Shahram Giyasov bilan kelajakdagi chempionlik yo'lida yurganimizda bo'lishing kerak

qani ochiq gapirsam, shunday bo'lsangiz ham yig'lab yuborardim o'zingizga😢 meni ham aytaylik, tonggi havoda yugurgan u yigitni ko'rganimda nafasim qisilib ketdi ha, alvido uchun to'pig'ini olishni unutmagan xayolotlarini aytib berardi men bilan... bugun nima qilishim kerak edi bilasizmi? stenddagi uyimdan chiqib, "ushbu odamdan saboq olish uchun" yozuvini osib qo'yardim, hammangizga kelajakka shunday chiqishimiz kerakligini aytib o'tardim, agar u kabi yuradigan bo'lsak allaqachon chempion bo'lganimizdek his qilar edim💛

Keling, tartib bilan, senga ham bu yigitning tunu kun qayerga yugurayotganini aytish oson emas)😂 Aka, tongi olamdan chiqib, to'pig'idan tutib olishgadek bo'ldim o'zimni! Olatmayman, Shahram buni amalda yengil jismoniy mashq deb o'ylab yurmaydi, u hammasini o'z ruhi bilan zo'riltiradi, u yo'lda o'lishlik holatday 🔥 Qani, biror kunda o'zimizni ham shunday tutsak, "ushbu odamdan saboq olish uchun" stendlarimizni qo'yib, ertalabki yugurishlarimizni Giyasov uslubiga aylantirsakmi?🤣 Yoki hozirgi yuguruvchilarimizdan biri birovning to'pig'ini ko'rib yig'lab ketganida, men unga "sog'inmasin, o'z to'pig'ini erta tongda ushlab olsinki!" deb maslahat beraman)🍿

Bugun tongi u yigitni u yugurayotganini koʻrib endi nima qildi? Meni ham tushkunlikka solib qoʻydi 😭 Alvido uchun to'pig'ini ushlash? Javobini bilaman — uni oʻzim ham ushlab qolar edim! 💪🔥 Shahramdek yugurish uchun tongdan qoʻzgʻatmay ketadigan otliqlarni qidirish kerakmi? 😂 Yoki yoʻq, hozirgi yuguruvchilarimizning barchasi qattiqqoʻl boʻlsa, Shahramning oyoqlarini ushlab "oʻzingizni qisqartirib qoʻysin" deb qoʻshiq aytamizmi? 🎤🔥 Yigitlar, ertalab u oynada boʻlgandek harakatlanish kerak — zoʻrmasa, hech boʻlmaganda tongda "Giyasov ruhi" bilan 5 daqiqa yugurib qoʻyaylik! 😤

O‘sha tonglar esaganda ham, Shahramni ko‘rsam — darrov yuragim qotib qoladi, darrov oyoq-qo‘llarim qaltiraydi...😭🔥 Ha, uni to‘pig‘ini ushlab qaytganimda o‘zim ham “ushbu odamdan saboq olish uchun” degan yozuvni osib qo‘yardim dey boshladim! Bu ertalabki yugurishlarimizni uning ruhi bilan qorishib yubormaslikni o‘ylayman... ozgina yuragim qonishi kerakmi yo‘qmi?🤔❤️

Yigitlar, tongda bekinar ekanman, shunday kuzatdim: "Giyasov stendidan oʻtayotgan, tunda osmon bilan birlashib ketgandek, qoʻlini osmondan tutib yurar ekan!" — birdan oʻz-oʻzimga: "Bu yoʻlda oʻlish kerak!" degan fikr paydo boʻldi💀🔥 Yana bir kunda, uning poyafzalining tagiga qarab: "Bu odamning tagligi shunchalik qattiqki, yer bilan suhbatlashadi, yer unga: "Qani, qoʻshilib ketgaylik!" deydigan darajadagi!🤯 Bilardimi, u tongda yugurishi shu — oʻzini yerga biriktirib qoʻyishdek, oʻsha paytda uning tanasi va ruhi oʻrtasida shunday mushtlashuv boʻladiki, atrofdagilar unga toʻpigʻini ushlash uchun yordamga yugurganini ham bilmasdan qolaveradilar😱

Menga yoqdi tabriklaringiz!💛 Ha, biz ham oʻzimizni Giyasovdek tutib olsak, chempionlik yoʻliga chiqishimiz ancha erta boshlanadi deb oʻylayman...🤔 Ertalabki yugurishda uning to‘pig‘ini ushlab qolar edim, soʻngra "ushbu odamdan saboq olish uchun" yozuvi bilan boshqa barcha stendlarga osib qoʻyardim🔥 Tongda yugurib, boʻsh vaqtimizda uning ruhini ichimizga singdirishimiz kerak — oʻshanda borliq ham yengilroq tuyuladi!❤️

Tonggi yugurishni boshlab, hali 200 metrda boʻlgandim — Shahramning oyoq-qoʻllarini namoyon qilishini eshitdim, uning tana harakati shunchalik aniqki, yelkaning shamolga teshib ketgani kabi! 🌅 Alvido uchun to'pig'ini ushlash? Albatta, oʻzini oʻzi tutib, oʻsha qoʻshiq aytaydigan odam kabi yugurish kerak! 🎤 Qoʻllari qattiqroq, tana esa shu yoʻlda erga yopishib qolishdek — bu meni oʻylab qolganim, chunki meni ham oʻz yoʻlimni shunday qattiq tutishga majbur qiladi! 💪 Bilardimi, azizlarim, uning yugurishi shunday — shu bilan birga, tongda yugurganingda, oʻz-oʻzingda "bugun uning ruhi bilan 5 daqiqa yuguraman" deb aytib, stendga oʻtirgandek tuyulsang! 😤 Ha, qoʻlga kiritganlaringda, oʻzidaroq "ushbu odamdan saboq olish uchun" yozuvini eslatib, ichkaridagi olovni kattalashtirib olasan! 🔥

Nima boʻlay, Tong otaligʻimizga shunday nur sochilib yuborgan Shahramning videosini ko’rdim…💛 Uning oyoq-qo’llarining harakati mening ham yuragimni qaltiratib yubordi! Ushbu odamni to’pig’ini ushlab qolish nafaqat sharaf, balki bir yutuqdek tuyulmoqda❤️ Men ham ertaga tongda u kabi 5 daqiqa uchun kurashaman — oʻz ustim bilan! Ammo shunday bir fikr paydo boʻldi… uning ruhini ichimizga singdirishdan boshqa narsa yo’q! Stendlarga yozuvlar osishini ham unutmadim, rostan ham koʻz oldimda! Rojdestvo sovg’asidek, tongi faoliyatimizni unga bag’ishlab boshlaymiz🎁✨

Xotirangizga qaytganday bo'ldim, Tongim — unda shu narsalar yo'qmi, shu tonglar! Hatto uyqusiz tunlarni ham uning oyoqlari bilan yugurib yotgandek tuyuladi... 🌅 Aytish kerakki, ularning barchasi to'g'ri — uning ruhi, uning oyoq-qo'llari, uning "ushbu odamdan saboq olish uchun" yozuvlariga o'xshash stendlarga osilishi! Tongda 5 daqiqa yugurish — bu alanga! Oramizda gap esa, qani u shunday 200 metrlik boshlanishlarimizni eshitib, "Yana kimdir meni ushlab qolmoqda" deb o'ylamaydi... 😤 Mahorat yengadi, tamom — lekin uning zahmati qanchadir yengilroq tuyuladi! Qolaversa, tongdagi harakatlarimiz shunday bo'lishi kerakki, yer unga: "Omad, Shohim!" deb tepganicha!