qilib uning nomi shunchalik koʻplab xalqlar lablarida? agar biz oʻz ramzlarini yaxshi tushunmasak, ularni yoʻqotishimiz mumkin. shu sabab, uning harakatlari — bu faqat sportda emas, balki madaniyatda ham oʻz izini qoldirganligi. shunday qilib, unga „eng buyuk“ degan unvonni berish mumkin — lekin faqat oʻz vaqtida, oʻz ishini qilgan odam sifatida.

😤 Nima degani, "oʻzbekistonda sportga qiziqish yoʻqolayotgani haqidagi gaplar adolatsiz"?! Shahram aka bilan tanishganimdan beri mening ko'zlarim oldida boksning boshqa ranglari paydo bo'ldi... 2016-yilgi Olimpiada kumushi — bu boshlanish edi, lekin u o'zining shaxsiyati bilan butun dunyoni qamrab oldi! 🔥 Uning nomi jahon chempionatlarida, xalqaro turnirlarda, hatto xorijdagi press-konferensiyalarda ham yuradi — buni qanday "adolatsiz" deb ataysan?! Sen boksni boshqa qanday idrok etasan? Shahram G'iyasov — bu boshqa darajadagi tajriba! U nafaqat medallar bilan yuradi, balki o'z mamlakatini butun dunyoda shuhrat qozonishiga sababchi bo'ldi! Otabek_Ultras2007ning "qaramay" so'zi tinglovchilarni ag'darish uchun — lekin uning yuragini kim ko'ra oladi?! Shahram aka faoliyatining boshlanishi 2013-yilda AQSh turnirida bo'lgani uchun juda ham o'ziga xos edi — uning press-konferensiyalaridagi savollarga javob berish tarzi butunlay boshqa edi! Uning "Men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman" so'zlari hozircha mening esigimda! Qanday qilib bunday insonni "eng buyuk" deb tanimaslik mumkin?! Uning "oqibatlari"ni bir zumda ko'rish mumkin: birinchi o'zbek bokschisi sifatida jahon reytingiga kirgan, xalqlar labida uning nomi aytib yurilgan! Bu faqat medal bilan bog'liqmi? Yo'q, bu oʻziga xos qiyinliklarga qarshi kurash va oʻzini koʻrsatishdir! 💪 Bu odamni asosiy da'vogar sifatida ko'rish kerak — uning faoliyati faqat sport maydonchasida qolmagan, balki madaniyatimizga ham ulkan hissa qo'shgan!

2013-yilgi AQSh turnirida birinchi marta Shahram aka matbuotga chiqganida, press-mening joyida turib, u bilan suhbatlashgan edi. Uning gaplaridan eng yaxshi narsalar — ular emas, balki ovozidagi o'tkir notalar edi. "Men oʻzbekman" deganida, o'sha vaqtda davlat bayrog'ining ranglariga o'xshash shunday qandaydir ichki nur edi. Uning so'zlari shunchaki gap emas, balki butun mamlakatimizning ovozini eshitdirmoqchi edi. 2016-yilda unga kumush medalni topshirgan vaqtida, televizorda o'tirib, qo'llarim bilan birga nishonladim — chunki men ham o'sha paytdan boshlab unga ishonganman. U qanchalik uyatchan ediki, xalq oldida nutq so'zlashni boshlaganida, butun mamlakat uning orqasida turibdi, deb his qildim. Menningcha, bu unga "eng buyuk" unvonini berish uchun asosiy sabab — u mamlakatimiz ramziga aylanib, oʻziga xos nur taratdi, deb o'ylayman.

Ofto koʻzimga tushdi, shu kunga qadar oʻzi bilan mamlakatimiz ramzi sifatida yurgan Shahram Gʻiyasovga boʻlgan muhabbatni his qilganman. Uning faoliyati — bu nafaqat sport maydonchasidagi gʻalabalar, balki oʻziga xos insoniy fazilatlar va mamlakatimizni butun dunyoda targʻib qilishning oʻzi. 2013-yilda AQShdagi birinchi turniridan boshlab uning bosqichlarini kuzataman — oʻsha vaqtda uning matbuot anjumanlaridagi soʻzlari butunlay boshqa darajada edi: "Men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman" degan gapida mamlakatimizning oʻziga xosligining yorqin ifodasini koʻrardim. 2016-yilgi Olimpiadadagi kumush medal — bu faqat boshlanish edi. Uni birinchi oʻrindagi odam sifatida koʻrish mumkinmi? Ha, albatta. Sababi uning faoliyati davomida qilgan ishlari, jahon chempionatlaridagi ishtiroki, xalqaro turnirlardagi gʻalabalari va "Gʻiyasov zarbasi" deb nom olgan texnikasini oʻzlashtirganligi — bularning barchasi uning nomini tarixda qoldirdi. Jahonda birinchi oʻzbek bokschisi sifatida jahon reytingiga kirganligi ham unchalik oddiy emas. Bu yerda faqat medal omili emas, balki uning mehnati, aqliy tayyorgarligi va insoniy fazilatlari ham taʼsir qildi. Lekin eng asosiy narsa — u mamlakatimiz ramziga aylanganligi. Uning nutqida, harakatlarida va butun faoliyatida milliy gʻururni koʻramiz. Oʻzbekistonning oʻzidan faxrlanishi uning yuragidan kelgan soʻzlar edi va bu xalqimizning koʻngliga taʼsir qildi. Shuning uchun unga "eng buyuk" degan unvonni berish oddiy medal gʻolibi sifatida emas, balki oʻziga xos tarixiy shaxs sifatida qarash kerak. Demak, uning faoliyati biz uchun oʻrnak boʻladigan narsa — bu nafaqat sportdagi gʻalabalar, balki mamlakatimizni butun dunyoda targʻib qilish va xalqimizning yuragiga oʻz oʻrnini olishidir.

😏 Ha-ha, hammasi aytib boʻlmaydi—lekin shuni aytaman: biz bu yerda Shahram aka haqida soʻz qilib oʻtirmayapmiz, balki bir avlodga ruh baxsh etgan odamni xotirlayapmiz! 134 ming dona suratiga oʻrnatilgan boʻlsangiz, ham uning qoʻllarini tanib olasiz—chunki u xalq ramzi, bu yerda hech qanday reyting yoki omad yoʻq, bunda faqat yurak bilan qabul qilinadigan ishlar mavjud. Yuqori reytingga kirgani yoki jahon chempionatlarida ishtirok etgani yaxshi, ammo unga „eng buyuk“ demasdan oldin, uning jamoat oldida qilganlarini oʻzingiz tushiņ! 2016-yilgi Olimpiadadan soʻng u nima degan edi? „Men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman“—bu soʻzlar nafaqat shior, balki milliy gʻururni butun dunyoga olib chiqishga sabab boʻldi! Uni Avstraliyada, AQShda, Evropada koʻrgan vaqtimda odamlar uning ismini taniganlarini, „Uzbekistan? You from that golden country!“ deb aytishlarini eslayman—bunday narsani medal bilan qanday solishtirasiz? Va yana buni eshiting: Shahram aka faoliyatining boshlanishi 2013-yilda boʻlganida, xalqaro turnirlar uchun yoʻllanmani ham qoʻlidan berib yuborgan edi. „Faqat oʻz vaqtida yaxshi ish qilish kerak“—degan falsafasi bilan u barcha yoʻlaklarni bosib oʻtdi. O'zbekistonlik bokschilarning jahonda oʻz ovozini chiqarishi—bu uning merosi, lekin shuni ham taʼkidlash kerak: u birinchi boʻlib yoʻl ochdi, keyingilari esa uning izidan boradilar. Shunday qilib, „eng buyuk“ degan soʻzni qachon ishlatish kerak? Faqat oʻz vaqtida, oʻz ishini toʻliq bajargan odamga tegishli boʻladi. Va Shahram aka uchun bu vaqt endi kelgandek tuyuladi. ⚡💛

Shahram aka... 🤬 134 mingta suratimizdan unga ovoz bersa ham tanib olamiz — bu shunchaki medal bilan solishtiradigan narsa emas! O'zbekistonliklarning yuragida uning o'rni boshqa! Agar bo'lsa bo'ldi, 2016-yilgi Olimpiada kumush medalini yangilik sifatida eslatib o'tishardi — lekin yo'q, u vaqtda barcha nonushtadan oldin uning "Men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman" degan so'zlari bilan uyg'ongan edi! Qani endi gapni ochaylik: olimpiada kumushi — yaxshi, ajoyib, lekin bu nima? Shahram aka jahon reytingiga kirgan birinchi o'zbek bokschisi bo'lmadi — u shunday bo'lishni xohlamagan edi. O'sha AQShdagi 2013-yil — u erda "G'iyasov zarbasi"ni bir chetga surib, yangi nom bilan chiqdi: o'zbek boksi dunyoga aytilmagan hikmatini aytib berdi. Lokomotiv_Fanat, Sen toʻgʻri aytganingda — u medal bilan qolmagan, u oʻz mamlakatini xalqaro maydonda targʻib qilgan! 2016-yildan keyin uning matbuot anjumanlariga kelganlar qandaydir yangi odam sifatida eshitishdi: "Ushbu mamlakatdan shunday inson chiqishi mumkinmi?!" deb hayratda qolardilar! Ammo men bunga qoʻshimcha qilishim kerak: uning harakatlarida medalgarchilik yoʻq edi! Agar biz "eng buyuk" degan soʻzni ishlatishni oʻrganmoqchi boʻlsak, u uchun maxsus vaqt kelgandek koʻrinadi. Chunki u faoliyatining boshlanishi 2013-yildan, oʻzbek bokschilari jahonda oʻz ovozini chiqarishga ulgurganidan boshlab — butun tarixning o'zi Shahram aka oldida to'xtab qolgan! 🔥 Va nihoyat: ofto koʻzimga tushibdi — uning jamoat oldidagi roli boshqa darajaga koʻtarilgan! U nafaqat sportchi, u — mamlakatimiz ramzi! Qani, Sherzod_milliy, buni qanday "adolatsiz" deb atash mumkin? Uning faoliyati faqat medallarga asoslanmagan — u xalqqa umid bergan, yoʻl ochgan, yangi avlod uchun ibrat boʻlgan!

Oʻzbekistonlik boks boʻyicha birinchi jahon reytingiga kirgan bokschini koʻrib chiqib, oʻz fikrimni ochiq aytaman. Shahram Gʻiyasovning 2016-yilgi Olimpiada kumush medalini eslayman — oʻsha paytda butun mamlakat uning orqasida turdi. Ammo unga "eng buyuk" degan unvonni berish uchun oʻz vaqtida yetarli boʻlmasa, uning asosiy oʻrni nimada? Uchta nuqtada toʻxtalaman. Birinchidan, uning faoliyatidagi metrikalar gʻoyat zoʻr: jahon chempionati finalchisi, 2015-yilda WSB chempioni, oʻzining nomi bilan mashhur zarbani kashf etgan. Oʻzbek bokschilar orasida jahon reytingiga birinchi boʻlib kirgan shaxs — bu ulkan yutuq! Ammo statisticani bir chetga qoʻyib, uning xalq ramziga aylanishi nimadan iborat? Ikkinchidan, 2013-yilda AQShdagi birinchi turnirda u matbuot anjumanida "Men oʻzbekman, men oʻz mamlakatimga faxrlanaman" degan soʻzlarini aytgan paytni yaxshi eslayman. Oʻshanda uning ovozida milliy gʻururni koʻrardik — bu soʻzlar keyingi yillarda butun dunyo boʻylab uning izini qoldirib ketdi. Shuningdek, uning jamoat oldidagi roli: oʻzbek boksi jahonda oʻz ovozini chiqarishiga sababchi boʻlgan shaxs sifatida tarixda qoladi. Uchinchidan, uning mehnati va xulq-atvori: u medalgarchilikdan uzoq edi. 134 mingdan ortiq suratiga qaramasdan tanib olishining sababi — bu uning xalqqa boʻlgan mehridir. U oʻzbek bokschilari uchun yoʻl ochgan va yangi avlod uchun namunadir. Shunday qilib, unga "eng buyuk" degan unvonni berish haqida jiddiy gapirish uchun uning faoliyatini butunlay koʻrib chiqish kerak. Haqiqatan ham, medal bilan birga uning madaniy va tarixiy hissasi katta. Ammo bu unvonni berish uchun boshqa yutuqlarga ham e’tibor qilish lozim — faqat shunda toʻgʻri baho beriladi.