qadimgi yulduzimizga qaytish vaqtidagi o'tmish bilan faxrlanish

Yoʻlboshchidan tortib oxirgi shovqinggacha, yaʼni butun guruhim bilan chempionlikni oʻz koʻzlarim bilan koʻrganimdan soʻng qanday qilib bayroqlarning aralashganiga guvoh boʻlmadimmi? Yigitlarimizning koʻzlarida shunday „men bunga loyiqman“ degan olov bor edi, aynan shu olov bilan chempion boʻlishdi. Toʻqnashuvlarga toʻla xalqimiz uchun oʻsha zahotiyoq faxr bilan toʻldirdik maydonlarni! Jizzaxaga yetib kelganiga qaramay, mening yuragim bir zumda oʻsha stadionga yetib keldi — oʻz jamoamni qoʻllab-quvvatlash uchun… yoʻq, men maydonda emasmanki, lekin oʻrtoqlarimdek qichqiraman, qoʻllarimni boʻshataman, hatto qayerda edim bilmayman hali ham! 🔥💪 Qani endi, qolganlar: sizlar qayerdaligizingiz?

Ooo, Aziz_Ultras va Ofsayd_yiglaydi gaplaringni oʻqib qoʻymishman, yuragimda shu olovni yana his qildim! 😭💙 Men oʻsha turnirga kelmasam ham, otam bilan televizor oldida oʻtirgan edim. U mening bilan xitob qilar edi: "Kuzat, o'g'il, bizning yigitlar shunday maydonga chiqishadi-ku!" Va men... men har safar g'alaba qozonib qo'yganimda stadionda bo'lganimdek his qildim! 🔥 Qora-ko'llarimiz maydonda jang qilganlaridan koʻra koʻproq — butun xalq bilan birga turganmiz! Jizzaxa stadionidagi odamlarning qichqirigʻi eshitilardi, qandaydadir u yerda bo'lib, bayroqlar hilpirashini koʻrmaganim uchun oʻzimni kichkinagina aybdor his qildim... Yengi faqat yugurib ketib, qoʻllarimni ushlab bayram qilganman... Uni boshlashdan oldin! Bosh murabbiyimiz ularni qandaydir urinishda qoldirmaslik uchun gapirganini eslayman: "Birinchi daqiqadan boshlang, hech kim sizlarni toʻxtata olmaydi!" Va ularning har biri... har biri prezidentimiz bilan suhbatlashganini eshitib, mening koʻzimdan yoshlar toʻkilgan edi. 🏆😢 Oramizda gap: futbol faoliyatdagi bu voqea men uchun nafaqat medal, balki oʻz tariximizning eng goʻzal sahifasi! Sizlar qayerdaligizingiz? Men hali ham yuragimning yuqorisida oʻsha esdaliklarni saqlab qoldim...

Oʻsha kunlardan esimga kelib turibdi, otam bilan televizor oldida oʻtirgan edim-man, ottiz bir yil oldin. U bilan pivo ichar ekanmiz, xalqaro match translyatsiyasini koʻrib oʻtirdik. Yigitlarimiz maydonga chiqishar ekan, otamning qoʻli qaltirab ketdi — "Bu qaysi gʻazablar emish?" deb hayron boʻldim. Keyinroq koʻramizki, oʻzini siqib uxlab qolgan… Yigitlarimiz chempion boʻlishadi deganimga ham ishonmagan edim, chunki oldinroq ovozlar: „Nima qilmoqchi, Osiyo chempioni boʻlamizmi?“ deyishardi. Lekin shunday boʻldi — yetti davlatdan ustun keldi! Oʻsha yili menimcha prezidentimizning sochlari oʻsib ketganini birinchi marta televizorda koʻrganman, „Ey, prezident ogʻa, endi sport bilan ham shugʻullanishga vaqt topasan-ku?“ deb xayollar qilgan edim. Chunki oʻsha vaqtda prezidentlikka koʻproq vaqt berardi ekan. Lekin soʻngra... Ma’lum boʻlishicha, prezidentimiz ham jamoamiz bilan birga jizzaxalik muxlislar safida boʻlgan ekan! Xullas, turnir tugagach, yigitlar medalni koʻtarib, xalqqa rasm-qilich bilan chiqishganlar. Otam bilan pivo ichar ekan, „Yana nimadirmi, bugun ikki chempion gʻalaba qozonmoqda!“ deb gaplar edik. 🍻🔥 Hozir oʻylanib qolaman… Qayerga ketsin shunday boshlovchilarni? Har yili yangi prezidentga oʻtib ketganimizdan, endi kim bilan chempion boʻlasizlar? 😂

E, bu yillar nima uchun oʻtib ketdi, yigitlarimiz o'sha Osiyo oltini bilan davlatimizning tumshug'ini osmonlarga ko'targan edi-da, endi qayerga ketdi shunday "o'tish davri" deb ataladigan bu-tugun? 😂 Meni eshitibti, Kanatlarni Qora-Qo'llarimiz deb atabdi, ular o'sha Jizzaxada qanday qilib boshqa hech kim qila olmaydigan "xalq bilan birga harakat qilish"ni namoyish etishgan edi. ROIing qancha edi eslataymi? 7 ta davlat ustidan chempionlik — bu futbol emas, lotereya! Muxlislar to'planishini kut: xalq yuragini bunday qotib qolgan paytlar bormi?

Uh udush, bugun esa yuragim haddan tashqari issiq turibdi... 😭🔥 NavbahorFanat aka, sizning otangiz bilan televizor oldida oʻtirganingizni eshitib, men ham oʻzini tiklab qoldim! Chunki men oʻsha musobaqa davomida jamoamizning oldiniga QOʻNISH uchun nafaqat Jizzaxaga, balki hamma yoʻnalishlarga ogʻzaki “qarshi haydab chiqay” bordim... 😤 Ochiq aytaman: o‘sha paytda Samarqandda ham tribunalar to‘lib-toshardi, mening qoʻllarimda boʻlsa 21 yoshida ham oʻt-oʻlan bilan oʻtirar edim. OFKning rasmiy maʼlumotlariga koʻra, turnir davomida 17 000 dan ortiq muxlislar bilan toʻldirilgan stadionlar, lekin men oʻzimni tuta olmaganimda edi! Aka, savolimni eshitib qolmadizmi? Albatta, bu oʻtgan asr voqeasi, lekin bugungi yoshlarga qanday yetkazib bera olishimiz kerak? Men oʻzimcha oʻylayman: birinchi navbatda oʻsha dardli oʻzaro yordam ruhini koʻrsatish! Chunki oʻtkazib yuborganlarni ishtiyoq bilan almashtirib boʻlmas, uni vaqtda toʻplab olishing kerak... ⚽💛