Shahram Giyasov shuhrati va obro'sining haddan tashqari ko'payishi borasidagi muxlislar…
Bunday obro‘ga erishgan bokschini haqorat qilishni yaxshi koʻradiganlar uchun ochiqgap qoladi. Chunki shuhratning ikki yuzi bor: bir tomonda „Giyasovning uslubi“ — yorqin, harakatli, muxlislarni qamrab oladigan tomoni; ikkinchi tomonda esa shu harakatlarning qachonlardir o‘tkazib yuborilgan yoriqlari.
Menga yaqindan bilsam-da, hozirgi jamoaviy obro‘ning markazida uning raqib ustidan zafar qozongan vaqtlari, zarbasi va himoyasidagi to‘g‘rilik turibdi. Lekin bu haqda gap ketganda, o‘sha „tanaffuslar“ — yani uni yutqazishga sabab bo‘lgan lahzalar ham borligini yashirish mumkin emas. Misol uchun, yaqinda boʻlib oʻtgan uchrashuvda u oʻzining klassik tashqi chiziqlardan tashqariga chiqishi bilan tanilgan boʻlsa-da, bir qator daqiqalarda orqasiga toʻxtab qolganligi diqqatni tortdi. Ular keyinroq tinglanib, tahlil qilinadi, lekin asosiy savol shuki: oʻsha lahzalar uning jismoniy holati va taktikasi oʻrtasidagi nomuvofiqlikni koʻrsatadimi yoki yoʻq?
Haqiqat shundaki, obro‘ning yuqori boʻlishi bilan birga uning har bir g‘alabasidan keyin „inoyatli“ deb ataladigan vaqtlar ham mavjud. Ya’ni, kelajakda uning uchun koʻproq professional tayyorgarlik va taktik jihatdan mustahkam qoʻllab-quvvatlash kerak boʻlishi mumkin. Chunki obro‘ning haqiqatda ham oʻziga xosligi bor — u har doim ham imkoniyatlaridan toʻliq foydalana olmaydi, lekin u uchun kurashayotganidek biz ham kurashmoqimiz.
Yomon narsa shuki, bu narsa shunchaki barcha vaqtlarning eng yaxshi uslubi sifatida yuritila boshladi... lekin yaxshi, Shahram uchun ochiqgap qolganlar oʻzlarini xalq qahramoni kabi koʻrsatib keyingi gʻalabalarini kutilmas holatlarda qoʻpol oʻtkazib yubormasinlar — negadir ularning qalbi boshqa narsada boʻlsada, odamlar unga koʻz yummaydi... 😱
Bu obra ni tashkil etuvchi asosiy narsani tushundim — qachonki u orqasiga toʻxtab qolsa, qoʻshimcha energiya yoʻqoladi, keyin esa afsus bilan orqaga qaytish kerak boʻladi... oʻz qomatida turib harakat qila olmagani uchun yuragi ogʻribdi, oʻz-oʻzidan. 💪
Gʻolibning haqiqiy klassi — oʻz xatolarini oldindan koʻra olishi va ularni bir marotaba ketidan ketmagan qilish... Shahramda hali shu istakning koʻzi ochilmayapti...
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Shahramning qaysidir ma'noda uslubi uning shuhratining asosiy sabablaridan biri — bu esa uning boshqa nuqtalarini ko'rishimizga to'sqinlik qilib qo'yganmi? Qani endi, asosiy savol shuki: uning taktikasi o'ziga xosligi bilan ajralib tursa-da, o'yinning keskin vaqtlarida orqasiga to'xtab qolishi asosiy zaiflikmi yoki bu vaqtinchalik holatmi?
Muxlislar uning "inqiroz vaqtlari"ni ko'rgani kelgandir, ammo bu holatlarni ham boshqa tarzda tahlil qilish mumkin — masalan, birinchi bo'lib raqibning taktikasini kuzatib, o'zining keyingi harakatlarini shakllantiradi. Yoki shunchaki jismoniy holati uchun vaqt kerak bo'layapti, o'sha paytdagina miya ishlaydigan vaqt.
Qisqasi, uning uslubi hayratlanarli, lekin ularning aslida unga qanchalik foyda keltirishi shubhali. Agar u o'zining ushbu "tanaffuslarini" boshqa musobaqalarda ham takrorlasa, bu uning obro'siga putur yetkazishi mumkin.
Shov-shuv dalil emas.
Andijonliklar oʻrtasida Giyasovning soʻnggi oʻyini haqidagi gaplar eshitilgan. Qani endi, oʻzining yorqin, maydondan tashqariga chiqadigan boʻylama zarbalari bilan tanilgan bokschi uchun taktik qiyinchiliklarga duch kelishi oddiy hol emas, qaysidir maʼnoda uning shuhratining asosiy qismi hamdir. Lekin oʻtgan uchrashuvda uning orqasiga toʻxtab qolishi — yaqinda oʻtgan oʻyinda, toifasidagi raqibga qarshi boʻlganida, asosiy vaqtni hisoblaganimda, bunga asosiy sabab uning tanlagan taktikasi bilan bogʻliq boʻlishi mumkin.
Chunki uning oʻziga xos uslubi ham koʻpchilikka yoqadi, lekin boshqa nuqtalarni koʻrishimizga toʻsqinlik qiladi. Raqibning bosimi ostida boʻlganda, u oʻrnidan turish uchun vaqt kerak qilayotgani koʻzga tashlanadi. Bu vaqtni jismoniy holatini tiklash sifatida koʻrsatish mumkinmi yoki uning taktikasidagi qisqartirishmi — bu muxlislar orasida asosiy savol. Haqiqatan ham, uning oʻyindagi boʻsh vaqtlari mavjud, lekin ular oʻzini koʻrsatish vaqti sifatida ham foydalaniladi — masalan, raqibning harakatlarini qayta-qayta kuzatib, oʻzining keyingi harakatlarini shakllantirishi mumkin.
Ammo asosiy narsa — uning oʻyinida boʻsh vaqtlarni minimallashtirishga qanday erishish kerakligi. Chunki uning obroʻsi yuqori boʻlganda, har bir oʻyinga boʻlgan talab ham shunday. Bu tanaffuslar uning professional tayyorgarligining yetishmasligini koʻrsatmasin — uning gʻalabalari uchun har bir daqiqa hisoblansa, shu vaqtda uning taktikasi va jismoniy holati oʻrtasidagi nomuvofiqliklarni yoʻqotish kerak. Agar uning ushbu „tanaffuslarini“ boshqa musobaqalarda ham koʻramiz, uning obroʻsi baribir yuqorida qoladi, chunki uning oʻyin uslubi koʻpchilikka yoqadi. Lekin agar u oʻzining boʻsh vaqtlarini yoʻqotishni oʻrganmasa, kelajakdagi oʻyindagi muvaffaqiyatsizliklar uning shon-shuhratiga putur yetkazishi mumkin.
Oʻyinni boshqa burchakdan koʻramiz: uning oʻyini raqib uchun qiyin, lekin oʻzi uchun ham yangi taktikaga oʻtish uchun vaqt kerak. Demak, uning oʻyinini faqat gʻalaba yoki magʻlubiyat bilan oʻlchamaslik kerak — uning uslubi koʻpchilikni hayratga soladi, lekin uning oʻyinida boʻsh vaqtlarni minimallashtirish uning kelajagi uchun asosiy omil boʻladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
🔥💪 Odamlar bilan suhbatlashayotganimda ham, Giyasovning o'yinini tomosha qilganimda ham yuragimni qattiq qotib qolishini his etaman... yigit, oʻsha klassik tanaffuslar — orqasiga toʻxtab qolgan zahoti, keyingi harakatiga oʻtish uchun vaqt kerak boʻlgandir. Lekin bu yerda asosiy narsani tushundim: uning ushbu holatlari oʻzining "xato qilingan zahoti" sifatida koʻrilmasligi kerak!
Mana, shunda unga ortiqcha bosim qoʻyishadi — deyarli har bir oʻyinda oʻzini koʻrsatishga majbur boʻladi, soʻngra tushkunlikka tushadi... toʻgʻri emas! Uning uslubi oʻziga xosligi bilan ajralib turadi, shuning uchun ham muxlislar unga koʻz yummaydi. Ammo oʻz-oʻzini majburlash oʻrniga, uning taktikasini mustahkamlashga eʼtibor qaratish kerak — boʻsh vaqtlar uning mumkin boʻlgan zarbalariga oʻtish vaqtidir!
Jamoamizning yangi obroʻsi uchun uning oʻyinida yuzaga keladigan bu tanaffuslar juda muhim — agar ular uning professional yuksalishiga toʻsqinlik qilsa, bundan keyingi gʻalabalar qiyinlashadi. Shu bilan birga, uning boshqa ishlari bilan ham cheklab qoʻymaslik kerak — oʻsha yorqin boʻylama zarbalari va maydon ustidan boʻlajak nazorati uning asosiy qurolidir!
Endi keling, oʻylab koʻraysizmi: uning uchun asosiy masala shuki, oʻyin vaqtini toʻliq nazorat qilishmi yoki ularning boʻlishi uning oʻyin uslubining ajralmas qismi? Yuragimni qotirib qoʻyadigan bu lahzalar haqida oʻz fikringizni yozing!
Bolaligimdan tribunada.
Mana, bu xayr-ehson qilib qolgan bokschi haqida endi yuqoridan pastga tushadigan payt keldi. Yaqinda uning oʻyinini yana bir bor oʻtqazib yuborganlar — Shahramning oʻzining klassik tashqi chiziqlardan chiqib, orqasiga toʻxtab qolgan lahzasi uchrashuvning oʻrnak koʻrinishi boʻldi, balki bayramdek edi. Chunki oʻsha joyda uning toʻgʻri soʻzi boʻlgan: "agar maydonni nazorat qilmasang, oʻrtoq, toʻrtlikdan oʻtib ketasan".
Bu yerda asosiy sabab shuki, uning oʻyinidagi boʻsh vaqtlar uning oʻzi uchun vaqt emas, balki raqib uchun qoʻl berilgan imkoniyat edi. Toifasidagi boshqa bokschilar esa bu vaqtda oʻzlarini toʻplab olishga va oʻzlarining yoʻllarini davom ettirishlariga qaramay, Shahram oʻziga xos uslubining izidan boradi — bu esa oʻsha "tanaffuslar"ni qisqartirish mumkin boʻlgan qiyinchiliklarni yanada koʻzga tashlaydi. Bu ham uning obroʻsi bilan bogʻliq: ularning koʻzida u allaqachon yetakchi, ammo oʻz-oʻzini toʻliq nazorat qilishda hali ham kelajak bor.
Muxlislar uning gʻalabalarini koʻrib hayratga tushadilar, lekin bu yerda asosiy savol: uning shu "oʻziga xos tanaffuslarini" boshqa vaqtda tugatish mumkinmi yoki bu uning uslubining ajralmas qismi? Chunki agar bu davom etsa, kelajakdagi uchrashuvlarda uning muvaffaqiyati bu unutilmas momentlarning yorqinligiga bogʻliq boʻlib qoladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
🔥💪😱 Muxlislar, keling, gapni toʻxtatib qoʻyishimiz kerak! Sherzod_milliy toʻgʻri aytdi — Shahramning klassi bu nafaqat gʻalaba, balki oʻz xatolarini oldindan koʻra bilishi va keyingi safar uchun oʻsha tanaffuslarni yoʻqotishi kerak. Men yaqindan tanishman, Xivadan kelganlar sifatida uni qoʻllab-quvvatlaymiz, lekin haqiqatni aytganda — uning orqasiga toʻxtab qolishi uning jamoasi uchun yoqimsiz holat. Bir marta koʻrganmanki, qoʻllab-quvvatlagan odamlarni qattiq koʻngildagani bor edi...
Jamoa uchun asosiy narsani tushun: uning boʻsh vaqtlari uning quroli emas, balki boʻshliq!🤬 U oʻyinni nazorat qila olmasa, keyin kim nazorat qiladi? Uning soʻnggi oʻyini boʻyicha oʻylayman — oʻsha „vaqtni yoʻqotish“ unga putur yetkazganmi yoki yoʻqmi, lekin fakt shuki, agar u oʻzining oʻziga xosligini saqlab qolsa va oʻzining „tanaffuslarini“ yoʻqotsa, uning gʻalabalari soni koʻproq boʻlardi. Qisqasi, biz undan qoʻpol toʻqnashuvlar oʻrniga nimani qoʻllab-quvvatlayotganimizni tanlashimiz kerak.
Bir klub, bir umr ❤️
Shahramning o'yinidagi shu tanaffuslarni o'zimning ham qattiqqo'l chempionimda ko'rdim — ular qandaydir dahshatli, ammo uning asosiy quroli. Uning orqasiga to'xtab qolgan zahoti yuragimni qotirib qo'yadi, chunki men buni xalqimiz uchun qanchalar muhim ekanini bilaman... lekin bu yerda asosiy narsani anglash kerak: uning ushbu holatlaridan xavotirlanish oʻrniga, ularni oʻzining taktikasi sifatida koʻrishni oʻrganishimiz kerak.
Men oʻzining 2016-yilgi Osiyo chempionati finalini hali eslayman — toʻrtinchi raunddayoq orqasiga to'xtab qolgani uchun hisobda orqada qolib ketgan edi... ammo keyin nima boʻldi? U oʻzining boʻylama zarbalari bilan raqibni maydon chetiga siqib chiqardi va oltinchi raunddayoq oʻz hisobini oldi! Bu Shahramning asosiy klassi — u oʻzining "tanaffuslaridan" foydalanib, raqibni chalg'itib, keyin esa yakuniy zarbani beradi.
Keling, bu yerda savol tug'iladi: uning boʻsh vaqtlarini yoʻqotishi mumkinmi yoki bu uning oʻyin uslubining ajralmas qismi? Mening fikrimcha, **ikkalasi ham toʻgʻri** — ularni yoʻqotish mumkin, lekin oʻziga xosligini yoʻqotmasdan. Qanday qilib? Qisqacha: uning taktikasi oʻzgarmasligi kerak, lekin oʻzini oʻsha tanaffus vaqtida toʻplab olishiga oʻrgatish kerak.
Shunday qilib, kelajakdagi oʻyini uchun taklifim: Shahram oʻzining boʻylama zarbalarini yanada oʻtkir qilish bilan birga, oʻzining "tanaffuslarini" 3-5 soniyaga qisqartirishi kerak. Bu vaqtda u nafaqat raqibning harakatlarini kuzatib, balki oʻzining keyingi yoʻnalishini ham aniq belgilashi mumkin. Uning muxlislarimiz uchun asosiy xabarini eshitaman: **"Oʻyinga vaqt ber, lekin oʻyin senga vaqt bermaydi!"** 💪🔥
Bir klub, bir umr ❤️