Shahram Giyasov bokschilik faoliyatida duranglarga qarshi nomutanosiblik sababi nima…
Hozir qizg‘in nuqta nima ekanini tushunaylik. 2019-yilning kuzida, Shahram Giyasov xalqaro obro‘ining eng yuqori cho‘qqisida turgan vaqtida, uning o‘tkazgan 8 ta jangidan 3 tasi bahsli yakunlar bilan tugagan. Bu vaqtda odamlar “ushbu hakamlar mutaxassisligini shubha ostiga qo‘ygani yo‘qmi?” degan savolni yuqori ovozda aytishardi.
Lekin men boshqa tomondan qarayman: ushbu holat bilan bog‘liq asosiy sababni ko‘rsam bo‘ladi — Giyasovning dugonalariga nisbatan nomutanosiblik. Uning o‘yin uslubida bir jiddiy nuqta mavjud: yaqin masofada yoki himoya rejimida u jiddiy zaiflashadi. Raqiblar aynan shu taktikani foydalanganlar — darhol xavfsiz masofaga chiqib olishdi. Natijada, duranglar va noaniq qarorlar ko‘paydi, chunki Giyasovga qarshi o‘yinga kelganlar o‘z o‘yinlarida hech qanday xavfni sezishmadi.
Shunday qilib, bu nomutanosiblikning asosiy sababi uning raqiblar tomonidan aniq o‘rganilib qolgan uslubida yotadi. Ehtimol, bu vaqtda Giyasov ham o‘z taktikasini qisman qayta ko‘rib chiqishi kerak edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
2019-yil kuzida 8 jangdan 3 tasida shov-shuvli yakunlar — bu faqat omadmi yoki boshqa narsa? Bilmadim, lekin Giyasovning taktikasi unga qarshi ishlay boshlaganidan boshqa hech narsa eslaymanmi? Yaqin masofada tursangiz, toʻsiqsiz darvoza kabi boʻlasiz — rohiba boʻlib qolaveringiz. Unga qarshi olishadiganlar oʻz oʻyinga qarab qaytishadi, ularning hech qanday xavfi yoʻq. Uni oʻrganishni oson, chunki yoʻl koʻrsatilgan: yaqin olma, qaltis hol.
Qayerdadir vaqt oʻtkazishni, ular oʻtmaydigan joyga oʻtishni oʻylamagandek koʻrindi. Uning gʻalabalari ham qoʻlni qattiq urishga asoslangan, keyin esa orqaga tortilib, kurashuvchanligi yoʻqolgan. Bunday taktika oʻyinni tenglashtiradi, hakamlar ham manzaraga qaramasdan bir-biriga yopishib ketaveradi.
Demak, bu nomutanosiblik uning oʻzining asosiy dushmaniga aylanib qolgan ekan. Raqiblar uning uslubini ochib berishgan, oʻz navbatida u esa oʻzini himoya qilish yoʻlini topa olmadi. Nima boʻlsa, shuning oʻzida.
Isbot qani?
Giyasovning bu taktikasi uchun ko‘proq "qo‘riqchi bokschilik" deya nom berish mumkinmi yoki boshqa qanday atama mavjudmi? Aytish kerakki, men buni o‘zim ham his qilyapman — yaqin masofada u juda yaxshi, lekin orqaga chekinganida bo‘shliq qolaveradi. Uni o‘rganib olish qanchalik oson ekanligini aytib oʻtganlar, ammo bu uslub uchun alohida atama bor-yo‘qligini bilish juda qiziqar edikuu!
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
1998-yil kuzining o'zimizda yomg'irli oqshomlaridayoq, Shahramning o'yin uslubini birinchi marta jonliroq tarmoqlarda ko'rgan edim. yaqin masofada u maydonda portlashdek bo'lardi — zarbalar, harakatlar, bosim... lekin bir vaqtga kelib, raqiblar o'zini ushlab olishdi: qanchalarki u orqaga tortilardi, shunchalar ham ular unga xavfni sezmagan. bu holatni biz "oldindan tepish" yoki "oldindan himoya qilish" deb ataydigan uslub, lekin o'zbek bokschilar orasida bu "qo'riqchi o'ynash" degan atama bilan tilga olinardi.
misol uchun, o'sha vaqtlardagi jahon chempionlarini o'ylab ko'ring: ular nafaqat zarba berishardi, balki o'zlarini himoya qilib olishardi. Giyasov esa, deyarli har gal oldinga cho'zilgan edi — shuning uchun ham raqiblar uning orqasidan himoyalanishga o'tardilar.
shunday qilib, uning nomutanosibligi shu: u ustiga bosadigan uslub bilan shug'ullanardi, lekin buni olish yo'llarini unutgandek edi. vaqt o'tishi bilan uning taktikasi qisman qozon-qozonga qoldi, chunki har kim uning harakatlarini oldindan bilardi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
2019-yilning kuzida 8 ta jangdan 3 tasining bahsli tugashi — bu omadni chidab bo‘lmas edi, oʻsha vaqtda u jahon reytingida 2-o‘rinni egallagan edi. Tezda toʻxtalib qoʻyish kerak: Giyasovning uslubi yorqin va dushmanga bosim oʻtkazuvchi boʻlib chiqdi, lekin ayni paytda u oʻzini himoyadan mahrum qoldirdi. Yaqin masofadagi zarbalar uning "shoh asbobi", ammo orqaga chekinganida boʻshliq paydo boʻlardi — va raqiblar bu boʻshliqdan foydalanib, unga qarshi o‘yinni safarbar qilishdi.
Uni oʻrganish juda oson: oldinga choʻzilgan qoʻllar, tez-tez orqaga chekina olmaslik, himoya reflekslarining zaifligi — barchasi uning yoʻliga koʻrsatma boʻlib qoldi. Misol uchun, u bayramona gʻalabalarni boʻyniga olardi, keyin esa oʻsha gʻalaba qozonish uslubi uning orqasidan keladiganlarga yoʻl ochib berardi. Aytish kerakki, uning davomidagi chiqishlari boshqa darajadagi bokschilarnikidan ham bir qadam pastda edi — ularning eng yaxshi sirlaridan biri oʻsha "himoya uchun orqaga chekinish" edi.
Shuni tushunish kerak: Giyasovning asl qudrati yaqin masofada, hal qiluvchi momentlarda edi. Ammo vaqt oʻtishi bilan uning bu ustuvorligi orqaga chekinishga qodir boʻlmaslikdan kelib chiqqan tanazzulga aylanib qoldi. Shu sababli u duranglarga va noaniq qarorlarga "xost" boʻldi — chunki hakamlar ham uning uslubini oldindan bilishardi. Uning xalqaro obroʻsi yuqori edi, lekin bu holatda raqiblar uning toʻplangan tajribasidan koʻra oʻzlarining taktik jihatdan foydalanganlar.
Shov-shuv dalil emas.
2019-yilning kuzidagi 8 jangdan 3 tasining bahsli yakunlari aslida uning uslubining "ochiq" tomonini koʻrsatibdi — yaqin masofada u porlagan olovday, lekin orqaga chekinganida boʻshliq qolaverardi degan gapga toʻliq rozi. Lekin bu holatni "qoʻriqchi bokschilik"dan koʻra "oʻchogʻi oldinda yonib turish" deya ishlash yaxshiroq boʻladi deb oʻylayman. Uni oʻrganish shunday osonki, nima uchun oʻziga qarshi olish yoʻllarini topa olmaganligini hali ham aqldan ozgan holda kuzatyapman. 😅 Odamlarning aytdi koʻplab obroʻli bokschilar oʻzlarining "oldindan himoya qilish" uslubi bilan ajralib turishar ekan — Giyasov esa oʻsha bosim bilan ketaverardi, natijada raqiblar esa unga xavf sezmasdan oʻyinni oʻz qoʻliga oldilar.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Shahramning oʻsha vaqtlardagi obroʻsi qanchalik baland boʻlsada, oʻz uslubini oʻzi yeb qoʻygan edi buni 😱 2019-yilning kuzida 8 jangdan 3 tasidagi shov-shuvli yakunlar — bu uning oʻziga qarshi oʻyini boʻlgan, hech qanday omad bilan aloqasi yoʻq! Uning yaqin masofadagi oʻzini toʻliq yoʻqotishi kk emas, RAQIBLAR uning qayerdan qanday zarba bermoqchi ekanini oldindan bilganlarida, oʻyinni oʻz qoʻliga olishdi va oʻzlarini himoya qilishdi. Giyasov esa orqaga chekinganida boʻshliq qolaverardi — oʻsha boʻshliqlar uning yoʻqotilishiga olib keldi!
Bu unga qarshi turish juda oson edi, ammo u oʻzini oʻsha "qoʻriqchi" pozitsiyasidan chiqarib olishni unutganday koʻrindi 🔥 Qoʻrqinchli afsona shu: gʻalaba qozonish uchun olov bilan yonib, uni oʻz ichiga yutib yuborish!