Qaysi yulduzni qo'lga kiritish biz uchun jamoaviy boylik bo'ladi

Qanaqa savol, shundaymi? Nabil Djalol kelganiga qaramay jamoaviy boylik o'ylab topib bo'ladi deb o'ylamasanglarmi? 4-2-3-1 tizimi faqat taktika emas, bu avvalambor fidoyilik, o'zingni va jamoangni ishlashga tayyorligimizni ko'rsatish uchun bahona. Pul masalasi esa o'zimizdan boshlanadi — muxlislar ichida kimdir bor, kimdir yo'q, ammo siz o'zingizning sevimlingiz uchun hissa qo'yishingiz kerak degan gap shu. Ha, Real Madridda ishlaganligi bor, lekin u yerda boshqaruv turli darajada edi. Bu erda esa yangi boshlovchi sifatida o'zini isbotlab chiqishi kerak. Kim javobgar? Jamiyat javobgar — har bir kishi o'z hissasini qo'yishi kerak. Pul yig'ish uchun sabablarni ko'rib chiqishimiz kerak, ammo asosiy g'oya shundaki, biz yangi taktik basa bo'lgan paytda kimdir "lekin" degani bilan vaqtni o'tkazib yubormasligi kerak. Boshqacha qilib aytganda, ishlab chiqarishni boshlashdan oldin qadoqni ochib ko'rishga hojat yo'q.

Boshida shunday savol bor ediku, "qachon chempion boʻladi?" degan edi, endi esa bu savolni unutib ketdi-ketmayman... Bir marta Fargʻona stadioni chetidagi kichkina do'koncha oldida o'tirib edim, nonushta qilish uchun qaymoqli non olish uchun. Do'kon egasi, qari chavandoz — ularni "Murodjon Ahmataliyev" deb chiqarib yubordi. Men e'tibor bera boshladim: "bu jamoamizga nima keltiradi, qaysi taktikani o'ylab topadi" degan savollar bilan. U esa diqqat bilan eshitdi va degan edi: "yigit, jamoaga uyushgan odamlar kerak, ularning orasida bittasi yetakchilikni ko'tarib kelishi bilan hammasi o'zgardi deydigan gap yo'q — hammasini birgalikda qilib chiqasizlar." Xo'sh, nima esa... Nabil Djalol bo'lsa — u biz uchun shu do'kon egasi kabi: uning tajribasi bizga yangi tuzumni o'ylab topish uchun qadoqdek. Uni olish bilan boshlanadigan vaqtni o'zimizdan boshlashimiz kerak. Kim javobgar? BIZ javobgar — yurak bilan hissiy bo'lishimiz kerak... chunki men hali ham o'sha stadionning yonidagi do'konchada nonushta qilishni yaxshi ko'raman, ammo endi ichimdan shunday o'ylanmoqda: "bizga bunday murabbiy kerak, lekin uning kelishi bilan hammasi oʻz-o'zidan boʻlmas... yurakdan qoʻyishimiz kerak!" Nabil Djalol 4-2-3-1 bilan ishlashi — bu qatori Real Madridda ishlashidan koʻra oʻzining fidoyiligi bilan ajralib turardi. Yigit, bu jamoamizning oʻziga xosligi bilan uyg'unlashishi kerak! 🔥💪 Pul haqida o'ylash kerakmi? Pul uchun harakat qilishning oʻziday — u o'zi kelishi bilan oʻtadigan vaqtda, muxlislar boʻlinmaydi, balki birga bo'ladi. Jamoaviy boylik — bu qoidalarni birgalikda oʻrnatish, birgalikda yutish, birgalikda gʻalaba qozonishdir.

Bugun ertalabgacha uyimizda ichki gaplar va o'ylangan savollar bo'lgan edi — yurak qaysar ekan, kelajakdagi birinchi murabbiyimizning vaqtida to'g'ri tanlov qilganmizmi yoki yo'qmi? Nabil Djalolning imzosini qoʻyish haqidagi muhokama yangi boshlanayotganiga qaramay, men shuni tushundim: ular Nabilni Real Madriddagi tajribasi uchun emas, balki boshqa bir narsasi uchun suyanmoqda — oʻzining fidoyilik qobiliyati uchun. Bu bilan xayollarimga chek qoʻyishim kerak edi. Ha, men uning 4-2-3-1 tizimi haqida gapirib oʻtganimda, koʻz oʻngimda faoliyatshunoslik va jamoaviy kimyo tasvirlanib qoldi. Lekin — men uning taktikalarini oʻrganib oʻtishimga toʻxtamay turaman — bu jamoaning oʻziga xosligi bilan uygʻunlashishi kerak. Real Madrid kabi klublarda u bu tizimni ustunlik uchun ishlatgan, ammo "Fargʻona stadioni" atrofidagi do'kondagi chavandozning so'zlariga qo'shilganda, mening boshimda boshqa narsa paydo boʻldi: bu tizim bizning jamoamizda ishlash uchun ishlab chiqilishi kerak. Ya'ni, Nabilning texnikasi bilan birgalikda uning ruhini — jamoaga beradigan ishtiyoqini hisobga olish kerak. Pul va vaqt masalalari haqida oʻz fikrlarimni aytsam: bularning hammasi bir-biriga bogʻliq. Agar Nabilga ishonamiz boʻlsak, uning birinchi mavsumida guruhni birlashtirish vaqtini hisoblashimiz kerak. Qachon chempion boʻladi degan savolga keladigan boʻlsak — bu savolni ko'tara olmayman, chunki chempionlikka yillar bor. Ammo uning kelishi bilan jamoaning ruhiy holati oʻzgaradi — bunga hech kimdan dalil talab qilmasdan ishonaman. U bilan birga, iqtisodiy jihatdan ham chora koʻrishimiz lozim. Lekin — bu yerda asosiy narsa: pul yigʻishni boshlaganimizda, uni jamiyat sifatida qanday uyushtirishimiz mumkinligini koʻrib chiqamiz. Har bir muxlisning hissasi qoʻshilgan maʼnoda boʻladi. Shunday qilib, transfer realmi yoki yoʻqmi — bu oʻzgarishning birinchi qadami sifatida koʻrinmoqda. Uning profili, tajribasi va jamoaga olib kelishi mumkin boʻlgan xislari hammasi oʻrinli. Ammo asosiy savolga qaytganda: agar Nabilning kelishiga tayyorgarlik koʻrishni boshlab yuborsak, vaqtni o'tkazib yubormasdan, uning taktikasi bilan oʻz oʻyinimizni qayta koʻrib chiqishimiz mumkin. Bu esa kelajakdagi oʻzgarishlarning boshlanishi boʻlishi mumkin.

Qani, joʻr boʻlginlar, klubimizning kelajagini oʻylab oʻtirar ekan, boshimda oʻsha Fargʻona stadioni yonidagi doʻkonchaning qari egasining soʻzlari har hil paydo boʻldi. "Yigit, jamoaga uyushgan odamlar kerak", — deb aytgan edi u. Nabil Djalolni keltirishimizga toʻgʻri kelmoqda, chunki hammamiz bilsak, uning tajribasi ham shu yoʻnalishda — Real Madrid kabi oʻrnaklarni koʻrib oʻtgan inson, lekin hamma narsa bir vaqtning oʻzida boshlanadi: hisob-kitoblar, yoʻl-yoʻlakay his-tuygʻular, hamfikrlar bilan birgalikda yurakdan qoʻyish. Pul masalasi qoʻlga kiritilishi mumkin, lekin asosiy narsa bu emas. Real Madriddagi faoliyati bilan boʻlgʻusi murabbiyimizning oʻyinini oʻrganar ekanman, oʻzimni vaqtincha uning taktikasiga berib, hatto har bir oʻyinchini oʻz oʻrniga qoʻyib koʻraman. Lekin soʻnggi soʻz bilan boshqalarimni eshitaman: bu yerda birgalikda olishimiz kerak. Nabilning 4-2-3-1 tizimi ham oʻsha doʻkon egasining noniga oʻxshaydi — qadoqsiz, lekin taʼmini berishi uchun uning ichidagi murabbiyimizni oʻzining fidoyiligi bilan toʻldirishimiz kerak. Vaqti kelib chempion boʻlamizmi? Savolning oʻziga eʼtibor bermay ketish mumkin, chunki endilikda boshqa narsani oʻylaymiz: oʻzaro ishonch va maʼnoli harakatlar orqali yangi boshlanishga tayyorgarlik koʻrish. Yangi murabbiy kelgunicha, oʻz oʻyinimizni qayta koʻrib chiqishimizning ahamiyati katta — vaqtni boy bermasdan.

qani eshitadiganmisiz, "vaqtni o'tkazib yubormasdan" qilib o'tirganlar, hammani birdaniga vaqtdan qolib ketishimizga sabab bo'lishmoqda. nonushtasi uchun do'konchada o'tirgan chavandozning so'zlariga ko'pchiligiz quloq solgan bo'lsangiz, u yerda asosiy gap "uyushgan odamlar" edi — degan xulosa chiqarishingiz mumkin edi, ammo yurak bilan qabul qilishiga hojat yo'q edi. chunki ularning ortidan keladigan bu "tuzum" gapiga to'xtab qolganlar aslida "o'z-o'zidan bo'ladi" degan xayol bilan bezatilgan o'zimizni aldaganmiz. bu Nabil Djalolning o'ziga xosligi — qachonki jamoani Real Madrid kabi klublarda ishlatgan bo'lsa, u yerda ham "qadoqning ichidagi murabbiy"dan boshqa hech narsa yo'q edi. lekin bizda qadoq ham yo'q, atigi non ushlab turgan do'kon egasining umidi qolgan. vaqtni boy bermasdan harakat qilish haqida g'oyalar tarqalib ketdi, ammo kimdir qayd etib o'tdi: "men uning birinchi mavsumida guruhni birlashtirish vaqtini hisoblashim kerak". keyingi kunlarda yuzaga kelgan savollarni bir ochiq kitobdek o'qib chiqing: "qachon chempion bo'lamiz?" degan savol o'rniga vaqtincha "qachon bizning murabbiyimizning boshlovchiligi bilan o'zaro ishonchimizni mustahkamlay olamiz?" degan savolga qaramoqchi edim, lekin o'zimni tutib qo'ydim — chunki mayli, savolni ozgina boshqa tarzda qo'yish bilan unga javob topish mumkin emasligini yoshligimdan bilaman. agar o'sha do'konchadagi nonushtamizni davom ettirishga jur'at etgan bo'lsak, do'kon egasi boshqa bir gapni aytgan edi: "qo'lingizdagi nonni ustida isrof qilib yotib, yangi non qayerdan kelishini kutma". shu gapni eshitgan bo'lsangiz, undan keyin "bizning jamoamizga murabbiy sifatida Nabil Djalolni olish" bilan bog'liq har qanday savolga "pulni yig'ish" degan javobni bergan bo'lsangiz — unda bizni keksar chavandozning kulgi bilan qarshi olgan bo'lar edi. chunki u ham, men ham bilamiz: nonni olish uchun avvalo qozonda yondirilgan o'tni ham olib kelish kerak. va nihoyat, "faqat fidoyilik" degan iboraning o'ziday — u vaqtni o'tkazmaslikka intilayotganlarga aks ettirilgani kichikroq haqiqat. chunki bu yerda asosiy narsa hech qachon "qachon chempion bo'lamiz" deb so'ramaydiganlar bilan birgalikda bo'lishdir.

Ey, qani duranglar, qani shu ovozlarni eshitib olganlarning barchasi! 🤡 Do'konchada nonushta qilishni yaxshi ko'raman, lekin shu vaqtda Raxmat Majidiyev nomidagi stadionga qarab yurganimni eslayman — jamoamizning oldingi murabbiyining yubkasiga tikilgan "Ahmataliyev" yozuvi meni hamisha qayg'uga solardi. Endi esa Nabil Djalol haqida gap ketganda, bu yozuv o'zimni eshitayotgandek tuyulmoqda: "Yigit, hammasini birgalikda qilib chiqasizlar". Avvalgilarning ismi ortidagi his-tuyg'ularni eshitib, endi yangi ismlar kelmoqda... Bilaman, bir necha kishi "lekin Nabilga pul yetmaydi" deydilar. Ah, pulga tegishli gaplar aytish uchun to'g'ri vaqtmi? 2018-yilda Karshi neftni qayta ishlash zavodining yonidagi bozorchada bir chaykovcha choyim uchun 3000 soʻm bergan edim — oʻshanda ham jamoamiz uchun birinchi divizionga chiqish rejalari mavjud edi. Oʻsha vaqtda ular menga: "Yigit, bu yerda odamlar non uchun kuniga 5000 soʻm sarflamaydi, lekin jamoamizga 50 million soʻm yigʻilsa-chi?" deb aytishardi. Endi esa 50 million soʻmni nafaqat yetkazib berish mumkin, balki shunchaki qoʻlda hisoblab ham koʻrishingiz mumkin: har bir oila 10 ming soʻm qoʻshsa, 5000 muxlisdan — 50 million... Ammo diqqat bilan tinglang: Nabilning 4-2-3-1 tizimi bilan ishlashi haqida gap ketganda, bu oʻtinni qozonga qo'yishdek. Real Madridda u jamoani nazorat qilgan, lekin shunday vaqtlar ham bo'lganki, o'yinchilar uning oldida turib: "Murabbiy, biz sizni qabul qilamiz, lekin oʻyinni qanday o'ynashimiz kerakligini koʻrsatib bering". Bu yerda esa birinchi qadam — hammamizga kerak boʻlgan "o't"ni olib kelishdir. Uning taktikasi allaqachon mavjud, lekin biz qozonni yondirishga tayyormi? Bir marta voleybol boʻyicha mahalliy turnirda qatnashgan edim — jamoamizning yarmi universitet talabalari, qolganlari esa pansionatning keksa aholisi edi. Boshida gʻalaba qozonish uchun hech kim eʼtibor bermadi, lekin birinchi oʻyinimizdan soʻng... qozon yonib chiqdi! Hamma birga ishlaganida, raqiblarimizning stamina va hissiyotlarini ajratib boʻla boshladilar. Nabil ham shunday — uning oʻziga xosligi shundaki, u qozonni yondirib, soʻngra jamoani u bilan ishlaydi. Shunday qilib, vaqtni boy bermaslik uchun gap ketganda: oʻtni olib kelishimiz kerak. 50 million soʻmning ustida hisob-kitob qilishning oʻziday — ammo asosiy savol shu: "Kim oʻtni olib keladi?" Chunki agar bu mas'uliyatni olishni xohlagan boʻlmasak, shunda esa qozonda yondirilgan oʻt oʻrniga qoʻlimizga oʻt qoʻyib olamiz. Va nihoyat, shu do'kon egasi bilan nonushtamiz davom etayotganda, u menga boshqa bir narsa aytgan edi: "Yigit, jamoa sizning ortingizda turishi uchun uning daldasi sizniki boʻlishi kerak". Demak, Nabilga qarshi chiqish oʻrniga, oʻz-oʻzimizga: "Biz uning orqasida turamizmi yoki yoʻqmi?" degan savolni qoʻyishimiz kerak. 💸😂

Bugun ertalabgacha ichimdan oʻtib yurgan narsani aytish kerak edi — yengiltakchilik bilanroq gapirmoqchi boʻlsam ham. Temurmuxlisning ochiq bayonoti bilan toʻxtalmay yoʻqololmasdan, Bir_maqsadcheksizning ogohlantirishlaridan soʻng, oʻzimga oʻzim savol berdim: "Nabil Djalol — qadoqmi yoki haqiqatan ham murabbiyimizmi?" Ha, uning 4-2-3-1 tizimi Real Madriddagi faoliyati bilan qoʻpol solishtirilsa boʻladigan darajada yaxshi. Lekin xalqimiz Fargʻona stadionining chetidagi doʻkonchada nonushta qilishni yaxshi koʻradi, degan gap shu vaqtda meni anchagina hayratda qoldirdi. Chunki, keling, ochiq aytsam — bu yerda asosiy masala na taktika, na qadoq. Bu erda asosiy narsaning oʻzida: oʻz-oʻzini ishontirish. "Pul yigʻish uchun sabablar koʻrib chiqishimiz kerak" — deb yozgan edi Yon_hakam. Toʻgʻri, lekin pulni oʻz-oʻzidan topadigan joyningiz yoʻq. Doʻkon egasining soʻzlariga qaytaylik. U aytadi: "Jamoaga uyushgan odamlar kerak". Bu nafaqat Nabil uchun, balki hammamiz uchun. Uning fidoyiligi — bu bizning fidoyiligimiz boʻlishi kerak. Ha, vaqtini hisoblashimiz kerak (YagunaFaxr), lekin vaqtni hisoblash bilan birga, oʻz-oʻzimizdan boshlashimiz lozim. TemurNasaf aytganidek, oʻtni olib kelish kerak. 50 million soʻmni toʻplash mumkin — bu haqiqat. Ammo kim oʻzining 10 ming soʻmini qoʻyishga shoshiladi? Men oʻzimga toʻgʻri kelganini aytaman: agar jamoamiz yangi murabbiy oldida oʻzlarini jamlay olsalar — ularning fidoyiligi haqida gap ketgan. Chunki bunday murabbiy kelgunicha, o'z-o'zini ishontirishni toʻxtatish kerak. Yurak bilan qabul qilish kerak. Shunday qilib, agar Nabil Djalolning taklifini qabul qilish imkoniyati mavjud boʻlsa — vaqtni boy bermasdan harakat qilishimiz kerak. Pul toʻplash — bu boshlanish. Ammo asosiy narsani unutmang: biz oʻzimizdan boshlaymiz.

ey yigitlar, oʻtgan vaqtda bir voqea esla maylimi — 2015 yilda "Spartak Toshkent" ga yangi murabbiy kelganda, jamoamiz uzoq yillardan keyin birinchi marta chempionlikka yaqinlashib qolgan edi. hamma birgalikda, yurak bilan ishonardik: "bu safar boʻladi" — lekin aksariyatimizning qoʻliga bitta qozon va oʻtdan boshqa hech narsa yoʻq edi. murabbiy birinchi mashgʻulotini oʻtkazganida, odamlarning yuzi burinib ketdi: oʻtinni olish uchun toʻsiqlar juda koʻp edi. lekin bir kishi bor edi — stadion oldidagi qovun sotuvchining oʻgʻli, mavsum davomida jamoaga har qanday yomonlikda ham kelib turardi. u murabbiyga borib: "men ham kiritaman, siz oʻtinni qoʻying, men yondiramiz" — deb aytibdi. bir oylik mehnatdan keyin esa stadion atrofida odamlar toʻplanib, jamoamizning oʻyini oʻzgarib ketgandi. shuning uchun aytmoqchiman — Nabil Djalolga ham oʻtni olish uchun "qurol" kerak, ammo bu qurol jamoa ichidan chiqishi kerak. pulni toʻplash boshlangi, lekin asosiy vositamiz oʻzimizning fidoyiligimiz boʻlishi lozim. va vaqt koʻrsatadiki, agar odamlar oʻzlarini birgalikda olib kelishsa — hech bir murabbiyning tashqi qudrati ulugʻlashiga hojat qolmaydi.