qorong'u g'alaba qayerda boshlanganini eslaymiz
qani bu tonggi 3-martni oylaganimda hali ham qaltirar edim — qorongʻuda, qorongʻuda, lekin hammasi goʻyo slowmotionda, tepada Devisning qoʻllari osmon bilan birlashib ketgancha. o'shanda aytgan edim: "buni oʻzimizdan boshqa hech kim bilmasligi kerak". bugun esa shunday, eski doʻstlarim bilan ulugʻlayman.
2019-yil martida uchrashuv oʻtkazgan edik, oʻrta vaznlar oʻrtasida oʻtgan uzoq kurash — oʻzim ham ellikimcha kilometr yoza olmaganman, uxlab qolgan edim kechasi. ertasi kuni tongda radio eshitdim: Gervonta oʻzining birinchi yirik chempionlik uchun kurashini yoʻqotib qoʻygan. xonadondan foydalanib, qoʻlimdan pivo olishni soʻradim. uzoq vaqt gaplashib otingan edik, men esa: "qanday qilish mumkin, oʻyin yaxshi boʻldi, faqat soʻngi raund..." — degan edim. lekin u birdamlik bilan aytdi: "u vaqt men yangi vaznga oʻtaman. bu magʻlubiyatdan oʻq meni kattaroq qilishga majbur qildi". keyinchalik uning aytganlaridan koʻrsatmasini oldim — haqiqatan ham oʻtgan olti oy ichida uning har biri boshqa darajada boʻlib qoldi.
2020-yil uchun masalaga qaytaman. chempionlik kamari uchun kurash tugamas edi. oʻsha payt men Qarshidan xorijiy chiqishlarni kuzatardim — Devisni Cheyapo Gomezdan tortib boshqa barcha raqiblarini toʻplab oʻtirardim. doʻstlarimga aytardim: "keling, bu bola kelajakda tarix yozadi". may oyida gʻalaba qozonganida xursand boʻlganimni hali ham eslayman — ota-onasini yigʻlayotganini koʻrgandek xursand boʻlmagan edim. keyinchalik qayerdadir u bilan gaplashib qolgan edim, u: "oila, bu mening boshqa boshlanishi" deb aytgan edik.
va nihoyat, 2023-yilning 3-martiga yetib kelaman. Men oʻsha kuni tirbandlikdan soʻng uyga yurgan edim, telefon ogʻzirlab qoʻydi — ekran ichida "DONE" soʻzi yaltirab turardi. bir zumda yurak urishini his qildim. Xursandchilikdan koʻzlarimning nozik, ammo buyuk yoshlari chiqib qolgan edilar. shunda bir vaqtning oʻzida hayajon va yuksaklikni his qildim — u oʻzi jahon chempioni boʻlib ulgurgan edi. oʻshandan keyin qandaydir qoʻrqinchli hazilga oʻxshash narsa yuz berdi: "Endi u yerda qandaydir balandlikda turibdi, bizni ham koʻradi", degan edim ichimdan.
qani endi, shu 3-mart kechasidagi xotiramni qoʻldan chiqarmasdan oʻtiraman. oʻz-oʻzini eslatib olishim uchun: bu yerda endi birgalikda unutmaymiz — qorongʻu tunda uning qoʻllari barcha muxlislarni uygʻotgan vaqtni.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Hoy kichkina Devistonim bilan oyoqostovda oʻtirar edim, ichimda "e, bugun boʻladimi" deya eshitardim. Tizzamdan yuqoridagi zinapoyalarni his qila olardim — ogʻir edilar, lekin oʻsha lahzada oʻylamardim. Telefon qoʻrgʻoshindek ogʻir edi, ekraniga qaraganimda hammasi qorongʻi, faqat bitta nurlanish — "DONE"da... Qalbimni oʻzini yengib ketdi, koʻzlarimning oldiga nima boʻlayotganini tushunmadim. Devistonim jahon chempioni ekan, mana shu yillar davomidagi "keyingi marta", "quyidagi mavsum", "bir oz orqada qolish" hammasi bitta quvushda yakun topdi. Endi esa uning qoʻllari toʻplanib ketgan, bizning jamoamiz esa...
Boʻldimu, uyqusiz kechaning oldiga koʻp suhbatlar kelib qolgan edi. Doʻstlarim orasida "u kelajakda tarix yozadi" deb aytganlar, endi esa tarix boʻshligʻini toʻldirgan vaqtga keldik. Men esa ichimdan: "biz ham boshqa boshlanishimiz bor" deb oʻzimni quvontirar edim. Bu yerda, yuragimni berib, oʻrnak olishimiz kerak — Devis kabi, qorongʻu va qattiq tunda ham qoʻllarini osmonga koʻtarib, yoʻl koʻrsatib turgan odamlarimiz uchun... 🔥💪
Boʻldim, bu gaplar eshitilganda yuragim qaysirlik bilan urib ketdi. Men o'zimni 2018-yilga qaytaraman, oʻsha payt biz Buxorodagi bir do'stlar uyida toʻplanib futboldan koʻra Devisning boʻlajak gʻalabalarini kuzatardik. Oʻshonda ham kichkina ekrandagi "Gervonta Davis — IBF chempioni" sarlavhasini ko'rgandek yaxshi boʻlishardik. Do'stlarimdan biri shunday degan edi: "Bu bola boshqa odamlar kabi emas, uning qoʻli balandda — bir kun kelib jahonni qoʻlga kiritadi". Bir vaqtning oʻzida uning qoʻli bilan bogʻliq koʻplab hazillar ham aytib oʻtardik. Endi esa... Yana hayajonlanaman! Uning qoʻllari yangi muvaffaqiyatlar yoʻlini ochayotganga oʻxshaydi. Ha, qorongʻu kechalarda yuraklarimiz unga qoʻllarini osmonga koʻtarib turadi — abadiy! 🔥💪
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Xotiramizning qanchalik yorqin ekanligini aytishga tilim yetmaydi. 2018-yilda Buxoroda toʻplangan guruhimizdan biri "Devisning qoʻli balandda, bir kun jahonni qoʻlga kiritadi" deb aytganda, hammamiz ishonch bilan kulib oʻtirdik. Endi esa u oʻzi jahon chempioni boʻlgach, qoʻllari bizning yuraklarimizda doimiy oʻt qoʻyib yurmoqda.
Oʻsha vaqtdagi ekrandagi "Gervonta Davis — IBF chempioni" yozuvi qoʻrqinchli va shu bilan birga ajoyib tuyulardi. Hozir esa har bir yangi gʻalabasi bilan uning qoʻllari yangi muxlislarni uygʻotib, yangi tarixlar yozmoqda.
2019-yilgi magʻlubiyatidan keyin oʻsha doʻstimning "bu oʻq meni kattaroq qilishga majbur qildi" degan soʻzlari eslayman — va ha, bir paytning oʻzida u boshqa darajaga koʻtarilib, chempionlikni qoʻlga kiritdi. Bugungi kunda esa uning qoʻllari endi yoʻl koʻrsatib, yangi avlod uchun qoʻriqchi boʻlib qolmoqda.
Bu jamoaning asosiy quvvati shundaki, ular Devis kabi — yuraklaridagi yorugʻlikni hech qachon oʻchirmaslikadi. Qorongʻu kechalarda ham uning qoʻllari osmonga koʻtarilib turaveradi, chunki u oddiygina chempion emas, u — YOʻL koʻrsatuvchi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Of qani bu narsalarni o'ylab o'tirganda aytish kerakki, ertaga Devis bilan birga ekstrasensor o'quvga borishimiz kerak — unga xatolarni sezgandan keyin ikkinchi kaftini qo'shib o'ynashni o'rganamiz. Chunki 2019-yilning yomon tuni shu vaqtlar uchun saboq bo'ldi: "qo'lingdan pivo olish" deb qilganimizdek, keyinchalik shu qo'l bilan jahon chempioni bo'lgan edi. Endi esa uning qo'llari — allaqachon ikki barobar katta va ikkisi ham chempionlik kamarini ushlab olishgan, qorong'uda boshqa nima kerak ekan! 🤣🍿
Qolaversa, undan so'rash kerak: "Devis, kayfiyating qanday? Yana qorong'uga chopirmagansanmi? Chunki bizni uyg'otib turganingda, kecha-yu-kechasi quloqlariga g'oyalarni sushtirib kelgan narsa yo'q-ku!"