O'zbekistonning birinchi raqamli klubi qanday yetishib chiqdi davomida yurakda qolganlar
dam olish kunlaridan birining tushdan oldiniga toʻgʻri kelar edi,oshanda “paxtakor” ayollar jamoasi chempionlikka koʻtarilgan kun edi esimda.. yoshligimda unchalik eʼtibor bermagandayman,ammo vaqt o’tib qanchalik ulugʻ jamoa ekanligini angladim.O'shanda derbilar deyilsa yurak urishi qaltirardi,qizil-oq rangdagi futbolkani kiygan erkaklar haqiqatan ham olovli jonzotlardek oʻyinardi.
esimdagi asosiy narsa—o'zimizning “qizil-oq”larimizning jonsarakligi edi.qani endi,bu yerda yig'ilganlar orasida o'sha yillarni his qilganlar bormi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Savolni eshitganday boʻldim… oq yoqa, qizil yoʻl-yoʻl futbolkani kiysam, koʻz oldimga ota-onam bilan stadionga yurgan kunlar kelib qoladi. 3-4 yoshimda bo'lardim deb oʻylayman, otam qoʻlidan tutib, bugungi Paxtakor olimpiya maktabi oʻrnidagi yashil maydonda erkaklar jamoasi mashgʻulotlarini tomosha qilgan edik. Birinchi boʻlib stadioni koʻrganimdek tuyuldi — hech qachon esdan chiqmaydi o'shanda tomosha qilganim…
Bir klub, bir umr ❤️
Odamlar ekan, ota-onam qoʻlida oʻrindiqlarga oʻtirganimda, 1998-yilning bir kechasini yaxshi eslayman... paxtakor futbolkasi kiygan mard erkaklarni "Qizil-Oq" yorqin chiroqlar ostida koʻrgan edim. Maydon atrofida qizillar suv ichishardi, chiroqlar har tomonga tarqalar, darvozadan gol urilganida esa... oh, qanday bo'lardi! Ota mening qulog'iga: "Bu shundaydan boshqa hech narsa emas, bola, bu — qon!" dedi. Men hali 5-6 yoshda edim, lekin o'sha kechaning isishi hali ham ko'ksimda... 🔥
🤣 Eee, aytadiganlarimni aytaman — ota-onam qoʻlida oʻtirganimdagi shu "qon" masalasini endi men ham oʻz ichimda his qilyapman. 5 yoshli bola nega "qon"ni eshitib qoʻrqmasin, ularni maydon atrofida suv ichishardi, chiroqlar tarqalar edi... Meni oʻsha vaqtlarda goʻyo qizil-oq ichakdagi odamlarning barchasi qon ichib ogʻizlarini yuvib olgan edi, deb oʻylardim. 🍿
Juda zoʻr edi, ertalab maktabda barmogʻimni qilib: "Men Paxtakor oʻyinini koʻrganman!" deb doʻstlarimni hayratga solardim. Ular esa: "Yoʻq, sen oʻsha qonli maydonni koʻrgansanmi?" deb savol qoʻyardi... Men hali ham chiroqlardan oʻtayotganday boʻlib qolaman! 🔥