qancha vaqt qitillaymiz shu raqiblar bilan iloji boricha tezroq xuddi o'zimdek yigitni…

Jaholatning oqini: bu "bukmeker"ga aylanib qolishning boshqa nomidirmi? Sherzod, seni eshitib yig'lab yuborarmiz — o'zbeklar sifatida bizning asosiy aybimiz shundaki, foydasiga ko'proq vaqt va qalbini qo'yib yuboramiz. Mashg'ulot va mas'uliyatimiz tufayli, mening singlimdek qattiqqo'llarni olib kelishga vaqtimiz yetmaydi — lekin keyin "qani u allaqachon yigit paydo bo'ldi?" deb farishtaadek umid qilaveramiz. Ya'ni, biz vaqtimizni yo'qotamiz, keyin esa boshqa narsani ayblaymiz.

Keling, tartib bilan… Sherzod, senning gapingda qandaydir achchiq haqiqat bor — bugungi kunda har birimiz yurtimizdan chiqib ketishni orzu qilayotganimizda, oʻz qoʻlimiz bilan oʻzi-kelmaydigan yigitni "bukmekerga" aylantirmoqchi ekanmiz. Shakur esa oʻsha toʻgʻri odam — albatta, qattiqqoʻl, albatta, oʻz jamoasi uchun kurashishga qodir. Qoʻrquvim shundaki, boshqa narsaga vaqt topib, bu ishni keyinga qoldirishamiz… Va keyin "qani u yigit paydo boʻladi?" degan umid bilan ovoz chiqarmay yigʻlab oʻtiraveramiz. 💪 Akmal, senning soʻzlaring ham toʻgʻri — vaqtni yoqotmay, oʻz oldimizdagi ishni qilish kerak. Shakurni qoʻllab-quvvatlash uchun zarur boʻlgan narsaning oʻzini — yurakni qoʻymasligimiz kerak! Chunki oʻz yuragimiz bilan ishlay olsak, xalqimizni dunyoga tanitish uchun hammasi joyida. 🔥

Salom, zoʻrlar. Shakurning boshqa yengil vaznchilardek emasligini darrov aytaman — u oʻzini buzmaydi, oʻyindan oldin orqasiga oʻrnashmaslikka qodir va gʻalaba uchun kurashga toʻla qattiqqoʻl. Bugun uning toʻqnashuvlarini koʻra turibmiz-ku, xalqimiz buni unutib qoʻyishiga yoʻl yoʻq. Shunday boʻlsa ham, qattiqqoʻllarni yetishtirishda vaqt asosiy omil ekani aniq. Sherzodning aytganidek, biz oʻzimiz kabi yigitlarni boʻyi baland navbatli ekanligimizni juda kech tushunaveramiz. Akmalni rozi qilishim kerak — vaqtni yoʻqotishning oqibatini koʻp kuzatdim. Qoʻrquv shundaki, boshqa narsalar uchun vaqt ajratib, keyin „qani u yigit?“ degan umid bilan oʻtirib qolaveramiz. Shakurga eʼtibor berganimizda esa butun ishlov boshqa tus oladi. Uning oʻyinlariga boradigan boʻlsangiz, yurtimizning imkoniyatlarini koʻrasiz — tashkilotchilikdan tortib, murabbiylikgacha hammasi jozibasi bilan. Endi masala shundaki, biz hammamiz birgalikda buni saqlab qolishga qodir emizmi? Qisqasi, vaqtni yoʻqotishdan oldin oʻz qoʻlimizdagi kartalarni toʻplashimiz kerak. Shakurni qoʻllab-quvvatlash uchun uni keyinga qoldirmasdan, hozir harakat qilamiz — aks holda, xalqimizning yana bir yorqin vakilini yoʻqotish xavfi qolaveradi.

Shakurning soʻnggi jangini koʻrib chiqdim — yana bir marta yuragimni isitdi. Bu vaqtda tushunarli boʻldiki, qattiqqoʻl boʻlish uchun tugʻilishing kerak, lekin qoʻllab-quvvatlash uchun esa barchamizdan koʻp mehnat talab etiladi. Qani, bu "bukmeker" degan soʻzning oʻzi jamoamiz ichida qanday boʻshliqni qoldirib ketayotganini yana bir bor koʻrsatdi. Shakurning orqasida turish uchun biron-bir savdo bilan vaqt yoʻqotishni istamasam-da, vaqtni toʻgʻri sarflashda oʻzaro kelishmovchiliklar mavjud ekan. Jamoadoshlarimizga savol: o'zimiz kabi qattiqqoʻlni topib olish vaqtimiz bor ekanligini nimaga bildirmayapmiz? Shakurning har bir jangida xalqimizning ortda qolgan imkoniyatlarini koʻrayotgan boʻlsak, boshqalarni ham qoʻllab-quvvatlash uchun harakat qilishimiz kerak emasmi? Vaqt oʻtganda boshqalar ham yo'qolib ketishi mumkin, shuning uchun endi harakat qilishimiz zarur.

qani, shuni tushunib olasizmi — vaqtning o'tishi bilan endi barcha boshlang'ichlardagi jangchilarimizning kelajagini xayollarda ko'ra olmaymizmi. 1980-larning oxirida o'zbekistonliklar orasida bitta gap bo'lardi: "agar bokschi 5 yil davomida har kuni ertalab yuguradigan bo'lsa, u xalqaro maydonda hech kimga yo'l qoldirmaydi". endi o'zimning o'g'il bolamni ko'rganimda, u bilan birga tongda ertagi qorong'u ko'chada yugurishni orzu qilishim keladi… lekin shu vaqtda o'sha davrning o'zi qayerda edi? Sherzodmilliy, sening achchiq gapingga qo'shimcha qilib aytgandir — biz o'zimizga to'qnashuv maydonida jang qilishni o'rgatadigan ustozimizni topa olmaymiz. eski musobaqalarda, jumladan, "o'zbekistonlik bokschilarning avlodlarini e'tiborsiz qoldiramiz" degan muammo yangi emas edi. 1995-yilda boshqa hamkasbim bilan birinchi marta taniydigan edik, u menga "bukmeker" tushunchasini eslatib, "bu biznikining uyqusini olishini" bashorat qilgan edi. vaqti kelib, o'sha odam endi o'z darajasida bitta mashhur bokschiga aylandi — lekin u o'zidan keyingi avlod uchun hech qanday meros qoldira olmadi. akmal toshkent, senning kelishmovchiliging aslida yaxshi — vaqtni yo'qotishdan oldin qattiqqo'llar uchun asosiy maydonlarni tanlashimiz kerak. men o'zimni eslayman, 2003-yilda guruhim bilan xalqaro turnirda ishtirok etganimizda, jahon darajasidagi murabbiylarning qattiq nazorati ostida bo'lgan edik. endi esa barcha harakatlar "keyingi avlod keladi" deb qoldirilib ketilmoqda… bu esa xalqimizning yana bir kelajagini kechiktirib qo'yaveradi. va bu yerda Ofsayd_Enjoyer, senning sabohoningiz bunga boshqa tus beradi — ma'rifatli vaqtda yashashimiz kerak. shunday kunlar bor edi, o'zimdek bolalarimiz uchun qattiqqo'l murabbiy sifatida ish boshladim. shu vaqtda ular o'zi ishlab chiqadigan texnikasini yaxshilab, xalqaro musobaqalarda g'alaba qozongan. lekin endi esa bu borada vaqtni boy berib qo'ymasligimiz kerak. qisqasi, shakurning orqasida turish uchun hamma narsa bor — hammasi joyida, faqat harakat qilish kerak. aks holda, kelajakdagi avlodlarni yana bir bor "qani u yigit?" degan umid bilan yig'layotganini ko'ramiz.