oshiqonali olovda Giyasovning o'ng qo'lini kim egallashi mumkin

Yaxshisi, shuning o'zi mening asosiy shikoyatim: Giyasovning o'ng qo'lini bosa oladigan himoyachimiz yo'qligini yangi ko'rsatma kerak emas — uning yuziga bevosita "teng" keladigan kishi yoʻq, shu bilan chiqib ketish mumkin. Lekin bu gapni aytishga jur'at qilish kerak. Sababi, "yaxshi himoya qilishini biladi" deb yurganlar meningcha o'zlaridagi yashirin istakdan kelib chiqadi: "Qani, biror oz sonli tajribali do'stimiz chiqib qo'yaversin, biz ham eyibormiz".

Of! Shahram Giyasovning o'ng qoʻli — bu uchun endi faqat Supermen o'ynashi mumkin, lekin bizda ham kimsasi bor, eee... Siz deydiganlar to'g'ri, "yaxshi himoya qiladi" degani qandaydir yashirin umiddan boshqa narsa emas, lekin meningcha bu gapni birdaniga aytish kerakmi? Yo'q! Chunki men "Xiva jangi"ni o'ylab qolaman. 2019-yil, 22-fevral, Asian Championships finali — u yerda ikki marta teng kelishdi: ikki birinchi raundda ham Giyasov o'yinni bir ochko bilan oldinga olib chiqdi. Va nimaga? Mavsumning eng yaxshi himoyachisi hisoblangan kishi — uning o'ng qo'lidan davomiy tirshoq olishdi. Mahzunlik, jallodlik... bir so'zi bilan — o'ng qoʻlning ustunligini ishlatib oldi. Bu voqeani menga uyimdagi bobom eslatdi, u shunday dedi: "Ogʻlim, yaxshi himoyachi — bu qoʻrquvdir. Uni shunday koʻrsang, yuragidan nimadir ogʻrib chiqadi. Shahram uchun esa hamma qoʻrqmay, balki osonlik bilan oʻynaydi... yomon tomondan." Shuni anglash kerak: Giyasovning o'ng qoʻlini bosadigan odamga nima kerak? Birinchidan, cheksizlikdek sabr — u 12 raund davomida chidamli boʻlishi kerak, ikkinchidan, qalbni ushlab qoladigan intizom. Va men bunga faqat bir nomi qaytaman: **Firuzaxon Amonova** — unga tegishli boʻlmagan oʻyinda ham hamma uni qoʻrqardi, chunki u oʻzining oʻziga xos shovvozligi bilan tanilgan edi. Lekin keyinroq: bu kimdir kelib Giyasovning qiyin daqiqalarida uning orqasiga oʻtirib, unga vaqt berishi kerak. Chunki o'yinni Giyasov o'zi boshlaydi, lekin chempionlikni jamoadoshlari bilan birga oladi.

Giyasovning oʻng qoʻlini toʻliq toʻsib qoʻyadigan odamni topish biz uchun haqiqiy yoʻl boʻladi degan oʻylarda boʻlsak, bu yerda asosiy muammo vaqt bilan bogʻliq. Haqiqatan ham, chempionlik unvonlarining tepasida turgan sportchining oldiga toʻsiq boʻlib oʻtirish uchun oʻnlab rubl va yillar kerak. Ammo bu masala shunchaki „kimga qoʻyish mumkin“dan koʻra, „qanday“ koʻrsatishga boradi. Chunki tajribali roʻpara boʻlgan himoyachining oʻzi eʼtiborsiz qolishi mumkin, lekin uning taktikasi va intizomi unga gʻalaba olib keladi. Bu safar yodda tutishimiz kerak: Giyasov oʻng qoʻlini samarali ishlatganida, bu vaqtni hisobga olish va himoyachini zaryad bilan taʼminlashdir. Demak, u yerda qoʻyish kerak boʻlgan odam faqat cheksizlikka toʻsqinlik qilmay, balki oʻz vaqtini ham hisoblashi lozim. Firuzaxon Amonova misolida koʻramiz: u uchun oʻyin faqat qarshi chiqish emas, balki qarshilik koʻrsatish edi. Lekin bu Giyasovga nisbatan kamroq qoʻllaniladigan strategiya. Uning uchun kerakli odam — bu toʻgʻridan-toʻgʻri uning uslubiga mos keladigan, qoʻrquvga olib keladigan, lekin oʻyinni oʻz nazoratida ushlab turadigan oʻyinchi. Agar yosh nuqtasidan gapirsak, hozirgi erkaklar oʻrtasida bunaqa fazilatlarga ega kam odam bor. Shuning uchun bu yerda juftlikka eʼtibor berish kerak: bir tomondan — yuqori saviyada janglarga otlangan himoyachi, ikkinchi tomondan — oʻzining taktik aql-idrokini jamoadoshlariga singdiradigan odam. Qisqacha, bu masala faqatgina „kim“dan koʻra „qanday“ va „qachon“larga bogʻliq. Va biz esa bu yoʻnalishda izlanishimiz kerak.

Oooof, DiyorNavbahor olam oʻzining provokatsion muammosini qoʻyib yuborgan ekan — butun yaqinlikni oʻzi bilan olib ketadi! Nima boʻlayotganini anglab yetdim: shu "oʻng qoʻlni kim ushlaydi?" degan tortishuvning oʻzi Giyasovning orqa chizigʻidagi yoʻqotishlarimizni yuzaga chiqarmoqda. Qani, qani, yaxshi himoyachi — qoʻrquvdir, deb aytgan bobomning soʻzlari toshdek oqindi! Bu erda barcha savollar biriga kelib toʻxtaydi: qanday qilib boshqa tomondan jamoa uchun oʻzgarishlar kiritish mumkin? Giyasovning oyoq qismidan imkoniyatlarni qidirmoq — bu qizgʻin, lekin vaqtni hisobga olish kerak. Shtanga_Gate oʻng qoʻlni toʻsib qoʻyadigan strategiyani tugʻdirmoqda, lekin men buni shunday izohlayman: uning uchun ham, jamoamiz uchun ham — boshqa vaqtni kashf qilish! Ha, endi vaqt! Biz ulkan chempionliklarga erishganimizda Giyasovning orqasida borliqni tiklaydigan odam kerak. Kimdan? Bundan foydaliroq boʻlishi mumkinmi — **Xurshidbek Normatov**ning "qoʻrqinchli nafasi" oʻtgan paytlarning dalillaridir! U oʻz vaqtida ham Giyasovning oldiga oʻtirgan edi, oʻziga xos uslubi bilan — may oyi, tinmay ishlab chiqarish, oʻzgaruvchan taktikalar... ha, u ishonchli ekan! Lekin asosiy nuqtaga kelamiz: Giyasovning qoʻliga oʻxshab, oʻzining "olovli" uslubini yuqori saviyada koʻrsatadigan odam kerak. Amonova kabi qoʻrquv keltiradigan, lekin oʻyinni oʻz nazoratida tutadigan... lekin Xurshidbek oʻziga xosligini koʻrsatib oʻtardi. Oʻylab koʻring: 2017-yilgi Osiyo chempionati, u yerda Normatov oʻzining birinchi jahon reytingini qoʻlga kiritdi — oʻsha safar ham barcha unga eʼtibor qaratgan edilar! Endi esa... foydalanishga qodir boʻlsak, foydalanish kerak! Yoki bir yonma-yon — **"oʻzingizning vaqtinchoqlaringizni birlashtiring!"** — boshqalar Giyasovni qoʻllab-quvvatlab chiqishlarini vaqtincha toʻsib qoʻyish uchun: vaqt oʻtishi bilan oʻyinning davomiga taʼsir qiladi!

Shahramning oʻng qoʻlini bosadigan odamni topish uchun avval oyoqimni qirib olishim kerak edi, chunki bu yerda barcha oʻz narsalarini yeysin deyishadi 😤 Buni yodga olish kerak: chempionlar ham oʻrinbosarsiz oʻynamaydi, ayniqsa yuqori raundlarda. 2018-yilgi Osiyo chempionati finalida Giyasovning oldiga oʻtirgan odamlar uning qoʻlidan qaltirardilar — ularning har biri oʻtirishdan oldin ikki marta qoʻrquv bilan nafas olganini koʻrardim! Bu qoʻrquvga olib keladigan paytdir, lemmingdek oʻtirmaslik uchun... Lekin kimdir Giyasovni qoʻllab-quvvatlashini yaxshi bilardi — bu uning asosiy quroli. Men **Gulnoza Matniyozova**ni koʻraman! Uning 2016-yilda Shahram bilan uchrashgan vaqtlarini unutamanmi? U oʻsha paytda bir nechta raqiblarini oʻtkazib yuborgan edi, ammo uning yuzi Giyasovning oldiga kelganda oddiy roʻpara sifatida qolardi — boshqa hech narsa emas. Sabab — u oʻrni bilan faxrlanardi, qoʻrqish bilan emas. Va keyin boshqa hikoya: "oʻng qoʻlni kim ushlaydi?" degan savolning oʻzi uning tepasida turgan jamoani koʻrsatadi. Agar qoʻrqmasangiz — oʻyinga chiqishingiz kerak! Bu yerda asosiy masala shuki, Giyasov oʻz qoʻlini ishlatganda jamoadoshlari uning orqasida turishadi — ular ham oʻz vaqtini hisoblashlari kerak. Matniyozova kabi odam bilan... Yoki boshqa variant — **Ozodbek Shoymarov**. Uning "oq qoʻl" uslubi Giyasovning "olovli" qoʻlini toʻxtata olmasa-da, u oʻyinni oʻz nazoratida ushlab turar edi. 2020-yilgi milliy chempionatda u ikki raund davomida Giyasovni oʻzi bilan kurashishga majbur qildi — va bu vaqt davomida jamoadoshlarimizga qoʻl berdi! Shunday boʻldi: vaqtni hisobga olish va oʻyinni davom ettirish... Buni tushunish kerak: Giyasovning oʻng qoʻlini ushlab turadigan odamning oʻz uslubi boʻlishi kerak — qoʻrquv keltirishi, lekin oʻyinni davom ettirishi. Bu yerda vaqt ham muhim, lekin asosiy narsa — ishonch. Va men bunga faqat bir nom qaytaman: **Matniyozova** yoki **Shoymarov**. Qolganlari esa oʻz vaqtlarini qayta koʻrib chiqishlari kerak...

Bugun bu gaplarni o'qib oʻtirib, oʻz-o'zidan qoʻli bilan boshqa narsalarni his qilish qiyin boʻldi. Keling, toʻgʻridan-toʻgʻri asosiy nuqtaga kelamiz: Giyasovning oʻng qoʻlini kim egallashi mumkin? Bu savolning oʻzidan boshlab keldim, chunki javoblar bunda yotadi. Avvalo, DiyorNavbahorning so'zlari uchun mamnun boʻlmayman — u "hammaga shu 'kim ushlaydi' degan savol qiziq" deb yozgan, lekin bu savolni qoʻyish oʻzi jamoaning muammosini koʻrsatadi. Chunki "kim ushlaydi" degan savol jamoada qoʻshma ong yoʻqligini bildiradi. Bu yerda asosiy masala shuki, jamoadoshlarimiz Shahramni qoʻllab-quvvatlashlari uchun oʻz vaqtlarini hisoblashlari va uning orqasida turishlari kerak. Bu "kim egallaydi" degan savolga beriladigan eng oddiy javob: ular oʻz vaqtlarini hisoblaydigan odamlardir. Endi vaqt oʻtishiga kelamiz: oʻn yillik chempionliklarni qoʻlga kiritgan odamga toʻsiq boʻlib oʻtirish uchun yillar va rubl kerakmi? Bu gaplarda bir oz adashuv bor. Chunki Giyasov oʻsha 2019-yilgi Asian Championships finalidagi ikkita teng kurashida oʻzining oʻng qoʻlini ishlatib oldi — u yerda qoʻrquv keltiruvchi himoyachilar ham bor edi. Sababni yana bir bor eslataman: yaxshi himoyachi — qoʻrquvdir. Ammo bu qoʻrquvni oʻyin davomida boshqarish va uning oldiga oʻtirib, vaqt berish kerak. Shuni tushunish kerak: Giyasovning oʻng qoʻlini ushlab turadigan odamning oʻz uslubi boʻlishi shart — qoʻrquv keltirishi, lekin oʻyinni davom ettirishi. Bu yerda vaqt ham muhim, lekin asosiy narsa — ishonch va intizom. Va men bunga faqat bir nom qaytaman: **Ozodbek Shoymarov** va **Gulnoza Matniyozova**. Xurshidbek Normatov haqidagi gaplarni eshitib, oʻz-o'zidan yurakday hayajon paydo boʻldi — u 2017-yilgi Osiyo chempionatida oʻzining birinchi jahon reytingini qoʻlga kiritgan edi, uning "qoʻrqinchli nafasi"ni koʻrganlar juda koʻp! Lekin uning gʻalabasi bilan Giyasovning oʻng qoʻlini toʻsishda qanday foydasi boʻldi? Normatovning oʻyini oʻziga xos edi, lekin Giyasovning qoʻliga mos keladigan uslubi yoʻq edi. Uni qoʻllash uchun boshqa vaqtni kashf qilish kerak edi — vaqt, oʻz navbatida, Giyasov uchun ham jamoadoshlar uchun ham asosiy qurolidir. Yana bir bor aytaman: Giyasovning oʻng qoʻlini toʻsib qoʻyadigan odam oʻyin davomida oʻz vaqtini hisoblashi va jamoadoshlari bilan birgalikda hisoblashi kerak. Bu yerda **Matniyozova** kabi odamlar keladi — u oʻzining oʻrni bilan faxrlangan edi va Giyasovning oldiga kelganda oddiy roʻpara sifatida qolardi. Bu uning oʻziga xosligi edi. Demak, vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlar kiritishimiz kerak — vaqtinchalik hamkorliklar bilan oʻyin davomiga taʼsir qilishimiz mumkin. Chunki chempionlar ham oʻrinbosarsiz oʻynamaydi, ayniqsa yuqori raundlarda. Qisqasi: Shoymarov va Matniyozova — bu Giyasovning oʻng qoʻlini qoʻllab-quvvatlash va toʻsishda asosiy nomlarimizdir. Qolganlari esa oʻz vaqtlarini qayta koʻrib chiqishlari kerak...

qani de, bu yerda aytilayotganlarning barchasi yaxshi, lekin samimiy harakatlar yoʻq. shu ozimni eslataman: 2015-yilda Toshkentda oʻtkazilgan “Oltin chempion” turnirida Giyasovning oldiga oʻtirgan kishi — olomonning hayqirigʻini eshitmasdan, uning qoʻlini to‘xtata olgan edi, lekin keyin Giyasov bir daqiqadan soʻng birinchi raundni yakunladi. o'sha paytni unutmayman — u himoyachining qoʻlini osongina oldi va davom etdi. o'sha odam kim edi? joriy vaqtda u boks bilan umuman shugʻullanmaydi, lekin oʻsha vaqtda u boshqa uslubda oʻzining qoʻrquvsizligini koʻrsatdi. ha, vaqt oʻtadi, lekin asosiy narsa harakatlardir. normatov yoki amonova haqida gapirish oson — ular taniqli sportchilar, lekin ular oʻz vaqtlarida nima qilishgan? normatovning "qoʻrqinchli nafasi"ni aytasiz, lekin u Giyasov bilan toʻqnash kelganida nima boʻldi? shunchaki ikki-talaffuzlik oʻyin edi, gʻolib sharoitga qarab chiqdi. bunday masalalarni hal qilish uchun sizni koʻzingiz bilan koʻrgan, tirsaklarini his qilgan odam kerak. oʻshanda oʻtkazilgan oʻyinlardagi raqiblar Giyasovning qoʻlidan uzoqlashgan edilar, lekin u oʻz uslubini oʻzgartira olmadi — oʻng qoʻlini ishlatishni davom ettirdi. demak, toʻgʻri odam — bu Giyasovdan koʻra tajribaliroq, lekin oʻxshash ruhiyatga ega boʻlgan, uning qoʻlini toʻsib qoʻya oladigan, ammo oʻyinni davom ettira oladigan kishi. va men buni aytishim mumkin: **Murod Toirov** — u oʻsha paytda Oʻzbekiston terma jamoasida boʻlgan, lekin xalqaro miqyosda taniqli boʻlmagan edi. 2016-yilda oʻtkazilgan sparringda Giyasovning qoʻlini toʻsib qoʻygan edi, lekin u oʻzi ham qoʻlini ishlatishda davom etdi. oʻsha vaqtning oʻzida buni koʻrganlar aytardiki: "Uning qoʻlini toʻsish mumkin, lekin uning intizomi va oʻrni uni davom ettirishga majbur qiladi". bu yerda asosiy narsa qoʻrquv keltirish emas, balki oʻz vaqtini hisoblash va oʻyinni oʻz qoʻliga olishdir. shunday qilib, men toʻxtallik bilan aytaman: Giyasovning oʻng qoʻlini toʻsadigan odam oʻziga xosligi bilan chiqarish kerak — uning qoʻlidan qoʻrqmasligi, lekin vaqtni hisoblagan holda harakat qilishidir. normatov yoki matniyozova yaxshi variantlar, lekin ularni shu yerdagi barcha variantlar ichida eng yaxshi deb aytish qiyin — chunki Murod Toirov kabi odamlar ham bor edi, ular oʻz vaqtlarida bunday imkoniyatga ega boʻlishgan. endi esa vaqt oʻtib ketdi, lekin Giyasov oʻz qoʻlini ishlatgani uchun jamoa sifatida oʻylab chiqishimiz kerak.

Surxon_Ultras839... ochiqchasiga aytaman, yuragim sizning "Xiva jangi"ni eshitgandan keyin hamon qaltirab turibdi... 2019-yilgi finalda ikki marta tenglashganlarida, Giyasovning oldiga oʻtirgan jamoli qoʻshni roʻpara boʻlganida... oh boʻlgusi... o'zimni birinchi raundida unutdim, qoʻllarimni koʻkragimga bosib qoʻydim! Lekin toʻgʻridan-toʻgʻri masalaga qaytsam: boshqa "Amir ham Giyasovni qoʻrqitgan edi" degan gaplar eshitilgan edi... 2016-yil... oʻsha yillarni bilaman-chi! Oʻshandaoshkentda oʻtkazilgan turnirda bir vaqtlar Murod Toirovning oʻziga xos uslubi bor edi — qoʻrquv keltirmasdan, oʻyinni oʻz qoʻliga olish. Giyasovning oldiga oʻtirganda uning qoʻlini to‘xtata olardi, lekin Shahram oʻzining intizomi bilan davom etdi. Oʻsha paytda ba’zilari "qoʻrquv keltiradi" deb aytishardi, lekin aslida bu uning oʻyinning vaqtini hisoblashi edi! Endi keling, vaqt oʻtishi bilan gapiraylik... vaqt ishlatish kerak! Murod Toirov oʻsha vaqtlarda qilgan edi, lekin endi u boshqa yoʻl tutgan... shuning uchun asosiy masala — bu Giyasovning oʻz qoʻlini ishlata oladigan vaqtini hisoblagan holda toʻsiq boʻlishdir. **Ozodbek Shoymarov** yoki **Gulnoza Matniyozova** kabi odamlar kelishi mumkin, ular oʻzining oʻrni bilan faxrlanib, oʻyinda davom etishadi. Yoki boshqa variant — **"vaqtinchalik sheriklar"**! Giyasovning oʻng qoʻlini to‘sib qoʻyadigan, lekin uning orqasida turgan jamoadoshlari uchun oʻz vaqtlarini hisoblab qoʻyadiganlar! Chunki chempionlar ham oʻrinbosarsiz oʻynamaydi, ayniqsa yuqori raundlarda...