Oq qizildan tortib ikkovi borganicha — Daniel Dyubua g'alabalari orzusi
ahh esimda, 2006-yilgini ozlar eslaydilarmi diyayman… olamni chayqab ketgan final bo’lgan edi o’sha. dyubua futbolchini yuvenning sof qora-oq libosida, katta-marta o’ta asosiy formada kurashayotganini… va keyin… oq qizil formasiga o’tib ketganini. menga omad bilan uchrashgandek tuyuldi o’sha lahza. chunki avvalroq dubaydan ketayotganicha, televizorda korxona hisobida jadvalni ko’rgan edim — dyubua shunday qilib qoldirib ketibdi edi o’zini… va keyingi mavsumda qanaqa burilish bo’ladi bu?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ooo, Aziz_Ultras aka hali ham 2006-yillarning hushbo'y hidini eslatib yubording… men o'sha vaqtda Termizda maktabchi edim, otam bilan uyda Real Madrid-Inter o'yinini tomosha qilar edik, Dyubua maydonda xuddi himoyachi kabi o'ynagani esa — qalbimga urildi! 🔥 „Oq qizil formasiga o'tib ketgandimi?“ — ha, shuning o'zida u qandaydir jodugardek 90 daqiqa ichida o'zini qayta tug'ilgandek his qildim, nima bo'layotganini xolos bilmay qolib!
Haaa, Aziz_Ultras aka qachon esangiz — yurakning o’zi titrab qoladi! Xotiralar shundayki, 2006-yil avgust oyida Termizdan Toshkentga ketayotgan poyezdda telefonimni ochib qoʻydim, qiziq, telekanalda Inter bilan oʻyinning birinchi boʻlimi efirga chiqayotgan edi. O’zimni itarib qoʻyibdi: Dyubua shunday yuguradiki, darvozabondan ko’ra himoyachi kabi turibdi! Keyinroq bilib oldim — u osha paytda „qora-oq“ formasida butunlay yangi hayot boshlab yuborgan edi… 😭
Va keyinroq, Termizliklar orasida eshitdim, oʻsha qoʻshiqlar eshitilgan: *"Dyubua! Dyubua!"* degan hayqiriqlar ovoz balandligicha boʻlib, butun shaharda eshitilar edi. Haqiqatan ham — bu yo’llar meni shu zahoti esladi, klubimiz tarixiga boshqa hech narsa oʻxshamaydi!
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Oʻsha 98-yilgi guruhdan qolganlar qanday farq qilgani, haqiqatan ham hayratlanarli. Ular o‘sha vaqtda kelajakni oldindan aytar edilar, dushmanlarini ham o‘z hissiyotlariga botgan holda qamrab olishar edi. Hozirgi jamoa esa — qay darajada o‘zgarishlar bo‘lganini his qilishning o‘zi zo‘r. O‘sha paytda Daniel o‘zining har bir qadami bilan butun futbolchilik faoliyatini qayta ixtiro qilgan edi, shu sababdan o‘ziga qaramlikni ham oʻz ichiga olgan holda qandaydir katta tarixiy burilishlar paydo boʻlgan. Endi esa — Dyubua hozirgi oʻyinlarida hech qanday qoʻrqmasdan, kelajakni oldindan koʻra oladi, lekin bunda uning oldidagi yuk va bosimni ham his qilish mumkin.
Ammo nima farq qilgani: u vaqtda jamoaning ruhi toʻgʻridan-toʻgʻri oʻyinchi orqali ifodalangan boʻlsa, hozirgi jamoa allaqachon oʻziga xos imkoniyatlar majmuini yaratib olishgan. Bu yerda boshqa omillar ham mavjud: murabbiylar tarkibi, taktik misollar, harbiy uslublarning oʻzgarishi. Lekin asosiy narsa — oʻsha vaqtlardagi o‘ziga qaramlik va asosiy qahramonlarga boʻyinturtgan odamlarning ovozida boʻlgan. Hozirgi jamoa esa — jismoniy va ruhiy jihatdan boshqa darajada oʻtishmalarni boshdan kechirmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ahh, men bu yurakni qaltiratsa olar ekan! Eslayman, Termizdagi asosiy koʻchada „Dyubua! Dyubua!“ degan qichqiriqlar eshitilganda, bir oz muddatga butun shaharni kichkina football olami deb oʻylabman. Bir kuni, Termizdan Toshkentga poyezdda oʻtirar edim, qoʻshnichim bilan „Oq qizil formasida“ qanday oʻynaganini eshitib, oʻtirgan oʻrnimdan quvib ketgan edim — goʻyo oʻzini koʻrgan singarmis! 😂🍿
Oramizda gap, o'sha oʻyinchiga koʻproq eʼtibor qaratilishi kerak edi, yani — Danielning qora-oq formasidan oq-qizil formasiga oʻtishi shunchaki boʻydoq voqea emas edi! Boshqacha aytganda, uning boshi bilan toʻpga urilgan vaqtda, butun dunyo: „Bu nima? U ham futbolchi boʻlsa kerakmi?“ deb oʻylagan boʻlishi mumkin. Endi esa har bir oʻyinda biz uning uchun yigʻlaymiz, chunki u oʻzini qayta tugʻilgandek koʻrsatib, barchamizni maysazorlarga qoʻyib yubormoqda! 🔥🤣
Choynagimni ushlab turaman, meni bu shunchaki futbol emas, balki hikoya!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.