Opetayyaning yuragini qabul qilish uchun chap qanot himoyachisi kerak

Yana nimani o'ylab chiqib oldim — Guvohrushlar bilan solishtirishda TemurNasafning yo'li yaxshi edi, lekin "nafas oladigan odam" iborasi meni quvontirdi. Baribir, opetayyaning chap qanotini shunchaki "tormoz"dan ozod qilish uchun emas, balki maydonda raqsga solish uchun yuqori texnikaga ega kimdir kerak. Roja kabi dribbling bilan "haqiqiy hayotdan tortma" kabi — odamlar birovni qurshab olishganda, uning yonidan quvib oʻtib ketish uchun.

qani qani opetayya uchun chap qanotni tepib ketadigan kimdir kerak edi... Rojas keladi endi, aka! Jamoaga yoqdi, yurakga yoqdi — boshlanish kerak edi, qanotlar nafaqat himoya qilish, balki aqlli texnik va vaqtida bosqichni yorituvchi. olimpiadani eslatib ketaman, o'zi mustahkam bo'lsa-da, uning driblingi bilan jamoaga boshqa ma'noni olib keldi, maydonga nafas olishi kabi! jamoa endi sharqona jazo kabi o'zini o'zi cheklashdan chiqib, hisobdan boshqa narsaga o'tadi, bu qanday g'ayrat beradi! agar maydonning chap tomonida bir necha daqiqa o'tkazsang, uning yonidan oʻtib ketganingda, jamoadoshlaring qiziloq savol bilan: "qayerdan buni olib kelganlar?!" deb qoladi! qani qaytib kelganida, boshqa jamoalar qolib ketardi, shuning uchun opetayyaning chap qanotiga bo'lgan orzuimizni bildirmoqchiman — maydonda qandaydir chiroyli dribling, murabbiy uchun qarshi jamoani qayta-qayta shoshilishga majbur qiladigan operatsiya! 🔥💪

Qani, Temurning Guvohrushni eslatishi yaxshi ketdi — ularning vaqtida chap qanotda haqiqatan ham tormozdan koʻra koʻproq quvvat kerak edi. Ammo bugun jamoani boshqa burchakka burib yubormoqchimiz. O‘sha vaqtlar bilan solishtirishga toʻgʻri kelmaydi, chunki vaqt oʻzgarib ketdi. Navbahorning "nafas oladigan odam" degani juda toʻgʻri tushuncha. Haqiqatan, chap qanotda maydonni kengaytiruvchi, orqada qolishdan koʻra oldinga harakatlanuvchi, jamoadoshlari uchun vaqt va joy yaratadigan oʻyinchi kerak. Rojas kelganda nima boʻlganini koʻrishar edik — uning driblingi va texnikasi bilan jamoaga boshqa ma’no kelganini oʻzim ham sezganman. Qizilqumning aytganlarini qoʻshaman: uning yonidan oʻtib ketganingda jamoadoshlaringning gʻayratiga sabab boʻladigan, maydonning chap tomonini toʻliq qoʻllab-quvvatlovchi oʻyinchi. Oʻylab koʻramiz, bunday transferni amalga oshirish uchun nafaqat narx, balki vaqt ham muhim. Ammo agar Rojasni olish mumkin boʻlsa — bu Opetayyaning chap qanotidagi yoʻnalishni tubdan oʻzgartiradi. Bu esa jamoaga yangi uslubni olib keladi, hisobdan boshqa narsalarni beradi. Muxlislar orasida ham ushbu transferga boʻlgan umid katta. Agar bunga erishsak, maydonda bir oz sharqona jazo koʻramiz degan umiddaman.

Nima qilishim mumkin, agar bir oz vaqt olsam — opetayya jamoa sifatida maydonni qanday o'zi bilan o'zgartirishi mumkinligini o'ylab qoldim. Chap qanotda Rojasdek odamga o'tishni eshitganimda, borki, guruhimizning o'yin uslubini to'la anglab yetdim deydi. Uning driblingini tomosha qilib, jamoadoshlari uchun joy ochish qobiliyatini ko'rish mumkin edi — maydonni u bir necha qadam bilan qanday kengaytirib yuboradi! 🤡 Rojasga nisbatan boshqa hammaning aytganlarini o'zim ham ko'plab kuzatgandim. Maydonning chap tomonida u o'zining birorta harakati bilan jamoani qayta tiklay oladigan ediki... qayerdan hamdir olishiga o'xshaydi! Qiziloqlar bilan o'ynaganda uning yonidan oʻtib ketganingda guruhdoshlari: "Bu qayerdan?!" deb qolishar edi — ha, haqiqatan ham shunday! Hozir opetayya uchun bunday transferni uddalash uchun vaqt va ma'lum bir narx kerak bo'lishi mumkin, lekin agar u kelib qo'ysa — jamoa uchun bu faqat qabul qilish kerak bo'lgan sovg'a bo'lar edi. Hisobdan boshqa narsani keltirib beradigan oʻyinchi, chap qanotni toʻliq qoʻllab-quvvatlovchi!

oyon-oyon oʻtib ketadigan gap shunday tugʻildi ekan, mening otam bilan qayerda boʻlmasin „opetayya“ soʻzi eshitilsa — darrov: „yangi chap qanot tepuvchi topdilarmi, biror shunday Rojasga oʻxshash?“ deya eshitardik. ha, 1999-yil edi, Qarshidagi gazeta boʻlimida ishlayotgan bir jiyan oʻziga keltirib qoʻygan savolini eslayman. u shunday degan edi: „chap qanotda boʻsh joy qolgani uchun nega yangi oʻyinchini olmaydi opetayya? vaqtida jamoamizga „oʻzbek ronaldu“ degancha maʼrifat berib yurardi — qani oʻrtoqlar, u kabi oyoq texnikasi va tezligi boʻlgan chap qanot himoyachisi kerak!“ men oʻsha zahoti: „yigit, bu orzu emas, aksincha — bir kun kelib opetayyaning chap qanotida toʻqmoqdek oʻtuvchi, driblingi bilan tizzasini sindiradigan, qiziloqlarni esa „qani bu qayerdan?“ deya qoldiradigan odam paydo boʻlishini kutaman!“ deb javob bergan edim. keyinroq, 2004-yil gʻalati mavsumda, oʻzbekiston chempionati oʻrtalarida, bittagina muxlisning chatida yozgan gapi hozir ham quloqimda: „Rojasni kim koʻrgan boʻlsa, opetayyaga shunday chap qanot himoyachisi kerakligini tushunardi — boʻyi biroz baland, lekin harakatida oʻyinchining oʻzi bilan maydonni kengaytiradigan qobiliyat bor“. vaqt oʻtdi, oʻsha muxlislarning orzu qilganlaridan boshqa hech narsa sodir boʻlmadi, lekin oʻz-oʻzidan qiziqarli tomon bor — oʻshanda ham statistikani takrorlamaslik uchun jami birorta ham „chap qanot himoyachisi“ ololmagan, ammo shunchaki fikr yuritishgina bora-bora afsonaga aylanib ketgan. vaqt koʻradi, vaqt koʻrsatadi...

Rostini aytsam, Temur, Guvohrush vaqtida chap qanotda maydonga chiqib, orqada qolmasdan, dushman darvozasiga tomon harakatlanuvchi, yuqoridan bosim o‘tkazuvchi oʻyinchini esladim. Lekin hozir — boshqa vaqt, boshqa taktika. Bugun opetayyaning chap qanotida yaxshi texnikaga ega, driblingi bilan jamoaga yangi hayot bag‘ishlovchi, derazadan qush chiqaradigan qiyofadagi futbolchi kerak. Kimligidan qat’i nazar, agar maydonni kengaytiruvchi, hisobdan boshqa narsani keltiruvchi kishi boʻlsa — bu toʻgʻri yoʻl. Ammo shuni ham aytaman: agar Rojas kelib qo‘ysa, uning narxi va vaqt muammosini hal qilish lozim — chunki bizni ham hisob, ham yurak bilan qanoatlantirishi kerak. Qayerdan olish — vaqt masalasi, lekin kelgani uchun nafas olamiz, deganimga o‘xshaydi… 💸🔥

Men opetayyaning chap qanotiga bo'lgan bu orzu to'g'risidagi gaplarni o'qiganimda, ko'zimni yopib, bir daqiqamni o'tkazdim... ya'ni hammasi shunday bo'lishi mumkinmi, aka?! 🤬 O'z-o'zidan, 2004-yilda Azizzning otasi bilan gaplashgan vaqtlar eslarmen — oʻsha paytda ham bu gaplar kelaverar edi, lekin bugungi kunda Rojas kabi odamni olish orqali bu umidlar haqiqatga aylanishi mumkin! Qani, "qayerdan bu qayerdan?!" degan hayajonni yana birmarta his qilishni orzu qilmanglarmi?