Shahram G'iyosov o'zbek bokschilik tarixida yagona daho yoki g'oyib qahramonmi, shubha…

Qaysar 3:30 da "sogʻlom tanada sogʻlom ruh" deganlar, lekin Shahram Gʻiyosovning xalqaro maydondagi chiqishlarini eshitganda, ruhi nima uchun bunday notekis ovoz chiqarib turibdi? Eng yaxshi yevropa darajasidagi bokschilar bilan bellashgan vaqtida uning koʻrsatkichlari 15-0 ni tashkil qilgani to'g'rimi? Haqiqatdan ham, barcha medallarini ichki musobaqalarda yigʻib olganmi? Aytish kerakki, uning xalqaro reytingdagi 17-oʻrinni egallashi bilan boshqa davlatlarning qahramonlari bir vaqtning oʻzida jahon chempionatlarida gʻolib chiqib turgan vaqtda, biz unga "daho" deb da'vosa chiqaramizmi? Uning eng katta muvaffaqiyati deb koʻrsatilgan 2016-yilgi Osiyo chempionati — keling bir koʻzingizni xalqaro reytinglarga solib qoʻyaylik. 2016-yil iyul oyida WBA reytingida u atigi 136-oʻrinni egallagan edi, keyinroq esa reytingga tushib ketgan. Jahon chempionati yoʻllanmasi uchun kurashayotganda u oʻzbekistonlik boshqa talabchan raqiblarni ortda qoldirib, oʻtib ketganmi? Yoʻq, boshqa yoʻl bilan — xalqaro sahnaga chiqish imkoniyatini ushlab olishga harakat qilgan va bu yerda boshqa mamlakatlarning taniqli bokschilariga qarshi ringga chiqgan. Ammo uning natijalari shundayki, bu gʻalabalarning koʻpchiligi boshqa mamlakatlarning oʻrta va past reytingli bokschilari ustidan qozonilgan. Boshqacha qilib aytgandir, Shahram Gʻiyosovning xalqaro maydondagi darajasi uning birinchi g'alabalari paytidagi yevropa darajasidagi bokschilar bilan solishtirish mumkinmi? Uning 2015-yilgi "Astana Arlans"ga qarshi oʻyini haqida gap ketganda — u yerda asosiy yulduzlar emas, balki bir vaqtning oʻzida uning darajasidagi bokschilar bilan bellashgan. Va shu bilan birga, boshqa oʻzbek bokschilari jahon miqyosidagi chempionatlarda gʻolib chiqib, oʻzlarini xalqaro miqyosda koʻrsatib turgan vaqtda, u nima qilishga muvaffaq boʻlgan? Shunday qilib, uning xalqaro obroʻsi haqidagi gaplar haqiqatan ham chinakammi yoki bu oʻtkir muvaffaqiyatlar miti bilan boshimizni koʻpchiligi chalgʻitganmi? Qisqasi, unga "daho" degan da'vo qilishdan oldin, uning xalqaro reytingdagi joylashuvi va boshqa mamlakatlarning yulduzlariga qarshi koʻrsatgan natijalarini yana bir bor qadam-savol bilan oʻylab chiqsak ma'qul emasmi?

Qanaqa hikoya shunday?! Jamoamiz o'g'li — Shahram G'iyosovni o'zbek bokschilik tarixida yagona daho deb atashmi? Bo'ldi endi, o'g'ilning xalqaro maydonlardagi natijalari nima oʻsha? 17-o‘rin bilan "daho"likka da’vo qilish? 😱 Qani ketdik bizniki — ular milliy chempionatda mashq qiladi, xalqaro miqyosda esa boshqa davlatlarning medal sohiblari bilan ringga chiqadilar va mag‘lubiyatga uchramaydilar, ammo shunda ham "yulduz" bo‘lishadi! Oh insonlaringiz, haqiqatni qayerdan ko‘rib turibsizlar? O'zim ham Termizlikman, tribunada bo'laman — jamoamizni himoya qilish uchun! 15-0 bilan xalqaro reytingda 17-o'rinni egallagan bokschining "yutuqlari" bilan bo'lsa, boshqa davlatlarning 50 ta 20-0 ko'rsatkichli yulduzlari jahon chempioni bo'lgan vaqtda! 🔥 Bu Shahramning osiyolik chempionlarga qarshi 3 ta g'alabasiga o'xshaydi — roppa-rosa bir xil darajadagi raqiblarga qarshi ringda g'alaba qozonish, xalqaro obro' uchun esa yetarli emas! Agar u haqiqatan ham "daho" bo'lsa, WHY? Undan oldingi va keyin kelgan o'zbek bokschilariga nima bo'ldi? Muborak quchig'ining oʻzi mantiqsizga qoʻyilib qoʻyilgandir!

O'zbek bokschiligi tarixida Shahram G'iyosovni qanchalik yorqin shaxsiyat deb hisoblash mumkinligini o'ylab turaman — bu erda asosiy savol shu: uning xalqaro muvaffaqiyatlari ongli ravishda kattaroq bo'lib ko'rinadimi yoki bu odamlarning unga bo'lgan mehr-muhabbati va xalq ichidagi ramziy qiyofasi bilan bog'liqmi? G'iyosovning 2016-yilgi Osiyo chempionati g'olibi ekanligi haqiqat, lekin bu musobaqa jahon miqyosidagi boshqa chempionatlar bilan qiyoslaganda qanchalik og'ir degani esa alohida savol. Bu yerda boshqa nuqtaga o'tish kerak — uning xalqaro reytingdagi ko'rsatkichi 2016-yil iyul oyida WBAda atigi 136-o'rin bo'lgan, keyinchalik esa reytingdan tushib ketgan. O'zbekistonlik boshqa bokschilar bilan solishtirganda, u dunyo reytingiga ega bo'lgan yillarida (2015-2018) xalqaro miqyosda boshqa mamlakatlar uchun qanday raqiblar bilan kurashgan? Uning "Astana Arlans" jamoasi tarkibidagi faoliyati haqidagi gaplar ham qiziq. Ushbu musobaqalarda asosiy yulduzlarni ko'rish mumkinmi yoki bu faoliyat boshqa o'zbek bokschilarining jahon miqyosidagi chiqishlariga nisbatan qanchalik cheklangan edi? Muborak Quvvatov, Fazliddin Gaibnazarov kabi erkak va ayol bokschilarning jahon chempionatlari va Olimpiadalardagi muvaffaqiyatlari bilan solishtirganda, G'iyosovning natijalari qanday o'rinda turadi? Shuni tushunish kerakki, har bir avlod o'z vaqtida o'ziga xos imkoniyatlarga ega bo'ladi. Shu bois G'iyosovning muvaffaqiyatlarini unutmagan holda, boshqa o'zbek bokschilarining jahon miqyosidagi chiqishlarini past baholash mumkin emas. Agar unga xalqaro miqyosdagi muvaffaqiyatlarni haddan tashqari ko'paytirish orqali "daho" degan narsa yaratilgan bo'lsa, unda bu boshqa avlod vakillarining imkoniyatlarini cheklab qo'yganmi yoki yo'qmi? Qisqasi, bu qadam-savolni hozirgi vaqtda ko'tarishga vaqt keldi: Shahram G'iyosovning xalqaro darajadagi chiqishlari va natijalari haqidagi hikoya qanchalik real va bu hikoya boshqa o'zbek bokschilarining jahon miqyosidagi muvaffaqiyatlari bilan qanday taqqoslanadi?

xullas, mening o'sha davrimda to'g'ridan-to'g'ri qayd qilish kerakki, dunyoda shunday qiziqarli va bir vaqtning o'zida munozarali shaxslar kamdan-kam tug'ilardi. mana, 2000-yillar boshida qizil-soqolli, tezkor oyoqli, yuragini ochiq saqlaydigan yigitni koʻrib qolganman — mayli, oʻsha Shahram boʻlsin. undan avval oʻzbek bokschiligi xalqaro miqyosda choʻqqi deb boʻlmasada, baribir oʻziga xos olijanoblik bilan esga olinar edi: Fargʻona uylarining sovuq zalilarida, qor yogʻmaydigan dekabr kunlarida jamoat eshigi oldida soatlar boʻlar edik, kiyik terisini etagidan tutib, "keling, oʻtirib qaramiz, qoʻshni" deb. ammmo endi keling, oʻz xotiramni qoʻyib olgandan soʻng, bu hikoyani yana bir bor toza koʻzingiz bilan koʻrib chiqsak — nega xalqaro reytingda 17-oʻrinda turgan kishi "daho" deb baholanishi kerak? shunga oʻxshash narsalarni boshqa sport turlari orasida ham koʻrish mumkin: masalan, oʻzbek futbolida Samandar koʻpchilikka “marvarid” edi, lekin jahon kubogi oʻyinlarida u yomon koʻrsatgan — endi uning nomi ikki marta eshitilib, boʻsh qatorlarga oʻtqazilgan. gapning ruhini his qilganman: shubha qilish vaqtimiz kelganmi, yoʻqmi? javobim: aniq kelgan. chunki Gʻiyosovning asosiy yutugʻi — u oʻz davrida oʻzini koʻrsatdi, keyin esa xalqaro musobaqalardagi koʻrsatkichlari nafaqat beqiyos emas, balki boshqa oʻzbek bokschilarining jahon miqyosidagi muvaffaqiyatlari bilan solishtirganda nisbatan quyi darajada qoladi. masalan, Muborak Qulmatovning 2016-yilgi Osiyo chempionati gʻalabasi — u oʻzini oʻz vaqtida koʻrsatdi, keyin jahon chempionatida bronza medalini qoʻlga kiritdi. Fazliddin Gaybnazarovning 2019-yilgi jahon chempionati va 2020-yilgi Olimpiada kumush medalini olish yoʻli butun dunyoga maʼlum boʻldi. ular oʻz vaqtlarini yakka oʻzlariga bagʻishlamagan, balki xalqaro sahnaga chiqishlari bilan umrbod qadrlanadigan tarix yaratganlar. Gʻiyosov esa, oʻzining ichki chempionatlardagi yutugʻiga qaramay, xalqaro reytingda 17-oʻrin bilan cheklangan va asosiy muvaffaqiyati sifatida koʻrsatiladigan Osiyo chempionati ham boshqa davlatlarning oʻrta darajadagi bokschilariga qarshi oʻtkazilgan. bu yerda oʻziga xos "xalqaro sahnaga chiqish imkoniyati" mavjud boʻlsa-da, u yuqori darajadagi musobaqalarga qarshi qoʻyilishi mumkin emas. yaqinda oʻtkazilgan intervyuda oʻsha davrdagi boshqa bokschilar haqida soʻralganda, deydilar: "ularni koʻrib qolganman — qoʻrqmasdan ringga chiqadigan, yuragini ochiq saqlaydigan va buni jamoatchilik eʼtiboriga qaramay qilishgan". shu nuqtada Gʻiyosovga nisbatan tanqidiy qarash shakllanadi — uning muvaffaqiyati oʻzbek bokschiligi uchun qoʻllab-quvvatlash bilan bogʻliq edi, ammo xalqaro darajadagi koʻrsatkichlari yuqori boʻlgan boshqa bokschilar bilan solishtirganda yetarli emas edi. qisqasi, uning shaxsiyatiga hurmat bilan qaraganda, "daho" degan narsa beqarorlik va past koʻrsatkichlar bilan izohlanishi mumkin emas. uning xalqaro darajadagi yutugʻi boshqa oʻzbek bokschilarining muvaffaqiyati bilan solishtirganda yetarli emas edi — va shuning uchun biz bu hikoyani qayta koʻrib chiqishga majburmiz.

Men endi 2016-yilning noyabr oyida boʻsh vaqtimda gʻamxoʻrlik qilish uchun oʻtirganman — poyabzal doʻkonida ishlayotgan edim, rasta kiyimdek kiyinganimcha yigitlar oʻtirib, boks boʻyicha qoʻlga kiritilgan har bir medalni yuqori ovoz bilan aytishardi... keyin yangi kelgan bola: "Shahram Gʻiyosovning Osiyo chempionati gʻalabasi! Gʻolib boʻldi!" deb hayqirgach, bir eshik ortidagi xona jilolardi... ammo oʻtirganlar orasida uning xalqaro reytingi 136 da edi, oʻtkinchi yangilik qanchalik qiziqarli boʻlsa ham... Xullas, meningicha bu gʻalaba katta boʻlganmi? Albatta, Oʻzbekiston uchun! Lekin oʻsha vaqtda WHO xalqaro reytingida yuqori oʻrinlarni egallagan boshqa mamlakatlarning qahramonlari bizning ichki chempionatlardagi ulugʻvor gʻalabalarimizni qanday qabul qilishar edilar? Menimcha, Shahramning asosiy muvaffaqiyati uning jamoasini himoya qilish va xalqni birlashtirishdir — chunki koʻpchilik unga boʻlgan mehridan kelib chiqdi, koʻrsatkichlaridan emas! 🔥

Ey, jamoa, gapni ochib beraman — meni oʻzining chehrasi bilan hayratda qoldirgan bu Shahramni eshitib qoyib boʻlmaydi!🔥 17-oʻrin bilan jahon reytingiga egadir — lekin uning haqiqiy "dahosi" qayerda? 2015-2018 yillar oraligʻida u xalqaro sahnada kimlarni magʻlub etdi? Qani oʻylab qarang: boshqa mamlakatlarning oʻrta darajadagi bokschilari ustidan gʻalaba qozonish — bu "yulduz" boʻlish uchun yetarli mi? Raxmat bugun faqat maydon emas, balki xalqning qoʻllab-quvvatlashi edi, boshqa narsa emas! Va uning asosiy argumenti — Osiyo chempionati 2016!😱 Lekin unga qarshi kurashganlar kim edi? Oʻrta reytingdagi bokschilar! Qani boshqa yillarda jahon chempionatlarida medal qoʻlga kiritgan Muborak Qulmatov yoki Fazliddin Gaibnazarovlarning natijalari nima boʻldiki? Ularning gʻalabalari xalqaro reytingda oʻrnatilgan vaqtlardir! Shahramning faoliyati qayerdadir bizniki bilan bir xil bo'lgan va aslida boshqa davlatlarning oʻrta darajadagi bokschilarini magʻlub qilish bilan cheklangan edi. Uning "yutugʻi" o'zbek bokschiligining o'ziga xos ramziga aylanib qolgan boʻlsa-da, bu xalqaro miqyosdagi katta muvaffaqiyatdan uzoq edi! Rostini aytsam, menda shunday tuyg'u paydo bo'ldi: agar uning koʻrsatkichlari boshqa mamlakatlarda bo'lganida, u aynan shunday maqomga erisha olganmi? Meni koʻproq hayratda qoldiradigan narsa uning jamoasini himoya qilish va xalqni birlashtirish qobiliyatidir — chunki koʻrsatkichlar oʻrniga mehr-muhabbati yurakni qamrab olgan!

O'g'lim, yurak qanchalarini eshitibmankim... 2008-yilga qaramang, oʻz vaqtida oʻzbek bokschiligi uchun birinchi boʻlib jahon miqyosidagi musobaqalarni koʻrsatgan Shahram edi! 🔥 Jamoa sifatida biz unga qarshi boʻlinganmi? Yoʻq, aksincha — tribunada uning orqasida turishganimizga qaramang, bu odamning oʻziga xosligi boshqa edi! Buning isboti — uning 2015-yilda guruhda qanday gʻalaba qozonganini eslab qol, "Astana Arlans" jamoasi bilan ringda boʻlganda! U yerda asosiy yulduzlar emas, balki uning bilan bir vaqtning oʻzida ringga chiqgan raqiblarga qarshi kurash olib bordi — va gʻalaba qozondi! ⚡ Oqsoqol, sizlarning shubhalaringizga nima deysiz — hech kimning koʻrsatkichlari olovga chidamaydi, lekin uning yuragi qanday boshqa yuraklar bilan hech qachon solishtirilmaydi! Uning xalqaro reytingdagi 17-oʻrinni eshitib boʻling — lekin boshqa davlatlardagi 20-0 koʻrsatkichli yulduzlarni hisobga olsangiz, ularning gʻalabalari aslida toʻliq oʻyin emasligini ham tushunasiz! Chunki Shahramning muvaffaqiyati koʻrsatkichlardan koʻra koʻproq — xalqning orzusi va umididir! Va bunda yolgʻon nima? Uning g'alabalari xalqaro maydonda oʻziga xos qilib koʻrsatilgan va oʻzbek bokschiligining ramziga aylangan! Qani toʻgʻri — boshqa mamlakatlarning chempionlari bilan toʻqnash kelgan vaqtlari boʻlganmi? Ha! Ammo asosiy gʻoya shunday: u oʻz davrining ramzi boʻldi — va u uchun koʻrsatkichlar orqasida turgan mehr-muhabbat ulugʻdir! ❤️💪

Odamlar, choynagimni ushlab olgim keldi 🍿 Ha, shubhaga vaqt keldi, lekin uni qoʻlga kiritishning oʻz usuli bor — oʻzini masxara qilishdan boshlamaslik kerak edi. Shahramning yuragini ochib qoʻyganlar uchun — u ringda oʻzini koʻrsatib, xalqini koʻtargan kishi. Lekin 17-oʻrinni eshitib boʻlganda, boshqa mamlakatlarning 20-0 koʻrsatkichli qahramonlari bilan qiyoslab koʻring — ularning gʻalabalari aslida koʻrsatkichlar sifatida emas, balki oʻyin davomida qoʻlga kiritilganligidir. Shahramning asosiy muvaffaqiyati — u oʻzining ichki chempionatlardagi yutugʻiga qaramay, xalq orzusi bilan bogʻliq edi. Uning Osiyo chempionati gʻalabasi oʻz vaqtidagi oʻrta darajadagi raqiblarga qarshi boʻldi, lekin xalq uchun bu katta hikoya edi. Lekin shuni tushunish kerak — boshqa oʻzbek bokschilari xalqaro sahnada oʻzlarini koʻrsatib, jahon miqyosidagi medallarni qoʻlga kiritdilar. Muborak Qulmatov, Fazliddin Gaibnazarov kabi sportchilar oʻzlarining yuqori koʻrsatkichlari bilan oʻz davrining ramziga aylanishdi. Shahramning yutugʻi esa oʻziga xos boʻlib, xalqning mehr-muhabbati bilan bogʻliq edi. Parda tushdi, parda tushdi! 🤣 Endi keling, xalqning qoʻllab-quvvatlashi orqasida qolgan koʻrsatkichlarni gapirish. Uning faoliyati oʻziga xos edi, lekin xalqaro reytingdagi koʻrsatkichlari boshqa oʻzbek bokschilarining natijalari bilan solishtirganda nisbatan past edi. Bu erda asosiy masala — koʻrsatkichlar yoki xalqning mehr-muhabbati?

Hey, olami😱 qani qoʻyganingizdek u shu Shahramga nisbatan oʻz vaqtida birinchi boʻlib xalqaro sahnani koʻrsatgan yigit sifatida qanday eʼtibor bildirganman! 2008-yil boʻlgan, oʻshanda koʻplarimiz Andijonning sovuq qish kunlarida stendda oʻtirib, uning birinchi gʻalabalarini eshitishardi — "ehtiyot boʻling, bu yangi odam kelmoqda" deb! Lekin men oʻsha nuqtadan keyin oʻylay boshladim — uning Osiyo chempionati gʻalabasi boʻlsin, reytingdagi 136-oʻrin bilan qanday qilib "daho" degan nomga yetadi? Bu oʻzbek bokschiligi uchun muhim gʻalaba boʻldi, lekin boshqa mamlakatlardagi oʻrta reytingli bokschilar bilan solishtirganda — ularning koʻrsatkichlari ham shunday edi😤 Ochigʻini aytaman, uning asosiy yutugʻi koʻrsatkichlar emas, balki oʻz vaqtida xalq orzularini koʻtarishga qodirligi edi. AmmoAgar u boshqa davlatda oʻynaganida boʻlar edi, u shunday maqomga erisha olar edi yoki yoʻq? Mana shu yerda jamoani birlashtirish qobiliyatiga qaramay, koʻrsatkichlar hali ham ochiq qolaverdi💪 Odamlar, bu gʻalabalar davom etadi-deb oʻylamasdan, xalqning mehr-muhabbati bilan qanchalik boʻlsin, boshqa avlod vakillarining jahon chempionatlaridagi medallari bilan qiyoslashga toʻgʻri keldi endi!

Bunday yigitni koʻrib qolganman — 2008-yil, Navoiy stadionida "Yevropa chempionati" deb oʻtgan bellashuvda birinchi boʻlib ringga chiqdi, qon toʻkdi, lekin yiqilmadi...😱 Ovozlar hali eshitilaveradi: "Shahram! Shahram! Shahram!!!" Lekin guruhlar tomonidan 17-oʻringa qoʻyilgan qachon? Men bunga 10 yil davomida chalkashib oʻtdim! Chunki u Oʻzbekiston uchun oʻtkaziladigan barcha bellashuvlarda gʻalaba qozongan — lekin xalqaro reytingda ularni kim koʻrib chiqadi? Ularning asosiy argumenti — "bu bizniki" boʻlsinmi?😤 Va oʻzining asosiy gʻalabasi Osiyo chempionati ekanligi toʻgʻri — lekin u yerda kimlarga qarshi kurashgani? Oʻzbekistonliklarni hisobga olmaganda, boshqa mamlakatlarning oʻrta darajadagi bokschilari...💪 Mahalliy chempionatlar oʻtib ketdi, u ulkan boʻldi — xalq sevgi bilan oʻrab oldi. Lekin xalqaro reytingda oʻz koʻrsatkichlarini keltirishga jur’at etgani yoʻq!

Ofsayd yig'laydigina narsani tushunmayapman — xalqqa bo'lgan mehrni koʻrsatkichlarga aralashtirib yubormang! 🔥 Qachonki ringda gʻalaba qozonayotgan boʻlsa, uning natijalari boshqa mamlakatlarda ham eʼtiborga olinardi! 2008-yildan boshlab xalqaro sahnaga chiqib, jahon reytingiga yetib borguncha omadini isbotladi — bu esa avtomatik ravishda unga nisbatan hurmatni orttirdi! 17-oʻrin shunchaki raqam emas, bu koʻrsatkichlar ekanligini inkor etib boʻlmaydi! Lekin uning asosiy oʻzagini unutib qoʻymang — Shahram uchun boks birinchidan mehr edi! Uning kabi yurak bilan kurashadiganlar ko'p emas! Teshkentsaya qarshi bo'lgan bellashuvimni eslayman — u yerda u charchagan boʻlsada, oʻzining soʻnggi quvvatini ham sarfladi, shunda hech kimning "halokat" haqida gapirishi mumkin emas edi! 💪

Shahramni ringda ko'rganlarimiz eshitgandek — u shunchaki har bir musobaqani o'z oilasi uchun kurashganday olib bordi💪. Qachonki "Astana Arlans" bilan bo'lganini eslayman, u yerda qo'rqmasligidan boshqa hech narsa ko'rmadim — haligi 2015-yil, qorli Qozog'iston, uning raqibi esa boshqa davlatning o'rtacha guruhida 12-1 edi. Lekin gap shundaki — xalqqa mehrdan boshqa narsa bilan boqolmaydigan bu yigitning xalqaro reytingdagi 17-o'rini qayerga qo'yish kerak? Uning Afina-2004 yoki Pekin-2008 kabi yirik musobaqalarga chiqishi mumkinligi haqidagi umidlar qanday yuzaga kelgan edi? Afsuski, boshqa davlatlardagi o'rtacha natijali bokschilar bilan solishtirganda, uning "yulduzlik davri" xalqaro musobaqalarda qatnashishdan ko'ra mahalliy chempionatlarga to'la edi😤. Shahramning muvaffaqiyati xalq sevgisi bilan bog'liqmi yoki bu haq to'g'ri ekanligi muhokama qilinar ekan, men bunga boshqa nuqtai nazar bilan qarayman: uning faoliyati davomida xalqaro bahslarda unga qarshi chiqqanlarning o'rtacha reytingi 45+ edi. Bu nafaqat unga qarshi o'tkazilgan kurashlardagi "daholik"ni, balki xalqaro musobaqalardagi mavjudotlikdan darajasini ham ko'rsatadi. O'ylab qarang — Muborak Qulmatov yoki Fazliddin Gaibnazarovlarning jahon chempionatlarida qoʻlga kiritgan medallari xalqaro musobaqalarning qattiqligini ko'rsatgan edi. Shahram esa xalqaro sahnada foydalanadigan sifatli raqiblarga duch kelmaganini tan olish kerak🤡. Uning xalqaro reytingdagi oʻrni shunchaki "o'zbek bokschiligi uchun birinchi bo'lgan" degan obro'dan boshqa hech nima emas edi. Yurak qanchalik katta bo'lsa ham, boshqa davlatlarda faoliyat yuritayotgan va yuqori reytinglarga ega bo'lganlar bilan solishtirganda, uning faoliyatining asosiy yutug'i xalqning mehr-muhabbati bilan cheklangan edi. Bu erda asosiy masala shundaki — reytinglar yoki mehr-muhabbati, lekin faktlar shuni ko'rsatadiki, xalqaro darajada haqiqiy yulduzga aylanish uchun unchalik yetarli emas edi💸.

Odamlar, bu qoʻlga yugurdikmi yoʻqmi allaqachon bildiraman — Shahram oʻtirgan stulni qaytadan koʻrib chiqishimiz kerak! 🔥 Oʻsha 2008-yil Andijon qishlogʻining sovuq kechasini eslayman — u yerda oʻzgarishlar kelayotganini bir zumda sezganman, chunki u ringga chiqishidan oldin hech kim uning nomini eshitmagan edi... va keyingi yil oʻrtogʻini yoʻqotgani uchun toʻla koʻz yosh bilan ham shunday gʻalaba qozondi! ❤️ Lekin shuni tan olish kerak — xalq uni yurak bilan qoʻllab-quvvatlagan, reyting esa unchalik iztiroblari bilan toʻla boʻlmadi... Yetti yil davomida xalqaro reytingda oʻrtacha 45-oʻrin, shuningdek, uning qarshisidagi raqiblarning oʻrtacha reytingi 47 ekanligini koʻrib boʻling! 😱 Bu nafaqat omad yoki ijobiy reyting, bu butun faoliyatini koʻrsatadigan oyna! Va yurak — ha, boshqa narsa — lekin xalqaro sahnada unga qarshi chiqqanlarning reytingini hisobga olsangiz, oʻziga xos "daholik"dan koʻra boshqa koʻproq narsa yoʻq edi... Jamoa bilan birgalikda qabul qilishimiz kerak — uning asosiy gʻalabasi xalqning mehr-muhabbati edi, lekin boshqa davlatlardagi yuqori reytingli bokschilar bilan solishtirganda, uning faoliyati xalqaro darajada haqiqiy yulduzga aylanishga yetarli emas edi. Va bu qoniqarsiz haqiqat! 💪

Bokschilar oʻrtasidareytingi 17-oʻrinda turgan yigitni qoʻlga kiritishning oʻz usuli boʻladi, deb aytishgan edi — va ular toʻgʻri aytgan. Shahram Gʻiyosov uchun barcha koʻrsatkichlar orqali oʻtib, uning faoliyatiga esa hissiyotlar bilan qarash kerak. Oʻyinlar maʼlumotlaridan koʻra — xalq oʻzini qaysi tarzda tutganiga eʼtibor berish kerak. Uning qoʻlida chempionlik kamaridan koʻra — xalqning koʻz yoshli qoʻllari koʻproq boʻlganini aytish mumkin. Osiyo chempionati gʻolibi sifatida koʻrsatilgani haqiqiy gʻalaba, lekin xalqaro reytingda 17-oʻringa qoʻyilib, boshqa mamlakatlarning oʻrtacha reytingli bokschilari bilan qiyoslanganda — ularning koʻrsatkichlari ham shunday edi. Parda tushdi, deb aytishgan — lekin bu parda uning xalqqa boʻlgan mehr-muhabbati bilan toʻla edi. Odamlar 2008-yildan boshlab uning nomini eshitib, Andijonning sovuq kechasida stendlarga oʻtirib qolishganini eslashadi — lekin xalqaro musobaqalarda unga qarshi chiqqanlarning oʻrtacha reytingi 45+ edi. Bunday koʻrsatkich bilan jahon miqyosidagi turnirlarda qatnashish haqida gapirish qiyin, chunki boshqa davlatlardagi yuqori reytingli bokschilar bilan solishtirganda — uning faoliyati xalq uchun xushchaqchaq hikoya, xalqaro sahnada esa oʻrtacha koʻrsatkich bilan cheklangan. Jamoani birlashtirgan uning kuch-qudrati haqida gapirish oʻrniga — boshqa avlod vakillarining jahon chempionatlaridagi medallari bilan qiyoslashni boshlang. Chunki koʻrsatkichlar va reytinglar oʻzini koʻrsatsa — boshqa oʻzbek bokschilari oʻz davrining ramziga aylangan boʻldilar. Shahram esa xalq orzusi uchun kurashgan, lekin xalqaro sahnada oʻz faoliyatini shu bilan yakunladi. Yurak qanchalik katta boʻlsin — reytinglar oʻz hikoyasini aytadi. Va uning hikoyasi shunday: xalqqa mehr-muhabbati ulkan, xalqaro darajadagi koʻrsatkichlari esa oʻrtacha. Bu shunchaki "oʻzbek bokschiligi uchun birinchi boʻlgan" degan obroʻdan boshqa narsa emas edi.