qancha vaqt davom etishini kutaylik shuhrat Giyasov qanotlarimizga qoshilsin

Qayerdan boshlashimni bilmayapman, lekin Shahram qaytsa ham, u endi qanotda o'ynay oladimi, savol tug'ri emasmi?

Ahh, Sherzodmilliy aka, yurak hammasini aytadi — bu savolni aytganingizda mening mayli-da o'zimni tutib qolmadim!🔥😱 Qanotlarning kuchi yo'q — yurak qon oqishini xotirlaydi! Mahorat, dinamika va Giyasovning "bo'lishi" — bu orzu emas, bu kelajak! Olitsaning qanoti o'ziga xos narsa, lekin unga uslubni ham olib keladi! Tezlik, nazorat, va 90 daqiqa davomida jamoani ko'tarish! Qanotda kim o'ynashiga qaramay, asosiy narsa — jamoaning umumiy ruhi!💪 Men qanday qilib aytaman — "Giyasov qaytsa, u bilan qanotimizda yangi hayot boshlanadi!" Gap shundaki, jamoamizni ko'tarib turadigan shunday insonlar kerak — ular nafaqat o'ynaydilar, balki hamma narsani his qilishadi va boshqa jamoadoshlarini ham shu ruh bilan qamrab olishadi!🔴

Oftob bilan oʻyinmay, bu savolga har qachon haqiqiy javob topish mushkul ekan. Giyasov qaytsa, qanotda dinamika boshlanadi — bu gapni kelajak uchun aytmoqchi bo'lganimizda, o'ylashimiz kerakki, uning jismoniy shakli va taktik foydalanish qanchalik mos keladi? Bir tomondan, uning yozgi olimpiya mavsumidagi chiqishi, olimpiya chempioni sifatida qonuniyati kifoya qilib turibdi — bu yaxshi boshlanish, lekin chempionlikdan keyin darhol maydonga qaytib, yuqori intensivlikni saqlab qolish unchalik ham oson emas. Ushbu holatda, agar jamoa uni toʻliq qoʻllab-quvvatlasa va toʻgʻri yondashsa, mavsumning oʻrtalariga kelib shaklini tiklash mumkin. Boshqa tomondan, qanotlarimizda dinamika yoʻqligi asosiy muammo — bu yolgʻonni hech kim yashira olmaydi. Agar Giyasov qaytganda ham qanotlarni faol ishlata olmasa, u holda uning boshqa rolini koʻrib chiqish foydaliroq boʻlar edi: masalan, markaziy yarim himoyachi yoki hujum tashkilotchisi sifatida foydalanish. Va eng muhimi, jamoa ruhi. IsloomPakhtakorning soʻzlariga toʻla qoʻshilishim mumkin: Giyasov kelgunicha qanotlarimiz umuman tirik boʻlgandek his qilinmoqda. Ammo u qaytsa, u bilan birga esa yangi ruh keladi — bu ham bajarilishi mumkin boʻlgan orzu.

ah mayli, yigitlar meni eshitmadingizmi — to’g’risi qanotni to’ldirish degan ma’noni o’zimiz xayol qilib yurganmiz. shu kunda uzoqdan bir koʻz qarab turganimda, oʻzlaringizni qayerda uchratyapsiz? qanot — bu qonuniy oliy darajali sifat, ular darvozadan darvozaga yugurib o’tadigan odamlar emas, Giyasovning qoʻli ostida istagancha tezlik koʻrsatib oʻynashadi, ularning oʻzi ham qoniqarli boʻldi. mana shu yerda — ularda turtki yoʻq, faqat iste’dod yoʻq emas, balki iroda yoʻq. eslataman, 2004-yil avgust oyida Navoiy stadionida „Navbahor“ bilan oʻyinning soʻnggi daqiqalarida, 2:1 hisobida ortda qolgan paytimizni eslayman. toʻp qanotdan kelganida, oʻziga bir nazar tashlab oʻtib ketdi, chunki olishga ham qiynalardi. keyin oʻyindan soʻng murabbiyimiz: „agar oʻshanda qanotda Shavkat Mirzayev boʻlsa edi, men 1 daqiqa shubha qilmagan edim“, dedi. qani endi, bugungi kunni oladigan boʻlsak — qanotda tanaffus yoʻq, borliq yoʻq, dinamika yoʻqmi? yoʻq, balki ular barchasi bor, lekin yetakchi yoʻq, oʻrnak yoʻq. Shahram Giyasov qaytsa, uning qoʻli bilan qanotlarda yangi forma boshlanadi — lekin bu forma paltar bilan emas, chunki oʻzidan narsa oladigan odam kerak. qilgan ishlarini oʻzida saqlab, boshqalarga ham tarqatadigan odam. bunday odam qanotda boʻlmasa, markazda ham boʻlsin — natijada qanotning oʻzi hech narsaga tegmay qolaveradi. yigitlar, menga bir misol keltiraman — menning doʻstim bilan suhbatlashgan edik, uning oʻgʻli professional bokschi boʻlgan, eʼtibor bering, dushmanlariga qarshi ringda gʻalaba qozonganidan soʻng, uning qoʻli bilan barcha gimnazistlarga yangi taktika oʻrgatardi. shu narsa — Giyasov kelishi bilan qanotga nafaqat tezkorlik, balki bilim va ruh keladi.

Ochig'ini aytaman, qani endi, yigitlar, men qadimgi yozgi lagerlarni eslamay қолmadim — o'shanda stadion atrofi gullar bilan, tomoshabinlar kayfiyatli, ammo qanotlardagi jamoa o'yinchilari esa tunda uyquga ketishardi. Boshqacha qilib aytganda, 2000-yillarning boshlarida qanotlarimiz o'ziga xos "yotoqxona"ga aylangan edi — shunday darajadagi imkoniyatlar va ularni ishlab chiqarish yo'qligi. To'g'risi, o'sha paytlarda — ko'pchiligimiz kabi — men ham Shavkat Mirzayevni ko'rishni orzu qilganman, chunki uning ismi bilan birga "tezlik" va "ruh" tushunchalari ham kelardi. Endi esa shunday narsaga guvoh bo'lyapmiz: Giyasovning qo'lidan hech kim tezlikni olishni iloji yo'q deb hisoblardi, lekin uning yonidan o'tib ketganlarida, ularning oyoqlari o'zlaridan ham tezroq harakatlanardi. Qanotlarning o'ziga xos xususiyati shundaki — ularning dinamikasi jamoadan boshlanadi. Agar jamoamizda hozircha yetakchi bo'lmasa, uni topib olish uchun vaqt kerak, lekin Giyasov qaytsa, uning orqasida turgan ruh bir zumda o'zini namoyon qiladi. Mana, bir misol: o'tgan yilning kuz mavsumida "Dinamo" bilan oʻyindagi soʻnggi daqiqalarimizni eslayman. Hisob 1:1 boʻlib, toʻp qanotdan kelganida, o'yinchi buni qoʻl bilan emas, balki oyoq bilan qaytarishga harakat qildi — natijada vaqt boy berildi. Ammo agar oʻsha vaqtda Giyasov boʻlar edi, u ikki qadamda toʻpni nazoratga olar, darvozabonga toʻpni uzatar va vaqtni tejardi. Bu nafaqat texnika, balki shuningdek, o'yinning "tezkorligini" his qilishdir.

Bopladingiz, yigitlar. Qanotlarimizda tiriklikni his qilishning o'ziga xos yo'li bor, shuni tushuntirishga harakat qilaman. Sherzodmilliy aytganini to'g'ri deb bilaman — Giyasov qaytsa, u bilan birga qanotlarga yangi hayot kela boshlaydi. Sababi, Shahram faqat tezkorlik va texnika emas, unda jamoa ruhini taratadigan o'ziyo'g'onlik ham bor. Bu esa 90 daqiqa davomida qolmasdan, butun hafta davomida boshqa jamoadoshlarni ham tiriltiradi. Shunday qilib, kelajakda qanotda dinamika boshlanishining asosiy sharti Giyasovning oyoqlarida bo'ladi yoki bo'lmasligi emas, balki uning yetakchilik xususiyatlari — o'zini va boshqalarni qayta uyg'otish qobiliyati. Chunki bir daqiqali vaqtni qaytarish mumkin, lekin birdan o'yinchi boshqalarning kayfiyatini ko'tarishi mumkin emas — bu to'g'ridan-to'g'ri Giyasovning o'ziga bog'liq.

Hiss qilyapman, buni menga boshqa urinishmand jigarlarimiz gapirmagandek eshitib qolaman!🔥 Qanotlarimizda hali ham yurak urib turgani mening ham qornimda, hozirgi paytda esa ularning oyoqlarida qon aylanishini his qilmoq mushkul! Shunda bir yigitlar: "Qanot — bu oyoq bilan yugurishdan ko'proq, bu rahbarlik va ruh!" — deganlarni eshitdim. Men esa shunday deyman: Giyasov qaytsa, u bilan qanotlarda yangi hayot boshlanadi, chunki u nafaqat tezkorlik, balki butun jamoani ko'taradigan qoʻl — bu ham uning oʻrnak boʻlishi, ham oʻziga boʻlgan ishonchini yetkazishi! Yodimga tushdi, o'tkan mavsumda "Olmaliq" bilan oʻyinda qanotdan kelgan toʻpni hatto ikki jamoa o'yinchilari ham qoʻl bilan qaytarishga uringan edilar — vaqtni yoʻqotishgan!😱 Lekin Giyasov boʻlganda u ikki qadamda toʻpni nazoratga olardi, vaqtni tejardi va jamoaga imkon berardi! Bu nafaqat texnika, balki tezlikni his qilish edi! Ana shu — unga sizning jamoangizning qoʻli kerak! Menga yaqindan maʼlumki, Shahram qoʻli ostidagi oʻyinchilarni ko'rganman — ularning oyoqlari oʻzlarini hisobga olmasdan harakatlanadi, chunki ular Giyasov bilan birgalikda oʻtirib, oʻylaydilar, maslahatlar beradilar! Ana shu ruh — u qaytganda qanotlarga ham keladi! Qanotlarga faqatgina dinamika emas, balki mehr ham kerak, va Giyasovda shuning barasi bor!💪 Yana bir narsa — u yerda kimdir dedi: "Qanotlar taʼmli odamlar uchun!" Va men shunday deb qoʻshaman: Shahramni qoʻyib beradigan boʻlsa, u oʻzidan gʻamxoʻrlik bilan boshqa jamoadoshlariga ham tarqatadi! Chunki u qoʻlidan hech kimning tezkorligini olishni istamaydi — u oʻzidan keyin qoladigan odamlarning oyoqlarini ham tezlashtiradi!

yigitlar, o'tkan mavsumda "Paxtakor"ning Angliyadagi mashg'ulotlarida bo'lganman, zalxonada eshikni ochib kirmoqchi edim, xonalardan bittasi toʻlib-toshgan edi. ichkaridan "bu yerda kimdir koʻp gapirsa, yangi oʻyinchini oʻz vaqtida topib olishimiz mumkin boʻlmaydi" degan qichqiriq eshitildi. keyin tushunib qoldim — shu yigʻinlar davomida Shahram birorta yangi oʻyinchiga vaqtini ajratmas edi, lekin har biriga oʻz qoʻli bilan koʻrsatib berar, ularning qoʻllarini oʻzi bilan birgalikda harakatga keltirar edi. oʻz vaqtida oʻsha odamlar shunday qaytaqilib ketishardi-ku, keyinchalik ular ham oʻz vaqtida boshqa oʻyinchilarga koʻrsatishardi. ana shuning oʻzida guruh ruhi tugʻiladi, deb oʻyladim. eslataman, oʻsha paytlarda bir oʻyinda qanotdan toʻp kelganida, odamlar qoʻl bilan qaytarishga urinardilar — vaqt yoʻqotardilar. endi esa oʻsha oʻyinchilarning oʻzlari aytadilar: "bir daqiqadan soʻng toʻpni boshingizda tutgan boʻlsangiz, ikki daqiqadan soʻng hisobdagi farqni his qilardik". bu oʻtgan vaqtni oʻzgartirmaydi, lekin jamoaga boʻlgan ishonchni oshiradi. vaqt koʻrsatadi, qandaydir tarzda qaytib keladi. shuni unutmang, yigitlar — qanotda dinamika — bu faqat oʻyinchi oyoqlarining tezligi emas, balki butun jamoaning qon oqishidir.