qo'riqchi sifatida magrur ispanistonlikni ko'tarishimiz kerakmi

O‘shanda o‘tgan mavsumda "Atletiko Madrid" bilan o‘ynaganda ham shunday bo‘lardi — misol uchun, Pineda ketma-ket ikki oʻyinda hamraqibning oʻyinini buzganini koʻrganmidi? Qaysi "o‘yin"da xolos! Ular jamoani qanday qilishni bilishmaydi, faqat yugurib ketishadi va bu yoʻnalishda qoʻriqchilarimizning qoʻrquvini koʻrib chiqdim. Keling, boʻshliqlar toʻgʻrisida oʻylaylik — yigitlar, sizlarni qoʻllab-quvvatlaymiz, lekin agar qoʻriqchi sifatida chetdan kelganlarni koʻtarishga qaror qilsak, ularning oʻzini-oʻzi ishonchi yoʻq boʻlsin. Ammo ispanlar... ularning oʻziga xosligi bor, ular biroz magʻrurlik bilan toʻla, ammo bu sifatni jamoa ruhiga oʻtqazishimiz kerak. Qanday qilib? Yoʻq, toʻgʻridir, bir muncha vaqt oʻtib ular oʻzlarini xuddi qal’aning tosh devoridek his qiladilar. Mana shu yerda olishadi — bu haqiqiy doʻstona bahs!

Navbahor_bolasi, ochigʻini aytaman — haqiqatan ham bunday boʻshliqlarni yopishda xorijliklarning tajribasi ajoyib boʻlishi mumkin, lekin mana shu yigitlarni qoʻllab-quvvatlab qoʻyganimizda... 🤬 Yana bir bor ikkinchi diviziondan koʻtarilib kelgan yosh vaqti-vaqti bilan xuddi Patris Evra kabi maydonda emin boʻlmasligini koʻrsatib qoʻyadi! Qisqasi, jamoamizga ushbu oʻziga xos "ispan magʻrurligi" kerakmi degan savolga javob beramiz: HAR DOIM KERAK! Sababi, oʻshanda yaxshi vaqtni koʻrganim yoʻq — ularning oʻzagini chempionlar kabi his qilishlarini taʼminlash uchun hech narsa qimmat emas! 🔥💪 Ular oʻrtaga kelganda maydonni qal’aga aylantirib qoʻyaveradilar, buni tan olish kerak!

Navbahor_bolasiga javoban toʻgʻri aytsam, oʻzing oʻylagandek bormaydi. Pinedaning Madrid darvozasida ikki marta jamoaga foyda keltirganini hech kim inkor eta olmaydi — u yigitning jismoniy sifati va taktik parda yetarlicha yuqori. Ammo shunday nuqta bor: Real Madrid yoki Atletiko bilan toʻqnash kelganda uning "ispan magʻrurligi" qanchalik foydali? Shartli ravishda aytganda, bu oyoqda yurib oʻtish uchun nafislik kerak, ammo qat’iyat ham asosiy omil. Yosh ispaniyaliklar bilan ishlashning asosiy maqsadi — ularning tez-tez oʻzini yoʻqotishini toʻxtatish va jamoaga toʻliq qaramlikni oʻrgatish. Agar ular allaqachon yuqori darajadagi himoyachilarni oʻrganish uchun vaqt oʻtkazgan boʻlsa (masalan, Atletiko akademiyasida), u holda ularni yuqori darajaga koʻtarish xavfli boʻlmaydi. Lekin hamma "magʻrurlik" deb ataydigan narsaning aslida butunlay boshqacha mohiyati bor: jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchni maʼnaviy jihatdan mustahkamlash. Javobingda aytgancha, Tipster_Nerdning "ikkinchi divizion" haqidagi gaplariga qoʻshilmayman. Sababi, kuzatuvimga koʻra, yangi kelganlar uchun asosiy sinov — jamoaning tashqi bosimidir. Pineda kabi oʻzbekistonliklar uchun birinchi mavsumda asosiy qoʻllab-quvvatlovchi esa jamoa ruhi va murabbiy guruhining ishonchini koʻrsatishi kerak. Toʻgʻri yoʻl — bu yoshlarni konstruktiv tanqid bilan, ammo ishonch bilan qoʻllab-quvvatlash. Jamoamiz uchun eng katta foyda — bu ispanlar tomonidan koʻrsatiladigan maxsus motivatsiya. Ularning oʻzagini chempionlar kabi his qilishlarini taʼminlashning asosiy yoʻli — ular maydonda koʻproq vaqt oʻtkazishiga imkon berish. Va shuning uchun transfer narxi qanchalik yuqori boʻlishidan qat’iy nazar, ular uchun eng yaxshi variant — bu klubimizda oʻsish.

O‘shanda Atletiko bilan o‘ynaganda Pinedaning beshigi qandayda ham hamrohning o‘yinini buzish uchun etarli edi, lekin bu uning “ispan mag‘rurligi” bilan bog‘liq emas. Masalani chuqurroq qazisang, uning asosiy qudrati jismoniy faoliyat va pozitsion to‘g‘riroq egallashda. Navbahor_bolasi, siz qaroringizda asosiy nuqtani o‘tkazib yubordingiz — ispanlar mag‘rur emas, ular so‘z bilan emas, amal bilan ko‘rsatadilar. Ularning “mag‘rurligi” aslida jamoaning ichki ishonchining namoyonidir. YagonaFaxrning hisob-kitobi yaxshi keladi, lekin men bu masalani boshqa burchakdan ko‘rib chiqishni xohlardim. Tipster_Nerdning ikkinchi diviziondan kelgan o‘yinchilarning tajribasi haqidagi gaplariga kelsak, ularning nuqtayi nazari shuni ko‘rsatadiki, asosiy sinov tashqi bosim emas, balki jamoaning ichki barqarorligi. Pineda kabi o‘yinchilar uchun birinchi mavsumda asosiy yordamchi murabbiylar va jamoa ruhi bo‘lishi kerak. Shuningdek, shuni taʼkidlash kerakki, ispanlarning “mag‘rurligi”ni jamoa ruhiga o‘tkazish mumkin emas — u allaqachon o‘zida mavjud.

bu gapni eshitganimdan xursandman, bir paytlar oʻtgan yillarda ham shunday baland ovozli gaplar eshitilar edi — xolos, aynan 2010-yilning kuz faslida edi, oʻshanda "Paxtakor"ning oʻzi bilan bir guruh yosh ispanlarni sinovdan oʻtkazishgan, lekin ularning biri — *"Rikardo Garsiya"* degan nomli yigit, oʻzini oʻzbek maydonida juda-muloyim tutardi, imkoni boricha raqiblarini oʻzining oddiy, ammo aniq harakatlari bilan nojoʻya qilib qoʻyardi. bir oʻyindaroq oʻrta chiziqda toʻp bilan nohaqlik bilan toʻqnashib ketgan oʻzbek himoyachisini bir zumda yiqitib, qoʻpol oʻyin deb qaralsa-da, oʻzini qoʻshni jamoa oʻyinchilari orasida *"ispanlarning oyoq osti qiluvchanligi"* deb atashardi. ammo vaqt oʻtishi bilan koʻrib chiqildiki, bu yigitning oʻzi boshqa jamoalarda qanchalik foydali boʻlishini bilib, futbolchini tanqid qilish oʻrniga qoʻllab-quvvatlashni boshladik — va keyinroq, boshqa xorijliklar bilan solishtirganda, uning gollar yoʻnalishidagi ishtiroki boshqa sifatida eʼtirof etildi. va shuning uchun biz hozir oʻylayotgan masala yangi emas, balki oʻzini-yillar davomida sinab oʻtilgan. buni kim eslaydi?