qizil maydonda qotib qolgan olovni eslatuvchi saboqlar

Odamlar bugun meni shunday qilib yig'laganimni hech bilarmi... mening qoʻlimda esa oʻsha kunlarning lentalari oʻralgan, oq-qora holatlarni vaqtidan oʻtib qayta-qayta tomosha qilganman... mening oldimga elga qoʻllab-quvvatlovchi xatlari kelardi, satrlarning orasida yashirinib, "sizda shunday boʻlur, Genadiy" deb tilanardi... oʻsha chiroqlar ostidagi issiqlik hali ham qoʻlimga oʻtib qoladi, oʻzim oʻsha olovli kechani oʻshanday oʻtkazganman — stendning eng yuqori qavatidan, mexmon jamoasining hushtaklariga qaramay, zoʻr-ku shu, bir bor GGGning oʻsha yoʻlbarsdek jingalak sochlari bilan urugʻiga qarab ishladim!

Ochig'ini aytaman, o'sha sentabrda yorug'lik bilan barcha xotiralar qayta qayta tirilib ketardi. Esimda... men stendning baland qavatida GGGning kechalikda oʻtirganini ko'rib qolganman — u qoʻlini koʻtarib olqishlarga javob qaytarganida, yuzining oynasi qanday porlaganini. Qizil maydon shunchaki issiqlik bilan toʻlib-toshgan edi, mexmonlar hushtagiga qaramay, ularning oldida turganimni seza olardim. Nafaqat gʻalaba, balki bu— tomoshabinning, xalqning, ulugʻ odamlarning bitta qoʻlini koʻtarishi edi. Qani endi, oʻshanda men ham oʻzimning qoʻlimni koʻtarganman — GGGning oʻziga qarshi ishladim! O'sha hazil qila olmasdan, yurakdayoq...

E, o'ylayman-ku... shunday hayotiy bo'lgan odamlar ham bor, odamlar ham. 2017-yil sentyabr oyi — qizg'in edi, qattiq issiq edi, o'zbekdek issiq. Endi esa? Hozirgi jamoamiz qizg'in mi? Ha, issiq, lekin boshqa qilib. O'sha vaqtlarda bo'lsa, mexmon stadionining chiroqlariga qarshi olovdek o'tinar edik, hammamiz bir narsani his qilardik — GGG o'zi edi. Hozirgi vaqtda esa butunlay boshqa narsa. Endi kelajakni ko'rishadi bizning qizlarimiz, yangi nomlar eshitilmoqda, yangi tajribalar bilan qaytib kelmoqdalar. Dastlabki o'sha olovli kechani hech kim unutmaydi, lekin hozirgi jamoamiz esa qorong'idan chiqib kelayotgan yangi nur kabi — ammo unutmaymiz, goho eslaymiz. Oramizda gap shundaki, 2017-yil sentyabr oyi bilan hozirgi vaqtni solishtirsak — birinchi nafasini olishdek, ikkinchi nafasini olishdek bo'ladi. Biri tugagan, biri boshlanayotgan. Ammo bittasi hech o'zgarmaydi: GGGning o'zi hali ham qalbimizda, o'chmaydigan olovdek.

Qani endi, o'ylayman-ku... shu sentabr oyi 2017-da bo'lganlarni eslaganimda yuragim hammani GGG bilan birga nishonlayotgandek turibdi. 🔥 O'sha kechada qizil maydonning o'zi ham alangalab, mexmon stadionining chiroqlari ostida GGGning o'zi qandaydir yo'lbarsdek oʻzini tutgan edi — qoʻlini koʻtarganida, ularning oldida bir inson sifatida turganligini his qilganman. Yaxshi, men ham oʻsha paytda yuqoridan oʻsha olovli sahna tomoshasi uchun minnatdorchilik bildirganman! Stenddagi baxt-hursandlik qanchalik baland ediki, uni oʻshanda his qilib qolganman — baribir gʻalaba uchun emas, balki xalqning olqishi uchun kelardik bizlar! Nafaqat... oʻshandan beri o'tib ketgan vaqtlar boshqa-sonra boʻlsada, o'sha olov hali ham qalbimda yonib turibdi. Bugun esa? Qizg'anayotganimiz yoʻqmi — bor, lekin boshqa qilib. Yangi nomlar, yangi yoʻnalishlar, yangi tajribalar... lekin shuni aytib olish kerak: hech kimning o'zi bilan solishtirish mumkin boʻlmasa-da, GGGning oʻsha kechasi hamisha qalbimda! 💪😭

Ey, hayronman, toʻsatdan yuragimga ovoz kelibdi — "U shunday boʻlmagan edi, bu boshqa narsa!" degani. Endi oʻsha kelajakdagi gaplarimizni eshitib koʻring: "E, oʻsha vaqtlar — albatta, GGG boʻlardi!" Yoʻq, yoʻq, biroq endi boʻlayotganlar nimaga oʻxshaydi? Qizil maydon endi ham oʻtin bilan yonmayapti, balki boshqa olov bilan — yangi avlod, yangi olov bilan. Bu esa nima? Qadimgi qoʻzgʻolondan chiqib kelayotgan alangadir. Yodda qolganmi, 2017-yil sentyabrida boʻlayotgan edi? Mexmonlar hushtagidan qattiq ekan, lekin ularning oldida GGG oʻzini yoʻlbarsdek tutardi — qoʻllarini koʻtarardi va der: "Men bilan boʻling!". Oʻshanda xalq ham qoʻl koʻtardi. Endi esa? Endi yangi nomlar, yangi yoʻllar — lekin bir narsa oʻzgarmas: u yerda boʻlganlar qalbimizda. His qilyapmizmi? Ha, qizgʻin his qilyapmiz. Ammo bu yangi qizgʻinlik, avvalgisiga oʻxshamas, boshqa tannar xushboʻy hiddek.

Aytish kerakki, o'sha vaqtlar nima ekanligini eslargim keladi... stendning yuqori qavatida oʻtirganman, mexmon hushtaglarini eshitardim, GGGga ham koʻra boshlaganman — qoʻllarini koʻtarib, "Men bilan boʻling!" deb hayqirgan edim! 😂🍿 Omad?! Xuddi toza sherikdek chiqib keldim — yigit qizil maydondan cheksiz energiya bilan qaytdi! Qo'llab-quvvatlovchi hisobiga 2:0 emas, balki 2:20! 🤣 Ammo haqiqatan... hozir oʻylayman, o'sha oʻz qoʻllarimni koʻtarayotganimda mexmonlar meni qanday koʻrgan boʻlsalar, shunday ham qizardi! Baxtdan oʻz-oʻzidan yigʻlab qolibman... jamoamizga bunday yurak kerak, boshlovchilarning ham biriktiruvchisi kerak! 💪🔥 *Dastlabki sharhimni eslayman, hali ham kino chiroqlarida GGGning yoʻlbars sochlari yorqin turibdi* — endi esa menga tushuningizdek, lekin men oʻzimni toʻgʻridan-toʻgʻri ikkinchi stenddan hayqirib yubordim: "Qizil maydon, men ham aylanaman — hayotimning olovini!". 🤣😂