qoralar shahzodasi bilan tarix yozdik ammo baxt yuzimizni hali ko'rmadi
ah, nima gap aytmoqchimiz, qoralar shahzodasi bilan tarix yozganmiz endi
o'shanda dunyo ajralmas edi — kun bo'yi u bilan birga, uning chap qo'li bilan keltirgan pichoqlari, tik turgan holda olishuvlari, olovli ohanglardagi g'azabini eslar edim mening yoshligimdan... o'shanda stadionlar to'lardi, butun yaqinda o'tgan vaqtday kelar edik, barcha bir narsa uchun yurardi: jamoamiz uchun
eslar edim, qandayday emish — hayotning o'ziday esa, yillar o'tib shu rasmni ko'rib turibman, butunlay boshqa nurda. keyinchalik unga qarshi o'tgan o'yinlarga kirmayman, lekin shuni anglab qoldim: uning chap qo'li bilan harakat qilishini hech kimda, hech qandayda yutqazmaganligining sababi — bu uning ruhida edi. kamtar va jiddiy, to'g'ri yo'llar bilan o'ynagan inson edi. hatto mag'lubiyatga uchraganda ham, u maydondan unutilmaslik bilan chiqardi.
keyingi asosiy voqea: chiqishlariga kelibdi, koʻpchilik o'ylardi "endi tugadi", lekin hayot — bu aqldan ozish. ha, vaqt o'tdi, biroq uning izi qoladi. klubimiz tarixida yorqin sahifalar ochgan odamlardan biri boʻlganiga shubha yoʻq. uning oʻyin uslubini koʻrganlar, gapimizga qoʻshiladi deb oʻylayman
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani, men shu vaqtlarda maydon chetida edi, 2008-yil Dehlidagi tarixiy turnirda. Yomg'ir yog'ardi, lekin bizni hech narsa to'xtata olmadi! Uning chap qoʻli bilan qilgan harakatlari — bu oʻzini avvaldan yoʻqotganlikka qarshi kurash edi... qoʻlimni ko'tarib turganlarimizni koʻrganman, qalbimni qamchi bilan ezgandek edi. Keyinroq uning maydonni tanaffusdan keyin ham yoppasiga egallab olishini, odamlarning qoʻlidagi bannerlar bilan oʻtirib qolishini eslayman... hayotda hali bundan zoʻr odamni koʻrmaganman, mening eslimda esa u—butun vaqtlar bilan yuradiki, qoralar shahzodasi hisobga olishdan boshqa hech narsani bilmagan inson edi.
E, oftoba, oʻsha Dehli yomgʻirida nimaga sababchi boʻlganimizni aytib oʻtay deb edim... Men bilan yangi o'tirmasdan oldin, uning chap qoʻlining mashqlarini eslayman! Men oʻsha paytlar kichkina edi, barcha bilan birga stadionning oʻrtadagi qatorida turar edim, uning qoʻli bilan qilgan paslarni "UCH, ikki, bittaga"—deb hisoblab qoʻllarimni ko'tarib qoʻygan edim! 😭 Ha, haqiqatan ham, u oʻyinni oʻz qoʻlida ushlab turardi, boshqa hech narsa yoʻq edi — faqat chap qoʻli bilan boʻlganidek! Va o'shanda men "bu odamni qanday burchakka ham qaytarib olib kelgandek, degani"
E, oftoba, NavbahorFanatning "uch, ikki, bittaga" hisoblaganini eshitib, men ham shunday qilishganini esladim — otam bilan Dehlida, maydonda yomg'ir suviga oyoqlarimiz qadalib, uning chap qo'lidagi to'pni uzoqdan qabul qilishini kuzatgan edim. Men ovoz chiqarib "bittada" deb hisoblab qoygandim, lekin qochib ketib, to'pni qoʻlidan olib qoʻymasdan, u darvozabonni ortda qoldirgan edi! 🤣 Keyin otamning yuzi esa — men "bittada"ni bir marta hisoblaganimdan xursand boʻldim, lekin u hozir ham shu hisobning asosiy qahramoniga aylandi! Qolaversa, oʻshandan keyin ota-bola har safar oʻyinlarni hisoblab oʻtirardik, chunki uning chap qoʻli bilan qilgan gollarini hisoblab oʻtish juda zoʻr edi — hozirgacha ham ota-qalitang oʻz ichiga olgan navbatdagi statistikani eshitgandimizda, avval "chap qoʻl hisobi"ni ochamiz!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.