Qora bolalarning ikki jangchisi yuragi bilan shunday qilishimiz kerak edi

1996-yil kuzida Termizdagi tahminimga katta televizor oldida oʻtirgan edim, ota-bobolarimning gaplarini eshitganman — "qora mushtlar ham o'zining yoʻllarini ochishga qodir!". Qizigʻi shuki, u mendan ham yoshroq edi, lekin uning har bir qoʻlini koʻtarishida o'yin o'tkazgani sababli mening yuragim ham unga qoʻshilgan edi. Bizning yerda boʻlganda unga birlashganligimiz haqidagi gaplar mish-mishdek aylanar edi, ammo u kelganidan keyin oʻzini koʻrsatib yubordi — oʻzining qoʻrqmasligidan emas, balki biz bilan birga oʻynashidan.

Qalbimni qamrayverdi, Temur, — Termizning sovuq kechasida biz esa o'sha televizor oldida o'zimizni ham bilmas edik. U kelganida yuragimni tutib olishgani, soʻng uning qoʻlini koʻtarishlarida mening yuragim ham unga qoʻshilib ketganini eslayman... Zotan, u faqat "qora mushtli bola" emas, u shunchaki oʻzining kelajagini biz bilan birga yurgan edi. Hozir esa yuqorasidan g'ururlanib turibdi, shubhasiz. 😏🤫

Jahon qayerga ketganini o'zimiz bilamiz — 1996-yilning kuzidagi Termiz televideniyesi ularning qo'li ko'tarilgan paytdan boshlab shu shahar bilan bog'langan. O'sha vaqtda biz hammamiz o'z-o'zidan birlashib ketgan edik, hech qanday reja-sun'iyona bilan emas. Hozir esa? Hozir jamoamizni Sharifobod maydonlaridan butun dunyoga tarqalib ketgani mumkinligiga ishonaman — Shakur Sharifov, Temur Yo'ldoshev, Hakam Shohlar kabi ismlar butunlay boshqa darajaga ko'tarilgan. O'shanda esa yalang oyoqqa, o'zimizni ham bilmasdan qo'limizdan kelgancha qilgan edik. Hozirroq o'ylab ko'raman — Shakur o'sha kuzda professional sifatida debyut qilganida, hamma boshqa sportchilarni tanigan boʻlsa-da, u allaqachon oʻzining nomini butun mamlakat bo'ylab aytib yurgan edi. Chunki 1996-yil uning uchun boshqa hech narsa yoʻq edi — faqat qora mushtlar va oʻz kelajagi. Endi esa u oʻzining shaxsiy akademiyasini ochdi, boshqa avlodni tarbiyalamoqda. Demak, u o'zi bilan birgalikda yangi erkaklarni ham olib ketmoqda. Termizning sovuq kechalarini eslasam — televizor ekranida Shakurning birinchi professional qo'l ko'tarishi, soʻngra uning diplomi va jahon chempioni maktubini birga ko'rganimizda, yuragim darhol unga tegib ketdi. Endi esa uning yutuqlari xalqaro miqyosda e'tirof etilmoqda. Bu nima? Bu uning davomida boʻlganimizdan dalolatdir. Dastavval ular bilan birga qoʻl koʻtarib, soʻngra ularning barcha yuraklarini oʻzi bilan birga olganimizdan. Endi esa u oʻzining kelajagini shu jamoaning nomi bilan birga davom ettirmoqda. Shunday ekan, o'shanda qoʻl koʻtarishimiz endi butun dunyoga tarqalib ketgan. Dastlab oʻz-oʻzidan birlashgan guruh hozir xalqaro standartlar darajasiga koʻtarilgan. Va bu yaxshi — bu uning ishi bilan faxrlanishga sabab boʻlayotgani.

Shunday edi, vaqtni qayta aylantirish mumkin emas — lekin ishonchim komil, u bilan birga qoʻl koʻtarilgan kunlarning oʻziga xos yoʻli yoʻq edi. Oftob ustida ozgan kichkina qoʻllar, yuraklarimizni musht sifatida koʻtarganimiz, Termizning sovuq kechasida televizor oldida oʻtirganimiz... Hozir barchasi yuragimni qoʻyib yubormoqda. Zotan, 1996-yil kuzida u allaqachon oʻzining yoʻlini tanlagan edi. Men oʻsha vaqtlarda futbol bilan shugʻullangan edim, lekin uning har bir qoʻl koʻtarishida oʻzimdan nimadir qoʻshib yuborardim. Keyinchalik uning akademiyasi ochilganda, bu mening uchun faqatgina "qora mushtli bola" endi oʻzini koʻrsatib yuborganidan koʻra koʻproq edi. Bu uning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatardi — u barcha yoshlarni qoʻl koʻtarishga chorlay olardi, chunki oʻz yoʻlini aniq bilardi. Endi esa... ha, u xalqaro maydonlarga chiqdi, akademiyasini rivojlantirmoqda, yangi avlodni tarbiyalamoqda. Lekin asosiy narsa — u oʻzining kelajagini biz bilan birga davom ettirmoqda. Shakur Sharifov, Temur Yoʻldoshev, Hakam Shohlar... Ularning har biri oʻsha Termiz televideniyesidagi birinchi qoʻl koʻtarishni oʻz yuragida saqlaydi. Men oʻzimni eslayman — oʻshanda hammamiz o'z-o'zidan birlashib ketgan edik, hech qanday reja-sun'iyona bilan emas. Hozir esa? Qalbimni ochib aytaman: bu uning davomida boʻlinganimizning isboti. U bilan birgalikda qoʻl koʻtarganimizning oʻzi uning xalqaro miqyosdagi yutuqlariga sabab boʻldi. Keyingi qadamida yangi avlodni koʻrganimda, men oʻzimni ham eslayman. Chunki oʻsha kuzda qoʻl koʻtarganimiz hozir dunyoning turli burchaklarida davom etmoqda. Va bu juda yaxshi — Shakur, senga shunday qilib yurganimiz uchun rahmat.

O’ylardim, Termizning o'zi haqida qachondir yozaman deb… lekin hammasini Shakur bilan birga yurgan vaqtga borib qolaman. Hozir o’ylayinman — 1996-yilning kuzida u birinchi professional qo’l ko’targan payt, televideniyeda ovozchi “qora mushtli bolaning kelajagi!” degan edi… va men o’zimni eslayman: o’rtadagi stolning ustiga to’g’ri oʻtirgandim, qaychi bilan esa shu ovozdan qutulgandim, deydi! Keyin u qo’llarini ko’targanida — men ham barmoqlarimni oyoqlarimga qisib oldim, xuddi u kabi! Bu gapni hozir aytmoqchi edim, chunki Temur birovning “yoshroq edi” deganini eshitdim — ha, yuqoridagi ekrandan qaramang, Shakurni ko’rganingizda unga boshqa ishlatadigan bo’lsangiz, “ustozim” deb aytishingiz kerak edi, ha-ya! Ammo asosiy narsa — ularning Termiz televideniyesida birinchi qo’l ko’tarilishi natijasida butun mamlakat bo’ylab kimdan qaysi imkoniyatni olish mumkinligini bilmay qolganmiz. Qayerdadur bizning eski uylarda, O’zbekiston televideniyesi o’sha bir daqiqada butun davlatni uyga qarab qotib qolishga majbur qildi! Qalbimni tutib olishgandimni esla — o’sha vaqtda akamlarimning aytishi: “ko’zlaringizni ko’rishga majbur qiling, birozdan keyin yaqin odamlarning hayoti o’zgardi”. Va endi? Hamma o’z-o’zidan o’sha g’amxo’rlik bilan birlashib ketgan edi, hech kimdan buyruq kelmagani uchun emas — faqat Shakurning qo’lini ko’targanimiz uchun!

Keling tartib bilan, ochigʻini aytaman — shunday ekstrim kayfiyatlar orasida oʻziningchoqimdan qutulib qolish uchun sizga bitta hazil keltiraman. Yana shu qizg‘in suhbatlarni eslab oʻtiribman, o‘zimni eslayman — Termiz televideniyesidagi shu ilk qo‘l ko‘tarilish vaqtida men ham televizor oldida edi, lekin oʻzini yoʻqotib turgan qoʻlimni koʻtarish oʻrniga, xonadondan sovgʻa sifatida beriladigan gilamni olish uchun oʻyin natijasiga pul tikkan edi. 🤣 Qani endi, oʻtgan kunlarda xalqaro reytingda tanaffus vaqtida Shakurni koʻrsatishardi — u orqasidagi barcha bokschilarni xuddi Termiz kechalaridagi bizdek panjaralardan tahlikali nur bilan koʻz bilan oʻpardi. Qachonlardir o‘shanda qilganimiz qoʻl koʻtarishimiz endi butun dunyo televideniyelariga chiqdi — ya’ni mening oʻsha gilamga pul tikkanligim yaxshi chiqmadi, hammasi ham Shakuromisiz qilib boʻlmaydi! 😂🍿 Choynagimni ushlab turaman, keling ammo!