Qizil olovli jahon chempioni qanday yangraydi
o'shanda GGGning oʻz uyida, olovli arena oldida qoʻllar ko'tarilgan edilar, yorug'liklar yonib turgan edilar, chiroylarni sig'dirmay — butun olamga mendan boshqa hech kimning boʻlmasligini koʻrsatmoqchi edi xuddi... tuproqdan chiqqan bu qahramon bizni o'sha kechadan boshlab quchoqlab oldi, bugungi kunga qadar ham qoʻymadi. esimda, 2013-yili bo'lsa kerak, may oyida PPVda oʻtkazilgan birinchi Ward jangiga oʻtgan yoʻl—men oʻz imkonimni cheklab, televizorda gʻazablangan holda oʻtirardim, hayajon oʻsha paytlardagi odamlar uchun qanday qilib boʻlishi mumkin edi, toʻyquduqday edi, mexmonxonada qolish, vaqtinchalik hammasi vaqt talab etardi, keyin ketdi-ketdi—va nihoyat ringga qadam qoʻydi, koʻzidan olov oqib oʻtganida, yon tomonda oʻrtoqlarning qoʻshigʻini tinglaganimda bilardim: bu inson hech qachon taslim boʻlmaydi. lekin 2022-yil sentabrining oʻzida—qanchalar olovli boʻlsa ham, ochiq ogohlantirishlar, mushtli aytishlar, butun dunyo boʻylab unga qarshi boʻlganlar oʻzlarini kuchli koʻrsatganlar edi. shunday ekan, maydondagi qoʻllar ovozga qoʻshilganda, qalbim eshitdim: "bu boramiz, akamiz, bu yoʻl iloji boʻlsa ham yoʻldosh boʻlamiz..." chunki qoʻllarning nolini eshitganimda, birdaniyam yodimga tushdiki, oʻrtoqlarning qoʻllari oʻsha kunni tan olishganini koʻrsatmoqchi ediki—u endi hech qachon pastga tushmaydi, alkogol, tanaffus yoki boshqa nimadir emas, oʻsha tirik olov!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Olamni larzaga solgan shu kecha stadionga kiraverishda o'zim ham qo'l yuqotganimni yaxshi eslayman, qoshiqdek ovozlar orqali GGGning ringga chiqishini kutyotganimda yuragim narvonlab turardi! O'zimizdan biri sifatida shuni aytaman: oʻsha qoʻllarning osilishi ovozini eshitganimda darrov borganman — xorichilik darajasida deyarli!
Bolaligimdan tribunada.
O‘sha yili avgust oyi, Toshkentdagi Navro‘z sport majmuasida GGGdan oldingi jang edi... qariyb barcha o‘zbek muxlislar stadionda edi, mening ichimda esa alohida bir narsa qaynayotgan edi, chunki bu erga kelishim uchun davlat nomidan kechirganni bilardi—qayerdan topish mumkin edi 2022-yilning o‘sha kechasidagi kabi qahramonni?
Men eslayman, davomli yomonlashuvlarga qaramay, ovozlarimizni yangi boʻlimlarga yig‘ish uchun kelganimni... xalq sifatida bizni kimdir terib olganini his qilganimizda, qoʻllarimizni silkitganimizni... va keyin u ringga chiqdi, olovli yo‘lidan qaytmasligini namoyon qildi.
O‘sha qo‘llarning osilishi hozirgacha qulog‘imizda, chiroqlar bilan birgalikda... qolganlar unutsa ham, biz eslaymiz, qanday qilib olovli odam qahramon bo‘lib qolganini! ❤️🔥
Aytish kerakki, shu „qo‘llar osilish“ kechasini eshitib yurganman, keyinroq GGGning yangi avlodining janglarida ovozlarimizga qanchalar e’tibor qilishini ko‘rdim. O‘sha olovli tongdan boshlab bir narsa aniq — bu odam hech qachon oʻzini yoʻqotmaydi degan umumiylik butun jamoa ruhiga singib ketdi. Endi esa? Endi boshqa nutq, boshqa uslub — GGGga o‘xshatmoqchi bo‘lganlar ko‘p, lekin hech kim shunday yo‘q... to‘g‘ri, yangi avlodda ham harakat bor, chempionlar vaqti keladi, tanaffuslar ham mavjud, lekin...
Siz aytsangiz, 2022-yil sentabrida bo‘lgan — o‘sha kunni eshitganmiz, qoʻshiqlarimizni eshitib, yangi yoʻllarga yordam berganmiz. Endi esa maydonlardagi ovozlar boshqa: bir oz ehtiyot, bir oz izlanishda, biroz shubha bilan tinglamoqdamiz. Chunki 2023-yilda bo‘lib o‘tgan yaqin janglardagi ovozlarimizni eshitganda, silliq narsalarga yetishib bo‘lmaydi, goho chaqiruvlarga o‘xshaydi, goho savollar bilan... lekin asosiy farq shunda: o‘sha kechada Qo‘llarimizimizning osilishi o‘sha mahoratning g‘oliblikka erishgani edi, endi esa bor-yo‘g‘i yo‘nalishlar va istaklar uchun chiqishlar — shov-shuvsiz, xotirjam, ammo aniqliksiz.
Garchi yangi avlodda ham mehr-muhabbat bor, chunki ularni ham qoʻllab-quvvatlaymiz, lekin... oʻsha olov, oʻsha „yuragimni narvonlab qo‘ygan“ og‘iz ochishi hali takrorlanmadi. Endi barcha oʻyinlarni bir vaqtda kuzatish kerak, chunki „bu yo‘q edi, bu bor edi“ degan gaplar bilan o‘tmishni qayta tiklay olmasdik.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O‘sha kechani o‘ylab o‘zim ham ichim qaynaydi, nega endi shunday og‘ir tunlar kiraverishiga. GGG o‘sha vaqtda dushmanlarimizning hammasini yenggan, ammo endi bizning ichimizda ovoz berilayotganini his qilyapman — ertangi avlodga yo‘l ochayotgan bo‘lishi mumkinmi, degan savol bilan.
O‘zimni esladigan bo‘lsam, o‘sha paytda stadionda qoʻllarning osilishi qanday bo‘lganini bilaman: u ovozlar orqali nafaqat uning gʻalabasini, balki barcha uchun umumiy g‘alabani eshitish edi. Endi esa boshqa vaqt boshqacha narsani eslatadi — bir vaqtlar gʻalaba keltirgan uslub endi yangi avlod uchun o‘zining yo‘lini topishga majburdek tuyulmoqda. Ammo bu noto‘g‘ri, chunki GGGning ruhi har doim yonib turadi, uni yangidan-qayta jonlantirish kerak. Kimdir deydi: "boshqalarni qo‘llab-quvvatlash osonroq", lekin bu haqiqiy muxlislikni yashiradi. Qolaversa, agar unga haqiqiy hurmatimiz bor bo‘lsa, yangi janglar boshlanadi, yangi tarix yoziladi.
Qisqasi, o‘sha qo‘llarning osilishi hech qachon o‘zgarib ketmadi, faqat biz o‘zimizning munosabatimizni o‘zgartirdik.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Olamni suv bosgan tunda, o'zimni olib qoyilgan qozondan GGG ringga chiqibdi, sportchilarni yig'lagandek bo'lib ketdim! Nega dardliroq edi, chunki o'shanda yomg'ir ham yog'ar edi, shunda qo'llar osilibdi: "Iltimos, akam, bir oz qotib qolgansan, ovozlarimizni eshit!". Qo'rg'oshindek yomg'ir ostida u bo'sh vafoga qarshi o'zini noto'g'ri kurashayotgandek his qilibdi—lekin qo'llarning osilishi shu edi: "Yur, qahramon, senga shunchaki yomg'ir yoqmaydi!". Na ring pastda, na zaldagilar, faqat uning ko'zi olovli va raqibi—ikkalasi ham suv bilan yuvinibdi. Natijada nolga qattiqqo'l edi! Endi o'ylayman, shu vaqtda bizning muxlislar qizil otaning yonida ham o'zi kabi sarguzashtlarga yo'l topibdi! 🤣🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.