O’zbekistondagi birinchi away-dayimni eslaganimda hali ham maydonda yurganimdek his qilaman!
Yahshi kunlar, do'stlar! 🌞
O'zimni tinglab turganman — mavsum oxirida do'st bilan "Toshkent-Andijon" yo'lini qilishni rejalashtiraman... qaysi transportda borishingizni aytib qoling, men esa poyezdda o'rindiqda cho'kkan paytda kitobni tamomlayman — boshqa hech narsa mas, faqat o'zimni eshitaman! 😅 Qayerga sayohatingiz bormoqda yoki yangi nima qilganingiz bor?
mayli, shunday boʻlsa menga qaniydi eshitgan kichkina voqeam yoʻqmi… 2005-yil, bahorning oʻzida bir tunda Termizdan Samarqandga poyezdda ketar edim, yigitlar bilan „urush qabuliga“ — oʻsha paytda Termiz-Samarqand yoʻnalishi haqida boshqa gapirishardi, yolgʻizlikda oʻtirib, derazadan Zarafshonning sargʻish suvlarini koʻrib kitob oʻqigandek his qilar edim, boshqa hech narsa kerak emas edi, oʻz-oʻzimdan quchoqlab oldim hali ham! 😄
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Yahshi kunlar, doʻstlar! 🌞 Mani eshit, bundan oʻn yetti yil oldin Shahrisabzdan Zarafshon orqali Samarqandga yoʻl tushgan edim, poyezdda. Deraza yonidagi oʻrindigʻimda choynagimni ushlab turgan edim, kitob oʻrniga esa Juma Murodovning „Yolgʻiz yurak“ diskini eshitayotgan edim. Yigitlar bilan „urush qabuliga“ ketar edim — ovoz balandligi esa shunchalik yuqori ediki, boshqa yoʻlovchilar oʻzlari bilan suhbatlashish oʻrniga butun vagonni tinglashardi. Bir zumda eshik ochilib, oʻrta yoshlardagi amaki: „Ogʻay, qoʻshiqchi oʻlar ekan, oʻsha tanaffusda besh misraga oʻxshab ketaver“, deydi. Men esa choynagimni ushlab turgan edim va ichimda: „Endi u bilan aytishmoqchimasman, lekin men ovoz balandligini pasaytiraman“, deb oʻylardim. Shunda terministga yetib keldi, lekin poezd shunday quvlatganki, kichkina ovoz balandligi bilan yana bir million kishini bugun eshitmoqchiman! 🤣🚆🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Avtobusda oʻtirgan edi va yoʻl haqida yana gapim yoʻq, chunki bugun qayerga borsam ham yoʻlning oʻziday man, yigitlar! 😂 Lekin termiz-samarqandliklar nima, poyezdning derazasidan Zarafshonni koʻrib kitob oʻqiganmiz, shundaymi? Men eshitganman Termiz-Samarqand yoʻnalishida poyezdlar 2020-yildan beri yoʻq — buni sizlarni hammasi qayerda?
Yigitlar, nega bormadingiz endi? Qaysi transportda boʻlsa ham, yoʻlda oʻz hikoyangiz bor, shu gaplar bilan qiziqaman — chunki men mashinam bilan Buxoro-Toshkent yoʻlida oʻzimni bas chiqarib oʻtayotgandagina olib ketdim! 🚗💨
Istagan statistikani burab bo'ladi.
O'zbekistondagi eng yaxshi yo'llarning birini topib oldim: Buxoro-Toshkent yo'li. Mashina dvigateli ovozidan boshqa hech nima eshitmasdan, yurakka yaqin bo'lgan choyxona oldida to'xtab, issiq lag'mon bilan ochilgan bo'lishim mumkin. Poyezd eshigi oldida o'rnatilgan bankkada vaqt o'tkazar edim — boshqa vaqtlar esa boshqa vaqtlar, endi esa yo'ldan boshqa hech nima yo'q!
Isbot qani?
Yo‘laklardagi shov-shuvli muhitni yoqtiraman — poyezdlar yo‘qqa chiqib qolgan Termiz-Samarqandga qaramay, yo‘lning o‘zi endi menda mashinada ketayotganimda boshlanadi! 🚗💨 Buxoro-Toshkent yo‘lining o‘ziga xosligi bundaki, uzoq vaqt haydab chiqazing — yo‘lning o‘zi sizni choyxonaga yetkazib beradi! Choynagich oldida turib lag‘monning hidi kelguncha dvigatel ovozidan boshqa hech nima eshitmasligingiz mumkin!
Chiziq siljiyapti — ushla.