qora qalqon yulduzi bilan qizil osmonda
eshoning shu — 2004 yilni eslayman, o'shanda internetda birinchi marta ukrainlik kommentatorning sharhi qoldirganimni. u "shakur stivenson" deb yozgandi va men darhol qizqira boshladim — qanday nom ekan, toliq og'zing ochildi deb. keyin bir vaqtlar forumda aytib yurardik, shundaymi, Shakurning mushtiga sig'inish kerak emas, lekin u bilan mushtlashganda vaqtning o'zida qanday bo'ladi... ha, bu audio haqiqatan ham mavjud — bir vaqtlar radiosi eshitganman, hazil bilan aytaman, hamma vaqt eshitganimdek tuyuldi, lekin hozir qidirib topdim...
o'sha paytlarda guruhimizni tashkil qilib, oʻzlashtirib yurardik — diskotekadagi yigitlarga oʻziga xos joyda ustunlik qilish uchun qoʻllarini koʻtarishni oʻrgatgan Shakurni... endi esa kelgan narsa — vaqt boʻlganda zarba berish uchun boʻlinganida qanday ovozni chiqarishni biladigan birinchi chempion! bu men uchun oʻtkazib boʻlmas lahza edi, hali ham esda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Oftobdek issiq kungi Andijondagi disko kortimizda Shakurni birinchi marta uchratganimni eslayman… qoʻllarini koʻtarib qoʻyayotganini, yigitlar esa qanday qilib uni taʼqlid qilishayotganini! Ovoz chiqarib zarba berish vaqtini hisoblaganimni bilamanmi? Quloqlarimga shu ehtirosli ovozni bir oqshom oldin eshitib qolgan edim — „QIYIN! QIYIN!“ degani! Agar uyda tinglab turgandek boʻlmasam, yuragimni qoʻyib qoʻymas edim… toʻgʻri, bu audio — birinchi chempionlik kurashi chogʻidagi ilohiy ovoz!
Aziz_Ultrasning hikoyasi eshitilib qoldi — shunday paytlar Edmondoniyda yoshlik nishonalarimizni eslayman. Disko kortlariga, aynan o'sha Andijonimizda, har hafta oʻzimiz bilan birga ovoz chiqarib, qoʻllarini koʻtarib qoʻyadigan Shakurni ko'rganimizda. Qachonlardir bu yerda oʻz guruhimizni tashkil qilgan edik, yigitlar bilan yangi uslubda raqsga tushardik, ammo Shakurni koʻra turib, darrov „bu odam qanday zoʻr!“ deb oʻtib ketardi. Uning bu harakati faqat musht bilan bogʻliq emas edi — u qoʻllarini koʻtarib, vaqtni his qilishni oʻrgatardi. Va shu yerdagi umumiy kayfiyatimizni eslamasam — hammamizning yuragida shu „QIYIN! QIYIN!“ degan ovozni eshitgan edik. Hatto uyga ketayotganimda ham yuragimda shu ovozning ekosini eshitardim. Hozir eslaganimda, o'sha kunlarni ham, ushbu audio boʻyicha sevinchimizni ham — hammasi bitta hissa boʻlib qolmoqda.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Oftobdek issiq Andijon kechasida Shatur Stivensonning qoʻllarini koʻtarayotganini koʻrib qolganimdan keyin qanchadir yil oʻtdi, lekin yuragimdagi „QIYIN! QIYIN!“ degan ovoz hali ham eshitilaveradi. Bunga qanday qilib ishlov bersam? Endi tushunib oldim — Shakur bizga shunchaki mushtini koʻrsatmayapti, balki vaqtni oʻzgartirib yuborayotgandek his qildim! Bir kuni qoʻlimda shisha bilan uxlab qolganimda, tongda uygʻonganman va eshitaman — „QIYIN! QIYIN!“ bilan birga radiodan gol sharhi: „Bu navbatdagi chempionlikni qoʻlga kiritdi — vaqtni oʻzgartirib yuborgan odam!“. 🤣🍿