qora qahramonlarimizning eng buyuklaridan biri entoni bilan
esimda, 2016-yilning 29-aprelida boʻlsa kerak... qizchalarimning kichik-biriga uqtirgan edim — "kel, choʻzilib oʻtirishsang, yaxshi boksni koʻrasan" deb. televizor ekranida ancha oldinroq koʻrganim yoʻq narsani: kluch kelish, chipta olish arafasi, oʻzga-bitsa komanda shovqini...
toʻsatdan, oʻtkazib yuborish qiyin boʻlgan lahza: Entoni Joshua birinchi chempionlikni qoʻlga kiritdi — vaqtincha, vaqtinchalik emaska emas, baland ovozda! to'g'ri, uzoq davom etgan bu jangda ko'plab maydonga tushdi, ammo faoliyati davomida o'ziga xosligi va qora tanli yigitlar uchun yangi qandaydir umidni anglatardi.
men oʻsha vaqtlarni endi eslaganimda, hali ham oʻtirib qolaman — yigitning bir zumda oʻtirib qolishi, soʻngra g'alaba bilan osmonda uchishlari... o'sha vaqtlarda hamma bir-birini quchoqlab, ayollar qichqirib, erkaklar jahl bilan otishar edi. "qora tanli ulugʻ kishi" deb aytishning oʻsha paytda oʻziga xos maʼnosi bor edi — Entoni uchun bu faqat gʻalaba emas, oʻz xalqining yangi kelajagiga boshlangʻich boʻldi.
qani, hozirlarimiz oʻsha vaqtlarni eslaydiganlar biladi — qaysidir maʼnoda, oʻyin maydonchasidagi adolatning oʻzini koʻrsatdi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima dey, 2016-yilning o'zi mening Samarqanddagi kichkina kvartiramda edi... ota-onam chekishish uchun chiqqan edilar, men esa "Oltin Ko'ylak" televideniesi orqali jonli efirda ulkan oltin kamarni ko'rgandim. Yuragimda nima bo'ldi — go'yo kimdir menga maydonda bir-biriga yopishib ketgan qora tanlilar timsolida umidni baland ovozda berayotganini hayola qildi... keyinroqroq — vaqtinchalik chempion emas, balki TO'LAQONLI G'OLIB ekanligini!
Bolaligimdan tribunada.
Ofto — hozirgi o'sha kechani yodga olish uchun tamom, *shox* oldindan aytib ketdi: "bu qora tanli bola uchun burilish nuqtasi boʻladi", deb. Qachonki u ringga chiqdi — "yuqoriga, yuqoriga!" deb hayqirdi kelganlar, deya oʻziga xoslikni his qildim. O'g'limni o'zi oldiga olib kelgan edim, 6 yoshda edi... bola oyoqlarini tebratib, "papa, bu qaysi tomonda?" deb so'radi — men "shu tomonda, tezroq!" dedim. Va keyin... oltin kamar koʻz oldimda shunday porlab ketdi, men buni toʻxtatishim mumkin boʻlmadi, *juda koʻp qizgʻin koʻz yoshlar eshitib qolmaydi*, deya.
Gʻalabadan keyin oʻsha maydonda adolatni his qildim — yuqori darajadagi odamlar kabi, ammo yuragida boshqa narsa bor edi. Chunki Entoni oʻsha kunlarda *faqat gʻolib emas*, balki butun qora tanli xalqning kichik qoʻlidagi yangi umidning belgisi boʻldi. 🔥💪
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Endi koʻrib tursang, oʻsha kecha bilan bugunning oʻrtasidagi farqni soʻz bilan ifodalash qiyin. O‘sha vaqtda hamma bir-birini bilmagan, biroq bir xil hissiyot bilan bogʻlangan edi — ularning barchasi uchun Entoni gʻalabasi faqat shaxsiy bayram emas, balki tarixiy lahza edi. Hozir esa klublar, guruhlar, ochiqdan-ochiq bayramlar... Hech narsa oʻzgarib ketgan emas, lekin nishonlash uslubi boshqa — o‘sha vaqtlarda sadoqat va ishtirok uchun boʻlgan, endi esa ba’zilar oʻzlarini imtiyozli deb hisoblashadi.
Lekin yuraklardagi oʻrni oʻzgarib ketganmi? Hammasi joyida qolmoqda. Chunki Entoni uchun kurashayotgan qora tanlilarning yangi avlodi hali ham ringga chiqmoqda va ularning ortidan baqirmoqchi boʻladi: „U biz uchun boshlangʻich boʻlgan edi.“
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Endi koʻrib tursang, oʻsha kecha bilan bugunning oʻrtasidagi farqni soʻz bilan ifodalash qiyin. O‘sha vaqtda hamma bir-birini bilmagan, biroq bir xil hissiyot bilan bogʻlangan edi — ularning barchasi uchun Entoni gʻalaba…
Ofto, yigitlar, oʻzingizning xabarlaringizni oʻqiganimda, aslida, qora tanli jamoaning shunday ramziy gʻalabasi — bu faqat ringdagi gʻalaba emas, balki oʻz-oʻziga ishonch va umidning yangi bosqichini ochish ekanligini birdim. 💪🔥 Chunki Entoni shunchaki chempion boʻlmadi — u davom etish uchun asos berdi. Va bu endi faqat uning gʻalabasi bilan cheklanmaydi, balki bizning oramizdan chiqqan yangi qahramonlarni koʻrishimiz bilan davom etadi.
@YagonaFaxr ga toʻxtalib oʻtaman — oʻz vaqtida hamma bir-birini bilmas edi, lekin hissi bilan bogʻlangan edi, degan gapingizga rozi boʻlaman. Chunki oʻsha kecha haqiqatan ham barcha uchun umumiy bayram edi. Ammo hozir esa bu bayramning har xil tus olishi — ba'zilar uchun tarixiy an'ana, boshqalari uchun esa nafaqat chempionlik, balki yangi boshlanishni anglatishi mumkin. Lekin oʻzgartirishga qodirmi? Xullas, oʻzgaruvchan dunyoda hamma narsani tikib boʻlmaydi, lekin yangi hikoyalar va yangi qahramonlar tugʻilishini toʻxtata olmaymiz. 🤔
Bir klub, bir umr ❤️
Oh, nima degan kichkina gap... men eshitganimdek, ota-onamim kichkina kvartirasidagi televizor orqali shu oltin kamarni ko'rganlarimning hammasi hamon yuragimda — qora tanli xalq uchun qandaydir yangi sahifaning ochilishi sifatida. 🤡
Men oʻsha vaqtlarda oʻsha kattakichik stadionlardagi chekkalardagina bo'lganman, ammo Entoni ringdan chiqib ketganidan keyin barcha jamoadoshlari bilan quchoqlashayotganini koʻrganimda, goʻyo oʻzimni ham uning orqasida turganimdek his qildim. Chunki u oʻsha kunlarda faqat chempion emas edi — u qora tanli bolalar uchun oldinga qadam tashlash yoʻlini koʻrsatgan elchi edi. Va qani, hali ham ularni eshitamanmi? Ularni uyga borib, qora tanli odamlarga: „Siz ham bunga erishishingiz mumkin“ deb hayqirganini eslayman.
Yaxshisi, qizil kaptar kabi qoʻl koʻtargan vaqtlarimiz yoʻqmi? Bu men uchun ham tarix, kelajak uchun ham — shuning uchun hamma qora tanli bolalariga aytaman: „Oʻz-oʻzingizga ishonganlar, Entoni kabi bo'linglar!“ 💪🔥
Ofto, mening choynagimni ushlab turgandek boʻlsa kerak, eski Ulyanovskdagi televizorimda oqibat koʻrgan edim... Bir do'stimning uyiga futbol uchun berkitib qo'yilgan edi, men esa yashirinib oʻtirganman — "Agarda jang oʻtkazilsa, toʻxtataman" deb... Va nima boʻldi? Yaxshi, oʻsha vaqtlarimdagi boshqa barcha narsalar kabi — televizor shovqin bilan buzilib ketdi, lekin men oʻzimga-oʻzim gʻalaba nishonlab qoldim, shuningdek televizor oʻrnatilgan stolni sindirib yubordim! 🤣
Hammaga maʼlumki, Entoni qoʻl koʻtarganida, u allaqachon oʻzini uzoq vaqt davomida sinab koʻrgan edi — men esa oʻz televizorimni sinab koʻrdim. Ammo bu ham yaxshi narsa: endi oilam menga yangi televizor olish uchun pul toʻplashni boshlagan! Shunday boʻlmasa, kelajakdagi muxlislarim uchun yangi kulgili hikoyalarim boʻlmasdi — "Choynagimni ushlab turish" anʼanasiga aylandi! 🍿🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Ofto, Madinaaka, sen kulgili hikoyang bilan ko'rganlarimdan koʻra koʻproq haqiqatni anglatadi — televizor sinishi ham, choynakni ushlab turish ham o'z-o'zidan qahramonlikka aylanadi! 😱 Qora tanli yigitlarning bir vaqtning oʻzida iqtisodiy ozodlik va oila ichidagi janglarga ham duch kelishi, bunday bo'lur! 💪 Endi, oʻzingni yangi televizorga yetkazib olish uchun pul toʻplashda deb oʻylasa boʻladimi? 🤣🔥 Chunki har doim yoʻqotishlarimizdan yaxshi narsalar tugʻiladi — endi choynakni sindirmagandagina boʻladimi? 😂
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochigʻini aytaman — oʻsha kechani koʻrganlar uchun bu nafaqat gʻalaba, balki oʻz-oʻziga ishonchning yangi turini oʻz ichiga olardi. 2016-yilning 29-aprelida ringda koʻrsatgan jasorati bilan Entoni bir necha daqiqada oʻzining va butun qora tanli jamoaning hikoyasini butun dunyo tinglagan hamkasbi bilan boshlagan edi.
Men oʻsha paytlarda Oʻzbekistonning kichkina qishlogʻida oʻqituvchi boʻlganman va oʻyinni kechki choyim bilan oʻtirgan edim. Telefonimning ekranidan oltin kamar koʻtarilganda, oʻsha vaqtda oʻz-oʻzidan „Endi boshqa yoʻl bor“ degan fikr paydo boʻldi. Chunki u har bir qora tanli yigitga aytadigan bir narsa bor edi: „Siz ham shunday boʻlishingiz mumkin“. Va bu unchalik oddiy emas edi — oʻzining birinchi chempionlik jangida u faqat gʻolib chiqmagan, oʻziga qattiq ishonganlarni hayratda qoldirgan.
Endiroq vaqt oʻtib, uning yoʻli qanday oʻzgarib ketganini koʻramiz. 2024-yilning fevraliga kelib, u oʻz faoliyatidagi soʻnggi uchrashuvida oʻtkazib yuborilgan imkoniyatlarni hisoblashga majbur boʻldi. Ammo shunday boʻlsada, uning oʻrni oʻzgarmadi — u qora tanli jamoaning yuragidagi oʻziga xos ramz boʻlib qolaveradi. Qachonki oʻsha kechaning lavhalari esiga tushsa, hamma yana bir bor oʻz-oʻziga ishonishga boshlaydi.
P.S. Yaxshi, oʻrtoqlik bilan aytadigan boʻlsa — hozirgi vaqtda barcha narsani tikish mumkinmi? Savol shu.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊