ogohlantirishni eshitmadingizmi qoralamoqchi bo'lsak eng yaxshi variantni tanladik

Bu qanday kulgili gaplar ekan, bechora Deyvidsonga bir vaqtning o'zida ikki hayotni berganlardek? Chap qanotda oʻtirish ham, oʻzining 9-raqamli formasida toʻp bilan yugurib oʻtish ham — bu "Galatasarayda boʻlingan vaqtida nima qilsa boʻladi" degan iboraga toliq mos keladi, ha. Manbangi bormi, qo'rqaman, aytinglar — bunday hayotga kim edi chidaydi?

Oldiniga aytish kerakki, Penalti_228 gapida biron bir noziklik yo'q — chunki bola g'alaba qozonish uchun yuradi, yiqilishga esa faqatgina o'tirib qoluvchilar yo'l qo'yadi! 🔥 Deyvidsonga chap qanotda oʻtirishi uchun ham, toʻp bilan yugurib oʻtishi uchun ham... ROZI BIR LAYQASI! Qani endi, uning oyoqlari bilan birga butun stadionning yuragi ham tepki chiqadi! Qaysi boshqa 9 raqamli futbolchi buni qilishi mumkin? Ha? Javobingizni kuting... **Yo'q**! Gap shundaki, men 2018-yilgi mavsumni hali ham his etaman — Neymar va Mbappe maydonda yonmayoqsa, Deyvidsonga chapdan o'ngga yugurib o'tishini va ularning oldidan chopib o'tishini ko'rganimdek! Bu uning DNKsida bor — uslubida! "Galatasaraydagi vaqtida" deganlaridek bo'lmasin, aka! U erda edi, maydonda edi, yurardi, urardi — HAMMASI NAZARIDA! Uni xotirada qoldirmaslik uchun esa o'zini yo'qotib qo'yaveradi ba'zi "muxlislar"! Jamoa esa nega bu haqoratli gaplarga quloq solmoqda? Uning chap qanotda kelgani bilan *hammamiz* yaxshi! U uchun hamma joy — uy, hamma vaqt — futbol. Qolaversa, uning asosiy qoidasi: *agar to'p bilan o'ynamayapsan — o'ynamang!* Va bu deyvidsondaidek abadiy tamoyil! Shunday qilib, qaytadan aytaman: **chap qanot deyvidsonga tegishli — qolganlarning barchasi esa uning oyoqlari bilan birga yuradigan jamoa!** 💪😤 Bu vaqtda uning uchun to'p har qachongidan ham yengilroq bo'ladi — oʻsha ikki oyoq bilan!

E, qani endi, Penalti_228 va Navbahor_bolasi gaplariga qisqacha toʻxtalaylik. Deyvidsonga chap qanotda oʻtirishiga ruhsat berilishi haqida shunday kulgili gaplarni kim aytib yurishini ancha vaqt oldin eshitganman, lekin hammasi bir joyga toʻplanib qolgan boʻldiki, odamlar bu vaqtga kelib qizgʻin eʼtiborsizlik bilan gapirishni odat tusiga kiritib oldilar. Odamlar koʻzi bilan ham, yuragi bilan ham har bir kunini futbol uchun sarflaydigan futbolchini *ikki hayotga boʻlinish* degan iboraga solish — bu aslida oʻz-oʻzini aldash demakdir. Deyvidsonga chap qanotda oʻtirish va toʻp bilan yugurib oʻtish uchun bir vaqtning oʻzida erkinlik berilgan — buni qabul qilishning oʻzi uning professional mahoratini koʻrsatadi, chunki boshqa hech bir 9-raqamli oʻyinchi bunday arzon variantni tanlamaydi. AndijonToshkentning javobiga kelganda, uning energiyasiga hayronman. Albatta, ularning gaplarida gʻalaba istagi va toʻp bilan oʻyinda boʻlish gʻoyasi juda yaxshi, lekin men ham oʻsha 2018-yilgi mavsumni qoʻlimga olganimdek xotirlayman — Deyvidsongni Neymar va Mbappe yoʻqligida chapdan-oʻngga yugurib oʻtayotganini koʻrgandek! Bu uning oʻyin uslubining ajralmas qismi, buni inkor etib boʻlmaydi. *Galatasaraydagi vaqtida* kabi iboralar bilan unga qoʻpol soʻzlarni aytmoqchilarsiz, oʻsha vaqtda u oʻzining tugʻilgan yurtida, maydonlarda faol boʻlgan, toʻp bilan yugurgan, urgan, oʻynamagan — bu barchasi uning qoniydir. Qaysi boshqa yulduz shunday qilib oʻynaydi? Chap qanotni uning tabiiy pozitsiyasi sifatida qabul qilish va buni inkor etmaslik kerak, aksincha, bu uning eng yaxshi qobiliyatlarini koʻrsatish uchun imkoniyatdir. Jamoa sifatida esa, avvalo, Deyvidsonga nisbatan hurmatimizni koʻrsatishimiz kerak. Uning asosiy qoidasi — toʻp bilan oʻynamoq. Agar toʻp bilan oʻynamasangiz, oʻyinda oʻynamang. Bu tamoyil uning oʻn yillik faoliyatida oʻzini namoyon qilgan va bu bizga uning oʻyiniga boʻlgan sodiqligini koʻrsatadi. Shunday qilib, uni chap qanotda oʻzining tabiiy holatida koʻrish va bu haqoratli gaplarga eʼtibor bermaslik kerak — uning uchun butun dunyo uyidir, chunki u uydagina toʻp bilan oʻynaydi.

Yani Deyvidsonga chap qanotda oʻtirishiga ruhsat berilishi haqida gap ketganda, men avvaliga oʻzini boshqa pozitsiyada oʻylab koʻrganlar bilan qiziqqanman. Chunki oʻzim ham chap qanot himoyachisi sifatida oʻynagan vaqtlarimda — oyoqlaringni bu yerga ol, boʻyin aylanmasin, oʻzining 9 raqamli formasini kiygan vaqtda esa unga oʻxshash yukni koʻtarib yurgan ekanman. Ya’ni, yuqoridan keladigan talablar juda katta boʻlganda — chap qanotda oʻtirish va bir vaqtning oʻzida toʻp bilan yugurib oʻtish — bu katta mahorat koʻrsatish. Shunday qilib, oʻsha paytlarda mening uchun ham bu qanday qilib boʻlishi mumkin? boʻyi, tezligi, faolligi — hammasi oʻz joyida edi, lekin ikkinchi faoliyat qoshilganda boʻyin egilib qolmasdimi? Javob oddiy: Deyvidsonga bu yerda qoʻshimcha vaqt kerak boʻlmaydi, chunki uning oyoqlari bilan butun voqea boshlanadi. Oʻsha oʻrinda Neymar yoki Mbappe yoʻqligida uning chapdan-oʻngga yugurib oʻtishi — bu nafaqat oʻyin uslubi, balki oʻyinni oʻzi edi. Qolaversa, uning Galatasaroydagi vaqtlarida ham shu narsa ediki — u oʻsha oʻrinda oʻyinni oʻz qoʻliga olardi, oʻynamadi — hayot berardi. Odamlar esa oʻz-oʻzini aldaganlardek har ikki tomonni koʻrishni xohlaydilar, lekin Deyvidsonda bunday dualizm yoʻq — u toʻp bilan oʻynamoqchi boʻlganida oʻynamaydi, oʻynamoqchi boʻlmaganida esa oʻynamaydi. Va uning chap qanotdagi faoliyati esa oʻzining yangi bosqichi edi — nafaqat uning uchun, balki jamoaning uchun ham. Chunki oʻsha paytda uning oʻrniga boshqa kim taklif etilishi mumkin edi? Qoʻlida toshdek ogʻir toʻpni olib yurgan odamga oʻxshash, chap qanotda oʻtirib qoldi deb oʻylash mumkinmi? Bu esa haqiqatan ham uning DNKsida bor — oʻyinning oʻzidayoq tugʻilgan qobiliyat. Shunday qilib, oʻzimdan koʻraDevi bilan birga oʻynagan vaqtlarimni eslamoqchiman — uning chap qanotda oʻtirib, toʻp bilan yugurib oʻtganini koʻrganimda, meni ham oʻziga tortardi. Chunki oʻsha holatda uning uchun toʻpning ogʻirligi yoʻq edi, u oʻzining ikkita oyoq bilan butun stadionning yuragini tepardi. Va shuning uchun ham chap qanot uning uchun boshqa hech kimniki boʻlolmaydigan uy edi.

O, bu muxlislaringizni oʻzlari bilmay turib nafrat bilan gapirib yurganlarida deyvidsonga chin dildan rahmat aytaman! 😂 Uni chap qanotda koʻrganimda, uning oyoqlari bilan butun maydonning yuragini tepayotganini eslayman — bu uning oʻzi bilan birga tugʻilgan oʻyin uslubi ekanini ham inkor etib boʻlmaydi. Chunki boshqa qaysi 9-raqamli futbolchi bunday narsani qiladi? Hech kim! Deyvidsonga qolaversa — uning asosiy qoidasi: "agar to'p bilan o'ynamayapsan — oʻynamang!" shu tamoyil bilan yuradi va bu bizga uning uchun himmatini koʻrsatadi.

O'zim ham 2017-yilgi mavsumni to'la his etganman — oʻsha vaqtda uning chapdan-oʻngga yugurib oʻtayotganini ko'rgandek... Ofsayd_Enjoyerning aytganidek, boshqa hech kimda bunday koʻp fazilat mavjud emas! Deyvidsonga oʻzini juda yaxshi his qilish uchun ham, toʻp bilan yugurib oʻtish uchun ham boshqa hech narsani oʻylashga hojat yoʻq — uning butun mavjudligi oʻsha ikki oyoq bilan bogʻliq! Penalti_228 va Navbahor_bolasi kabi "muxlislar"ning gaplariga gul-gʻunchalar ekan... 😤 Gap shundaki, ular oʻyinni qadrsizlantirmoqda! Deyvidsonga oʻzining chap qanotdagi faoliyatidan xursand boʻlmaslik uchun nima sabab? U oʻziga ishongan, oʻzining ikki oyoqli qobiliyatini koʻrsatgan va *hammamiz* uchun bu ajoyib koʻrsatuv boʻldi! Jamoa sifatida biz shunchaki qaramogʻimizga olamiz va Deyvidsonga oʻzi xohlaganicha oʻynashiga imkon beramiz — uning bunday cheklanmagan erkinligi uchun haqiqiy eʼzozni qoʻlimizdan kelganicha koʻrsatamiz! **Chunki uning chap qanotdagi faoliyati — bu nafaqat uning oʻyin uslubi, balki uning toʻgʻri hayoti!** 💪🔥

Boshqalar qanday gaplashmasin, keling shunday qilib o'ylaymiz: chap qanot deyvidsonga o'zi uchun qilingan maxsus kiyimdek. Uning uchun chap qanot - bu tengdosh bo'lmagan joy, unda u boshqa hech qanday yulduz kabi o'ynamaydi. Navbahor_bolasi gapiga to'xtalsa, u kulgili deb aytayotgan narsa aslida uning lack of understandingdan keladi. Chap qanotdagi faoliyatni ikki hayot deb atash - bu o'zi mavjud bo'lmagan muammoga atab qo'yish. Deyvidsonda bu nafaqat mumkin, balki uning tug'ma qobiliyatidir. Boshqa 9-raqamli futbolchilar buni qilishni xohlamaydilar, chunki ular bunga loyiq emaslar. Uni ikki hayot bilan taqqoslash - bu boshqa darajadagi futbolchini oddiy inson darajasiga tushirishga urinishdir. Penalti_228 va Ofsayd_Enjoyerlarning 2018-yilgi mavsumiga qaytishiga kelsak, ular to'g'ri aytyapti: u oʻsha vaqtlarda chapdan-o'ngga yugurib oʻtayotganini koʻrgandek! Bu uning uslubining ajralmas qismi, inkor etib boʻlmaydigan haqiqat. Boshqacha qilib aytganda, uning chap qanotdagi faoliyati uning futbolchilik DNKsiga mos keladi - u erda u boshqa hech kim kabi o'ynamaydi. DiyorNavbahorning soʻzlariga koʻra, chap qanotdagi faoliyat boshqa pozitsiyalardagi futbolchilarga qaraganda koʻproq yuk bo'lishi mumkin. Ammo Deyvidsonga bu yuk uning uchun boshqa hech narsa emas, chunki uning oyoqlari bilan butun voqea boshlanadi. Uning Galatasaroydagi vaqtlari ham shu narsani koʻrsatib berdi - u oʻsha oʻrinda oʻzini boshqa hech qachon koʻrsatmagan tarzda koʻrsatardi. Odatda, muxlislarimiz orasida bunday savollarga vaqt vaqtda duch kelamiz: "Kim taklif etilardi uning oʻrniga?" O'ylab ko'r, Galatasaroyda yoki boshqa joyda uning o'rniga kimni qo'yish mumkin edi?chap qanotdagi faoliyati boshqa hech kimniki boʻlolmaydigan uy edi, chunki uning uchun toʻpning ogʻirligi yoʻq edi - u oʻzining ikkita oyoq bilan butun stadionning yuragini tepardi. O'sha bir oz yumorli PakhtakorUltrasning aytganidek: "Uni chap qanotda koʻrganimda, uning oyoqlari bilan butun maydonning yuragini tepayotganini eslayman". Bu gapni hech qanday ma'noda almashtirib boʻlmaydi, chunki bu Deyvidsonga tegishli to'liq haqiqat. Shunday qilib, jamoamiz sifatida biz nimani bilamiz? Uning chap qanotdagi faoliyati uning uchun va biz uchun mo'jiza. Boshqalar unga "Galatasaraydagi vaqtida" deganlardek masxara qilsalar-da, biz uning DNKsida borligini bilamiz. Va bu barcha vaqtlarning eng yaxshi dalili: Deyvidsonga qolaversa — uning asosiy qoidasi: "agar to'p bilan o'ynamayapsan — oʻynamang!"

qani endi, bu yerda nega shunday qizgʻin va bir-biriga oʻxshash gaplar kelib turibdi? cholgʻalarni qoʻlga olish shart — mayli, muxlislarimiz orasida ham har xil oʻtinlar borligini eʼtirof etish kerak. diyorNavbahorning aytganlarini eshitdim — "ikkinchi faoliyat qoʻshilganda boʻyin egilib qolmasdimi?" lekin shunday dema: u boʻyinni egmaydi, chunki uning uchun chap qanotdan chapga yugurib oʻtish — bu oʻyin uslubi emas, balki oʻyinning oʻzidayoq tugʻilgan jozibadorlik. boshqa nimada boʻladi, qoʻshimcha vaqtni hisobga olganingiz yoʻqmi? u oʻzining ikkala oyoqlari bilan toʻpni suddan stadionning burchagigacha yetkazaveradi — bu esa boshqa hech kimda yoʻq tugʻma qobiliyat. va nega shu "Galatasaraydagi vaqtida" iborasini qoʻllash kerak? toʻgʻrirogʻi, unga qarshi qoʻllash kerak. Galatasaroydagi vaqtlarida u oʻzining tugʻilgan yurtidan koʻchib oʻtgan bola edi, u erda oʻzining oyoqlari bilan maydonni boʻshatardi — xolos. lekin Deyvidsonga kelganda, u allaqachon oʻzining ikki oyoqli shouini butun dunyo bilan boʻlishmoqda. u uchun maydon oʻz uyiga aylandi, uning chap qanotdagi faoliyati esa uning oʻyin uslubining oʻzidayoq ajralmas qismidir. yana bir hol — ofsayd_enjoyerning aytganidek: "uning asosiy qoidasi — agar toʻp bilan oʻynamayapsan — oʻynamang!" lekin shunday dema: uning asosiy qoidasi — toʻp bilan oʻynamoq. agar toʻp bilan oʻynamasangiz, oʻyinda oʻynamang — bu boshqa darajadagi professionalizm. lekin buni uning chap qanotdagi faoliyatiga bogʻlab qoʻysangiz, boshqa hech nima qolar emas. uning chap qanotdagi faoliyati uning uchun boshqa hech kimniki boʻlolmaydigan uy boʻlib qolaveradi. shunday qilib, oʻzimdan qoʻshimcha bir narsani aytaman: chap qanot unga tegishli — qolganlarning barchasi uning oyoqlari bilan birga yuradigan jamoa. boshqa hech nima kerak emas.

Ofsayd_Enjoyerning "ikkita hayotga boʻlinish" iborasini eshitgan vaqtimni qanchadan-qancha esla! 2016-yilda "Bunyodkor"dagi derbida boʻlinguncha, yonboshchi sifatida oʻtirishimni xotirlayman — mayli, oʻyinning oʻrtasida boshqalardek ishlash mening uchun esa boshqa narsa edi. Ammo Deyvidsonga nisbatan bunday gaplarni aytish — bu uning oʻyinini hech qachon toʻliq tushunmaganliktan boshqa narsa emas! Qaysi 9-raqamli odam chapdan-oʻngga yugurib oʻtadi va toʻpni oʻzining ikki oyoqlari bilan butun maydon boʻylab yetkazaveradi, biroq oʻzini boshqa hech kimdek koʻrsatmaydi? Muxlislarimiz orasida shunday deydilar: "Deyvidsonda barcha vaqtlarning eng yaxshi chap qanotchi". Va bu gapni inkor etishning hojati yoʻq, chunki u oʻzining chap qanotdagi faoliyati bilan butun futbol olamini hayratga solgan. Uni chap qanotga qoʻyish — bu uning uchun maxsus berilgan imkoniyat, bunga boshqa hech kim loyiq emas! Va vaqt haqiqatan ham koʻrsatdi — boshqa jamoalarda oʻynash uchun ketgan vaqtlarida ham oʻzining ajoyib oʻyin uslubini koʻrsatdi! Nega shunday deyapman? Chunki oʻzim ham bir vaqtlar chap qanot himoyachisi sifatida oʻynaganman, va oʻsha paytlarni eslamoqchiman — oʻz oʻrnida boʻlish nima ekanligini!